kw.
13

Ciekawe końcówki (4)

Gra końcowa, Teoria szachów13 kwietnia 2016Odpowiedz

Kontynuacja odcinka 3

Analiza IM Marcina Krysztofiaka

 

URL Trackback

Trackback - notka

Komentarzy: 8

  • mkrysz
    13 kwietnia 2016 o godz. 12:57

    To na razie ostatni odcinek, być może w przyszłości będzie kontynuacja.

  • Krzysztof Kledzik
    13 kwietnia 2016 o godz. 16:08

    Trochę smutno to zabrzmiało, tak jakby pan Marcin kończył współpracę z tym blogiem. Mam nadzieję że się mylę. Myślę że wszyscy czytelnicy tego bloga z chęcią zapoznają się z kolejnymi analizami. Zapewne ma Pan wiele różnych ciekawych końcówek i ich analiz, też z własnych partii. Zachęcam do dzielenia się nimi z czytelnikami blogu. A może będzie Pan zamieszczać też inne analizy, może też coś z gry środkowej albo z debiutów? Dotychczasowy Pana wkład w treść tego blogu był interesujący, i dlatego zachęcam do kontynuowania tego.

  • mkrysz
    13 kwietnia 2016 o godz. 17:04

    Współpracę z blogiem nawiązałem głównie po to żeby pokazać „oczywistą oczywistość” że końcówki trzeba znać. A przy okazji w procesie analizy sam się ich nauczyłem. Jak widać z przykładów nawet silni arcymistrzowie w tym mistrzowie świata słabo grają końcówki których się nie nauczyli. Z pewnością dostarczę jeszcze jakieś materiały na bloga ale nie wiem kiedy. Uważny czytelnik z pewnością spostrzegł że oprócz partii Piket-Kasparow pozostałe 3 są niemal identyczne i zakończyły się w ten sam sposób.

  • Krzysztof Kledzik
    14 kwietnia 2016 o godz. 15:01

    Bardzo dobrze że publikuje Pan tutaj swoje analizy. Ale myślę że nikogo z czytelników tego blogu nie trzeba przekonywać o konieczności nauki końcówek. Wręcz przeciwnie. Autor tego bloga, Pan Jerzy, jest autorem różnych podręczników końcówkowych, a szachiści tak ogólnie wzięci razem, z pewnością doceniają końcówki i ich znaczenie.

  • Jerzy Konikowski
    14 kwietnia 2016 o godz. 15:43

    Nie można uogólniać teorię, że nawet silni arcymistrzowie grają słabo końcówki.
    Są różne przyczyny pomyłek „wielkich”:

    http://www.blog.konikowski.net/2016/03/26/paradoksy-szachowe-161/

    /////////////////////////////////////////////////////////

    http://www.blog.konikowski.net/2016/03/29/katastrofy-w-grze-koncowej-1/

  • mkrysz
    15 kwietnia 2016 o godz. 15:08

    Oczywiście są różne przyczyny. Czasami można jednak rozpoznać czy zawodnik coś przeoczył ze zmęczenia czy ewidentnie nie znał planu obrony.

  • mkrysz
    24 kwietnia 2016 o godz. 01:52

    Mamy kolejny przykład – Schneider-Soćko w Bundeslidze. Białe Kg2, Wa7 czarne Ke2, Wd1, e3 następuje 68 Wa2+ Wd2 69 Wa1 Wd3! 70 Wa2?? Ke1

  • Jerzy Konikowski
    24 kwietnia 2016 o godz. 08:57

    Na tę końcówkę zwrócił wczoraj także uwagę Marius Ringwelski.

Dodaj komentarz

Musisz sięzalogować aby móc komentować.