URL Trackback

Trackback - notka

Komentarzy: 3

• Jerzy Konikowski

  21 stycznia 2020 o godz. 00:09

  

  Forma szkolenia młodych szachistów zaproponowana przez mnie w 1999 roku, którą następnie sam przez cztery lata realizowałem m.in. z Radosławem Wojtaszkiem jest bardzo popularna w świecie.

  Polskie szachy straciły bardzo wiele na tym, że tak późno zostało to wprowadzone w życie. Kto odpowiada za to? Ten problem przedstawiłem w wielu artykułach i wpisach na blogu. Np. w 25 odcinkach „Trening wirtualny w MASZ!!”. Ostatni wpis w tej serii.

  http://www.blog.konikowski.net/2012/06/04/trening-wirtualny-w-masz-25/

  Przedstawiłem Państwu w dużym skrócie moją „drogę krzyżową”, jaką przeszedłem od 1999 roku. Opisałem moje cele i walkę z osobami, które były przeciwko mojej działalności i mojemu zaangażowaniu się na rzecz polskich szachów!

  Zadziwiająca była „solidarność” ludzi, którzy postawili „mur betonowy” przed wszelkimi reformami w ruchu szkoleniowym polskiej młodzieży. Byli przeciwko moim inicjatywom i mojej konkretnej pracy. Największą krytykę musiałem przeżyć w czasie rządów Przemysława Gdańskiego i Jana Maciei.

  Dyskusja na forum Polskiego Związku Szachowego w 2003 roku kierowana przez arcymistrza Bartłomieja Maciei przejdzie z pewnością do historii polskich szachów, jako przejaw aroganctwa, nietolerancji i bezmyślności pewnego grona osób, którym nie leżało na sercu dobro polskich szachów, ale własne ambicje i interesy!
• Krzysztof Kledzik

  24 stycznia 2020 o godz. 11:04

  

  W środowisku szachowym za mało było wizjonerów, osób o otwartym umyśle, chętnych do wprowadzania innowacyjnych zmian. A te wymagały pracy i zaangażowania. Więc łatwiej było bronić starej, skostniałej i nieefektywnej metody szkoleniowej. I to niestety mściło się przez wiele lat, a efekty są nadal widoczne. Czyli zawodniczki które indywidualnie nie liczą się w świecie, uzdolnieni i dobrze rokujący juniorzy którzy gremialnie porzucali szachy (a właściwie to nie oni porzucali, lecz zachęcano ich do takiego posunięcia), i tylko dwóch(!) arcymistrzów którzy coś znaczą w świecie. Stary, nie do ruszenia system szkoleniowy był w stanie „wyprodukować” zaledwie dwóch arcymistrzów o poziomie światowym. A właściwie to żadnego, bo prawdę mówiąc R.Wojtaszek i JKDuda są „produktami” już współczesnego systemu szkoleniowego, który zerwał z usilnie promowanymi metodami treningowymi sprzed stuleci, czyli Capablanka i inne sprawy, opisywane na tym blogu.
• Jerzy Konikowski

  20 lutego 2020 o godz. 23:51

  

  Kontynuacjua odcinka 183: http://www.blog.konikowski.net/2020/01/07/problemy-szkoleniowe-w-polskich-szachach-183/

Dodaj komentarz

Musisz sięzalogować aby móc komentować.