Jerzy Konikowski - wpisy autora

lis
07

Wybory na XXXII Konferencji Sędziów PZSzach w Krakowie. Przewodniczącym Kolegium Sędziów został Andrzej Irlik (zdjęcie z Internetu).

lis
07

Kontynuacja odcinka 35

Drużynowe Mistrzostwa Polski – I liga (Wisła 16-24 października 1971) 

Na czołowych szachownicach graliśmy w składzie: Kostro, Gąsiorowski, Konikowski, Steczkowski, Porębski itd.

Najwięcej punktów zdobyli: Konikowski 7 z 11, Steczkowski 7 z 11, Porębski 6 z 10, Gąsiorowski 6 z 11 oraz Kostro 5.5 z 11.

Niestety mieliśmy słabe punkty na szachownicach juniora (Krótki) i kobiety (Gąsiorowska i Węglarz). Ostatecznie zajęliśmy 10 miejsce i utrzymaliśmy się w lidze.

Moje indywidualne rezultaty: wygrane z m. Bernardem, m. Brzózką, m. Gadalińskim, km. Burdasiem, km. Pilotem, remisy z m. Śliwińskim, k. Grzelakiem, k. Gralką, k. Zakrzewskim i przegrane z m. Szuksztą oraz z k. Terleckim.

Tym wynikiem zdobyłem trzecią normę na mistrza krajowego i spełniłem tym samym warunek przyznawania w tamtych latach tego tytułu: turniej z cyklu mistrzostw Polski!

Partia ze Stefanem Brzózką była opublikowana w 12 tomie „Sahovskiego Informatora”, w angielskim piśmie „Chess” oraz miesięczniku „Szachy”.

W efektownym stylu pokonałem też seniora szachów polskich mistrza Jana Gadalińskiego

 

 

 

 

lis
06

Przedstawione warianty są samodzielną analizą Tadeusza Jaśkowskiego.

 

 

lis
05

Kontynuacja odcinka 34

Obóz treningowy – Krościenko 7-15.10.1971

W mojej kronice napisałem: „Pobyt na tym obozie treningowo-wypoczynkowym miał za zadanie przygotowanie drużyny do rozgrywek I-ligowych w Wiśle. Kierownictwo sekcji z prezesem Alfredem Miodowiczem na czele poważnie potraktowało zgrupowanie, gdyż ewentualna dobra lokata wzmocniłaby prestiż szachów na terenie Nowej Huty”.

Sam pomysł z odpoczynkiem  przed tak ważną imprezą był doskonały. Mieliśmy treningi prowadzone przez mm Jerzego Kostrę, natomiast wolne chwile poświęciliśmy na wycieczki w góry, do Czorsztyna, Nidzicy itd. Mieszkaliśmy w schronisku wczasowym HiL (Huta im. Lenina).

Przed domem wczasowym, w którym mieszkaliśmy. Od lewej strony: Jerzy Konikowski i Józef Lesiak.

img_20161104_0002

Na górskiej wspinaczce. Od lewej strony: Jerzy Konikowski, Jan Ozga i W.Ozga.

(oba zdjęcia wykonał Jerzy Kostro)

lis
04

lis
04

Plakietka za II miejsce Mistrzostw Świata w kompozycji szachowej 1984 – 1988. Obok skład drużyny i uzyskane punkty.

(źródło: Eugeniusz Iwanow)

lis
04

W renomowanym wydawnictwie New in Chess (Holandia) ukazała się interesująca książka BLACK IS BACK! znanego węgierskiego arcymistrza i niegdyś czołowego szachisty świata Andrasa Adorjana.

blisba

Andrasa Adorjana znam od 1965 roku. Zdjęcie przedstawia nasze spotkanie na turnieju w Dortmundzie 1984.

lis
03

X Zjazd Problemistów (Warszawa 6  maja 2013)

Siedzą od lewej: Jan Rusinek, Waldemar Tura, Stefan Milewski, Piotr Górski.
Stoją od lewej: Piotr Murdzia, Edward Pałłasz, Jarosław Brzozowicz, Henryk Grudziński, Ryszard Królikowski, Andrzej Jasik, i Stefan Parzuch.

(zdjęcie ze zbiorów Eugeniusza Iwanowa)

lis
03

Kontynuacja odcinka 33

Turnieje organizowane przez Wacława Turskiego cieszyły się dużym prestiżem, bowiem w tamtych czasach organizowano w Polsce mało turniejów kołowych.

Dlatego ucieszyłem się z kolejnego zaproszenia. W przeszłości grałem w Iwoniczu Zdroju 1968 oraz w Solinie 1970.

VI Puchar Bieszczadów odbył się w dniach 18-26 września 1971 roku w Ustrzykach Dolnych.

Końcowa tabelka

W miesięczniku SZACHY (11-1971) ukazało się sprawozdanie Stefana Witkowskiego z tegoż turnieju.

img_20161102_0014

lis
02

Znany autor Damazy Sobiecki kontynuuje swoją serię biografii o wybitnych szachistach naszego globu. Po Carlsenie, Aronianie i Caruanie ukazała się nowa rzecz o Siergieju Karjakinie, który wywalczył sobie w turnieju pretendentów (Moskwa 2016) prawo do zmierzenia się z Magnusem Carlsenem o tytuł Mistrza Świata. Spotkanie odbędzie się w Nowym Jorku w dniach 10 – 30 listopada.

Książka ma 220 stron i zawiera 40 obszernie komentowanych partii znakomitego arcymistrza, rozegranych w okresie 2009 – 2016. Dodatkowo autor włączył do tego zbioru trzy ciekawe końcówki.

Przedstawione przykłady ilustrują styl gry Rosjanina i czytelnik po wcześniejszym przestudiowaniu „Wojownika” ma możliwość ewentualnej oceny szans obydwóch tytanów szachownicy w ich bezpośrednim pojedynku.

Praca Damazego Sobieckiego ukazała się na czasie i dlatego warto zaznajomić się z jej treścią. Zapraszam do lektury!

Książkę można zamówić tutaj: link.