Autor: Andrzej Babiarz, 2013

„Mat w ? posunięciach”

Komentarz autora: Narzuca się odpowiedź ” mat w 3 posunięciach”:
1. Gd6, 0-0-0 2. Wb1, ~ 3. Wb8X
Czy jednak roszada jest możliwa? Ostatnim ruchem czarnych mógł być jedynie ruch wieży lub ruch króla (co roszadę wyklucza automatycznie) albo posunięcie piona e7-e6. W tym trzecim przypadku (przy pionach na e7 i g7) biały goniec mógł stanąć na polu „g8″ tylko w wyniku promocji piona z ” f7″ (f7-f8G). To mogło jednak nastąpić wyłącznie pod nieobecność czarnego króla na polu „e8”. Roszada jest więc niemożliwa.
Wobec tego „mat w 2 posunięciach!”: 1. Gd6!, ~ (ale nie 0-0-0?) 2. Wf8X

Przedstawiam nowe studium kompozytora młodej generacji Grzegorza Mazura.

Białe wygrywają

Rozwiązanie jest na mojej stronie: Link

Autor: Andrzej Babiarz, 2013

 Mat w 3 posunięciach

Komentarz autora: Klasyczny temat bristolski w kompozycji szachowej polega na torowaniu przez białą figurę drogi dla innej białej, dalekobieżnej figury, która porusza się potem w tym samym kierunku co figura torująca – patrz „Rewia zadań”(18).

W przedstawionym zadaniu rolę forpoczty pełni biały król. 1.Kc1? (grozi 2.Gb1X), Gd8 2.Hh6, Sg6! przesłona pozioma 2.Hg1, Gg5! przesłona pionowa 1.Ka1!! (grozi 2.Gb1X), Gd8 2.Hg1! (grozi 3. Hg4X), Gg5 3.Hb1X! 
Nie wystarcza zwykłe uwolnienie pola „b1” dla gońca, potrzebne „bristolskie” dla hetmana!

Grzegorz Mazur skomponował nowe ciekawe studium.

 Białe wygrywają

Rozwiązanie jest na mojej stronie: Link

Autor: Andrzej Babiarz, 2013

Mat w 2 posunięciach

1. Sec3! zugzwang

1…., Kd3 2. He2X 1…, Ke3 2. He2X 1…, Ke1 2. He2X
1…., Kc2 2. Hd1X 1…, Kc1 2. Hd1X 1…., e3    2. Hd1X

Sześć różnych matów hetmanem przy sześciu bierkach, po trzy maty na polach „e2” i „d1”!

Komentarz Andrzeja Babiarza.

Mam przyjemność przesłać Panu moją najnowszą czterochodówkę.

Rozwiązanie:

1. Wa8! (gr. 2. Wc8#)
1…Hb8 2. Sd5+ Kc6 (2…Kd8 3. W:b8#) 3. Wa6+ Hb6 4. W:b6#
1…Hb7 2. Sd5+ Kc6 (2…H:d5 3. Wc8#) 3. Se7+ Kc7 4. Se8#)

Mam oczywisty niedosyt z powodu takich samych drugich ruchów na różne odejścia czarnego hetmana. Za to największym powodzeniem tej konstrukcji jest umiejscowienie białego króla Kh4 – proszę zauważyć, że tak naprawdę to jest jedyne pole dla białego monarchy w czterochodówce.

Pozdrawiam,
Grzegorz Mazur

Z okazji 100-lecia Krakowskiego Klubu Szachistów wydano w 1993 roku broszurkę z zadaniami szachistów klubu. W tym zbiorze znalazły się także moje utwory. Broszurka zostala zeskanowana i można ją obejrzeć na mojej stronie: Link.

Grzegorz Mazur jest polskim problemistą młodego pokolenia, który zajmuje się układaniem studiów. Jego zadania są ciekawe i zbliżone do końcówek praktycznych. Z tego względu mogą być wykorzystywane nawet w pracy szkoleniowej.

Na tym blogu oraz mojej stronie zamieściłem kilka próbek talentu Grzegorza Mazura.

Wczoraj młody kompozytor powiadomił mnie, że renomowane pismo problemowe SPRINGAREN opublikowało jego dwa studia.

Serdecznie gratuluję i życzę następnych pięknych utworów!

Autor: Andrzej Babiarz, 2013

 Białe zaczynają i remisują

Andrzej Babiarz: Po zdobyciu piona „e” stoi teoretyczny remis. 1. Sg2?, e2! 2. Sh4, e1S -+ zugzwang. 1. Sf5!, e2 2. Sd4, e1S! [2….., e1H(W,G) 3. Sf3+!=]. Plan się nie powiódł. Czarne kontrolują pole „f3” i wydaje się, że białe są w przymusie. 3. Sb3+! Po co ten szach? 3…., Kdow. 4. Sd2!!, żeby zająć skoczkiem miejsce króla i zremisować! Teraz w przymusie są czarne! 4…., K:d2 pat albo 4…., S:d2 5. K:h2=.

Mat w 4 posunięciach

Grzegorz Mazur napisał: Zainspirowany ostatnio opublikowaną na Pana blogu czterochodówką (mianowicie tą: Link, postanowiłem, że chciałbym, aby znalazło się również miejsce na czterochodówkę, o której wspominałem w komentarzu (załącznik)

Oczywiście koniecznie z adnotacją: ku pamięci niemieckiego kompozytora Ado Kraemera.

Mój udział w tym skromnym kompozycyjnym przedsięwzięciu ogranicza się oczywiście do transpozycji w kierunku długiej roszady, gdzie rozwiązaniem tym razem nie będzie roszowanie białego króla (tematyczna złuda: 1. Hh1+ K:h1 2. 0-0-0+? Kg2(h2)). Zadziałało tu prawo geometrii, bowiem przy długiej roszadzie mamy o kolumnę więcej, wobec czego droga do mata również musi się zmienić (obie wieże na kolumnie „d” będą sobie wzajemnie przeszkadzać).