Radziecka szkoła szachowa polecała w procesie szkoleniowym korzystanie z osiągnięć kompozycji szachowej.
Stwierdzono bowiem, że rozwiązywanie i analizowanie zadań szachowych pomaga poprawić technikę liczenia wariantów, rozwija umiejętności kombinacyjne oraz ćwiczy technikę rozgrywania końcówek.
Dlatego w pracy trenerskiej zwracałem moim podopiecznym uwagę na tę kwestię i zachęcałem do studiowania pewnej grupy kompozycji.
Przez wiele lat zajmowałem się też czynnie układaniem zadań. Na blogu w temacie „Moja przygoda z kompozycją szachową (39)“
przedstawiłem kilkadziesiąt moich prac, które zostały pozytywnie ocenione w międzynarodowych konkursach.
W przedstawionej książce wyjaśniłem zależności pomiędzy kompozycją szachową i grą praktyczną. Na bazie pouczających przykładów starałem się zwrócić uwagę na to, iż poznawanie różnych motywów zadaniowych może być także przydatne w grze.
W publikacji omówiłem następujące zagadnienia:
1.Znaczenie kompozycji w kształceniu szachisty.
2.Partia i kompozycja.
3.Szachiści kompozytorami.
