Obecnie w Bad Wiessee odbywają się otwarte mistrzostwa Bawarii. Znakomicie spisuje się arcymistrz K.Piorun, który po 6 partiach zebrał 6 punktów.

Informacja na ChessBase News: link.

W dniach 25.10. – 05.11. 2015 odbyły się w Porto Carras mistrzostwa świata juniorek oraz juniorów 18 lat z licznym udziałem ekipy z Polski.

Ostatecznie zdobyliśmy dwa medale: Alicja Śliwicka wywalczyła w kategorii do 14 lat srebro, natomiast Bartosz Fiszer do lat 8 brąz.

Gratulacje!

Strona turnieju

Wyniki naszej ekipy

Kontynuacja odcinka 9.

Najbardziej zbliżone do gry praktycznej są oczywiście studia. W tego typu pozycjach zaczynają białe i – zależnie od sytuacji na szachownicy – wygrywają lub osiągają nierozegraną.

Współczesne studia można podzielić na analityczne i kombinacyjne (zwane też artystycznymi).

Największe podobieństwo z grą praktyczną mają studia analityczne. Autorzy układają je w celu wypełnienia luk w teorii końcówek. Takich pozycji można znaleźć wiele w książkach z gry końcowej rosyjskiego arcymistrza Jurija Awerbacha.

Autor: J.Awerbach
1971

Białe zaczynają i wygrywają

Sam układałem podobne studia, które wykorzystywałem w szkoleniach i książkach testowych. Przez kilka lat prowadziłem kącik o końcówkach w najstarszym wówczas piśmie szachowym „Deutsche Schachzeitung” i tam opublikowałem niektóre z tych moich kompozycji. Wszystkie zadania powstały w wyniku analizy pewnych końcówek z rozegranych partii.

Autor: J.Konikowski
Deutsche Schachzeitung 1988

Białe zaczynają i wygrywają

Autor: J.Konikowski
Deutsche Schachzeitung 1988

Białe zaczynają i wygrywają

Autor: J.Konikowski
Schach-Echo 1986

Białe zaczynają i wygrywają

Na koniec studium zawierające pouczający motyw matowy. Jako początkujący szachista poświęciłem sporo czasu na znalezienie właściwego rozwiązania. Tego typu zadania mają dużą wartość szkoleniową w kształceniu szachisty i takie studia poleca się w treningu!

Autor: A.Troicki
Nowoje wremija 1895

Białe zaczynają i wygrywają

Mam nadzieję, że praca z tymi pozycjami sprawi Internautom wiele przyjemności i przyczyni się do większego zainteresowania tego rodzaju studiami. Mają one bowiem wielki aspekt szkoleniowy i pogłębiają wiedzę w zakresie gry końcowej!

Witam!
Zapraszam na wernisaż wystawy pokonkursowej „KRÓLEWSKA GRA – SZACHY” dnia 10.11.2015 r. o godz. 12.00 w MDK Śródmieście Wrocław ul. Dubois 5 – z okazji 40-lecia MDK Śródmieście Wrocław i 35-lecia sekcji szachowej MUKS MDK Śródmieście Wrocław.

Z szachowym pozdrowieniem
Robert Korpalski

Po ukazaniu się odcinka 8 jeden z Internautów napisał: W encyklopedii Władysława Litmanowicza i Jerzego Giżyckiego „SZACHY od A do Z” na stronie 456 nie ma wzmianki o pana trzech tytułach szachowych. To jak to jest?

Rzeczywiście we wspomnianej ecyklopedii nie ma o tym mowy, ale tam jest wiele merytorycznych błędów i wypaczeń. W trakcie pisania swego dzieła Władysław Litmanowicz otrzymał ode mnie, na jego prośbę, notkę o mnie. Miał z niej wybrać te najważniejsze informacje. Zrobił to po swojemu. O tym już pisałem na stronie: link.

Moje tytuły mogę łatwo udowodnić na podstawie legitymacji szachowej, którą Okręgowy Związek Szachowy w Bydgoszczy wystawił 16 września 1965 roku.

Profesor Grzegorz Grzeban zapomniał wpisać datę nadania tytułu mistrza krajowego w kompozycji szachowej. Stało się to w 1974 roku, co ogłoszono w komunikacie w miesięczniku „Szachy” (marzec 1974) na stronie 92.

Przez pewien okres zajmowałem się też sędziowaniem imprez szachowych i po skończeniu Ogólnopolskiego Kursu Sędziowskiego nadano mi I klasę sędziowską (26.06.1969).

Posiadam również dyplom trenera I-klasy, o czym już pisałem na blogu: link.

Moja biografia na stronie Przemysława Jahra: link.

Oprócz licznych informacji z podwórka szachów drogą pocztową oraz partii jest mój artykuł na temat systemu Flohra – Mikenasa po posunięciach 1.c4 Sf6 2.Sc3 e6 3.e4.

Ten ciekawy i ostry wariant był tematem moich wcześniejszych książek:

Książka 1
Książka 2

Od dawna namawiano mnie do napisania książki – poradnika dla młodych i z ambicjami sportowymi szachistów.

W końcu zrealizowałem ten projekt i od dzisiaj można kupić w znanym warszawskim wydawnictwie RM moją nową pracę „Szachy dla przyszłych mistrzów”.

Do tej książki jeszcze wrócę po jej otrzymaniu.

Okładka

Informacja RM

Niedawno zamieściłem dwie wygrane partie Łukasza Jarmuły: link 1 oraz link 2.

W krótkich uwagach do partii 244 napisałem: Przedstawione dwie partie demonstrują aktywny styl Łukasza i tak powinien grać dalej. Oby tylko ktoś „życzliwy” nie zalecił mu teraz „ćwiczenie oburęczności”, co widzieliśmy już w przeszłości w odniesieniu do zdolnych naszych juniorów.

Moje obawy jednak sprawdziły się. Nasz talent w dzisiejszej 8 rundzie w Porto Carras zagrał jednak 1.d4 i następnie nie znalazł dobrej recepty przeciwko gambitowi Blumenfelda, po czym został rozgromiony przez swego przeciwnika!

Przypominam, że przed laty „Blumenfelda” grał z powodzeniem Jan Przewoźnik. Sam zagrałem kilka partii w tym temacie. To nas skłoniło do wspólnego opracowania gambitu w dwóch wersjach:

1. Forma elektroniczna 

2. Forma książkowa

Gambit jest bardzo ciekawym otwarciem, który wymaga od przeciwnika białym kolorem precyzyjnej gry.

W dniach 26.10. – 01.11.2015 odbył się w Bilbao arcymistrzowski turniej z udziałem:

Viswanathan Anand
Anish Giri
Wesley So
Liren Ding

Zawodnicy rozegrali ze sobą po dwie partie.

Końcowa tabelka

Strona turnieju

W barażu wygrał So: Link.

Ostatni odcinek z tej serii.

Wiadomo, że jedną z ważnych cech silnego szachisty jest szybkie i możliwie bezbłędne liczenie wynikających w czasie partii wariantów. Siła arcymistrza polega między innymi na tym, że liczy on skomplikowane sytuacje na szachownicy znacznie szybciej i głębiej od przeciętnego gracza. Te cechy można oczywiście osiągnąć po latach treningu i praktyki. Dlatego wskazane są odpowiednie ćwiczenia, które polegają na rozwiązywaniu kombinacji z gry praktycznej.

Jednakże wiele pozycji (motywy) powtarzają się i to ułatwia rozwiązanie. Dlatego kompozycja szachowa poprzez oryginalne, a często nawet abstrakcyjne idee może być znakomitą formą uzupełniającą w treningu. Tę właśnie kwestię omówiłem w mojej książce „Kompozycja w treningu szachisty”.

Spójrzmy na pozycje przedstawione w ostatnim odcinku. Zadanie Janeta wyróżnia się świetnym i oryginalnym wstępem 1.Gf8! Z pewnością nie każdy szachista tak szybko znajdzie ten ruch, który odbiega od praktycznych kombinacji. Podobnie w zadaniu Mereditha pierwsze posunięcie jest zaskakujące 1.Hh5! W trzychodówce Junkera do celu prowadzi tempowy ruch 1.Gc6! i teraz po obronie 1…Hc2 wygrywa tylko 2.Kg7! i po 1…Hb1 2.Kf6! W pięciochodówce Loyda jest także bardzo ukryte rozwiązanie: 1.Waf2! a4 2.Kd2 a3 3.Wa1a2 4.Ke1! Gxf2+ 5.Kxf2#.

Nie ulega więc wątpliwości, że takie zadania rozwijają „świeże” spojrzenie na szachownicę. Ale to muszą być specjalnie wybrane kompozycje z ciekawymi kombinacjami oraz rozgrywane zgodnie z zasadami szachów.

Niektóre motywy problemowe można też wykorzystać w grze praktycznej.

Autor: A.Novotny
1854

Mat w 3 posunięciach

Po 1.Wf5 grozi mat na f4. Czarne bronią się 1…Wf8 i teraz nastąpi 2.Gf6! Ruchem tym białe przesłoniły działanie dwóch czarnych figur na polu f6: gońca g7 i wieży f8, co umożliwia mata: 2…Wxf6 3.We5# oraz 2…Gxf6 3.Wf4#.

Oto tematyczny przykład z praktyki turniejowej.

Nienorakow – Grigoriew
Moskwa 1923

Czarne znalazły szybką drogę do zwycięstwa: 1…d2! 2.Wd8 i teraz znany nam manewr 2…Gd6! Białe poddały się, gdyż jeden z czarnych pionków osiąga pole przemiany.

Inne przykłady tego typu przedstawiłem w książce „Kompozycja w treningu szachisty”.