cze
18
W dniach 10-18 czerwca 2013 r. odbył się Teplice Open z udziałem dwóch polskich talentów: Paweł Teclaf zajął ósme miejsce, natomiast Szymon Gumularz był dziewiętnasty.
Czołówka
Sklep Caissa
Autor bloga
Jerzy Konikowski - wpisy autora
cze
17
O kwestii znajomości teorii debiutów przez nasze kadry pisałem wielokrotnie w różnych artykułach w krajowych pismach specjalistycznych, na stronie oraz blogu. Ale nie byłem jedyny, który miał odwagę poruszać krytycznie tę kwestię. Świadczą o tym również wypowiedzi innych osób, których opinie opublikowaliśmy w ostatnich odcinkach.
Także otwarcie oceniał ten problem Stanisław Gawlikowski, co przypomnieliśmy ostatnio w odcinku 220.
Pisałem już kiedyś na blogu, że na obóz kadry w Zakopanem w 1980 roku zaprosiliśmy tego znakomitego znawcę przedmiotu na wykłady z historii polskich szachów.
Wykładowca w pewnym momencie wywołał ogólny śmiech uczestników zgrupowania kadry seniorów wypowiedzią: „My w boksie, kiedy trzeba komuś obić gębę, to jesteśmy silni, ale sport wymagający myślenie – szachy – to już nie dla nas…”. Reakcja jednego z uczestników zajęć: „Ale nas Stasio podsumował”.
Stanisław Gawlikowski był szczerym obserwatorem życia szachowego w Polsce, co go odróżnia od niektórych współczesnych ludzi pióra, którzy na swój sposób wyrażają osobiste poglądy.
Przypominam, że Stanisław Gawlikowski był autorem pierwszej książki po polsku z teorii debiutów. Rok wydania 1947!
cze
15
Konkurs Szachowe Cuda (co tydzień, w soboty, 16:00 CET)
Gra 1. Wygrana w 50 ruchu, nagroda $10, czas na rozwiązanie 15 minut.
Jako pierwsza partia Dzagnidze-Kosteniuk 1-0 z turnieju 3rd Cairns Cup
Tournament 2023.
Aleksandra Kosteniuk, gra w barwach Szwajcarii, ranking 2523 aktualnie
siódma szachistka świata. Warto zwrócić uwagę że w pierwszej dziesiątce
są aż 4 Chinki z mistrzynią świata Ju Wenjun.
Dzagnidze wygrała tę partię i chwała jej. Ale, równie dobrze mogła ją
wygrać Kosteniuk. Szachowym samobójstwem czarnych było dopuszczenie do tego aby białe uzyskały wolnego pionka na linii „b”.
Pokazujemy jak można było tego uniknąć i… wygrać partię. Idea znana, zatem zapraszamy do konkursu. Uczestnicy mają za zadanie naprawić błąd Aleksandry Kosteniuk i wygrać czarnymi. Poziom 2800 Elo.
https://www.goldchess.com/pl/other/gold0.html
=============================================
Goldchess Assistant
„www.goldchess.com”
cze
14
Marcin Chojnowski napisał: W dniach 19-28 maja w Wiśle odbył się Finał Mistrzostw Polski Niewidomych i Słabowidzących 2023.
Końcowa tabelka
Od lewej strony: Marcin Chojnowski, Piotr Dukaczewski i Jacek Stachańczyk
cze
14
Meandry szachów
W Cairns Cup Tournament triumfowała Anna Zatonskih, która zakończyła
turniej bez porażki. Druga Alexandra Kosteniuk i trzecia Irina Krush, po
dwie przegrane. Wszystkie 4 partie będą w Goldchess i pokażemy w nich
drogi do wygranych.
W bezpośredniej partii Kosteniuk wygrała z Krush. I tu mamy do tej
partii pewną uwagę. W absolutnie remisowej pozycji Kosteniuk grała dalej
i zmieniła remis w wygraną. Oczywiście nie bez „pomocy” Iriny, która
mając bardzo prostą drogę do remisu w kilku ruchach, zagrała błędnie i
Kosteniuk wygrała. Jednak my mamy tu poczucie pewnego oszustwa. Nie na
tym mają polegać szachy.
Siedzą dwie arcymistrzynie, pozycja po kilkudziesięciu ruchach
ewidentnie remisowa, a jedna z nich uparcie gra do końca i na wygraną.
Jak w szachach na ławce w parku. Gram do końca, może przeciwnik zrobi
błąd. Powtarzam, remis nie może być wygraną. Może należy zmienić
regulaminy turniejowe? Jeśli jest taka sytuacja, jedna z zawodniczek
powinna mieć możliwość zaprotestowania i zgłoszenia sędziemu że w jej
ocenie jest remis. Wtedy albo sędzia sam podejmuje decyzję, albo podaje
pozycję np. Stockfishowi i on ocenia. Jak komputer orzeknie że remisowa,
sędzia to potwierdza i sprawa załatwiona. Chodzi o to aby nie było
nieuzasadnionych wygranych i tym samym niezasłużonych i nienależnych
punktów.
Uzupełniając wywód, w partii ze zwyciężczynią turnieju Kosteniuk też
mogła bez problemu zremisować a nawet wygrać. I tu jej z kolei
przydałaby się możliwość zgłoszenia remisu.
Ale tu pojawia się mała wątpliwość. Co ma zrobić sędzia jeśli
przeciwniczka uważa że nie ma remisowej pozycji i nie zgadza się z
decyzją komputera/sędziego? Wyjście jest proste. Może dalej grać na
wygraną, by udowodnić swoją rację, ale już nie ze swoją przeciwniczką,
tylko ze… Stockfishem. Oczywiście jak Stockfish wygra, punkt na konto
jej przeciwniczki. Dlatego pewnie niewiele z zawodniczek decydowałby się
na podważenie decyzji sędziego który skorzystał z oceny komputera. I
teraz żeby wszyscy mnie zrozumieli. W turniejach chodzi o punkty, a mnie
o… szachy. Żeby były correct. Bez sztucznych wygranych.
Goldchess Assistant
„www.goldchess.com”
////////////////////////////////////
Dodatkowa uwaga: W trakcie turnieju w Dortmundzie 2013, Jerzy Konikowski miał przyjemność poznać osobiście Annę Zatonskih.
cze
13
Gość napisał: Z dużą uwagą przeczytałem cykl artykułów 1-41 w temacie Nasze największe sukcesy!
Zainteresowało mnie zdjęcie w odcinku 29.
z Pana komentarzem „W książce „Moja szachowa wspinaczka” jest prawie takie same zdjęcie. Duet autorski Brustman/Bernard jednak mnie tam nie „zauważył”!
Pan to bardzo „delikatnie” ujął. A to jest zwykłe fałszerstwo w stylu „Komuny”. Historia fotografii zna wiele wypadków manipulowania zdjęciami, by zmienić „rzeczywistość”, którą przedstawiają. Tak komuniści zmieniali historię na swoją korzyść i takich fotografii jest bardzo dużo do obejrzenia w sieci. Załączam przykład w motywem szachowym.
Ze zdjęcia wyretuszowano Pieszkowa (podpadł władzy) i kolano kobiety
Agnieszka Brustman (a może Ryszard Bernard) wprawdzie nie wyretuszowała Pana, ale wybrała technicznie słabe zdjęcie, na którym Pana prawie nie widać. A były przecież lepsze fotki. Dla Brustman ważniejszy był jakiś Campomanes od trenera selekcjonera i kapitana medalowej drużyny. Ciekawe w czym Pan podpadł, że tak haniebnie potraktowano Pana?
Uważam, że to wielki skandal w stylu systemów totalitarnych. W PRL retuszerzy nie potrzebowali Photoshopa, by tworzyć „rzeczywistość”. Ludzie znikali z prawdziwego życia, z oficjalnych przekazów i ze zdjęć…
////////////////////////////////////
To jest fragment emaila Internauty. Podobnych komentarzy otrzymałem więcej.
cdn.
cze
12
W drugim numerze pisma PZSzach MAT 2014 ówczesny wicemistrz Polski Grzegorz Gajewski w wywiadzie z Piotrem Kaimem m.in. stwierdził:
Na pytanie: Czego ci brakuje, żeby dostać się do takiego towarzystwa, jak ósemka pretendentów? Odpowiedział: Jestem od nich słabszy w każdym elemencie gry, począwszy od debiutu. Na rynku polskim uchodzę za znawcę tej fazy gry, ale jak odniosę moją wiedzę do czołówki światowej, to nie mam się czym chwalić. Oni wiedzą o debiucie wszystko.
//////////////////////////////////////
Rozwojem teorii debiutów oraz ich historią zajmuję się już od wielu lat. Jestem autorem lub współautorem dziesiątki fachowych książek, które ukazały się w Polsce, Niemczech, USA i Włoszech.
Współpracowałem w tym zakresie z polskimi i zagranicznymi periodykami szachowymi, m.in.: Sahovski Informator, Chess Base Magazin, New in Chess (Yearbook), Correspondence Chess Yearbook, The Chess Player-Der Schachspieler, Schach-Report, Deutsche Schachblätter, Deutsche Schachzeitung, Gambit-Revue, Fernschach, PAT, SZACH, Szachy/Chess, Szachy, Szachista, Magazyn Szachista, Poradnik Szachisty.
Jeszcze obecnie redaguję działy z teorii otwarć w Panoramie Szachowej oraz niemieckim Fernschachpost.
Zatem zgłębiłem się bardzo wcześnie w mojej przygodzie z szachami w tą problematykę i poznałem ją „od podszewki”. Ale gdy napisałem i udowodniłem, że Grzegorz Gajewski nie odkrył gambitu po ruchach 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 a6 4.Ga4 Sf6 5.0-0 Ge7 6.We1 b5 7.Gb3 d6 8.c3 0-0 9.h3 Sa5 10.Gc2 d5!?, lecz tylko go spopularyzował, to nastąpiła fala ostrej krytyki mojej osoby w polskim środowisku szachowym!
Tymczasem pisałem, że zasługi Gajewskiego są tutaj oczywiście wielkie i dlatego słusznie gambit nosi jego nazwisko. Na ten temat opublikowałem na blogu kilka tekstów, też obszerny artykuł teoretyczny „Partia hiszpańska – ciekawy wariant!” w Panoramie Szachowej Nr 7/8 2010 r.
Na blogu opublikowałem kopię artykułu, który był zamieszczony w niemieckim periodyku Fernschachpost (5-2011).
Po ruchu 10…d5!? piszę: „Ta ofiara pionka została prawdopodobnie zastosowana po raz pierwszy w partii korespondencyjnej Martin-Maltz (1995) i następnie powtórzona w dalszych pojedynkach drogą pocztową. W grze Kuzniecow-Gajewski, Pardubice 2007 tę ideę z sukcesem zastosował polski arcymistrz. Została ona uznana przez periodyk Chess Base Magazin za nowinkę 2007 roku. Ta fałszywa informacja jest dowodem na to, że partie z gry korespondencyjnej są nieznane w grze normalnej”.
//////////////////////////////////////
W polemice z kolegami oraz czytelnikami bloga rozgorzała wtedy dyskusja na ten temat. Niektóre osoby twierdziły, że nie mam racji, gdyż nie można poważnie brać pod uwagę „odkrycie” jakiegoś fuszera. Oczywiście nie mogłem zgodzić się z taką argumentacją.
To byłaby dyskryminacja zawodników niższych kategorii i ich wkładu w rozwój szachów.
Ten problem poruszyłem już wcześniej w artykule Fuszer może zagrać dobrą partię! w Magazynie Szachista (12/2005). Wtedy napisałem: „Nie tylko arcymistrzowie potrafią wnieść do teorii szachów nowe idee. Praktycznie każdy szachista, niezależnie od klasy gry, może stać się autorem nowych i cennych pomysłów. Odrzucając, z reguły, partie tzw. misiów skazujemy się sami na dezinformację, co szczególnie w pracy nad debiutami ma bardzo duże znaczenie!”.
Nie można zatem propagować jakiś abstrakcyjnych teorii, że tylko arcymistrzowie wiedzą najlepiej i tylko ich twórczość jest godna uwagi. W teorii debiutów jest wiele przypadków odkrycia jakiś koncepcji przez słabszych szachistów i ta informacja nie ginie w przestworzach. A to, że często pewne idee odkryte przez zawodników niższych klas, mają inne nazwy, to już jest inna sprawa. Takich przypadków w teorii otwarć jest rzeczywiście dość sporo.
Nie mam żadnych zastrzeżeń do nazwy „Gambit Gajewskiego”. Polski arcymistrz spopularyzował ten wariant i należy mu się za to miejsce w teorii debiutów. Ale powtarzam: nie mogę się zgodzić z oceną, że Grzegorz Gajewski zastosował nowinkę. Bo to jest niezgodne z prawdą!
Nie można opierać się wyłącznie na informacji jakieś osoby z firmy Chess Base, która nie miała pojęcia o teorii debiutów i nie sprawdziła w banku z partiami, czy ta koncepcja była już wcześniej grana. Określenie „Nowinka 2007 roku” było zwykłą „kaczką dziennikarską”!
cze
11
cze
10
(Zdjęcie: David Llada)
Zapewne wielką niespodzianką dla wielu osób (także dla mnie) był wywiad czołowej zawodniczki kraju Kariny Szczepkowskiej-Horowskiej (obecnie Cyfka) w piśmie Polskiego Związku Szachowego MAT (1-2016). Nasza arcymistrzyni dość krytycznie odniosła się do współpracy z wieloletnim trenerem kadry kobiet Markiem Matlakiem.
Kilkakrotnie pisałem wcześniej, że trzeba dokonać wreszcie zmiany na tym stanowisku w celu wprowadzenia „świeżości”. Karina Szczepkowska-Horowska w wywiadzie wyraźnie też mówi „…pan Marek już długo jest z nami …”.
Następnie co mnie zaszokowało, to że trener kadry męskiej i zarazem mąż konkurentki naszej młodej zawodniczki, Bartosz Soćko współpracuje z arcymistrzynią:
Gdy zaczęłam, pracować z Bartoszem Soćko i wprowadziłam nowy repertuar debiutowy, to już po dwóch turniejach z impetem przekroczyłam barierę rankingową 2400.
Dalej Pani Karina mówi: „Zmieniliśmy repertuar debiutowy białymi całkowicie, czego efektem było m.in. drugie miejsce na Memoriale Radzikowskiej, wynik na II Lidze Seniorów (5 z 5) czy wynik na lidze chorwackiej-to wszystko dzięki nowemu repertuarowi!
Pocieszające jest to, że wreszcie nasze kadry pojęły, że bez dobrego repertuaru debiutowego nie ma co liczyć na większe sukcesy turniejowe!
To jaka była rola trenera kadry? Karina Szczepkowska-Horowska: „Dodatkowo raz w miesiącu dostajemy, jako kadra, od pana Marka Matlaka zestaw zadań do rozwiązania…”.
Dalej: „Myślę, że w Polsce jest sporo arcymistrzów, którzy podjęliby się współpracy z nami i wnieśliby jakąś świeżość”.
////////////////////////////////////////////
Obecnie trenerem kadry kobiet jest arcymistrz Marcin Dziuba. Zatem sprawa jest jasna: Trzeba zająć się intensywnie poprawą największej słabości naszej czołówki, która brzmi: DEBIUTY!
cze
10
W dniach 29.03-04.04.2023 w stolicy Islandii odbył się Reykjavik Open.
Miejsca Polaków ilustruje tabelka:
Należy pozytywnie ocenić wynik 13-letniego Patryka Cieślaka, który pokonał m.in. brazylijskiego arcymistrza Aleksandra Fiera i zyskał 105,60 punktów rankingowych! Gratulacje!
-
Zwiastun
Skąd przychodzą
Licznik działa od 29.02.2012
