Kontynuacja odcinka 139

(Zdjęcie z Internetu)

W 12 rundzie turnieju kandydatów w Berlinie doszło do ważnego spotkania Karjakin-Caruana, które może mieć decydujące znaczenie w wyłonieniu przeciwnika do meczu z mistrzem świata Magnusem Carlsenem.

Obecnie na czele turnieju są Karjakin i Caruana po 7 punktów, ale tylko pół punkta mniej mają Ding, Mamedjarow oraz Griszuk. Ostatnie dwie rundy przyniosą nam jeszcze wiele emocji!

Wracam do wczorajszej partii. Przeciwko obronie rosyjskiej Kariakin wybrał ruch 5.Sc3!, który już od dawna polecałem moim podopiecznym w punkcie szkoleniowym w Essen. W listopadzie 2004 roku w miesięczniku niemieckim „Rochade Europa” ukazał się na ten temat mój artykuł, potem uzupełnienie w piśmie „Fernschachpost” (6-2014)

Ruch skoczkiem zaproponowałem także polskim szachistom w „Panoramie Szachowej” (Nr 272) w artykule pt. „Partia rosyjska – teoria i praktyka: 5.Sc3!? przeciwko obronie rosyjskiej. Kod debiutowy C42”.

W podsumowaniu napisałem: Plan po 5.Sc3!? realizuje jasną strategię przeciwko obronie rosyjskiej i w razie niedokładnej gry może sprawić przeciwnej stronie  wiele problemów. Czarne mają jednakże wiele możliwości obronnych, ale wymaga to znajomości współczesnej praktyki. W moim artykule przedstawiłem  tylko w ogólnych zarysach plany obu stron. Polecam przestudiowanie załączonych przykładów, które przedstawiają pewien obraz walki w tym wariancie. Zwracam uwagę, że ruch 5.Sc3!? włączyli do swego repertuaru debiutowego znakomici arcymistrzowie naszych czasów: Carlsen, Anand, Caruana, Ponomarjow, Nakamura, Karjakin itd.     

Tak właśnie trenuje czołówka światowa. Systematycznie wprowadza się do gry nowe idee i wzbogaca się tym samym repertuary debiutowe w celu zaskoczenia przeciwnika.

Przypominam cytat Garri Kasparowa – mistrza świata w latach 1985-2000: Nie ma znaczenia jak dobrze grasz, nie możesz spodziewać się dobrych wyników, kiedy masz przegraną po debiucie. 

Od wielu lat zwracam na to uwagę jako trener i publicysta. Opublikowałem w języku polskim sporo książek i artykułów na temat otwarć. Propaguję to, co jest najważniejsze w rozwoju współczesnego szachisty (szachistki) z aspiracjami osiągania liczących się wyników na arenie międzynarodowej.

Polecam przestudiowanie wszystkich odcinków tej serii!    

A teraz wspomniana partia:

   [Event "World Chess Candidates 2018.03.24"]   [White "Białe: Karjakin, Sergey"]   [Black "Czarne: Caruana, Fabiano"]   [ECO "C42"]   [WhiteElo "2763"]   [BlackElo "2784"]   [PlyCount "95"]   [EventDate "2018.??.??"]   [EventType "tourn"]   [EventCountry "GER"]   [Source "ChessBase"]   [SourceDate "2016.02.12"]         e4 e5 2. Nf3 Nf6 3. Nxe5 d6 4. Nf3 Nxe4 5. Nc3 Nxc3 6. dxc3 Nc6 7. Be3 Be7   Qd2 Be6 9. O-O-O Qd7 10. a3 h6 11. Nd4 Nxd4 12. Bxd4 Rg8 13. Be2 c5 14. Be3     d5 15. f4 O-O-O 16. Bf3 Bg4 17. Bxd5 Bxd1 18. Rxd1 Qc7 19. c4 Rge8 20. Qf2 b6     g4 Bf6 22. Kb1 Rd7 23. Rd3 g5 24. Ka2 Ree7 25. Qf3 Kd8 26. Bd2 Kc8 27. Qf1     Rd6 28. fxg5 Bxg5 29. Bxg5 hxg5 30. Qf5+ Rdd7 31. Qxg5 Qe5 32. Qh6 Kd8 33. g5   Qd6 34. Qh8+ Re8 35. Qh4 Qg6 36. Qg4 Re5 37. h4 Ke7 38. Rd2 b5 39. Bxf7 Qf5 40.   Rxd7+ Kxd7 41. Qxf5+ Rxf5 42. g6 Ke7 43. cxb5 Rh5 44. c4 Rxh4 45. a4 Rg4 46. a5   Kd6 47. a6 Kc7 48. Kb3 [1-0]   

Hana Modrova – żona zmarłego w 2014 roku znanego czeskiego szachisty, publicysty i organizatora Břetislava –  zaprasza do Pragi na turniej poświęcony mężowi.

Propozice_2018

Dla przypomnienia

Kontynuacja odcinka 9

(zdjęcie ChessBase News)

We wczorajszej 6 rundzie ME w Batumi Radosław Wojtaszek gładko rozprawił się z przeciwnikiem, który w tej partii raczej nie grał na poziomie arcymistrza.

   [Event "19th EICC 2018"]   [White "Białe: Wojtaszek, Radosław"]   [Black "Czarne: Saric, Ivan"]   [Result "1-0"]   [ECO "D43"]   [WhiteElo "2738"]   [BlackElo "2657"]   [Annotator "Konikowski,Jerzy"]   [PlyCount "67"]   [EventDate "2018.??.??"]   [EventType "swiss"]   [EventCountry "GEO"]   [Source "ChessBase"]         d4 d5 2. c4 c6 3. Nf3 Nf6 4. Nc3 e6 5. Bg5 h6 6. Bxf6 Qxf6 7. e3 g6 8. Be2     Bg7 9. O-O O-O 10. Ne5 Nd7 11. f4 Qe7 12. Qb3 Nxe5 $2 ({Teoria poleca} 12...   dxc4 $1 {Aktualny przykład:} 13. Nxc4 Rd8 14. Bf3 Nf6 15. Rfe1 Qc7 16. Rac1 Bd7     Kh1 Be8 18. a4 Rab8 19. Ne5 Qa5 20. Nc4 Qc7 21. Ne5 Qe7 22. g3 Rdc8 23. e4     Nd7 24. Red1 Nxe5 25. dxe5 Rd8 26. Kg2 Bf8 27. Ne2 Qb4 28. Qxb4 Bxb4 29. Nc3   Rxd1 30. Rxd1 c5 31. Rd3 a6 32. h4 Rc8 33. Bd1 c4 34. Rd2 Kf8 35. g4 g5 36.   hxg5 hxg5 37. Kf3 gxf4 38. Kxf4 Ba5 39. g5 Rc5 40. Bg4 Ke7 41. g6 fxg6 42. Rd6   g5+ {0-1 (42) Erenberg,A (2382)-Huzman,A (2561) Caleta ENG 2018.}) 13. fxe5 Bd7     cxd5 cxd5 15. e4 dxe4 ({Na pewno lepsze było} 15... Bc6 $5 16. exd5 exd5 {     itd.}) 16. Nxe4 Bc6 17. Nf6+ Bxf6 18. Rxf6 Rad8 19. Rd1 Rd7 20. h4 Rfd8 21. Qc3   Qf8 22. a3 Qg7 23. Rf4 g5 $2 ({Straszny ruch:   decydujące osłabienie pozycji króla. Silniejsze było} 23... a6 $5 {z następnym   postawieniem gońca na d5.}) 24. hxg5 hxg5 25. Rg4 f5 26. exf6 Qxf6 27. Rf1 Qh6     d5 $1 Bxd5 29. Rf6 Qh5 30. Rg3 Qh7 31. Bd3 Be4 32. Rxg5+ Rg7 33. Rxg7+ Qxg7   Bxe4 [1-0]     

Zygmunt Ryll ze Skawiny jest znanym szachowym arbitrem oraz autorem wielu interesujących artykułów fachowych, które przez wiele lat publikował na łamach miesięcznika „Magazyn Szachista”.

Więcej ciekawostek o tej postaci zasłużonej dla polskich szachów można znaleźć na mojej stronie Sylwetki”.

Inną pasją Pana Zygmunta jest działalność w szeregach harcerstwa. Jest członkiem honorowym 8.Drużyny „Czerwone Maki” im. Bohaterów Monte Cassino ze Skawiny, która 1 czerwca 2017 roku obchodziła 60 lat swego istnienia.

Z tej okazji wydano okolicznościowy  album w dwóch językach: polskim i angielskim. Publikacja jest technicznie świetnie wykonana: papier znakomitej jakości nadaje zamieszczonym kolorowym fotografiom szczególnego blasku.

Od lewej strony: Eugeniusz Tatko, Zygmunt Ryll i Adam Najder na tle okolicznościowej wystawy.

Wartościowym pomysłem jest dodatek do albumu: płytka CD, która uzupełnia uroczystości na „żywo”. W części opisowej głównym narratorem jest druh Zygmunt Ryll, który barwnie opisuje historię harcerstwa w Skawinie ze szczególnym uwzględnieniem działalności swej drużyny. Treść płytki na YOUTUBE:

https://www.youtube.com/watch?v=MIndZT0Ztww

https://www.youtube.com/watch?v=uSe5QNYuEvI

https://www.youtube.com/watch?v=xUyCTac_1jY

Mistrz świata w Szachach Osób Niepełnosprawnych arcymistrz Marcin Tazbir został zwycięzcą  Memoriału  Mistrza Tomasza Rakowieckiego w szachach szybkich.

W  turnieju, który odbył się 18 marca w Łodzi, startowało 85 zawodników z różnych regionów Polski i z Ukrainy.

Marcin Tazbir (z lewej strony) w emocjonującej partii pokonał Prezesa Łódzkiego Związku Szachowego Sylwestra Bednarka (autorem zdjęcia jest Paweł Flis).

Obszerne sprawozdanie z imprezy jest na stronie Polskiego Związku Szachowego: link.

Zdjęcie z Internetu

W odcinku przypomniałem sylwetkę Rafała Marszałka – barwną postać w polskich szachach w latach mojej młodości. Więcej informacji o bohaterze tego wpisu jest na mojej stronie: link. 

Niedawno otrzymałem od Rafała email, w którym opisał historię swego artykułu opublikowanego w niemieckim piśmie „Deutsche Schachzeitung” na zabawny temat: jak ludzie poddawali partie, których wcale nie musieli poddawać!

Niestety numer ten zaginął w trakcie licznych przeprowadzek i stąd prośba o pomoc w jego znalezieniu. Jako punkt poszukiwań  miał mi pomóc list Rudolfa Teschnera – wieloletniego redaktora wspomnianego miesięcznika: Teschner

Rocznika 1980 nie mam i dlatego zwróciłem z tą sprawą do kolekcjonera literatury szachowej Bernda Schneidera. Akurat tych numerów nie posiada, ale ostatecznie pomógł nam znany historyk szachów Michael Negele, który zeskanował cały tekst.

Artykuł zawiera kilka interesujących przypadków „ślepoty szachowej” i znajdą się one w planowanej książce Rafała na temat szachów! Z tego zbioru, za zgodą autora, zamieszczam jedną pozycję z mistrzostw Polski w Tarnowie 1979, gdyż byłem akurat bezpośrednim świadkiem tego wydarzenia.

Partia została odłożona i po analizie domowej doszło w dogrywce do sytuacji przedstawionej na diagramie. Końcówka jest remisowa, ale największy specjalista gry końcowej w Polsce niespodziewanie poddał ją!

Mój ówczesny podopieczny z punktu szkoleniowego w Częstochowie Roman Tomaszewski, grający czarnym kolorem, po podpisaniu blankietu zadał Andrzejowi Filipowiczowi (białe) pytanie:

„Dlaczego?”.
„Przecież przed matem na f8 nie ma obrony”.
„Jest ratujący motyw patowy po 1.Wf1!” – padła riposta juniora.

Białe mogły jeszcze zremisować partię ruchem 1.Wd7+! Jednym słowem straszna  wpadka!

Już pisałem kiedyś na blogu, że nie rzadko widzimy w praktyce turniejowej przeróżne „wypadki przy pracy” w grze końcowej szachistów wszystkich klas, nawet ze ścisłej czołówki światowej. Czy świadczy to o słabej znajomości końcówek zawodników nawet z najwyższej półki?

Na pewno nie! Ale dość często taką wersję wypadków przedstawiają zwolennicy gry końcowej. Według nich powinno się więcej uwagi w treningu poświęcić końcówkom, gdyż one decydują o ostatecznym wyniku partii.

Taka teoria wydaje się mocno abstrakcyjna, gdyż aby dojść do końcowej fazy gry trzeba najpierw „przeżyć” wydarzenia na początku walki, czyli w debiucie i grze środkowej.

Trzeba brać też pod uwagę fakt, iż zawodnicy muszą często pokonać wiele przeszkód w trakcie partii. Nie tylko czysto szachowych, ale także wchodzą w grę kwestie kondycyjne. Partia szachowa może przecież trwać wiele godzin i często zmęczenie oraz psychiczne napięcie długotrwałą walką są przyczyną popełnianych błędów.

Jednakże o tym przeważnie się nie pisze i nie mówi, tylko oskarża się o nieznajomość końcówek zawodników. Bądźmy więc ostrożni w diagnozowaniu takich przypadków, które mogą wystawić tylko komuś nieuzasadniony zarzut.

Podobnych przypadków miałem sporo we własnej praktyce turniejowej. Podobne „klęski” widziałem również w twórczości znakomitych graczy i nawet mistrzów świata.

Jesteśmy przecież tylko ludźmi, a nie robotami szachowymi! W praktyce turniejowej, przy tykającym zegarze, wszystko jest możliwe!  

Kontynuacja odcinka 138

Znowu wraca sprawa „debiutów Magnusa Carlsena”, a wydawało się, że ten problem został już dawno wyjaśniony. Na tym blogu poruszaliśmy to wielokrotnie, np. wpis.

Dlatego nie bardzo mogę pojąć tych, którzy ciągle „drążą” ten temat. Co chcą osiągnąć takimi teoriami?

Kilka miesięcy temu, po lekturze mojej książki „Szachy dla przyszłych mistrzów” napisał mi list ojciec młodego zawodnika, że na ważnym zgrupowaniu szkoleniowym z udziałem jego syna, jeden z trenerów polecał studiowanie końcówek, gdyż sam mistrz świata Carlsen „przeskakuje debiuty” i stara się pokonać przeciwników w grze środkowej i końcowej. Nie pisałem o tym na blogu, ale poinformowałem o tym zdarzeniu kilka osób związanych ze szkoleniem na wysokim szczeblu. Niestety takie absurdy są rozpowszechniane w naszym środowisku szachów młodzieżowych.

Twórczość Carlsena jest mi bardzo dobrze znana, gdyż jestem współautorem trzech książek o jego meczach o Mistrzostwo Świata (dwa razy z Anandem i raz z Karjakinem) i jednej jego krótkiej biografii w książce o gigantach szachowych. Czytałem wiele książek na jego temat. Podkreślano w nich wielki wkład Carlsena w rozwój teorii debiutów.

Polecam ciekawą biografię po polsku „Magnus Carlsen – najlepsze partie” Michalczyszyna i Stecko (Wydawnictwo Pelenopa 2011).

Jest tam zawartych wiele ciekawych myśli o twórczości przyszłego mistrza świata. Przytaczam dwa fragmenty:

///////////////////////////////

Sam Carlsen w jednym ze swoim wywiadów powiedział:

Magnus Carlsen – mistrz świata od 2013: Głównie pracowałem nad otwarciami (przed meczem z Anandem). Myślę, że końcówki i grę środkową opanowuje się dzięki grze turniejowej. W tym sensie nie trenowałem tych faz gry, które są moją siłą.

To że, Carlsen często odchodzi od znanych wariantów teoretycznych i gra coś innego jest przykładem jego badań i szukaniem nowych idei debiutowych.

Tak rozwija się nowoczesna teoria otwarć!

Przecież zawodnicy często zaskakują swych przeciwników zastosowaniem nowych ruchów, dotąd nie spotykanych w podręcznikach.

Przypominam niedawno opublikowaną partię Aronian-Kramnik (Berlin 2018), w której czarne zastosowały jeszcze „świeżą ideę” 7…Wg8! i następnie nowinkę 8…Sh5!

Czy to jest „przeskakiwanie debiutów”, czy szukanie nowych planów debiutowych?

Ukazał się pierwszy numer w tym roku popularnego pisma „Panorama Szachowa” z licznymi informacjami o turniejach, kolorowymi zdjęciami oraz materiałami czysto fachowymi (partie, kombinacje itd.).

Mój wkład tutaj to partia numeru Carlsen-Jones, Wijk aan Zee 2018  oraz artykuł o ostrym gambicie Blackmara-Diemera. Dla przypomnienia: Gambit powstaje po posunięciach 1.d4 d5 2.e4 oraz 1.e4 d5 2.d4. Kto gra czarnym kolorem gambit hetmański oraz obronę skandynawską musi znać przedstawione otwarcie. W innym przypadku skutki mogą być fatalne …!

Kontynuacja odcinka 3

Bardeleben – Alechin

Düsseldorf 1908

Czarne zaczynają i wygrywają

Źródło

Wydawnictwo