Na życzenie Internautów uzupełniem swój ostatni wpis 21 o skan mojego artykułu Literatura – podstawą sukcesów! (Szachista – maj 2002).
Niedawno pożegnaliśmy znanego rosyjskiego trenera oraz autora książek szachowych Marka Dworeckiego: link.
Już pisałem na blogu, że Marka Dworeckiego poznałem w 1978 roku na mistrzostwach świata juniorów w Grazu. Byłem wtedy trenerem najlepszego juniora Polski Romana Tomaszewskiego.
Dworecki wraz z arcymistrzem Tukmakowem opiekował się dwójką najlepszych juniorów świata Jusupowem i Dołmatowem. Po każdej rundzie chodziliśmy na wspólne spacery. Dworecki był bardzo gadatliwy i odważny w wyrażaniu swych poglądów politycznych. Zaskoczył nas w pewnym momencie stwierdzeniem, że Stalin był bandytą! To były przecież czasy komunizmu, natomiast Tukmakow był oficerem KGB. Bojąc się jakieś prowokacji odpowiedziałem, że polityką się nie interesuję i nic o tym nie wiem.
Kilka lat później spotkałem się z Markiem na szkoleniu niemieckich trenerów w Berlinie w 1995 roku. Dworecki miał wykłady na temat powiązania studiów szachowych z grą praktyczną. Dla mnie te wykłady były bardzo interesujące, gdyż sam w swoich zajęciach zwracałem uwagę na te problemy i później napisałem na ten temat książkę „Kompozycja w treningu szachisty”.
Natomiast wielkim dla nas zaskoczeniem było stwierdzenie znanego trenera o sławnej szkole Michaiła Botwinnika. Jak wiadomo o tym, że ta szkoła wychowała wielu znakomitych szachistów, m.in. przyszłego mistrza świata Garri Kasparowa. Natomiast Dworecki wyraził się, że taka szkoła nigdy nie istniała.
Byłem świadkiem tego wydarzenia i swoje wrażenia opisałem w artykule Literatura – podstawą sukcesów! (Zapiski trenera – Szachista maj 2002).
Miałem też możliwość obejrzenia na miejscu treningów Dworeckiego z kadrą Niemiec. Wybitny trener przygotował m.in. komplet różnych i skomplikowanych studiów szachowych i rozgrywał je dalej z zawodnikami obydwoma kolorami. Wynik był około 90% na jego korzyść. Mój były podopieczny z punktu szkoleniowego w Essen arcymistrz Christopher Lutz z humorem stwierdził: Dworecki nas właściwie ośmieszył. Ja to skwitowałem krótko: był po prostu dobrze przygotowany do zajęć!
W tych dniach wydawnictwo Joachima Beyera wznowiło moją kolejną książkę testową o końcówkach wieżowych: Link.
W trzecim poprawionym wydaniu są nowe diagramy, czcionki oraz okładka.
Dla przypomnienia:
Książka została przetłumaczona na język hiszpański: link.
Istnieje też polska wersja: link.
III poprawione wydanie 2016
148 stron
ISBN 978-3-940417-94-7
Zdjęcie wykonała Maria Moldenhauer
Marta Kovacs (Węgry)
(Fotografia ze zbiorów Eugeniusza Iwanowa)
Mimo że w Internecie można znaleźć wiele materiałów do samodzielnych ćwiczeń, tematyczne książki w wersji papierowej cieszą się w dalszym ciągu powodzeniem wśród szachistów wszystkich klas.
Ilustruje to największe wydawnictwo szachowe w strefie języka niemieckiego Joachim Beyer Verlag, które wypuszcza ciągle na rynek nowe lub wznawia stare pozycje w tym temacie.
Właśnie ukazała się nowa edycja mojej książki z zakresu testów w końcówkach pionkowych w zmienionej nieco wersji technicznej (nowe diagramy, okładka): link.
Dla przypomnienia:
Książka została przetłumaczona na język hiszpański: link.
Istnieje też polska wersja: link.
3 poprawione wydanie
136 stron
ISBN 978-3-940417-93-0
W 1973 roku, z uwagi na pracę zawodową i trudności w uzyskiwaniu urlopów na imprezy szachowe, podjąłem decyzję poświęcenia się pracy trenerskiej.
Swoje pierwsze doświadczenia szkoleniowca zdobyłem już w Bydgoszczy, np. link.
Tutaj też ukończyłem kurs na instruktora klasy III.
W tamtych czasach nie było żadnej ukierunkowej literatury dla trenerów szachowych. Trzeba było więc samemu stworzyć sobie odpowiednie notatki i przemyśleć system szkolenia. Korzystałem głównie z książek w języku rosyjskim oraz pozycji wydanych w NRD (Sportverlag Berlin).
Szczególnie dużą pomocą były świetne książki Ludka Pachmana. Ze sławnym arcymistrzem spotkałem się w 1982 roku na obozie kadr młodzieżowych Niemiec w Kakenstorf. Pochwaliłem jego książki o strategii i taktyce szachów, z których korzystałem w dalszym ciągu w swych zajęciach szkoleniowych. Był bardzo zadowolony i podziękował mi za zaufanie!
W 1974 roku Jerzy Kostro odstąpił mi swoją grupę, którą trenował od pewnego czasu. Był to zespół około 10 dzieciaków w wieku 10-12 lat. Pierwszy raz miałem do czynienia z tak młodymi adeptami szachów.
Anatoli Karpow – mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach.
Garri Kasparow – mistrz świata w latach 1985 – 2000: Nie ma znaczenia jak dobrze grasz, nie możesz spodziewać się dobrych wyników kiedy masz przegraną po debiucie.
/////////////////////////////////////////////////////////////////
W trakcie tegorocznej olimpiady szachowej w Baku niemiecka drużyna przegrała z Ukrainą 1.5-2.5 tylko wskutek słabego przygotowania teoretycznego Daniela Fridmana. Były mistrz kraju wybrał nie polecany przez teorię wariant i szybko wpadł w duże trudności, co ostatecznie kosztowało czarne cały punkt.
Ukrainiec był natomiast doskonale przygotowany do partii, co świadczyła jego szybka gra w debiucie.
Dzień Dobry!
Panie Jerzy proszę o przedstawienie informacji o moim nowym programie.

Arion 1.0-Basic jest programem, który ma za zadanie wspomagać trenerów i instruktorów szachowych w ich codziennej pracy związanej z przygotowaniem swoich podopiecznych od strony ich umiejętności taktycznych.
Zadania programu „Arion 1.0 – Basic”:
- Wspomaganie trenera lub instruktora w przygotowaniu i przekazywaniu zbiorów zadań szachowych dla zawodników,
- Zbieranie i prezentowanie w przystępny sposób informacji związanych z rozwiązanymi zbiorami zadań przez zawodników,
- Zwiększenie nadzoru trenera lub instruktora nad procesem rozwiązywania zadań przez zawodników.
Co zawiera i co umożliwia program „Arion 1.0 – Basic”:
- Rozbudowany edytor zadań, umożliwiający łatwe i szybkie tworzenie zadań,
- Kilkadziesiąt dobrze przygotowanych zbiorów z zadaniami,
- Usystematyzowany podział stopni trudności i kategorii zbiorów zadań, wprowadzający większą czytelność przy tworzeniu i dobieraniu zbiorów zadań dla zawodników,
- Obsługę bazy danych zawodników i przekazywanych im zbiorów zadań,
- Umożliwia przekazywane zbiorów zadań w postaci wydruków,
- Możliwość grupowania zawodników w grupy o określonym stopniu rozwoju szachowego,
- Statystyki obrazujące postępy zawodników w rozwiązywaniu zadań.
Program ten, jest programem darmowym z możliwością stosowania zarówno do celów prywatnych jak i komercyjnych.
Program jest w wersji umożliwiającym jego 30-krotne uruchomienie w pełnej wersji. Po wyczerpaniu tego limitu uruchomień, aby użytkować program należy go aktywować przy pomocy opcji „Aktywuj Program”.
Program Arion 1.0-Basic jest wersją podstawową programu Arion umożliwiającą trenerowi lub instruktorowi pracę z 5 zawodnikami.
W przygotowaniu jest wersja bardziej zaawansowana tj. Arion 1.0 Expert, który to posiada znacznie więcej opcji wspomagających trenera lub instruktora w procesie szkolenia zawodników. Przykładowo jest wyposażona w program kliencki Eion, który umożliwia rozwiązywanie zbiorów zadań przekazanych zawodnikowi drogą elektroniczną oraz odsyłanie rozwiązań również drogą elektroniczną (z wykorzystaniem elektronicznej poczty lub nośników pamięci).
Źródło programu
Z poważaniem
Artur Urbaniak
W odcinku 17 przypomniałem moją ideę z 1999 roku wprowadzenia w ramach działalności Młodzieżowej Akademii Szachowej dodatkowej opieki szkoleniowej polskiej młodzieży.
Tego typu koncepcje były już znane na całym świecie i wykorzystywane w różnych dziedzinach.
Mimo tego moja propozycja została zdecydowanie odrzucona przez osoby odpowiedzialne wówczas za działalność MASZ oraz kilku krajowych zawodników.
Wśród czołowych zawodników Polski największym oponentem mojej myśli był arcymistrz Bartłomiej Macieja. Przytaczam fragment jego tekstu opublikowanego w „Magazynie Szachista” (wrzesień 2003), w którym uzasadnia swój przeciw wobec fachowej pomocy polskiej młodzieży!

















