Andrzej Niklas napisał: Mecz z 1972 roku fascynował cały świat i przysporzył szachom wielką reklamę, renomę i popularność. Już nie mówiono o grze świetlicowej tylko o walce tytanów.
Fragment z Szachowego Informatora nr.14 zawierający zapis finałowej partii (21.) z meczu Fischer-Spasski 1972
Zdjęcie – fragment opisu meczu w periodyku Schach (NRD)
Andrzej Niklas napisał: 40 lat temu szachy były na czołówkach gazet, programów informacyjnych. Ten mecz bardzo spopularyzował szachy.
Fischer zaopatrzony tylko w książkę z zapisem partii Spasskiego i kieszonkowe szachy sam, bez pomocy sekundantów pokonał całą potęgę szachową, za jaką uchodził ZSRR od dziesięcioleci. W książce Russian vs. Fischer można przejrzeć tajne dokumenty, jak szykował się Związek Radziecki do walki z najwybitniejszym szachistą w dziejach, którego przewaga liczona w pkt ELO nad pozostałymi przeciwnikami wynosiła 120-150. Tego nikt później nie dokonał.
W dojściu do meczu o tytuł Fischer pokonał czołowych zawodników świata – do zera Tajmanowa i Larsena oraz przegrał tylko jedną z Petrosjanem, za to wygrywając cztery ostatnie. W meczu ze Spasskim przegrywał dwoma punktami, a mimo to wygrał z nim przewagą czterech (jedną partię oddał walkowerem).
Dziadkowie Fischera byli pochodzenia żydowskiego i pochodzili z Polski, spod Łodzi.
Moje zainteresowanie stylem gry i postacią Fischera wzięło się od znakomitej książki Jerzego Konikowskiego – Fischers Vermächtnis.
Andrzej Niklas napisał: Przypominam, że przed 40 laty rozpoczął się w Reykjaviku 1972 roku mecz o mistrzostwo świata Spasski – Fischer.
ChessBase News (wersja niemiecka)
ChessBase News (wersja angielska)
