Kontynuuję temat rozpoczęty w tekstach: link 1 oraz link 2.
Teraz chciałbym odnieść się do wypowiedzi Kacpra Pioruna w wywiadzie na stronach 12–13. Arcymistrz stwierdził, że ostatnio podreperował się w debiutach. O słabej stronie w grze Pioruna pisałem już dawno, np.
Dobrze więc, że arcymistrz wreszcie pojął znaczenie dobrze przygotowanego repertuaru debiutowego. Kacper Piorun ma obecnie 24 lata i jeśli dalej więcej czasu poświęci na efektywny trening, to może niedługo znajdzie się w ścisłej czołówce krajowej.
Następnie Kacper Piorun wyraża opinię, że solving pomaga w szachach. Jest to bardzo ogólna teoria i może tylko wprowadzić duże zamieszanie w umysłach polskiej młodzieży. Szkoda, że Paweł Dudziński nie zadał prostego pytania: czy rozwiązywanie zadań wszystkich kategorii ma aspekt szkoleniowy? Ciekawe byłoby usłyszeć odpowiedź!
Proponuję obejrzenie teraz następujących zadań. Pytanie dla szachistów – praktyków (trenerów): mają one jakąkolwiek wartość szkoleniową?
Pierwsze dwa to samomaty. Definicja: w samomatach zaczynają białe i zmuszają czarne do dania im mata. Czarne oczywiście nie chcą go dać i bronią się przed tym!
Autor: Peter Sickinger
Die Schwalbe 2011
Samomat w 2 posunięciach
Autor: Frank Richter
Die Schwalbe 2011
Samomat w 3 posunięciach
Następne dwie pozycje to maty pomocnicze (zwane też współmatami). Definicja: w tego typu problemach zaczynają czarne i współpracują z białymi w celu dania sobie mata.
Autor: Almiro Zarur
Die Schwalbe 2013
Mat pomocniczy w 2 posunięciach
Autor: Wiktor Czepiżny
Die Schwalbe 2013
Mat pomocniczy w 3 posunięciach
Proponuję rozwiązanie tych zadań i odpowiedź na moje pytanie: można takie pozycje polecać młodzieży w treningu szachowym?
Krzysztofa Pańczyka przedstawiłem już na blogu oraz stronie.
Niedawno Krzysztof obronił swoją pracę dyplomową i uzyskał w ten sposób tytuł trenera I klasy Polskiego Związku Szachowego.
Serdeczne gratulacje z życzeniami sukcesów w dalszej działalności szkoleniowej!
Z pracą dyplomową można zapoznać się na mojej witrynie: Link.
Strategia Kasparowa
Nasz dzisiejszy gość, Garri Kasparow, przez wiele lat był szachowym mistrzem świata. Teraz, gdy nie gra już profesjonalnie, skupił się na działalności opozycyjnej i promowaniu walki o prawa człowieka na świecie! Dlatego właśnie, jako przeciwnik polityczny Kremla, musiał opuścić Rosję. Jak odebrał śmierć innego znanego rosyjskiego opozycjonisty, a zarazem jego przyjaciela, Borysa Niemcowa? Co sprowadza mistrza do Polski?
W dniach 17-25 października w holenderskim mieście Haarlemie odbył się międzynarodowy turniej kołowy z udziałem wicemistrza Polski Macieja Klekowskiego.
Polak – z uwagi na najwyższy ranking – był faworytem turnieju. Ostatecznie Maciej Klekowski zajął dopiero 6 miejsce z 4.5 punktami.
Rzadko opisuję na blogu sukcesy niemieckich szachów. Na propozycję kilku Internautów zdecydowałem się zmienić ten stan i będę częściej przedstawiać osiągnięcia zachodnich sąsiadów.
W ostatnich czasach w Niemczech wzrosło duże zainteresowanie królewską grą. Z roku na rok powstają nowe kluby szachowe i są organizowane prestiżowe imprezy.
Także wydawnictwa notują większe zainteresowanie fachową literaturą. Widzę to po mojej działalności na tym polu. Jeszcze w tym roku mają ukazać się dwie moje książki w wydawnictwie Beyera i w przyszłym planowane są trzy nowe projekty.
Dzisiaj przedstawiam sylwetkę Vincenta Keymera, z którym Niemiecki Związek Szachowy wiąże duże nadzieje. Dlatego otrzymał on także duże wsparcie szkoleniowe. Przyszłość pokaże, czy ten talent rozwinie się we właściwym kierunku.
Informacja na ChessBase News: Link.
Poniższe zdjęcie pochodzi ze zgrupowania kadry męskiej i juniorów (Zakopane 29.04. – 13.05.1979).
Morskie Oko. Od lewej strony: Maciejewski, Skrobek, Bernard, Świć, Stempin, Cywiński – przewodnik i szachista, Andrzejewski, Kania – wiceprezes PZSzach, Bany, Jaczyński, Czajka – kierownik wyszkolenia PZSzach, Konikowski – trener kadry PZSzach oraz Kuligowski.
















