Przezwisko fuszer jest powszechnie znane w kręgach szachistów i określa kiepskiego zawodnika, czyli dosłownie partacza. Epitet ten jest jednak zbyt często nadużywany przez zawodników, szczególnie w sytuacjach konfliktowych. Wtedy na fuszera może „awansować” również potencjalnie silny gracz. Słownictwo szachistów w określaniu słabeuszy jest dość bogate w różnorodne ksywki. Oprócz wspomnianego już fuszera, spotyka się także określenia w rodzaju: jeleń, jelonek, miś itd.

W Magazynie Szachista (grudzień 2005) opublikowałem artykuł na ten temat, z którym można się zapoznać na mojej stronie: Fuszer może zagrać dobrą partię!

Znakomita książka traktująca ciekawe i ogólnie mało znane aspekty historii Polski. Swój wkład w tej pracy mają także dwaj znani szachiści Jan Piński i Rafał Przedmojski.

Zakazana historia
Leszek Pietrzak, Jan Piński, Rafał Przedmojski, Dominik Smyrgała, Leszek Szymanowski, Antoni J.Wręga
157 stron
Format 210×150
26 złoty
ISBN 978-83-62908-13-4

Kiedyś bawiłem się w takie układanie bierek na szachownicy, aby uzyskać ładne wzory. Były to ustawienia wyrwane z kontekstu, a ponieważ nie miałem żadnego doświadczenia w kompozycji szachowej, dlatego moja „twórczość” może razić sztucznością. Mankamentem tych wymyślonych pozycji jest ich niepoprawność – często zarówno od strony białych, jak i czarnych. Problem ten oraz znalezienie wspomnianych niepoprawności pozostawiam Czytelnikom, do przemyślenia. Ale wymyślałem takie ustawienia, bo są… ładne. Oczywiście te zabawy nie miały żadnego wpływu na podniesienie mojej siły gry, za to zapewniały przyjemne spędzenie czasu. Ich wartość treningowa jest żadna, ale może warto takie zabawy pokazywać np. dzieciom w celu zainteresowania ich szachami, kto wie? Z chęcią wysłucham głosów polemicznych. A teraz konkretne przykłady z moich dawnych zabaw.

Pozycja 1

Ładna, symetryczna pozycja. Jest to mat. Jeżeli zabierzemy z szachownicy gońca, a skoczki przestawimy na d6 i f6, to też będzie mat. Gdy z diagramu usuniemy tylko skoczki, to jest pat przy ruchu czarnych. Po zdjęciu z szachownicy gońca oraz obu skoczków i wstawieniu wieży na e5, otrzymamy mata „krzyżowego”. Przedstawiony powyżej układ bierek jest „statyczny”, wiec teraz kolej na coś z wesołej dynamiki.

Pozycja 2

Przy dowolnych ruchach białego króla np. między polami h4-h5-h6, czarny król może jedynie kręcić się wokół gońca po polach: f5, e4, d5 i e6 w jedną, lub drugą stronę.

Inny „kręciołek”:

Pozycja 3

Biały król wykonuje ruchy e1-e2 i z powrotem, a czarnemu pozostaje jedynie krążenie w kółko po białych polach, w obrębie swojej klatki. Natomiast jeżeli w sytuacji na diagramie, skoczki przeniesiemy na c7 i g7, to otrzymujemy mata, a na b6 i h6 – pata.

W takiej pozycji czarne dostają forsownego, bardzo symetrycznego pata:

Pozycja 4

1.He7+ Kd5
2.He6+ K:e6
3.Ge7 Kd5
4.Kd3 Ke6
5.Ke4 pat, i to ładnie wyglądający.