Przez pewien okres mojej przygody z szachami zajmowałem się też układaniem zadań. Jako problemista opublikowałem około 400 kompozycji, z czego przeszło 100 zostało wyróżnionych, w tym 23 otrzymało nagrody. W Albumach FIDE (zbiór najlepszych kompozycji w świecie) znalazło się moich 8 utworów (8 pkt.).
Moje sukcesy w mistrzostwach Polski: w dziale dwuchodówek raz zdobyłem srebrny medal (1967-1970), dwukrotnie brąz (1965-1966 i 1971-1973) oraz w dziale samomatów (1967-1970) uzyskałem srebro, a w dziale matów pomocniczych (1965-1970) otrzymałem brązowy krążek.
Zajmowałem się również układaniem studiów, ale przede wszystkim w aspekcie przykładów szkoleniowych w pracy trenerskiej.
W okresie 1986 – 1992 współpracowałem z pismami Schach-Report/Deutsche Schachblätter/Deutsche Schachzeitung, w których prowadziłem działy: „Partia miesiąca”, „Gra korespondencyjna” oraz wraz z Pitem Schulenburgiem „Końcówki”.
W numerze 6/1988 miesięcznika „Deutsche Schachblätter” zamieściłem dwa swoje studia szkoleniowe. Na kanwie jednego z nich znany holenderski szachista i publicysta Siep Postma napisał ciekawą historyjkę, która ukazała się w „Schaak in Nederland” i następnie w niemieckim tygodniku „Die Schachwoche”.
