Angielskie wydawnictwo Everyman Chess wydaje obecnie serię świetnych książek z teorii debiutów, które gorąco polecam. Można je bezproblemowo zamówić w firmie niemieckiej Schach E.Niggemann.
Treścią przedstawionej pracy jest atak Torrego po ruchach 1.d4 Sf6 2.Sf3 i teraz po odpowiedziach 1…g6, 1…e6 i innych białe grają 3.Gg5!
Na tekst Radosława Jedynaka pierwszy zareagowal Piotr Kaim, który po zacytowaniu całego jego wpisu zakończył słowami: „Dzięki notkom takim, jak powyższa, człowiekowi nie chce się zabierać głosu w tym Forum”.
W tym dniu otrzymałem sporo listów prywatnych od kolegów i znajomych z radą, abym się w końcu wyłączył z dyskusji, bo dalsze polemizowanie z ludźmi, którym wcale nie zależy na rowiązywaniu problemów Akademii, lecz obrażaniu mnie, nie ma sensu. Moi oponenci mieli zresztą moralne poparcie gospodarza forum, czyli prezesa PZSZach Przemysława Gdańskiego. Takie skandaliczne posty powinny być natychmiast usuwane, tymczasem prezes je akceptował.
Jeden z kolegów napisał w emailu: „Teraz chyba mnie rozumiesz, dlaczego oficjalnie nie poparłem Ciebie na forum. Uniknąłem wulgarnych ataków Jedynaka i jego kumpli”.
W obronie Radosława Jedynaka stanął jego kolega klubowy Artur Jakubiec:
W tym momencie zresztą już wiedzialem, że obaj byli nowymi opiekunami Radosława Wojtaszka. Dlatego nie dziwiły mnie te ich napastliwe posty. Zrozumiałem też, dlaczego młody mistrz przestał reagować na moje emaile i nawet nie miał odwagi podziękować mnie za 4 lata współpracy. Ale miałem chociaż satysfakcję z tego, że zrobił to na forum jego ojciec.
Radosław Jedynak i Artur Jakubiec byli przeciwni unowocześnieniu Akademii.
Tymczasem Radosław Jedynak trenował w tym czasie poprzez Internet obcokrajowców i zarabiał dolary na ICC.
1: GM Jedynak Radoslaw, ELO=2515. Official ICC vendor, since 2002. Send a message or ask if you are interested in serious training sessions. From 1st of 2007 also a professional player. lessons 50$/hour
Natomiast Artur Jakubiec został teraz trenerem wirtualnym MASZ!
W dniach 24-29 maja 2012 odbył się w Lublinie mecz towarzyski pomiędzy reprezentacjami Polski i Ukrainy, który rozegrany został w ramach IV Międzynarodowego Arcymistrzowskiego Turnieju Szachowego im. Unii Lubelskiej. Honorowy patronat nad imprezą objęła Minister Sportu i Turystyki Joanna Mucha.
Spotkanie zostało rozegrane w formie turnieju (szachy klasyczne, szybkie i błyskawiczne) pomiędzy olimpijskimi reprezentacjami Polski i Ukrainy systemem Scheveningen (każdy zawodnik jednej drużyny gra z każdym zawodnikiem drużyny przeciwnej).
Niestety nasi arcymistrzowie ponieśli porażki w trzech spotkaniach.
Szachy klasyczne: 14.5 – 10.5 dla Ukrainy.
Wyniki indywidualne
Dariusz Świercz 3
Bartłomiej Macieja 2.5
Kamil Mitoń 2
Bartosz Soćko 1.5
Mateusz Bartel 1.5
Szachy szybkie: 13.5 – 11.5 dla gości
Wyniki indywidualne
Dariusz Świercz 3
Kamil Mitoń 2.5
Bartłomiej Macieja 2.5
Mateusz Bartel 2
Bartosz Soćko 1.5
Turniej błyskawiczny zakończył się zwycięstwem Ukrainy w stosunku 5.5-4.5.
Porażka naszego zespołu jest tym dotkliwa, gdyż Ukraina wystąpiła bez swoich asów Iwańczuka i Ponomarjowa. W polskiej drużynie zabrakło Wojtaszka.
W polskim zespole najlepiej wypadł junior Dariusz Świercz. Całkowicie rozczarowali mistrz Polski Mateusz Bartel oraz Bartosz Soćko.
Strona imprezy
Składy ekip
Partie na żywo
Dziękuję Panu Markowi Skrzypczakowi za nadesłane fotografie. Więcej ich jest na mojej stronie.
W trakcie dyskusji bardzo aktywny był Jerzy Ciruk z Suwałk. Osoby o takim nazwisku nie znałem w polskim środowisku szachowym. Z początku myślałem, że to może pseudonim jakiegoś silnego zawodnika lub trenera. Jerzy Ciruk zabierał głos w wielu kwestiach i oczywiście atakował przy okazji mnie i Andrzeja Filipowicza.
Aby to wyjaśnić, 17 sierpnia zadałem pytanie:
Jest to oczywiście fragment mojego postu. Następnego dnia otrzymałem odpowiedź. Przytaczam fragment:
Z tego postu zorientowałem się, że mam do czynienia z amatorem szachowym. Moje pytanie wywołało atak furii Radosława Jedynaka:
Tegoroczne mistrzostwa Europy kobiet w Giazantep oraz mężczyzn w Płowdiw zakończyły się naszym niepowodzeniem. Obie imprezy omówił Andrzej Filipowicz w „Magazynie Szachista” w kwietniowym i majowym numerze. Na mojej stronie zamieściłem kopie obu artykułów.
Zapraszam do lektury!
Wiesław Niewiadomski – redaktor znanego portalu „Imperium Szachów” – wspierał mnie moralnie w trakcie dyskusji o Akademii.
Oto fragment jednego z emaili znanego trenera. Nie podaję nazwiska, ponieważ nie mam z nim obecnie kontaktów i nie wiem, czy życzyłby to sobie.
Autor poniższych słów zgodził się na podawanie jego tożsamości i część jego jawnych wypowiedzi wykorzystałem w przeszłości w różnych tekstach. Teraz nie wiem, czy miałbym na to jego zgodę.
Jeden z kolegów sam korzystał w swoim fachu z e-learningów. Jednakże nie odważył się w czasie dyskusji na publiczne wsparcie mnie, ponieważ był zapraszany na sesje Akademii jako trener i nie chciał w związku z tym zrażać sobie Ryszarda Bernarda. 
Oto fragment emaila zawodniczki, z którą miałem kontakt przez wiele miesięcy w latach 2002-2003. Nie wiem, czy kiedykolwiek przyznała się do naszej współpracy, więc nie podaję jej nazwiska. Grała wielokrotnie w mistrzostwach Polski kobiet. W trakcie dyskusji na forum PZSzach o Akademii kontakt się nasz urwał. Ostatni jej email ma datę 1 września 2003.
Moja pomoc polegała na dostarczaniu zawodniczce materiałów szkoleniowych, wskazówek praktycznych i analiz. Graliśmy poprzez email dwie tematyczne partie, które niestety nie dobiegły do końca.
W trakcie jednych mistrzostw kraju zawodniczka przesyłała mi po każdej zakończonej rundzie swoje partie. Analizowałem je i moje uwagi odsyłałem z powrotem. Było to dla mnie duże obciążenie, gdyż nie byłem zawodowym trenerem. Wstawałem więc o 4 rano, aby zająć się tymi partiami i o 7 jechałem do pracy. Nieraz partie przyszły wcześniej, więc analizowałem je do około 1 w nocy. Mimo tego były to dla mnie ciekawe doświadczenia.
Zwracam uwagę na taką możliwość. Zawodniczka i zawodnik mogą grać w jakimś oddalonym turnieju i mimo tego nie stracić konktaktu ze swoim trenerem, który może analizować partie i przygotowywać swoich podopiecznych do kolejnych pojedynków.
Tymi moimi doświadczeniami nikt się nie interesował, a jest to na pewno godne uwagi!
Polemika na forum PZSZach nie odstraszyła chętnych do zwracania się do mnie z różnymi problemami. Chętnie wszystkim pomagałem: dostarczałem materiały szkoleniowe, wysyłałem książki itd. Z tej pomocy korzystali nawet znani zawodnicy Patryk Łagowski i Kamil Mitoń. Mam w archiwum ich emaile, więc tego chyba się nie wyprą.
Ukazał się czerwcowy numer miesięcznika „Rochade-Europa” zwierający wiele interesujących artykułów, komentowanych partii, fotografii itd.
Ostatnio dużo czasu poświęciłem na szperanie po moim archiwum. Przez wiele lat zebrało się bardzo dużo materiałów na różne zagadnienia. Na pewno wykorzystam je przy okazji, ale na razie pozostanę przy aktualnym temacie.
Już pisałem wcześniej, że w trakcie dyskusji na forum PZSZach otrzymywałem sporo wspierających emaili. Autorzy nie mieli nic przeciwko ich publikacji, lecz zastrzegali sobie anonimowość. Chciano bowiem tym samym uniknąć niegodziwych personalnych ataków, jakich ja osobiście doznałem.
Nie skorzystałem z tych propozycji. Uważałem, że powoływanie się na na anonimowe teksty odwróci się tylko przeciwko mnie. Nawet ci, co podpisywali się własnym nazwiskiem byli narażeni na ataki.
Tomasz Tokarski z Torunia brał też udział w polemice, ale jego rzeczowe wypowiedzi były często torpedowane przez moich oponentów. Do największych z nich należał oczywiście Radosław Jedynak.
Załączone kopie postów są z prawej strony trochę ucięte, ale można bez problemu odczytać ich sens.
Tomasz Tokarski odniósł się w swoim poście do oceny treningu wirtualnego przez ojca Radosława Wojtaszka, który został zamieszczony w części 9 z 10 maja.
Błyskawicznie zareagował na to Michał Krasenkow, któremu też nie spodobał się mój artykuł „Quo vadis polskie szachy?”. Zwracam uwagę na sformuowanie arcymistrza: …gdyby Pan Jerzy nie opublikował tego w „Szachiście” – nie spotkałyby się jego propozycje z tak ostrą reakcją środowiska”.
Pisałem już o tym fenomenie wcześniej, że moje popozycje może byłyby uznane przez ówczesne władze PZSZach za słuszne, ale opublikowałem artykuł w niewłaściwym piśmie!! Proszę zobaczyć mój komentarz z dnia 21 maja do części 15.
A teraz reakcja Radosława Jedynaka: Tomasz Tokarski to pseudonim Konikowskiego!
I odpowiedź Tomasza Tokarskiego:
