Pisałem już wcześniej, że po ukazaniu się mojej książki „Szachy dla przyszłych mistrzów: link
otrzymałem wiele zapytań w kwestii „Praca nad debiutami”. Problem polega na tym, że do dnia dzisiejszego Polski Związek Szachowy nie opracował jeszcze jakiegoś programu szkolenia dla młodzieży, choć o tym ciągle się dyskutuje.
Dla przypomnienia:
http://www.blog.konikowski.net/2016/05/18/paradoksy-szachowe-167/
Nasza utalentowana młodzież popełnia często już na początku swych karier sportowych błędy, które są korygowane dopiero w późniejszej fazie szkolenia. Przez to traci się cenny czas, co opóźnia ich dynamiczny rozwój szachowy!
Obecny mistrz Polski Kacper Piorun w wywiadzie w piśmie Polskiego Związku Szachowego „Mat” Nr 6 -2015 na stronie 13 na pytanie Pawła Dudzińskiego: A szachowo trenowałeś więcej, czy tyle samo co wcześniej? m.in. powiedział: …”Więcej tzn. podreperowałem się trochę w debiutach, bo wcześniej miałem problemy z uzyskaniem przewagi, albo chociaż pozycji „do gry”. Debiutowo czuję się teraz trochę pewniej…”.
Kacper Piorun w momencie tego wywiadu miał 24 lata! Tymczasem powinien nad swoim repertuarem debiutowym zacząć trening około 10 lat wcześniej. Duże zaniedbanie jego trenerów, którzy zlekceważyli ten problem. Niewykluczone, że gdyby Kacper Piorun był wcześniej prawidłowo szkolony, to mielibyśmy już teraz zawodnika światowej klasy! Ostatnie wyniki sportowe tego szachisty wskazują bowiem na jego wielki potencjał twórczy. Wielka szkoda!
///////////////////////////////////////////////
Dzisiaj Skoczek2 wstawił w wpisie
http://www.blog.konikowski.net/2017/04/07/przed-koncowka-jest-debiut-55/
następujący komentarz:
- Skoczek2
14 kwietnia 2017 o godz. 10:50
„Tajemnica sukcesu, to solidne przygotowanie debiutowe, ogrywanie pozycji z „Magnusem” (aplikacja), dokładne liczenie wariantów oraz odrobina szczęścia lub „pomocy z góry” (…) W przygotowaniu do partii skupiam się na debiucie, gra środkowa, końcowa czy trening kombinacji jest częścią mojego domowego treningu. Jednakże największą przyjemność czerpie z przeglądania debiutów. Fascynuje mnie mnogość idei oraz rozwiązań problemów jakie mogą powstać w określonych pozycjach. Przygotowanie odpowiedniego repertuaru debiutowego, ogarniam go na wspomnianej aplikacji oraz rozwiązywaniu zadań szachowy – klucz każdego domowego przygotowania. Samo zaś przygotowanie do partii to już przeglądanie partii przeciwników, analizowanie ich, oraz szukaniu odpowiedzi jak grać w powstałych pozycjach wzorując się na partiach czołowych arcymistrzów oraz sugestiach programów szachowych” http://infoszach.pl/2017/04/13/maciej-koziej-mistrz-swiata-amatorow-2017-wywiad/
///////////////////////////////////////////////
To jest pocieszający dowód na to, że coraz więcej szachistów w Polsce zaczęło rozumieć istotę debiutów we współczesnych szachach!
(Jerzy Konikowski i Radosław Wojtaszek na MŚ juniorów w Goa 2002 rok)
Komentarz partii pochodzi z książki Atak na króla
Na początku 1976 roku Polski Związek Szachowy ogłosił, po raz pierwszy w historii naszej dyscypliny, nabór na kurs trenerski II klasy. Uczestniczyć w nim mogły osoby mogące wykazać się już kilkuletnią praktykę pedagogiczną w dziedzinie szachów.
Ostatecznie w szkoleniu uczestniczyli wytypowani przez PZSzach instruktorzy szachowi, m.in. Włodzimierz Schmidt, Jan Adamski, Aleksander Sznapik, Jerzy Kostro, Krzysztof Pytel, Władysław Schinzel, Andrzej Filipowicz, Zbigniew Szymczak, Jacek Bielczyk, Henryk Dobosz, Rafał Marszałek, Janusz Szukszta, Jerzy Konikowski, Stanisław Kornasiewicz, Zbigniew Czajka, Janusz Śledziewski, Waldemar Jagodziński itd.
Pierwsza sesja odbyła się w Warszawie w dniach 6-17. IX.1976. Wykłady ogólne (np. teoria sportu, psychologia, biomechanika, fizjologia sportu, medycyna sportu) prowadzili wykładowcy Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Zajęciami szachowymi zajmowali się uczestnicy kursu.
Mój dwugodzinny wykład przedstawił zagadnienie pt. „Znaczenie kompozycji szachowej i gry korespondencyjnej w rozwoju szachisty”. Kilka lat później napisałem książkę z wykorzystaniem materiałów z tych zajęć: link.
Gościnne wykłady mieli też Stanisław Gawlikowski z historii szachów i Andrzej Szyszko-Bohusz z pedagogiki szachów.
W trakcie sesji odbył się dwukołowy turniej błyskawiczny.
Końcowe wyniki:
1. mm Szymczak 13.5
2. mm J.Adamski 12.5
3. m Konikowski 12
4. m Kornasiewicz 10.5
5. k K.Sznapik 10.5
6. mm Filipowicz 9.5
7. k Gralka 7
8. m Drozd 6.5
9. km A.Brustman 5
10. k Eberle 3
Po zaliczeniu trzech sesji w latach 1976-1977 i zdaniu egzaminu końcowego otrzymałem w dniu 3 października 1977 roku dyplom trenera II klasy w szachach (Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie. Nr dyplomu 79/77).
W 2003 roku po zdaniu egzaminu przed komisją państwową nadano mi przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu (31.03.2003) tytuł trenera klasy pierwszej (Nr 232/T/I/2002).
W miniony weekend odbył się kolejne mecze ligi niemieckiej (11-12 rundy: 1-Bundesliga) z licznym udziałem Polaków.
Transmisja live: link.
W rundzie 12 doszło do spotkania Dudy (2675) z Węgrem Almasi (2684). Nasz arcymistrz postanowił poćwiczyć „oburęczność”, co zakończyło się niestety niepowodzeniem.
W dniach 10-23.04.2017 odbywają się w Rydze mistrzostwa Europy kobiet z udziałem ekipy z Polski: Monika Soćko, Jolanta Zawadzka, Karina Szczepkowska, Anna Warakomska, Anna Kantane i Katarzyna Toma.
Trzymamy kciuki!
Moje archiwum zawiera wiele informacji z różnych imprez i dlatego przypominam na blogu najciekawsze wydarzenia, które są głównie związane z życiem szachowym w Polsce.
W dniach 5-6 maja 1973 roku odbyła się w Warszawie z okazji Dnia Hutnika impreza szachowa. W jej ramach rozegrano mecz towarzyski oraz turnieje błyskawiczne.
I. Mecz Hutnik Kraków – Hutnik Warszawa zakończył się wynikiem 3-3
1. Gąsiorowski – Marcinkowski 1-0
2. Konikowski – K.Sznapik 1-0
3. Steczkowski – Plater 0-1
4. Porębski – Majacki 1-0
5. Rogalewicz – Autowicz 0-1
6. Grzegorzek – Sosnowska 0-1
II. Błyskawiczny turniej drużynowy o puchar K.S. Hutnika Warszawa
Turniej rozegrano systemem 2-kołowym. Zwyciężył Legion Warszawa 33.5 pkt przed Hutnikiem Kraków 31 pkt, Hutnikiem Warszawa 23 pkt itd.
III. Indywidualny turniej błyskawiczny
W turnieju wzięło udział 24 zawodników. Końcowe wyniki w finale:
1. Konikowski 9,5
2. J.Adamski 8
3. Gąsiorowski 7.5
4. Filipowicz 7
5. Steczkowski 7
6. K.Sznapik 6
7. Petryk 4
8. Kurowski 4
9. Marszałek 3.5
10. Porębski 3.5
11. Fijałkowski 3.5
12. Rogalewicz 2.5
Anatoli Karpow – mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach.
Garri Kasparow – mistrz świata w latach 1985 – 2000: Nie ma znaczenia jak dobrze grasz, nie możesz spodziewać się dobrych wyników, kiedy masz przegraną po debiucie.
/////////////////////////////////////////////////////////////////
Trener szachowy musi być wszechstronnie wykształcony w zakresie wszystkich faz partii. Nie wyobrażam sobie szkoleniowca, który zna np. tylko jedno otwarcie i próbuje następnie wmówić swoim uczniom, że jest ono najlepsze i że powinni stosować tylko to w swej praktyce turniejowej.
U mnie takiego przypadku nigdy nie było. Zawsze starałem się tak doradzić i pomóc moim podopiecznym, aby byli optymalnie przygotowani debiutowo i grali to, co im odpowiadało do ich stylu gry.
Pewnego razu poproszono mnie o przygotowanie ostrego gambitu słowiańskiego po ruchach 1.d4 d5 2.c4 c6 3.Sc3 e6 4.e4!? Nigdy tego wcześniej nie grałem i miałem tylko ogólne pojęcie o tym skomplikowanym otwarciu. W ciągu miesiąca przygotowałem się z dostępnych mi materiałów, zagrałem nawet z sukcesem jedną partię w 2 lidze niemieckiej i zajęcia przeprowadziłem.
Następnie rozegrałem jeszcze kilkanaście partii w turniejach błyskawicznych oraz w Internecie, które bez większych problemów wygrałem.
Te praktyczne doświadczenia oraz najciekawsze materiały ogólno znane w różnych źródłach i z moich wykładów opublikowałem w książce. Oprócz 8 rozdziałów przygotowałem też 20 przykładowych partii. Gambit jest na pewno bardzo interesujący i godny polecenia szachistom reprezentujących taktyczny styl gry.
O jego zaletach wspomniałem też na sesjach Młodzieżowej Akademii Szachowej w Zakopanem (1999) oraz dwukrotnie w Wiśle (2000) jako doskonała broń przeciwko popularnej obronie słowiańskiej.
Slawisches Gambit (Gambit słowiański)
Jerzy Konikowski
Schachverlag Manfred Mädler
Dresden 1995
70 stron
ISBN 3-925691-2
/////////////////////////////////////////////////////////////////
Po wpisie przypomniałem sobie o zdolnej juniorce Magdalenie Kozak z Suwałk, która na turnieju w Polanicy Zdroju 2005 zagrała z sukcesem właśnie gambit słowiański.
Niedawno przedstawiłem książkę „Bobby Fischer” (autor Andrew Soltis): link.
jako jeden z wielu przykładów znakomitej literatury szachowej w języku polskim. Pisałem o tym również w kilku ostatnich odcinkach tej serii. O tym też dyskutowaliśmy wielokrotnie na tym blogu. Niestety problem ten jest dalej niezrozumiały krajowym szkoleniowcom, co było widać w wywiadzie „Marzy się nam szachowy Małysz” (Mat 7-2016).
Partie Fischera dalej są aktualne pod względem teorii debiutów i zawierają w sobie wiele wiedzy o strategii i taktyce szachów!
W komentarzu do partii 84 autor książki pisze:
„Fischer grywał otwarcia hipernowoczesne, jak obrona królewsko-indyjska i wariant odwrotny obrony królewsko-indyjskiej, z zachowaniem klasycznej wrażliwości. Ustępował centrum, jeżeli oznaczało to zaostrzenie pozycji. Ale jeśli jego przeciwnicy nie wykorzystali okazji, jakie im dawał debiut, Fischer wypełniał próżnię. Wtedy wszystko stawało się proste: gracz, który ma więcej przestrzeni, zwycięża, jak w partii Capablanki lub tej” i dalej nastąpiła dokładna analiza partii:
Ta partia jest oczywiście w mojej książce poświęconej temu otwarciu: link.
Po pochlebnej recenzji książki o meczu Karjakin-Carlsen w Nowym Jorku 2016 w najpopularniejszym niemieckim czasopiśmie „Rochade-Europa”, ukazał się teraz w oficjalnym organie Niemieckiego Związku Gry Korespondencyjnej „Fernschachpost” 2-2017 przedruk tej oceny.
Autorem tekstu jest znany niemiecki publicysta Michael Paap.















