Z Uwe Bekemannem napisałem wspólnie wiele książek dla wydawnictwa Joachim Beyer Verlag. Część z nich została przetłumaczona nawet na angielski. Dalsze nasze projekty są w toku realizacji. Mój partner jest silnym mistrzem w grze korespondencyjnej.

Poniższy artykuł ukazał się na stronie internetowej znanego pisma niemieckiego BILD.

KEINE PAUSE WEGEN CORONA

Beim Fernschach läuft die Bundesliga weiter

Uwe Bekemann, Geschäftsführer des Deutschen Fernschachbundes, beim analogen Schach (Foto: privat)

Alle Bundesligen sind ausgesetzt. Alle? Nein, die Fernschach-Bundesliga läuft weiter!

Uwe Bekemann (60), Geschäftsführer des Deutschen Fernschachbundes (1600 Mitglieder): „Bei uns wird ja mehr als 1,50 Mindestabstand zwischen den Spielern gewahrt. In Corona-Zeiten ist das eine gute Möglichkeit, von zu Hause aus Wettkampf zu betreiben.“

Beim Fernschach (vier Akteure pro Team) werden die Partien digital gespielt. Die Bedenkzeit beträgt zunächst 30 Tage für 10 Züge, ab Zug 41 nur 20 Tage für 10 Züge. Der Urlaub beträgt für die gesamte Spielzeit 60 Tage.

Am 15. Oktober 2019 begann die derzeit laufende Saison. Hin- und Rückrunde gibt es nicht, weil es im Fernschach ja keine Heim- und Auswärtsspiele gibt. Rund 20 Monate, bis Juni 2021, läuft die aktuelle Saison. Sind dann noch Partien offen, werden sie abgeschätzt. Das heißt: Ein neutraler und starker Spieler bewertet die Stellung und bestimmt den Sieger.

Neun Mannschaften gehören der Fernschach-Bundesliga an. Tabellenführer ist aktuell der SC Uttenreuth (Franken) vor Zitadelle Spandau. Titelverteidiger SV Osnabrück liegt derzeit nur auf Platz sieben.

Was macht der von Reiz von Fernschach aus?

Uwe Bekemann spielt seit 1985 Fernschach – und das mit großer Leidenschaft. Aktuell hat er 27 Partien offen (alles Wertungspartien, keine Freundschaftsspiele), vier davon sind Partien in der 2. Bundesliga, zwei weitere nationale Spiele gehören zu einem Einzelturnier. 21 Partien sind international, hiervon laufen zwölf im „EU WS Champ. 2020, Candidates’ Tournament ct 4“. Dies ist ein sogenanntes Kandidatenturnier, das zur Fernschach-Europameisterschaft zählt.

Übrigens: Früher wurden beim Fernschach die Züge mit der Post übermittelt. Das führte dazu, dass das Spiel um Platz 3 der Fernschach-Olympiade 1987 zwischen der Bundesrepublik und der DDR erst 1995 beendet war – also sechs Jahre nach dem Fall der Mauer. Die Mannschaft der DDR, die es damals ja gar nicht mehr gab, gewann Bronze…

Und dann sind noch die beiden Fernschachspieler, die sich ihre Züge immer nur mit der Weihnachtspost zuschickten. So kamen sie in zwei Jahren auf zwei Züge. Wie viele Jahre sie benötigten und wie die Partie endete, ist nicht bekannt.

(Zdjęcie z Internetu)

Autorem wiersza na aktualny temat jest Marek Baterowicz – szachista, publicysta i poeta.

///////////////////////////////////

KLĄTWA

Klątwa spadła na Ziemię

jak nieprzebrana szarańcza

mnożąc się w powietrzu

i krążąc w naszych żyłach

– zaraza okrutniejsza od cyklonu,

bezlitosna jak tsunami,

nieszczęście na miarę dżumy,

klęska gorsza od  ognia i głodu,

plaga która dręczy narody

jak erynie szarpiące swe ofiary,

kala dzieło Stworzenia,

gdy głupota stała się perfidią.

Śmierć dotyka nas

nie rozróżniając

zadżumionych od błogosławionych,

którzy wierzą

i nadzieję złożyli w Panu

płosząc klątwę modlitwą.

Ta klątwa nie jest od Boga,

ale od nas samych,

z naszej pychy i cierni,

rzuciliśmy ją na nasze domy i głowy,

i na własne dzieci.

19 marca 2020AD

Marek Baterowicz

Kontynuacja odcinka 14

Jakie perspektywy może mieć młody zawodnik przeciwko doświadczonemu przeciwnikowi? Próba nawiązania równorzędnej walki w grze środkowej lub końcowej może się okazać się niewystarczająca. Rutyniarz ma z reguły większe szanse!

Jedną możliwością zatem jest dobra znajomość otwarcia. Innym sposobem jest zastosowanie jakiegoś ostrego wariantu, czy nawet gambitu. Element zaskoczenia ma wielkie znaczenie i nawet silniejszy zawodnik może popełnić błędy.

Międzynarodowe festiwale w Augustowie były za moich młodzieńczych czasów jedyną imprezą, w której można było się zmierzyć z „gwiazdami” polskich szachów. Przygotowując się do meczu z „Legionem” Warszawa przypuszczałem, że spotkam się z byłym mistrzem Polski i olimpijczykiem Kazimierzem Platerem.

Mój przeciwnik po 1.e4 grał tylko obronę Pirca, co ułatwiło mi wybór wariantu. Postanowiłem zagrać ostry atak trzech pionków. Na przygotowanie się do pojedynku poświęciłem wiele godzin. Opłaciło się. Wygrałem efektowną partię, a niektóre analizy okazały się niezwykle cenne, co wykorzystałem później w tekstach z teorii debiutów. Partia ta była też przedrukowana w wielu publikacjach (także zagranicznych), również z moim obszernym komentarzem jest w książce „Szybkie zwycięstwa”.

Dlatego już jako trener udzielałem moim podopiecznym radę: studiujcie debiuty, gdyż to jest bardzo ważna faza partii. Propaguję też wskazania wielkich autorytetów szachowych, np.:     

Anatoli Karpow – mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach. 

Garri Kasparow – mistrz świata w latach 1985 – 2000: Nie ma znaczenia jak dobrze grasz, nie możesz spodziewać się dobrych wyników, kiedy masz przegraną po debiucie.

Więcej o Kazimierzu Platerze:

Szachy w Polsce

Wikipedia

Kontynuacja odcinka 15

Po udanej publikacji „Gramy E4” znanego mistrza warszawskiego Anatola Łokasty, krajowy czytelnik otrzymał do ręki kolejną pożyteczną książkę repertuarową dla białych tegoż autora.

Tym razem tematem są otwarcia po 1.d4. Anatol Łokasto przedstawił tematyczne otwarcia na 196 stronach i uzupełnił je pouczającymi przykładowymi partiami, w sumie 55.

Gorąco polecam tę pożyteczną monografię debiutową wszystkim sympatykom królewskiej gry, którzy chcą poznać ważne otwarcia lub pogłębić swoją wiedzę w tym zakresie!

Gramy D4 można zamówić w wydawnictwie CAISSA.

Kontynuacja odcinka 63

Po ukazaniu sie wpisu Literatura szachowa po polsku (8), otrzymałem kilka pytań dotyczących tej książki. Tak jak napisałem w moim wpisie: „Książkę Litmanowicza można obecnie kupić wyłącznie w Internecie. Polecam ją z uwagi na interesujące pojedynki oraz pouczajace komentarze”, tak też odpowiadałem w korespondencji prywatnej. „Proszę szukać w Internecie”.

Dla mnie publikacja ta odegrała wielka rolę w spojrzeniu na szachy turniejowe. Kupiłem ją w 1961 roku i nie miałem wtedy wiele pojęcia o sporcie szachowym. Ta książka wprowadziła mnie w tajemniczy świat królewskiej gry wyższego szczebla. Wiele szczegółów dowiedziałem się też od czołowego zawodnika Bydgoszczy Feliksa Chybickiego, który w tym czasie spędzał w Sopocie urlop i na bieżąco obserwował przebieg turnieju.

Dlatego postanowiłem opublikować w odcinkach kilka stron z tej książki, jako ilustrację pewnych problemów naszej dyscypliny, które są właściwie aktualne do dnia dzisiejszego.

Końcowe wyniki turnieju

Kontynuacja odcinka 13

Szachy w Polsce

Kolejnym moim przeciwnikiem ze zdjęcia (Sopot 1951) był mistrz krajowy Tadeusz Ciejka (1911-1971). Z zawodu był pianistą i profesorem Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie. Szachy były jego wielką pasją. Kilka razy startował w mistrzostwach Polski. W turnieju międzynarodowych w Sopocie w 1951 roku zajął 15 miejsce na 16 uczestników.

Przy szachownicy spotkaliśmy się w 1968 roku w Iwoniczu Zdroju w czasie turnieju o puchar Bieszczadów. Profesor zajął 6 miejsce z 6 punktami z 11 partii. Ja byłem drugi z 8.5 punktami.

Tadeusz Ciejka był specjalistą wariantu zamkniętego w obronie sycylijskiej. „Nasza partia miała pouczający przebieg” – stwierdził po partii mój partner.

Kontynuacja odcinka 6

Kontynuacja odcinka 10

Książki repertuarowe od dawna cieszą się dużą popularnością wśród szachistów na całym świecie. Ich rola jest oczywista: pomóc każdemu zawodnikowi w szybkim opracowaniu własnego repertuaru debiutowego. Oczywiście nie każdemu może spodobać się w całości zaproponowana przez autora (lub autorów) tematyka otwarć.

Jeden z moich czytelników wyjaśnił mi kiedyś ten problem tak: nie ma sprawy, gdyż kupuję sobie dwie książki i za około 50 Euro mam gotowy repertuar na kilka lat. A gdy mi się znudzi, to kupuję aktualne pozycje i przygotowuję nowe warianty. W ten sposób oszczędzam czas na samodzielne i żmudne szukanie materiałów…

W tych dniach ukazała się druga poprawiona i rozszerzona o nowe materiały wersja książki 1.d4 siegt. Książka liczy 431 stron!

Obecnie w druku jest edycja angielska.

1.d4 siegt!
Ein Repertoire für Weiß
Drugie rozszerzone wydanie
Jerzy Konikowski i Uwe Bekemann
Joachim Beyer Verlag 2020
431 stron
ISBN 978-3-95920-106-3

W trakcie mojej wieloletniej pracy trenerskiej często zadawano mi pytanie: „Jak mam poprawić swoją technikę gry, szczególnie w taktycznym aspekcie”? Dawałem rady, które były mi oczywiście znane z wskazań radzieckich fachowców.

Tej problematyce poświęciłem w mojej książce „Szachy dla przyszłych mistrzów” trzeci rozdział: „Ćwiczenie techniki liczenia wariantów oraz zmysłu taktycznego” (fragment).

Z uwagi na ograniczenia techniczne zamieściłem tylko 20 przykładowych zadań, ale zaproponowałem literaturę uzupełniającą.

Po ukazaniu się książki kilku czytelników było zawiedzionych tak małą ilością ćwiczeń. Obiecałem, że uzupełnię to dodatkowymi pracami. I tak w krótkim czasie wraz z Jackiem Gajewskim ukazały się dwie książki:

Mistrzowie świata i ich 400 kombinacji szachowych (Caissa 2017).

Kombinacje szachowe (RM 2020).

Z pomocą zawartych w tych książkach zadań można poprawić taktyczne właściwości w zakresie taktyki!

Do tej pory otrzymałem w prywatnej korespondencji sporo pochwał o trafności tematyki. Ostatnio napisał do mnie Ulrich Jahr, znany działacz i trener szachowy z Bydgoszczy:

Twoja książka z kombinacjami szachowymi świetnie zdała egzamin. Na dwu ostatnich zajęciach przerobiłem po sześć kombinacji najłatwiejszych, czyli proste maty i zaawansowany pionek. Okazało się, że młodzież bardzo się tym zainteresowała i wszystkie te przykłady zostały rozwiązane. Oczywiście kolejne będą mieć wyższy stopień trudności, więc może zbyt wcześnie wyciągać więcej wniosków.