Archiwum kategorii ‘Ciekawostki szachowe’
Szachy a świat i systemy
Szachy są niszowe, w sensie wielkości populacji szachistów w każdym społeczeństwie, ale odgrywają wielką rolę w przemianach, postępie i rozwoju ludzkości. Dla przykładu. Szachy, a konkretnie mecz o mistrzostwo świat Fischer-Spasski, w związku z utratą hegemonii w szachach, stworzył pęknięcie w systemie i zapoczątkował upadek Związku Radzieckiego. Odważna teoria, ale myślę że zasadna. Oczywiście, byli później jeszcze mistrzowie świata jak Karpow, który układał się z każdą władzą i Kasparow, który jednak po pierwsze nie był Rosjaninem, a po drugie już był antyreżimowy. Tak że jak widać, szachy mogą podciąć system, ale do całkowitej eliminacji go potrzebni są jeszcze inni. A że szachiści to wolnomyśliciele, czyli myślący wolniej niż inni, to ci inni zawsze są lepsi i szybsi. I na to czy zbudują oni demokrację, czy kolejną odmianę reżimu, szachiści już nie mają wpływu.
Inny aspekt.
Ja już kiedyś pisałem że w każdym społeczeństwie jest około 3% ludzi twórczych, inteligentnych i mądrych. I większość tej grupy stanowią szachiści. Oczywiście są tu pewne prawidłowości czy nawet wyjątki. Otóż nie każdy inteligentny jest szachistą i odwrotnie, nie każdy szachista jest inteligentny czy mądry. Tu ktoś może powiedzieć: wychwalasz tych szachistów pod niebiosa, że tacy inteligentni i mądrzy, to ja zapytam: dlaczego ich nie ma w polityce? Proszę Państwa, odpowiedź jest prosta. Nie ma ich w polityce właśnie dlatego że są mądrzy.
Boże Narodzenie w pełni więc wszystkim szachistom i w ich imieniu pozostałym, życzę pięknych, spokojnych Świąt.
I na koniec uwaga. Gdyby wszyscy grali w szachy, nie byłoby na świecie reżimów. Tylko że, w obu aspektach, jest to li tylko abstrakcja.
Goldchess Assistant
Okazuje się, że zaobserwowano losy 10 osób z pierwszej 10 mistrzów młodzieżowych.
Po osiągnięciu wieku dojrzałego tylko 1 osoba z tej dziesiątki mistrzów młodzieżowych weszła do 10 mistrzów dorosłych.
Jerzy Słomczyński
Załączone ciekawostki szachowe nadesłał nam Pan Jerzy Słomczyński z Warszawy.
Rusza specjalny program międzynarodowej federacji. Polka już z niego skorzystała
Przez pewien okres mojej przygody z szachami zajmowałem się też układaniem zadań. Jako problemista opublikowałem około 400 kompozycji, z czego przeszło 100 zostało wyróżnionych, w tym 23 otrzymało nagrody. W Albumach FIDE (zbiór najlepszych kompozycji w świecie) znalazło się moich 8 utworów (8 pkt.).
Moje sukcesy w mistrzostwach Polski: w dziale dwuchodówek raz zdobyłem srebrny medal (1967-1970), dwukrotnie brąz (1965-1966 i 1971-1973) oraz w dziale samomatów (1967-1970) uzyskałem srebro, a w dziale matów pomocniczych (1965-1970) otrzymałem brązowy krążek.
Zajmowałem się również układaniem studiów, ale przede wszystkim w aspekcie przykładów szkoleniowych w pracy trenerskiej.
W okresie 1986 – 1992 współpracowałem z pismami Schach-Report/Deutsche Schachblätter/Deutsche Schachzeitung, w których prowadziłem działy: „Partia miesiąca”, „Gra korespondencyjna” oraz wraz z Pitem Schulenburgiem „Końcówki”.
W numerze 6/1988 miesięcznika „Deutsche Schachblätter” zamieściłem dwa swoje studia szkoleniowe. Na kanwie jednego z nich znany holenderski szachista i publicysta Siep Postma napisał ciekawą historyjkę, która ukazała się w „Schaak in Nederland” i następnie w niemieckim tygodniku „Die Schachwoche”.









