W dniach 23 – 24 stycznia 2016 odbyły się kolejne rozgrywki niemieckiej ligi kobiet z udziałem Polek.
Należy zwrócić uwagę na zwycięstwo Moniki Soćki (Hamburger SK) z liderką niemieckich szachów Elizabeth Pähtz.
Aktualna tabelka
Dokładne wyniki na ChessBase News
Garri Kasparow, szachowy mistrz świata w latach 1985 – 2000
//////////////////////////////////////
W wieloletniej pracy trenerskiej zwracałem szczególną uwagę moim podopiecznym na znaczenie fazy debiutowej w nowoczesnych szachach.
Ten problem omówiłem także w poradniku „Szachy dla przyszłych mistrzów”.
Oczywiście kwestia otwarć jest znana od wielu lat i szachiści z ambicjami sportowymi poświęcają wiele czasu na poznanie teorii debiutów oraz przygotowanie optymalnego repertuaru.
W wymienionej książce m.in. piszę:
„Powszechnie wiadomo, że czołowi zawodnicy świata pracują głównie nad otwarciami. Często pojedynki turniejowe na szczycie są poligonem doświadczalnym do sprawdzenia wielu wariantów i systemów debiutowych. Arcymistrzowie stale doskonalą własny repertuar debiutowy. Starają się opracować nowatorskie rozwiązania, aby w ten sposób zaskoczyć przeciwnika i już na początku gry uzyskać przewagę”.
Oto pouczający przykład z niedawno zakończonego superturnieju Tata Steel w Holandii. Białe zagrały jeszcze mało znany ruch 10. h4!?, który jest obecnie w fazie intensywnych badań teoretycznych i praktycznych. Czarne nie były wystarczająco obeznane z tą ideą i w rezultacie partię szybko przegrały.
Oczywiście nie można lekceważyć gry końcowej. Dla przypomnienia: Link.
Zeszyt zawiera wiele partii z turniejów korespondencyjnych oraz mój artykuł o ciekawej nowince w gambicie hetmańskim (D52).
We wczorajszej 7 rundzie turnieju w Gibraltarze nasz superarcymistrz długo walczył o zwycięstwo.
W końcowym momencie pojedynku przeciwnik nie wykorzystał możliwości uratowania połówki.
Młodzieżowa Akademia Szachowa – szkoła z tradycjami
Agnieszka Fornal-Urban i Marek Matlak (MAT 8-2015)
„Na przestrzeni wielu lat działalności szkoły system szkolenia był nadzorowany, koordynowany i dofinansowywany ze środków publicznych. Przechodził wiele przeobrażeń i modyfikacji. Wdrażano nowe rozwiązania, które miały na celu uczynić go bardziej skutecznym. Zmiany dotyczyły nie tylko ram programowych, metodyki prowadzenia szkolenia, ale również doboru kadry trenerskiej, doboru kandydatów i selekcji zawodników. Ponadto uwzględniano trendy rozwoju sportu szachowego na świecie i dostosowywano sposób nauczania do odbiorcy w różnym wieku” …
///////////////////////////////////////////////
Trening praktyczny
Na mojej pierwszej sesji w Zakopanem (2-10.10. 1999) udało się w pełni zrealizować jedną z moich metod treningowych.
Zajęciom przygląda się kierownik sesji Ryszard Bernard. Na pierwszym planie widać Radosława Wojtaszka i Katarzynę Tomę.
Oto fragment mojego artykułu, który ukazał się w miesięczniku „Szachista” (listopad 2001).
Natomiast wcześciej, wkrótce po zakończeniu sesji, opracowałem podsumujący materiał i wysłałem wszystkim uczestnikom mojej grupy.
Na kolejnych sesjach nie udało się mi przeprowadzić podobnych ćwiczeń z braku zegarów, za co odpowiedzialny był kierownik zgrupowań Marek Matlak. O tym będzie mowa w następnych odcinkach.
W dniach 15 – 31 stycznia 2016 odbył się tradycyjny turniej Tata Steel Chess Tournament w Wijk aan Zee z udziałem:
Turniej główny
Turniej mistrzowski
Końcowe wyniki na ChessBase News (link)
W pierwszej setce jest nadal trzech Polaków!
27. Radosław Wojtaszek 2727
80. Dariusz Świercz 2664
88. Jan Krzysztof Duda 2660
Wśród kobiet Monika Soćko jest na 42 pozycji (2448).
Jan Krzysztof Duda jest czwarty na liście juniorów z 2660 pkt. Wśród juniorek najlepszą Polką jest Oliwia Kiolbasa, która z 2318 punktami zajmuje 18 miejsce. Ewa Harazińska jest 19 miejsce z 2310 punktami.
Dokładne informacje
Czołówka mężczyzn
Czołówka kobiet
Czołówka juniorów
Czołówka juniorek
W IV rozdziale Znaczenie gry końcowej m.in. piszę: „Niezależnie od tego, jak ważną rolę odgrywają debiuty we współczesnych szachach, nie można lekceważyć znaczenia gry końcowej. W wielu pojedynkach szachowych pozycja w toku gry ulega uproszczeniu i gra przechodzi do ostatniego etapu, czyli końcówki. Od tego momentu obaj gracze mają do rozwiązania wiele problemów, np. jak zrealizować przewagę materialną lub pozycyjną osiągniętą w dotychczasowej grze, jak bronić się w trudnych sytuacjach itd…”
… „Dobra znajomość końcówek jest obecnie niezmiernie ważna, ponieważ w myśl nowych przepisów gry w szachy nie ma już odłożonych partii…”
… „Aby uniknąć przykrych niespodzianek w trakcie partii, trzeba koniecznie poznać podstawy gry końcowej. Ważne też jest opanowanie odpowiedniej sprawności rozgrywania różnych typów końcówek. W tym celu każdy szachista z ambicjami sportowymi powinien skorzystać z informacji zawartych w fachowej literaturze szachowej…”
//////////////////////////////////////////
Oczywiście te kwestie są ogólnie znane, ale trzeba o tym ciągle przypominać młodym zawodniczkom i zawodnikom!
Sam napisałem dla polskiej młodzieży następujące książki, które powinny pomóc w osiągnięciu pewnej techniki w grze końcowej:
SPIS TREŚCI
 |
|
Od redakcji
Znakomity przegląd poziomu i aktualnej siły gry czołówki światowej i polskiej miał miejsce w ostatnich miesiącach 2015 roku. Prawie wszyscy najlepsi szachiści świata wzięli udział w grudniu, w tradycyjnymi londyńskim Classicu oraz w najsilniejszym turnieju otwartym w Katarze. Nieco wcześniej, w listopadzie 2015 roku, najstarsi aktywni szachiści zagrali we Włoszech w mistrzostwach świata 50+ i 65+, pokazując, że wyczynowe szachy nie mają limitu wiekowego. Również w późniejszych latach kariery szachowej można rozgrywać piękne partie, pełne walki i kombinacyjnych rozwiązań. Szkoda, że w słonecznej Italii nie wzięli udziału nasi oldboje, natomiast dobrze się stało, że prawie cała nasza czołówka pojawiła się w Katarze. W tym openie Dariusz Świercz, Jan Krzysztof Duda i Kacper Piorun pokazali, że znacznie lepiej radzą sobie w pojedynkach z czołówką światową, niż nasz lider Radosław Wojtaszek. Jest to bardzo optymistyczny i zarazem ostrzegawczy sygnał, wskazujący, że kierowanie się rankingiem przy ustalaniu kolejności szachownic jest tak samo dyskusyjne, jak typowanie reprezentacji na podstawie osiągnięć rankingowych.
Zaplecze naszej czołówki pojawiło się Krakowie na tradycyjnym XXVI Festiwalu Cracovii, granym na przełomie lat 2015-2016. Triumfowali robiący stałe postępy Kamil Dragun i Daniel Sadzikowski. Prawdę mówiąc obsada nie była imponująca, ale było kilku zawodników powyżej 2550 i pokonanie ich nie było łatwym zadaniem. Po wynikach w DME w Reykjaviku oraz turniejach w Katarze i Krakowie warto się poważnie zastanowić nad stworzeniem nowej polskiej reprezentacji na olimpiadę w Baku w 2016 roku.
W londyńskim Classicu nie ma mowy o udziale zawodników nawet z rankingiem 2650, bowiem najniższy ranking to 2737. Warto dodać, że Classic zamykał tzw. Grand Chess Tour, obejmujący trzy turnieje. Po słabym wyniku w Stavanger i w ogóle po kryzysowym roku 2015, wydawało się, że Magnus Carlsen nie da rady wywalczyć sukcesu, ale właśnie w Londynie kolejny raz pokazał klasę mistrza świata. Wystartował z sześcioma remisami. Jednakże w drugiej części turnieju potrafił wygrać dwie partie i jak zwykle baraż, w którym jest niezrównanym mistrzem. W ten sposób triumfował nawet w ogólnej klasyfikacji trzech turniejów. W Londynie z najlepszej strony pokazali się czyniący stałe postępy Anish Giri i Maxime Vachier-Lagrave, Dzielili I-III miejsce z mistrzem świata. Anish Giri ma bardzo dobry bilans partii z mistrzem świata i udział Anisha w meczu o MŚ byłby wielkim wydarzeniem.
Mistrz świata, w przeciwieństwie do większości swoich poprzedników na tronie, nie obawia się startu w otwartych turniejach rozgrywanych systemem szwajcarskim. Kolejny raz zagrał w Katarze i triumfował, naturalnie po zwycięskim barażu.
