Od kilku lat szefem największego wydawnictwa szachowego w strefie języka niemieckiego Joachim Beyer Verlag jest Robert Ullrich.
Dzięki jego zaangażowaniu wydawnictwo wypuszcza co roku na rynek wiele nowych pozycji oraz wznawia stare atrakcyjne tytuły.
Ostatnio wydawca zaskoczył wszystkich własną pracą Schach – die Regeln (reguły w szachach).
Książkę otrzymałem z dedykacją autora.
W dniach 18-30 lipca odbył się w znanej szwajcarskiej miejscowości Biel silny turniej z udziałem Radosława Wojtaszka.
Skład turnieju (kategoria 19):
| Tytuł – | Zawodnik | – Kraj | – Wiek | – Ranking FIDE |
| GM | – Michael Adams | – ENG | – 1971 | – 2740 |
| GM | – Radosław Wojtaszek | – POL | – 1987 | – 2733 |
| GM | – Maxime Vachier-Lagrave | – FRA | – 1990 | – 2731 |
| GM | – David Navara | – CZE | – 1985 | – 2724 |
| GM | – Pavel Eljanov | – UKR | – 1983 | – 2723 |
| GM | – Richard Rapport | – HUN | – 1996 | – 2671 |
Końcowe wyniki
Końcowe rezultaty na ChessBase News: Link
Wielka szkoda, że Radosław Wojtaszek nie wykorzystał w ostatniej rundzie lepszych szans w pojedynku z Navarą. Ostatecznie Polak zajął drugie miejsce w superturnieju, co jest dużym sukcesem polskich szachów.
Nie ulega żadnych wątliwości, że najsilniejszą stroną naszego arcymistrza jest znakomita znajomość debiutów. Wprawdzie można często mu zarzucić zbyt schematyczny styl gry, ale jest on w wielu przypadkach bardzo skuteczny. W ostatecznym rozrachunku liczą się punkty i sukcesy turniejowe.
Ogromną wiedzę debiutową Wojtaszka docenił były mistrz świata Anand, który zatrudnił go w swej ekipie w roli analityka.
Przedstawiam Państwu świetną książkę z historii szachów. Jest to wprawdzie dzieło naukowe, ale czyta się z dużym zainteresowaniem.
Autor – Robert Bubczyk – zrobił swoją pracą habilitację i jest to jedyna habilitacja z szachów w Polsce!
Dokładne informacje w sprawie książki można uzyskać u Jacka Gajewskiego. Adres: Link.
Poniżej partia Radosława Wojtaszka z 9 rundy.
Stan przed ostatnią rundą:
1-2. Vachier-Lagrave, Maxime 5.5 (24.75)
Wojtaszek, Radosław 5.5 (22.5)
3. Navara, David 5 (19)
4-5. Adams, Michael 4.5 (18.5)
Eljanov, Pavel 4.5 (18.25)
6. Rapport, Richard 2 (10)
Jutro Wojtaszek zmierzy szable z Czechem Davidem Navarą.
W tej partii z 8 rundy Radosław Wojtaszek pokazał wielką technikę obrony trudnej końcówki.
W dniach 18-27 lipca 2015 odbył się w Hamburgu – St. Pauli otwarty turniej z udziałem 135 zawodników.
Zwyciężył rozstawiony z numerem 1 trener kadry narodowej Polskiego Związku Szachowego Bartosz Soćko, który zdobył 7 pkt z 9 partii.
Czołówka
Garri Kasparow–mistrz świata w latach 1985–2000: Nie ma znaczenia jak dobrze grasz, nie możesz spodziewać się dobrych wyników kiedy masz przegraną po debiucie.
W dzisiejszej rundzie Radosław Wojtaszek nie dał żadnych szans francuskiemu arcymistrzowi, który zresztą wybrał słaby i krytykowany przez teorię ruch 6…Ge6.
Partia ta jest kolejnym i pouczającym przykładem na temat istoty debiutów we współczesnej praktyce turniejowej. Czarne po nieudanym otwarciu przeszły do końcówki, ale przegranej.
Gratulacje dla Wojtaszka, który potrafi skutecznie wykorzystać błędy debiutowe swych przeciwników!
Już w wpisie zasygnalizowałem o zamiarach nasilniejszego arcymistrza Niemiec Arkadiego Naidtscha.
Zapytany przeze mnie w trakcie tegorocznego superturnieju w Dortmundzie były mój podopieczny odpowiedział, że sprawa jest załatwiona w około 90%.
Obecnie jest już jasne, że arcymistrz definitywnie zmienia federację i będzie teraz bronić barwy Azerbejdżanu.
Arkadij Naiditsch (Dortmund 2015)
Arkadij Naiditsch z żoną na bankiecie superturnieju w Dortmundzie (2015)
Kontynuuję temat rozpoczęty w odcinku 49.
Już na początku moich zajęć w Zakopanem zorientowałem się o stanie wyszkolenia mej grupy. Największym problemem były debiuty. Wspomniałem o tym w tekście „Gorzka Prawda” (Szachy-Chess 75/76 2002) oraz na blogu: Link.
Wiedza szachowa 12-letniego wówczas chłopca z Kwidzynia Radka Wojaszka nie była zbyt wielka. Stwierdziłem jednak u niego wielkie zaangażowanie w treningach i chęć zdobycia jak największej informacji, przede wszystkim w problematyce debiutów. Swoimi spostrzeżeniami o Radku podzieliłem się z kierownikiem sesji Ryszardem Bernardem oraz trenerem Włodzimierzem Schmidtem. Jedno co mnie bardzo zastanowiło, że obaj nie wykazali większego zainteresowania moimi zajęciami.
W grupie był także Jacek Stopa. Był mniej aktywny od Wojtaszka, ale sprawił na mnie ogólnie pozytywne wrażenie. Obecnie widuje się go często w międzynarodowych otwartch turniejach. Niedawno uzyskał tytuł arcymistrza.
Trening praktyczny, opisany przeze mnie w miesięczniku „Szachista”(11-2001), polecam wszystkim trenerom, którzy mają ambicję prowadzić efektywne i interesujące szkolenia.
Niestety na kolejnych sesjach MASZ nie mogłem go już przeprowadzić, gdyż kierownik nie zabezpieczył mi odpowiednich warunków treningowych.
Czy trener piłki nożnej może optymalnie prowadzić szkolenie na zgrupowaniu, gdy organizatorzy dają mu do dyspozycji boisko do szczypiorniaka i takąż piłkę? Chyba nie!
Po dwóch sesjach pod kierownictwem Marka Matlaka zrezygnowałem ostatecznie z dalszej współpracy z Młodzieżową Akademią Szachową. Jestem szkoleniowcem, który zawsze poważnie traktował swoje obowiązki. Nieprofesjonalne działanie etatowego i wieloletniego trenera Polskiego Związku Szachowego było dla mnie nie do zaakceptowania!
Dla przypomnienia: Link.
