Kontynuacja odcinka 3

Dzisiaj mija 100 lat od urodzin Stanisława Gawlikowskiego, mistrza krajowego, autora znakomitych książek oraz historyka szachów.

Pana Stanisława poznałem osobiście na festiwalu szachowym w Sajenkach koło Augustowa (22.07.-05.08.1963). Udało mi się zamienić z mistrzem kilka słów, co było dla mnie dużym przeżyciem.

W trakcie jednej rundy tegoż turnieju odłożyłem skomplikowaną wieżówkę z pionkiem więcej z Krzysztofem Pytlem. Poprosiłem autora podręcznika „Końcowa gra szachowa – zakończenia wieżowe” (Warszawa 1957) o ocenę pozycji. Stanisław Gawlikowski określił ją jako remisową i miał rację.

Starszy kolega klubowy Jerzy Bratoszewski stwierdził, że mam jednak praktyczne szanse na wygraną i powinienem grać dalej. W czasie analizy pokazał mi kilka wygrywających planów i jeden z nich zrealizowałem.

Ze Stanisławem Gawlikowskim spotykałem się na wielu imprezach, w trakcie których udało mi się „wycisnąć” z Niego sporo informacji z historii szachów krajowych i światowych.  Dalej w pamięci mam turniej o Puchar Bieszczadów w Iwoniczu Zdroju (6-15 września 1968 r.). Pan Stanisław w dniu wolnym od gry omówił karierę Akiby Rubinsteina z demonstracją kilku partii sławnego polskiego arcymistrza.

Turniej wygrał Jan Adamski 9 przed Jerzym Konikowskim 8.5 i Tadeuszem Lipskim 7 pkt. Na 7 miejscu znalazł się Stanisław Gawlikowski z 6 punktami.  W bezpośrednim pojedynku udało mi się pokonać mistrza (byłem wtedy kandydatem na mistrza) w ciekawej partii.

   [Event "Iwonicz Zdrój"]   [Date "1968"]   [White "Białe: Konikowski, Jerzy"]   [Black "Czarne: Gawlikowski, Stanisław"]   [Result "1-0"]   [ECO "A07"]   [PlyCount "49"]   1. Nf3 Nf6 2. g3 d5 3. Bg2 Bf5 4. d3 c6 5. O-O h6 6. Nbd2 e6 7. Qe1 Bc5 8. e4   dxe4 9. dxe4 Bh7 10. Qe2 O-O 11. b3 Nbd7 12. Bb2 Qe7 13. e5 Nd5 14. c4 Nb4 15.   Ne1 Bb6 16. a3 Nc2 17. Nxc2 Bxc2 18. Be4 Bxe4 19. Nxe4 a5 20. Rad1 Nc5 21. Nf6+   Kh8 22. b4 axb4 23. axb4 gxf6 24. exf6 Qe8 25. Qh5 [1-0]   

Kontynuacja odcinka 2

Po osiedleniu się w Dortmundzie rzadko grałem w turniejowe szachy. Poświęciłem się – oprócz pracy zawodowej – działalności trenerskiej oraz publicystyce (artykuły i książki).

W dniach 11-23.09.1984) zdecydowałem się w ostatnim momencie – za namową dyrektora turnieju – na grę w otwartym turnieju w ramach 12.Dortmunder Schachtage.

Uczestniczyło 84 zawodników z kilku krajów. Zwyciężył przyszły arcymistrz Lew Gutman z 7.5 punktami z 9 partii. Ja zająłem drugie miejsce z 7 punktami bez porażki.

W drugiej rundzie pokonałem Gutmana. Nasza partia miała dość spokojny przebieg. W pewnym momencie przeciwnik zagrał niedokładnie i to umożliwiło mi przejście do korzystnej końcówki wieżowej. Ostatecznie odniosłem zwycięstwo.

Pojedynek Konikowski-Gutman

Wieżówka miała pouczający charakter i dlatego znalazła się w książce „Testbuch des Endpielwissens”.

Burmistrz Dortmundu Willy Spaenhoff wręcza mi drugą nagrodę (1000 marek). Pomiędzy nami widoczny jest dyrektor turnieju Jürgen Grastat.

W głównym turnieju grał Aleksander Sznapik,  który zajął jednak przedostatnie miejsce.