Jest to trzecia praca z serii  „Wybitni szachiści”.  Tym razem autor opisał karierę Fabiano Caruany.

Damazy Sobiecki skomentował obszernie 49 pojedynków w tym przegraną z naszym arcymistrzem Radosławem Wojtaszkiem z Wijk aan Zee 2015.

Książka, oprócz tekstów i partii, zawiera tabelki z turniejów oraz fotografie.

Sylwetka Fabiano Caruany może być wzorcem dla szachistów wszystkich kategorii. Polecam ją szczególnie ambitnej młodzieży, która poważnie myśli o karierze wyczynowego gracza.

Damazy Sobiecki
Fabiano Caruana – Gracz
Warszawa 2015
280 stron (format 240×165)
Cena 39.90 zł
ISBN 978-83-62908-509

Wydawnictwo „Penelopa” powoli nadrabia zaległości. Właśnie ukazał się grudniowy numer zawierający wiele ciekawych artykułów oraz sprawozdań z imprez krajowych i międzynarodowych.

Mój wkład to partia numeru Adams – Anand, Londyn 2014.

Zapraszam do lektury!

SPIS TREŚCI

Od redakcji 1 O tym się mówi 2 Tata Steel, Wijk aan Zee 2015 3 Partie komentowane z roku 2015 8 MP i DMP blitze, Bydgoszcz 2014 11 Policz posunięcia! 13 „Najdorf o Najdorfie“ – recenzja książki 14 III TM Węgrów 2015 15 CIDERSZACH, Radzionków 2014 16 Mały Szachista nr 30-marzec 2015 I-VIII MP, ME i MŚ solving 2014 17 Szachowe epizody A.F. (63) 20 Nauka gry (135) 26 Poradnik sędziego (131) 30 Prenumerata 31 Rozwiązania kombinacji 31 Kombinacje 32

Od redakcji

Druga połowa stycznia, to naturalnie wspaniały turniej Tata Steel w Wijk aan Zee, jedyny nawiązujący do dawnej tradycji, kiedy to w turnieju kołowym grano przynajmniej 13 rund, bo zwykle bywało 15, 17 czy 19 rund. Skład uczestników, to ścisła czołówka światowa i wybitni młodzi zawodnicy oraz równie młoda mistrzyni świata. Dobrze, że w tym gronie znalazł się Radosław Wojtaszek, delegowany zresztą przez Association of Chess Professionals za uzyskane wyniki w turniejach ACP.

Debiut w tak silnym zestawie uczestników nie przyniósł mu sukcesu. Jednakże Radosław Wojtaszek zapisał się na trwałe w historii polskich szachów, bo jako trzeci nasz szachista pokonał aktualnego mistrza świata Magnusa Carlsena, a ponadto triumfował w partii z Fabiano Caruaną, zajmującym drugie miejsce na liście rankingowej FIDE. Dla Wojtaszka były to jedyne zwycięstwa w turnieju, a dla Magnusa Carlsena była to jedyna porażka w turnieju, po której odniósł 6 kolejnych zwycięstw i wygrał po raz czwarty turniej w Wijk aan Zee. Carlsen wyprzedził zaledwie o pół punktu czwórkę, młodych szybko progresujących szachistów Anisha Giri, Maxime Vachier-Lagrave’a, Dinga Lirena i Wesley So. Wszyscy wkrótce wejdą do elity szachowej, a są o kilka lat młodsi od Radosława Wojtaszka, który obchodził w Holandii 28 urodziny.

Podsumowałem wielkie osiągnięcia naszych speców od rozwiązywania zadań szachowych w 2014 r. Wspaniała czwórka Piotr Murdzia, Kacper Piorun, Aleksander Miśta i Piotr Górski okazała się bezkonkurencyjna zarówno w międzynarodowych MP, jak też w Championatach Europy i świata. Zdobyli złote medale drużynowe w ME i MŚ oraz złote i srebrne medale w turniejach indywidualnych. Przyjrzałem się też tematyce zadań i stwierdziłem, że szachowi kompozytorzy coraz dalej odchodzą w zadaniach od normalnie grywanych szachowych pozycji. Nawet w studiach zaczynają dominować pozycje nie mające wiele wspólnego z pozycjami z gry, może poza motywami. Dlatego też coraz trudniej przychodzi specjalistom od solvingu uzyskiwanie sukcesów w grze bezpośredniej, bo z rozwiązywania zadań nic nie wynika. Uczestnicy rozgrywek znają z góry wynik pozycji i tylko szukają drogi do celu, a w grze bezpośredniej z reguły nie wiadomo do jakiego wyniku prowadzi wybrany wariant czy kontynuacja. W obecnej formie solving jest raczej szkodliwy dla wyczynowców.

Zastanawiałem się, jak zbliżyć rozwiązywanie zadań do gry bezpośredniej i traktować je jako formę treningu. Wydaje mi się, że wprowadzenie do zawodów w solvingu pozycji, w których mają posunięcie czarne lub białe, ale nie wiadomo, czy najlepsze posunięcia, odpowiednio punktowane, prowadzą do zwycięstwa, remisu, czy stwarzają szanse, np. na skuteczną obronę przegranej pozycji. Znalezienie takich zadań wśród milionów rozegranych partii nie stanowi problemu, natomiast wymagane jest ich sprawdzenie przy użyciu dobrych programów komputerowych.

Andrzej Filipowicz
Redaktor Naczelny

////////////////////////

Mój wkład w tym numerze to komentowane partie:

Wojtaszek – Carlsen, Wijk aan Zee 2015
Wojtaszek – Caruana, Wijk aan Zee 2015
Miśta – Duda, liga niemiecka 2015

Wydawnictwo Joachima Beyera wznowiło po raz piąty moją książkę testową w zakresie podstawowych końcówek.

Dodatkowa informacja

Testbuch des Endspielwissens (5 wydanie)
Jerzy Konikowski i Pit Schulenburg
Joachim Beyer Verlag 2015
163 strony
ISBN 978-3-940417-22-0

Uwe Bekemann jest silnym mistrzem w grze korespondencyjnej. Wspólnie napisaliśmy kilka książek z zakresu debiutów.

Niezależnie od dalszych wspólnych planów, realizujemy osobno inne projekty. Mam przyjemność przedstawić Państwu nową pracę mistrza Bekemanna. Omawia ona dwa ciekawe otwarcia:

1. Gambit Tennisona/gambit Abonyi, które powstają po ruchach 1.Sf3 d5 2.e4 lub 1.e4 d5 2.Sf3 itd.

Autor analizuje temat w 8 rozdziałach oraz 27 partiach. Warto zaznaczyć, że gambit był grany przez młodego Paula Keresa.

2. Gambit budapeszteński po posunięciach 1.d4 Sf6 2.c4 e5 3.dxe5 Sg4 4.Gf4 g5!?

Tutaj uzupełnieniem są aktualne partie (w sumie 7).

Bardzo ciekawa książka, która omawia ostre i oryginalne warianty. W momencie zaskoczenia mogą one przynieść wiele punktów w turniejach, szczególnie w szachach szybkich i błyskawicznych.

Zachęcam do jej kupna, owocnych analiz i wypróbowania w praktyce!

Uwe Bekemann
Tennison-Gambit/Abonyi-Gambit
Budapester-Gambit
120 stron (twarda okładka)
Joachim Beyer Verlag 2015
ISBN 978-3-940417-80-0

SPIS TREŚCI

Od redakcji 1 O tym się mówi 2 ME blitze i szachy szybkie, Wrocław 2014 3 Mem. K. Hołuj-Radzikowskiej, 2014 8 Mem. T. Petrosjana, Moskwa 2014 10 Chess Classic, Londyn 2014 11 Partie komentowane, 2014-2015 13 Konferencja Sędziów, Wałcz 2014 16 Mały Szachista nr 29-luty 2015 I-VIII Olimpiada do 16 lat, Győr 2014 17 Szachowe epizody A.F. (62) 20 Nauka gry (134) 26 Poradnik sędziego (130) 30 Prenumerata 31 Rozwiązania kombinacji 31 Kombinacje 32

Od redakcji

Nasz miesięcznik zajmuje się przede wszystkim szachami na najwyższym poziomie, a więc mistrzostwami świata, Europy i Polski oraz silnymi turniejami z udziałem elity światowej i najlepszych naszych zawodników. Wychodzimy z założenia, że marzeniem każdego młodego szachisty jest być najlepszym w kraju, Europie i na świecie. Ponadto jedynym sposobem propagowania gry królewskiej są interesujące i dramatyczne rozgrywki, szczególnie eliminacyjne na najwyższych szczeblach szachowej drabiny, bo nikt spoza wąskiego grona uczestników nie interesuje się zabawowymi „wakacyjnymi“ openami, turniejami kołowymi z udziałem zawodników z rankingiem 2400 czy 2500, czyli z drugiego czy trzeciego tysiąca rankingu światowego, ani też masowymi szkolnymi rozgrywkami, pozbawionymi jakichkolwiek eliminacji, a co za tym idzie rywalizacji. Zainteresowanie budzą tylko znane nazwiska krajowe i zagraniczne, wyniki najlepszych zawodników, ich partie, zachowanie oraz poglądy na świat szachowy i poza szachowy.

Z uwagą oglądałem mistrzostwa Europy w szachach szybkich i błyskawicznych, rozegrane we wspaniałej „Hali Stulecia“ we Wrocławiu. Przybyło blisko 800 zawodników z 32 krajów, a w tej liczbie było spore grono znanych szachistów. Bardzo cieszy, że pierwsze skrzypce grał w tej kompanii nasz utalentowany 16-latek Jan Krzysztof Duda, który zdobył dwa medale z dobrego kruszcu. Zdobycie mistrzostwa Europy w szachach szybkich i wicemistrzostwa w grze błyskawicznej, to dobry prognostyk przyszłych światowych sukcesów naszego młodego arcymistrza. Z dobrej strony pokazał się też Grzegorz Gajewski, dodając brąz do naszego medalowego dorobku w ME. Zresztą w szachach szybkich wypadliśmy bardzo dobrze – dwa medale i jeszcze dwa miejca w pierwszej dzisiątce, natomiast w blitzach nasi zawodnicy, poza Jankiem Dudą, nie istnieli.

Klaudia Kulon po zdobyciu tytułu Akademickiej Mistrzyni Świata, sprawiła kolejną miłą niespodziankę i wygrała nieźle obsadzony IV Memoriał Krystyny Hołuj-Radzikowskiej we Wrocławiu. Cóż, gdyby miała większy zapał do pracy nad szachami, to wkrótce mielibyśmy zawodniczkę światowego formatu.

W „Małym Szachiście” uczymy przede wszystkim zrozumienia szachów, bo to pozwala na późniejsze opanowanie debiutów, gry środkowej czy końcówek. Naturalnie znalazły się tam elementarne końcówki, czy maty, ale głównie demonstrujemy zmienną siłę bierek szachowych w różnych położeniach i konfiguracjach. Pokazujemy znaczenie rozwoju figur, wskazujemy słabe punkty w pozycjach, szczególnie w usytuowaniu króla w centrum i po roszadach oraz plany ich ataku. Pokazujemy dorobek najlepszych szachistów świata w historii i ich udział w kształtowaniu współczesnego obrazu szachów. Posługujemy się często nomenklaturą wojskową, bo przecież szachy powstały, jako symulacja walczących armii i każdy szachista jest w jakimś sensie dowódcą 16 bierek.

/////////////////////////

Mój wkład w tym numerze to komentowane partie:

Duda – Bortnyk, Wrocław 2014
Miśta – Edouard, Hasting 2015
Zubow – Matuszewski, Kraków 2015

Oprócz licznych partii z turniejów korespondencyjnych jest mój artykuł o obronie Alechina po posunięciach. 1.e4 Sf6 2.e5 Sd5 3.d4 d6 4.c4 Sb6 5.exd6 exd6 6.Sc3 Ge7 7.Hf3!?

Ukazał się nowy numer pisma „Panoramy Szachowej”, którego główną treścią jest mecz o mistrzostwo świata w Soczi. Partia numeru przedstawia ostatni pojedynek z tego spotkania.

Magazyn zawiera jeszcze wiele innych ciekawych tekstów. Zapraszam do kupna pisma i jego lektury!

Zakres edytorski wydawnictwa „Penelopa” jest bardzo szeroki i obejmuje wiele dziedzin. Oprócz książek o tematyce szachowej oraz pisma „Panorama Szachowa” wielką popularnością cieszy się seria „Zakazana historia”.

Najnowszym bestellerem jest książka „Jak podbiliśmy Rosję”. Autorem tej unikalnej pracy jest Mariusz Świder. Jej treścią jest pokazanie, jak dużo Polaków wzięło udział w budowaniu Rosji.

Mariusz Świder ujawnia wiele rewelacyjnych i nieznanych faktów. Kto przypuszczał, że wielki rosyjski pisarz Gogoł, to polski szlachcic o nazwisku Chochoł? Faworyt carycy Katarzyny II Potiomkin tak naprawdę nazywał sie Potępski i nawet sam uważał się za Polaka.

O podobnych sensacyjnych informacjach opowiada ta znakomita książka. Zapraszam do lektury!

Mariusz Świder
Jak podbiliśmy Rosję
Wydawnictwo Penelopa
100 stron
ISBN 978-83-62908-20-2

SPIS TREŚCI

Od redakcji 1 O tym się mówi 2 Mecz o MŚ Carlsen – Anand, Soczi 2014 3 Katar Master Open, Doha 2014 10 Partia komentowana, Doha 2014 11 DMP Ekstraliga, I i II Liga 2014 11 Szachowa biblioteka 16 Mały Szachista nr 28-styczeń 2015 I-VIII Partie komentowane, Soczi i Doha 2014 17 Szachowe epizody A.F. (61) 20 Nauka gry (133) 26 Poradnik sędziego (129) 30 Prenumerata 31 Rozwiązania kombinacji 31 Kombinacje 32

Od redakcji

Mecz o mistrzostwo świata jest kulminacyjnym momentem cyklu rozgrywek o koronę szachową, w którym pretendent stara się pokonać obrońcę tytułu w bezpośrednim pojedynku. Takie boje toczą się od 1886 roku, kiedy to w pierwszym oficjalnym meczu o MŚ Wilhelm Steinitz dość wyraźnie ograł Johannesa Zukertorta. W kolejnych 128 latach, tytuł mistrza świata zdobyło zaledwie 15 szachistów, a miejsce na tronie najdłużej, bo aż 27 lat zajmował Emanuel Lasker (1894-1921). Naturalnie przed Steinitzem było jeszcze 15 szachistów uznawanych za nieoficjalnych mistrzów świata i nadal warto zapoznać się z partiami takich szachowych wirtuozów, jak François Andre Danican Philidor, Louis Charles Mahé de la Bourdonnais, Howard Staunton, Adolf Anderssen i Paul Morphy.

W Soczi, w listopadzie 2014, miałem zaszczyt sędziować mecz o MŚ pomiędzy Magnusem Carlsenem i Viswanathanem Anandem, w którym młody Norweg powtórnie pokonał jednego z najsłynniejszych szachistów w historii Ananda 6,5-4,5. Po grze do jednej bramki, jakim był mecz obu zawodników w Chennai w 2013 roku, wielką niespodzianką było wygranie przez Ananda turnieju pretendentów w marcu 2014 r.. Anand pokazał znakomitą formę i wszyscy oczekiwali, że drugi mecz będzie niezwykle zacięty. Tak było do VI partii, w której Anand nie wykorzystał „podstawki“ Carlsena, możliwości wygrania partii i objęcia prowadzenie w meczu. Po porażce, już w żadnej partii nie dostał szans na wyrównanie stanu meczu. Na koniec w XI partii, w dobrej pozycji, wykonał słabe posunięcie, czego konsekwencją była porażka i przedwczesne zakończenie 12-partiowego meczu.

Kilka dni po meczu, rozegrano stolicy Kataru Master Open, w którym zagrało 150 szachistów, a wśród nich sześciu naszych czołowych graczy. Triumfował w pełni zasłużenie bohater Olimpiady w Tromsö, mistrz świata do 20 lat z 2013 roku Chińczyl Yu Yangyi. Chińczyk na finiszu pokonał zawodników światowej elity Anisha Giri i Władimira Kramnika, którzy podzielili II-III miejsca. Łagodnie rzecz ujmując nasi reprezentanci ponieśli dotkliwą porażkę. W większości uplasowali się w drugiej połowie tabeli, a tylko dwóm udało się przekroczyć 50% i uplasować się na 37 i 41 miejscach. To niestety daje wiele do myślenia, tym bardziej, że większość partii grali z rywalami i rywalkami rzędu 2300-2450.

Jubileuszowe LXX DM Polski zostały zdominowane przez trzy zespoły MP: „Polonię“ Wrocław, „Hetmana“ Katowice i Akademię Szachową z Gliwic. Rozgromiły one pozostałe zespoły w sposób niespotykany w dotychczasowej historii, ale chyba nigdy nie było aż tylu słabych drużyn w Ekstralidze. W decydujących pojedynkach najlepszym klubem okazał się VOTUM SA Polonia Wrocław, który po raz pierwszy w historii zdobył tytuł DM Polski. Dotychczas wrocławska „Polonia“ miała w dorobku „tylko“ liczne brązowe medale i czwarte miejsca.