Krzysztof Puszczewicz jest autorem książki w wersji elektronicznej Pierwsza Olimpiada Szachowa – Londyn 1927.

Książkę można zamówić w Virtualo

Końcowe podsumowanie występu reprezentacji kobiet na olimpiadzie: Nasza reprezentacja kobiet od lat walczy w olimpiadach szachowych o czołowe miejsca i medale. Początek sukcesów nastąpił na Malcie w 1980 roku. Tam nasze panie wywalczyły pierwszy brązowy medal, potem był jeszcze jeden brązowy krążek w Bledzie w 2002 roku. Ostatnie lata były słabsze, co ilustruje tabelka (Wikipedia).

Tegoroczny wynik wskazuje na wyraźny regres naszych szachów kobiecych. Są głosy, że to klęska. Ktoś powinien ponieść za to konsekwencje. Na całym świecie – we wszystkich dyscyplinach sportowych – panuje pewien zwyczaj, że po jakimś większym niepowodzeniu trener kadry podaje się do dymisji.

Nie oczekujmy jednak na takie działanie Marka Matlaka. Nasz szkoleniowiec polubił to zajęcie i chyba do emerytury będzie je pełnił.

Zmiana trenera ma zawsze swoje plusy. Nowy szkoleniowiec wprowadza nowe metody treningowe, zwyczaje i wymagania. Podopieczni starają się wykazać przed nowym szefem, co powoduje większą intensyfikację szkoleniową.

Wszyscy o tym wiedzą, ale nie działacze Polskiego Związku Szachowego. Marek Matlak został „przyśrubowany” na wiele lat do fotela trenera kadry. Zamiast „świeżości” mamy rutyniarstwo i stare metody treningowe na dalsze lata.

Trzeba szukać alternatywnych rozwiązań, trzeba dać szanse innym szkoleniowcom. Jeśli każdy widzi, że są możliwości awansu, to następuje większa motywacja do pracy, to wyzwala więcej energii do samoszkolenia. W ten sposób „rodzą” się nowe zastępy ambitnych trenerów.

Ale działacze Polskiego Związku Szachowego nie chcą zmian. Po co? Mamy przecież znakomitego trenera kadry. Zajęliśmy w tym roku 15 miejsce? Mogło być lepiej, ale mieliśmy wielkiego pecha! Po co mamy coś zmieniać? Zdobyliśmy przecież w sumie trzy srebrne medale w konkurecji indywidualnej! A więc same sukcesy!

No cóż. Trzeba się uzbroić  w cierpliwość. Może będzie lepiej? Żyjmy więc nadzieją, że za dwa lata będzie super!

Oprócz licznych partii z turniejów korespondencyjnych i wiadomości z imprez drogą pocztową jest mój artykuł teoretyczny na temat obrony Alechina po posunięciach 1.e4 Sf6 2.Sc3 d5 3.e5 d4 4.exf6 dxc3  5.fxg7 cxd2+ 6.Gxd2 Gxg7 7.Hf3!?

Andrzej Niklas napisał: Anatolij Karpow to jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci w świecie szachów. Ale aspektów sportowych jak klasa gry i waleczność a także promocyjnych jak popularyzacja szachów – tego nie można zakwestionować. Oby więcej takich inicjatyw w Polsce.

Zadaniem zawodniczki rezerwowej jest wejście do akcji w sytuacji, gdy ktoś z drużyny jest w pewnym momencie w niedyspozycji i powinien odpocząć. Takie zadanie miała mieć Joanna Worek. Niestety debiutantka zagrała jedną partię, przegrała i więcej już nie usiadła do stolika.

Po poziomie niektórych partii było widać zmęczenie naszych zawodniczek. Powinny one na pewno mieć możliwość zrelaksowania się przed ważnymi spotkaniami. Dlaczego więc nie wykorzystano w pełni zawodniczki rezerwowej?

Wydaje mi się, że popełniono jakiś błąd w sztuce. Ja na miejscu Marka Matlaka wystawiłbym jeszcze niedoświadczoną w bojach olimpijskich Joannę Worek do pierwszych meczów przeciwko słabym przeciwniczkom (Dominikana i Wenezuela), aby nasza młoda mistrzyni najpierw weszła w ten rytm wielkiego turnieju.

Veronika Machalova miała wprawdzie niższy ranking od Joanny Worek, ale startowała już w silnych imprezach. Jest więc już doświadczoną zawodniczką. I tak nasza debiutantka przegrała swoją jedyną partię i na tym zakończył się jej udział w olimpiadzie.

Najlepsze na piątej szachownicy

Strona olimpiady

Ostatnia olimpiada Kasparowa – 2002 („64” 2004)

Andrzej Niklas napisał: Garry Kasparow o motywacji i sukcesie:

Szachy uczyniły ze mnie zawodowego wojownika, nie wyobrażam sobie życia bez walki. Lubię mieć silnego przeciwnika. Im jest silniejszy, tym lepiej. Na turniejach nigdy nie mówiłem, że zwycięża przyjaźń, czy że nieważne zwycięstwo tylko ważne aby wziąć udział. Mobilizował mnie konflikt. Karpow był niewątpliwie najgroźniejszym z moich rywali.

Botwinnik mówił, że warunkiem sukcesu w szachach są: wrodzony talent, waleczny charakter, żelazne zdrowie i opanowanie teorii. Ja dodał bym, że talent poparty ciężką pracą. Dokładne obliczenia i ocena sytuacji.

Dobra strategia i taktyka. Ryzyko, intuicja i kreatywność. Lubie szachy twórcze. Lubie niespodziewane kombinacje, nowe warianty.

Zaskakują przeciwnika, a mnie nie pozwalają ugrzęznąć w rutynie. Mój dynamiczny styl to synteza stylów Alechina, Tala i Fischera. Sekundy natchnienia sa więcej warte niż sztab sekundantów. Widzę nagle, jak będzie się dalej rozwijała partia, mam w oczach cały jej obraz. To efekt stałej aktywności mózgu. Nie m w tym nic nadprzyrodzonego, to rezultat prawidłowego wykorzystania intelektu. Ja praktycznie nie odpoczywam, dla higieny przełączam tylko umysł na rożne rodzaje aktywności.

Playboy 2005

//////////////////////////////

Garry Kasparow już wcześniej był bohaterem słynnego Playboya:

Głównym tematem tego numeru są superturnieje: Memoriał Tala w Moskwie, turniej w Biel oraz Sparkassen Chess-Meeting w Dortmundzie.  Mój wkład to fotografie z dortmundzkiego turnieju.

Karina Szczepkowska-Horowska nie była w najlepszej formie. Trzeba jak najszybciej poprawić fazę debiutową i technikę w końcówkach.

6 pkt z 10 partii to skromny rezultat.

Najlepsze na czwartej szachownicy

Strona olimpiady

Andrzej Niklas napisał: Zapraszam na interesującą stronę arcymistrza  Michała Krasenkowa.

Jolanta Zawadzka rozegrała znakomity turniej. Zobaczmy tabelkę.

9 pkt z 11 partii. Rewelacja i w nagrodę srebrny medal!

Najlepsze na trzeciej szachownicy

Strona olimpiady