Marlon, Wydawnictwa16 lipca 2012Jerzy KonikowskiOdpowiedz
Kilka dni temu ukazała się ciekawa książka znanego niemieckiego szachowego publicysty Dagoberta Kohlmeyera „Szachowe ciekawostki”. Jej treścią są różne rozmaitości z życia znanych szachistów, anekdoty, interesujące pozycje, zadania itd.
Z Dagobertem znany się od wielu lat. Wspólnie napisaliśmy kilka książek. Ostatnio ukazała się praca „Von Schachgiganten lernen”. W planie mamy inne tematy.
Dagobert Kohlmeyer ze swoją pracą
Trackback - notka
Theme: flashcast, tłumaczenie: Wordpress theme. Walidacja XHTML 1.0.
Nazywam się Jerzy Konikowski i jestem mistrzem szachowym, trenerem i publicystą. Więcej informacji o mnie można znaleźć w http://www.konikowski.net/omnie.php. Celem mojego blogu, który jest ściśle związany z witryną http://www.konikowski.net/, jest informacja o aktualnych imprezach szachowych i analiza różnych problemów z dziedziny królewskiej gry.
Jeśli korzystasz z naszego bloga: http://www.blog.konikowski.net/ jednocześnie akceptujesz ten regulamin: 1. Korzystanie z bloga i rejestracja użytkownika są bezpłatne. 2. Każdy użytkownik ma prawo do swobodnego wyrażania swoich opinii i poglądów. 3. Całkowitą i wyłączną odpowiedzialność za swoje komentarze ponoszą ich autorzy. 4. Należy przestrzegać praw autorskich i praw własności intelektualnej. 5. Komentarze mogą zostać wykorzystane przez nasz blog na prawach cytatu. 6. Komentarze podlegają moderacji przez naszego administratora. 7. Komentarze łamiące polskie prawo i zawierające wulgaryzmy będą usuwane bez informowania autora komentarza. 8. Autor bloga oraz administrator nie ponoszą odpowiedzialności za treść komentarzy. 9. Odpowiedzialność za treść komentarzy ponosi ich autor. 10. Kontakt z autorem bloga: jerzy.konikowski [at] t-online.de Ostatnia modyfikacja regulaminu: 22.09.2017
Szkoda ze ta ksiazka nie zostanie wydana w Polsce. „Dykteryjki szachowe” Litmanowicza byly ciekawa lektura.
Niestety takie książki się słabo sprzedają. Dlatego wydawnictwa niezbyt chętnie je publikują.
Tak przypuszczalem, ze chodzi o kwestie biznesowe. Ksiazki szachowe chyba nie sprzedaja sie w duzych ilosciach i nie jest to wielki biznes. Pewnie wielu autorow pisze za grosze a moze i sa tacy, ktorzy pisza za darmo. Mam znajomego Ukrainca, ktory handlowal troche ksiazkami i mowil ze z roku na rok sprzedaja sie coraz gorzej. Szachisci raczej nie kupuja i nie wspieraja swojej dyscypliny. Dla wielu 20-30 zl to za duzo na ksiazke, ale na picie piwa w ogrodkach piwnych polanicy juz nie 🙂 Taki swiat.
Myślę, że ludzie prędzej kupią podręczniki szachowe niż dykteryjki. Nie każdy szachista jest zainteresowany anegdotami z tej dziedziny. Np. ja tak średnio, ale za to z chęcią czytam wspomnienia A. Filipowicza zamieszczone w Magazynie Szachista. Na niektórych forach oskarżano Go, że tęskni za komuną i opisuje jak wtedy było dobrze. Kompletne nieporozumienie, nikt nie gloryfikuje tamtego ustroju, po prostu AF opisuje swoje wspomnienia. Nie można zanegować swojego życia, pracy i wspomnień, nawet gdy toczyły się za czasów poprzedniego ustroju. Zgadzam się z panem Marcinem, ja też obserwuję pewną niechęć szachistów do kupowania literatury fachowej.