Drużyna piłki nożnej Borussia Dortmund już po raz drugi z rzędu zdobyła drużynowe mistrzostwo Niemiec i wczoraj doszedł do tego Puchar Niemiec zdobyty po zwycięskim meczu z wielokrotnym mistrzem kraju Bayern München w stosunku 5-2. W dortmundzkim zespole grają polscy piłkarze: Robert Lewandowski, Jakub Błaszczykowski i Łukasz Piszczek.
Trenerem piłkarskiego zespołu jest od 2008 roku Jürgen Klopp. Nigdy nie był silnym piłkarzem, ale to nie przeszkodziło mu w karierze trenerskiej. W okresie jego pracy w roli szkoleniowca piłkarze odnieśli największe sukcesy w historii klubu.
Przypominam, że według teorii niektórych polskich szachistów, w tym arcymistrzów Bartłomieja Maciei i Mateusza Bartla (wychowankowie Polonii Warszawa), dobrym trenerem w szachach może być tylko silny zawodnik z wysokim rankingiem, najlepiej arcymistrz mający na koncie znaczące sukcesy turniejowe!
W innych dyscyplinach sportowych taka filozofia jest obca!
Nie zawsze dobry zawodnik będzie dobrym trenerem. Dużo zależy od charakteru człowieka. Przykładem niech będzie Kasparow, którego można uważać za najlepszego szachistę naszego globu. Kasparow po oficjalnej rezygnacji z bycia zawodnikiem postanowił poszukać szczęścia gdzie indziej zabrał się za politykę gdzie można by rzec nie bardzo mu wyszło ale co najciekawsze zabrał się za trenowanie. W swojej karierze trenerskiej wziął na celownik Carlsena. I co długo Panowie ze sobą nie popracowali. Carlsen stwierdził że chyba lepiej praca mu idzie kiedy sam pracuje nad szachami i panowie się pożegnali. No można by rzecz pierwsze koty za płoty. Potem był Nakamura i z tego co wiem również Kasparow długo z nim nie potrenował. Jak widać nie koniecznie super gracz będzie super trenerem. Ale jak to w życiu bywa do bycia dobrym szachistą jak i dobrym trenerem trzeba mieć coś takiego co bym nazwą „Bożą iskierką”.
Z Nakamurą to Kasparow się chyba pokłócił a Carlsen stwierdził, że sporo się od niego nauczył. Natomiast co do teorii, że przeciętny gracz nie może być dobrym trenerem to jest absurdalna. Umiejętność uprawiania dyscypliny na wysokim poziomie nie jest tożsama z umiejętnością nauczania innych. Przykładów można mnożyć bez liku. Co więcej, przy pracy z zawodnikami słabszymi arcymistrz może nie zrozumieć ich potrzeb bo inaczej patrzy na szachy. Żeby być dobrym trenerem w JAKIEJKOLWIEK dyscyplinie to potrzeba lat nauki i praktyki.
Na uczelniach wyższych jest tak, że osoby na etatach naukowo-dydaktycznych z „urzędu” mają zajęcia ze studentami, choć część z tych osób wogóle się do tego nie nadaje. Co z tego że są wspaniałymi naukowcami z dużymi sukcesami (naukowymi), ale spora ich liczba nie ma za grosz talentu dydaktycznego. To działa też w drugą stronę. Jest mnóstwo nauczycieli akademickich, którzy nigdy nie zdobyli laurów jako naukowcy, za to są wspaniałymi dydaktykami i doskonale nauczają swoje przedmioty.