Sofonisba Anguissola , 1555, tempera i olej na płótnie, Własność Fundacji im. Raczyńskich przy Muzeum Narodowym w Poznaniu.

Jeden z najsłynniejszych obrazów poznańskiej kolekcji włoskiej sztuki renesansowej, na dodatek pędzla Sofonisby Anguissoli, jednej z nielicznych kobiet malarek okresu nowożytności!

Artystka malując go miała 22 lub 23 lata. Przedstawiła scenę rodzinną na tle symbolicznego pejzażu. Scena rozgrywa się zapewne w wiejskiej siedzibie Amilkara, ojca Sofonisby, pod Cremoną.

Trzy siostry malarki – piętnastoletnia Lucia, trzynastoletnia Minerva i około dziesięcioletnia Europa grają w szachy. Grze z pewnym zakłopotaniem przygląda się  służąca. Malarka uchwyciła chwilę, gdy Lucia z lekkim uśmiechem przesuwa pionek na szachownicy, a Minerva w obronnym geście podnosi rękę. Między nimi siedzi Europa i zdaje się, że trzyma stronę starszej siostry.

Czy chodzi tu o grę? Szachownica jest częściowo zasłonięta, nie jest też ustawiona prawidłowo. Układ pionków nie ma tu znaczenia. Szachownica dowodzić ma wykształcenia oraz intelektualnych aspiracji sióstr. Obecność służącej, a także takie przedmioty jak orientalny dywan przykrywający stół, eleganckie ubiory z drogich tkanin i biżuteria są wyrazem wysokiego statusu społecznego trzech młodych kobiet.

Siostry Sofonisby – Lucia i Minerwa również zostały malarkami.