Z życia PZSzach3 lipca 2015Jerzy KonikowskiOdpowiedz
[tu znajdował się logotyp PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj logotypu PZSzach]
[tu znajdowało się zdjęcie z facebook’a PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj rzeczonego zdjęcia PZSzach]
Gość napisał: Przesyłam Panu jako ciekawostkę Oficjalny dokument o uchwaleniu pensji członkom Zarządu i honorarium dla Komisji Rewizyjnej Polskiego Związku Szachowego.
Trackback - notka
Theme: flashcast, tłumaczenie: Wordpress theme. Walidacja XHTML 1.0.
Nazywam się Jerzy Konikowski i jestem mistrzem szachowym, trenerem i publicystą. Więcej informacji o mnie można znaleźć w http://www.konikowski.net/omnie.php. Celem mojego blogu, który jest ściśle związany z witryną http://www.konikowski.net/, jest informacja o aktualnych imprezach szachowych i analiza różnych problemów z dziedziny królewskiej gry.
Jeśli korzystasz z naszego bloga: http://www.blog.konikowski.net/ jednocześnie akceptujesz ten regulamin: 1. Korzystanie z bloga i rejestracja użytkownika są bezpłatne. 2. Każdy użytkownik ma prawo do swobodnego wyrażania swoich opinii i poglądów. 3. Całkowitą i wyłączną odpowiedzialność za swoje komentarze ponoszą ich autorzy. 4. Należy przestrzegać praw autorskich i praw własności intelektualnej. 5. Komentarze mogą zostać wykorzystane przez nasz blog na prawach cytatu. 6. Komentarze podlegają moderacji przez naszego administratora. 7. Komentarze łamiące polskie prawo i zawierające wulgaryzmy będą usuwane bez informowania autora komentarza. 8. Autor bloga oraz administrator nie ponoszą odpowiedzialności za treść komentarzy. 9. Odpowiedzialność za treść komentarzy ponosi ich autor. 10. Kontakt z autorem bloga: jerzy.konikowski [at] t-online.de Ostatnia modyfikacja regulaminu: 22.09.2017
Już po urlopie w kraju. Jestem zaszokowany tym wpisem. Mamy w Polsce niezwykle uzdolnioną młodzież. Na jej rozwój szachowy nie ma pieniędzy. A tutaj nasi działacze ustalają sobie pensje. Nie mam innego określenia. To jest skandal!
Gość napisał: Co do pensji prezesa to rozumiem, każdy musi się z czegoś utrzymać. Przynajmniej jest to jawne, a nie „pod stołem” jak w niektórych instytucjach w tym dziwnym kraju.