Arcymistrz Jan Krzysztof Duda: „Na najwyższym poziomie zawodnicy trenują głównie debiuty; szukają nowych idei, aby zaskoczyć przeciwnika”!
Irański arcymistrz Parham Maghsoodlo jest odkryciem minionego roku: link.
W jednym wywiadzie w piśmie niemieckim Rochade Europa na pytanie: „Jaką radę dałbyś młodym zawodnikom w celu poprawienia ich siły gry”? odpowiedział: „Studiowanie partii w odniesieniu do granych debiutów w celu poznania struktur i idei”.
Nic nowego nie powiedział. Już jako trener kadry Polskiego Związku Szachowego w komunikacie szkoleniowym 1-1979 polecałem studiowanie teorii debiutów na bazie całych partii, aby poznawać struktury pionkowe oraz typowe plany gry.
Dlatego byłem zaskoczony tym, co zobaczyłem w Zakopanem w 1999 roku na sesji Młodzieżowej Akademii Szachowej PZSzach. Niektórzy trenerzy przygotowywali młodzieży materiały debiutowe w słupkach i polecali uczenie się tego na pamięć. Podobno do dnia dzisiejszego można spotkać jeszcze ten sposób szkolenia fazy debiutowej. Dlatego młodzież potrafi rozegrać poprawnie otwarcie, ale w pewnym momencie powstaje problem wyboru właściwego planu gry.
Tę kwestię poruszyłem w mojej książce „Szachy dla przyszłych mistrzów” (RM 2015) w rozdziale II. „Zasady pracy nad repertuarem debiutowym”.
A teraz polecam przestudiowanie ciekawej partii Magnusa Carlsena, który ma szeroki repertuar debiutowy i gra praktycznie wszystko. W przedstawionym wariancie ruch 5…b5!? daje czarnym najlepsze kontrszanse i dlatego jest godny polecenia.
