Białe zastosowały w tym pojedynku otwarcie, które jest związane z osobą wybitnego szachisty i teoretyka czechosłowackiego Richarda Rétiego (1889 –1929), który ten plan rozwoju zaczął stosować na początku lat 20-tych ubiegłego stulecia. Ideą tego debiutu jest kontrola centrum szachownicy przez własne figury i wstrzymanie się z rozwojem centralnych pionków, które na początku gry posuwają się najwyżej o jedno pole. Otwarcie ma elastyczny charakter, gdyż w zależności od odpowiedzi czarnych umożliwia przejście do innych debiutów.
W przedstawionej partii, która była grana w 6. rundzie Drużynowego Pucharu Europy, lider szachów niemieckich wybrał wariant po 6.Sh4 (zamiast 6.Sbd2!), w którym jest stosunkowo trudno walczyć o przewagę. Polak dokładnie rozegrał fazę debiutową i ruchem 14…Sc5! wzmocnił wariant. Nisipeanu nie przejawił w dalszej grze większej aktywności i ruchem 34.Hxb5? osłabił ochronę swego monarchy, co zostało energicznie wykorzystane przez Wojtaszka.
