Numer zawiera wiele interesujących informacji o imprezach szachowych, ale głównym tematem jest występ naszych zawodniczek w drużynowych mistrzostwach świata w Chengdu.
W dziale „Partia Numeru” została opublikowana partia Carlsen – Vachier-Lagrave, Szamkir 2015, z moim komentarzem.
Dzień Dobry!
Zapraszam Wszystkich do zapoznania się z 2 (6) numerem gazetki „Małe Szachowo”.
Życzę miłej lektury.
Pozdrawiam w imieniu całego zespołu redagującego gazetkę
Artur Urbaniak
Link: Małe Szachowo nr 2(6)/2015
Pismo zawiera wiele interesujących materiałów z podwórka gry korespondencyjnej.
Mój wkład w tym numerze to artykuł o wariancie 1.e4 c5 2.Sf3 e6 3.d4 cxd4 4.Sxd4 Sc6 5.Sc3 Hc7 6.Le3 a6 7.Hf3!?
Firma Chess Base w Hamburgu co roku wznawia encyklopedię debiutów w formie elektronicznej.
Właśnie ukazało się nowe wydanie, zawierające wiele artykułów teoretycznych na różne tematy w zakresie otwarć szachowych. Jest także przeszło 5.3 milionów partii, w tym 83.500 komentowanych. Na dysku jest wiele artykułów mojego autorstwa oraz komentowanych partii.
Dysk kosztuje 99.99 euro i jego treść można czytać za pomocą załączonego programu ChessBase Reader.
SPIS TREŚCI
 |
|
Od redakcji
Wspaniały superturniej został rozegrany w Azerbejdżanie. Na starcie stanęli najlepsi szachiści świata, a biorąc pod uwagę listy rankingowe FIDE z kwietnia i maja 2015 roku wśród uczestników znalazła się pierwsza trójka świata i w sumie 6 zawodników z pierwszej dziesiątki. To jeden z najsilniejszych turniejów ostatnich lat. Triumfował aktualny mistrz świata Magnus Carlsen, który nie unika konfrontacji turniejowej z najsilniejszymi rywalami. Na drugim miejscu uplasował się poprzednik na tronie, wielokrotny champion Viswanathan Anand. Dziwnym zbiegiem okoliczności obaj zawodnicy zmierzyli się w pierwszej rundzie i Anand był dosłownie o krok od sukcesu. Nie docisnął Magnusa, który zadowolony z remisowego rezultatu rozpoczął serię zwycięstw i wygrał turniej z przewagą całego punktu. Doskonale zaprezentowali się Fabiano Caruana i Wesley So, który znakomicie wystartował w turnieju i dopiero porażka z Anandem sprowadziła go na ziemię. „Powrót” Vishyego do turniejowych sukcesów i jego znakomita forma jest wielką niespodzianką 2015 roku. Na grę Ananda dobrze wpłynęła obecność mistrza Polski Grzegorza Gajewskiego, który kolejny raz sekundował Hindusowi.
Drużynowe mistrzostwa świata kobiet zakończyły się klęską naszej reprezentacji. Wydaje się koniecznym zmiana selekcjonera i wieloletniego trenera naszej reprezentacji, który osiągnął z naszym kobiecym zespołem największe sukcesy w historii. Zdobył z paniami zarówno olimpijskie medale, jak i medale drużynowych mistrzostw Europy. W pewnym momencie następuje jednak „znudzenie” trenerem i tym samym towarzystwem i już wiadomo, że w tym układzie niczego nowego nie da się uzyskać. Złote medale przypadły Gruzinkom, które nawiązały do sukcesów poprzedniej generacji Gruzinek (Cziburdanidze, Gaprindaszwili i Aleksandria) stanowiących trzon złotej olimpijskiej ekipy ZSRR w latach 80-ych. Rosjanki zajęły drugie miejsce, a brąz przypadł Chinkom, które grały bez mistrzyni świata.
Jubileuszowy XXV Festiwal „Cracovii”, doskonale zorganizowany na przełomie roku, rozczarował mnie z punktu widzenia obsady turnieju głównego, a szczególnie wyników. Z zagranicy przyjechali, łagodnie mówiąc, drugorzędni szachiści, z rankingiem poniżej 2600, a najsmutniejsze jest to, że zajęli trzy pierwsze miejsca. Z naszej strony wystąpiło kilku silnych młodych szachistów, którzy uplasowali się na wysokich miejscach w tegorocznych MP w Poznaniu, granych trzy miesiące później. Przykro było oglądać liczne przegrane partie naszych graczy i to z kilku powodów, przede wszystkim z braku umiejętności przygotowania się do rywali, jak też ustępowania im w rozgrywaniu decydujących partii. Goście z zagranicy są znani w Polsce i biorą udział w wielu naszych imprezach, a nasi zawodnicy nie potrafią opracować ich szachowych sylwetek i wspólnie przygotować się do partii. Na dobitek nie ma w Polsce trenera, który zasugerowałby taką pracę, korzystną dla rozwoju każdego szachisty.
Jest to drugie wydanie książki testowej w zakresie końcówek lekkofigurowych.
W 2009 roku ukazało się tłumaczenie w języku hiszpańskim: Link.
Testbuch der Leichtfigurenendspiele
Jerzy Konikowski
Joachim Beyer Verlag 2015 (2 wydanie)
ISBN 978-3-940417-79-4
130 stron
Głównym tematem numeru są tegoroczne mistrzostwa Polski w omówieniu Jacka Bielczyka. Mój wkład to komentowana partia Gajewski – Olszewski z tegoż turnieju.
W związku z zapytaniami w sprawie książki Królowe 64 pól uprzejmie informuję, że można ją nabyć jedynie w wydawnictwie Caissa.
SPIS TREŚCI
 |
|
Od redakcji
Pion Sportowy PZSzach traktuje ranking, jako najważniejsze, a w zasadzie za jedyne kryterium klasy gry, a wyniki turniejowe, nawet mistrzostwa kraju są w gruncie rzeczy drugorzędnymi zawodami, nie odgrywającymi istotnej roli przy nominacji zawodników do kadry i reprezentacji. Powoduje to nienaruszalność pozycji niektórych członków kadry i reprezentacji, niezależnie od ich rezultatów. Nie jest łatwo zredukować różnicę 100-150 punktów rankingowych, ale warto pamiętać, że ta punktacja oznacza, że kiedyś ktoś grał w szachy na tym rankingowym poziomie, a nie oznacza, że teraz reprezentuje posiadany ranking. Warto też wiedzieć, jaką wartość mają nasze dość niskie rankingi, co wynika z analizy aktualnej, kwietniowej listy rankingowej FIDE, obejmującej aktywnych i nieaktywnych zawodników.
Na tej liście znajduje się aż 505.657 szachistów, ale „tylko“ 204.898 ma aktualny ranking. Ranking powyżej 2800 – ma 3 zawodników, w granicach 2750-2799 zaw. 12; 2700 – 2749 zaw. 31; 2650-2699 zaw. 69; 2600-2649 zaw. 133; 2500-2599 zaw. 665; 2400-2499 zaw. 2122; 2200-2399 zaw. 17863; 2000-2199 zaw. 47196; 1500-1999 zaw. 108121; 1000-1499 zaw. 28683. Zestawienie tytułów: GM – zaw. 1479; IM – 3402; FM – 6824; CM – 1025; WGM – 285; WIM – 707; WFM – 1393 i WCM – 459.
Takie zestawienie pozwala na dokonanie oceny poziomu marcowych ME i MP. W ME, rozegranych w Jerozolimie w dość silnej obsadzie jak na te zawody, zasługuje na wyróznienie brązowy medal Mateusza Bartla oeaz jego cenne zwycięstwa w ważnych partiach z Nawarą i Niepomniaszcim. Cieszy też postawa Roberta Kempińskiego, który zakwalifikował do tegorocznego Pucharu świata.
Z kolei w tegorocznych MP w Poznaniu zabrakło liderów polskich szachów Radosława Wojtaszka oraz Moniki Soćko, przy czym absencje trudno usprawiedliwić poważnymi przyczynami. W tej sytuacji w rozgrywkach pań triumfowała bezapelacyjnie Jolanta Zawadzka, a klęskę poniosła Klaudia Kulon. Wśród mężczyzn było prawdziwe „trzęsienie ziemi“. Dotychczasowa kadra, z wyjątkiem Grzegorza Gajewskiego, nie istniała w walce o medale. Zresztą, nawet na tytuł mistrzowski bardziej zasłużył Maciej Klekowski, który ustąpił Grzegorzowi zaledwie jednym punktem Buchholza. W kadrze powinni się znaleźć także świetnie grający w Poznaniu Jacek Tomczak i Kacper Piorun, ale moim zdaniem nie ma takiego działacza w obecnym Zarządzie PZSzach, który podejmie tę decyzję – bo co by powiedzieli stali, zasiedziali kadrowicze?
Monika Soćko wystąpiła w MŚ kobiet w Krasnej Polanie, ale zawiodła pod każdym względem. Nie nawiązała walki w I rundzie z przeciętną zawodniczką z Litwy, choć przy niebywałym szczęściu awansowała do II rundy. Tam, z kolei, wyraźnie ustąpiła Marii Muzyczuk, która niespodziewanie została mistrzynią świata. Zawody przyniosły wiele sensacji.
Dr inż Jan Sobótka jest nauczycielem akademickim i jako zagorzały sympatyk szachów często progaguje piękno królewskiej gry w znanym piśmie Młody Technik – np. Link.
W najnowszym numerze 5-2015 ukazał się kolejny artykuł Pana Jana Szachy w Norymberdze, którego fragment został zamieszczony na mojej stronie: Link.
Polecam kupno pisma w celu zapoznania się z ciekawym materiałym szkoleniowym Szachowe abecadło – Zaciągnięcie i Odciągnięcie.
W dziale Listy Facebook został opublikowany list organizatora życia szachowego na terenie Bawarii Jana Jünglinga.
