Jest to opowieść o Zbigniewie Jasińskim, poecie morza, poecie Powstania Warszawskiego, poecie tęsknoty za utraconym Miastem. Autor ksiazki pisze we wstępie: „Jeden z fenomenów Powstania 1944 to poezja Walczącej Stolicy. Wiersze pisane przez żołnierzy – poetów dla żołnierzy – chłopców i dziewcząt na barykadach stawały się tajną bronią, która mogła zastąpić brakujące karabiny i granaty, ale przede wszystkim nadawały walce sens; nawet wówczas, gdy sytuacja wydawała się beznadziejna”.
Jest to pięknie napisana rzecz o wspaniałym Polaku, który po uwolnienie z Oflagu nie powrócił do kraju, który znalazł się w stalowym uścisku fałszywego sojusznika. Chciał być wierny samemu sobie. Drugą połowę życia spędził w Australii. Jego grób znajduje się na polskim cmentarzu w Sydney.
Jan Lissowski (rocznik 1920) jest ojciem Tomasza – znanego szachowego publicysty.
