Kto by…

To pomyślał, że nabędę, kolejną pozycję

gazetową z zamieszczonymi szachami?

Przy tym w swoich zbiorach posiadający,

kilka setek książek o tej samej tematyce!

Okazuje się, mowa, i pisany tekst

stale jest żywa i bardzo ciekawa?

Mimo, że w „m.technik” * ona jest stara,

ale, to pierwsza historia szachów – jest!

Posiadam, kilka egz z dawnych wydań

Jeszcze z załączonymi płytami CD.

Jednak nie oddałem ich na makulaturę,

Do których sięgam, tak to mi się śni.

* – „Młody Technik” Nr 6. czerwiec 2015

Józef Rybak
22.05.2015 r. 28918/142/15

Jest to drugie wydanie książki testowej w zakresie końcówek lekkofigurowych.

W 2009 roku ukazało się tłumaczenie w języku hiszpańskim: Link.

 Testbuch der Leichtfigurenendspiele
Jerzy Konikowski
Joachim Beyer Verlag 2015 (2 wydanie)
ISBN 978-3-940417-79-4
130 stron

16 maja Saint Louis University w Missouri (USA) nadał trzynastemu mistrzowi świata Garri Kasparowowi honorowy tytuł doctora honoris causa.

Źródło

Partię hiszpańską obydwoma kolorami gra czołowy szachista świata Hikaru Nakamura.

Herbert Bastian w ujęciu Dagoberta Kohlmeyera

16 maja w Halberstadt odbył się kongres Niemieckiej Federacji Szachowej, na którym wybrano ponownie Herberta Bastiana prezydentem federacji. Będzie on pełnić tę zaszczytną funkcję już drugą kadencję.

Herbarta znam od dawna. W okresie 1985-1986 braliśmy udział w 2-letnim studium szkoleniowym zorganizowanym przez Niemiecką Federację Sportu. W jednakowym czasie obaj uzyskaliśmy A-licencję trenerską – najwyższą w Niemczech. Herbert Bastian jest mistrzem międzynarodowym, znakomitym szkoleniowcem i człowiekiem o dużej kulturze osobistej. Z zawodu jest nauczycielem.

Dwaj nowi wiceprezydenci są mi też doskonale znani. Klaus Deventer, odpowiedzialny za sport wyczynowy, był w latach 80-tych minionego stulecia związany z działalnościę młodzieżową. Często spotykaliśmy się na obozach kadry. Ostatnio widzieliśmy się na losowaniu superturnieju w Dortmundzie.

Ralf Chadt-Rausch będzie odpowiedzialny za finanse. Mieszka w Dortmundzie i jest znanym sędzią szachowym.

 Z Herbertem Bastianem na turnieju w Dortmundzie 2011

Z dużym zainteresowaniem oglądam w polskiej telewizji Polonia oraz ITVN walkę o fotel prezydenta RP pomiędzy Bronisławem Komorowskim i Andrzejem Dudą.

Podoba mi się hasło urzędującego prezydenta, które często powtarza w spotkaniach z wyborcami:

Szacunek dla inaczej myślących

Tę mądrą sentencję poświęcam tym wszystkim poplecznikom Polskiego Związku Szachowego, którzy za głoszenie przeze mnie prawdy o kondycji polskich szachów wyzywali mnie od volksdeutschów, impotentów i dyletantów szachowych, troli itd.

/////////////////////////////////////

Dla ciekawości: W 2001 roku ówczesny premier RP Jerzy Buzek otrzymał tytuł doctora honoris causa uniwersytetu w Dortmundzie, wydziału Chemii Technicznej. Jako pracownik tego wydziału otrzymałem oczywiście zaproszenie na tę uroczystość oraz bankiet.

W trakcie nadania tytułu siedziałem w auli tuż za Bronisławem Komorowskim (Minister Obrony Narodowej) oraz Władysławem Bartoszewskim (Minister Spraw Zagranicznych), których pozdrowiłem po polsku, co spotkało się z ich sympatyczną reakcją.

Jerzy Buzek przywiózł do Dortmundu cały swój rząd, żonę oraz córkę Agatę – obecnie znaną aktorkę. Wywołało to duże zainteresowanie niemieckich mediów.

Internet jest największym dobrodziejstwem, jakie szachy zawdzięczają najnowszej technice. Dzięki niemu można obserwować na żywo pojedynki z różnych imprez szachowych, rozgrywanych na całym świecie.

W czasie tych partii można w zaciszu domowym poddać je obszernej analizie i plony tej pracy wykorzystać w szybkim tempie we własnej praktyce turniejowej.

Sam mam specjalny komputer przeznaczony tylko do oglądania partii na „żywo”. Dzisiaj zainteresowałem się turniejem w Zalakaros z powodu udziału w nim szachistów z Polski. W pojedynku Papp (2594) – Sadzikowski (2494) rozegrano ostry wariant, który jest specjalnością Radosława Wojtaszka: link.

Niestety nasz zawodnik nie grał optymalnie i partię, po ciekawym przebiegu, ostatecznie przegrał. Proponuję Danielowi Sadzikowskiemu gruntowną analizę tego wariantu i owoce jej opublikować w piśmie „MAT”, z korzyścią dla wszystkich fanów „Najdorfa” w Polsce.

7 maja minęła rocznica śmierci znanego czeskiego szachisty, publicysty i wielkiego przyjaciela Polaków Bretislava Modra. 

W ostatni poniedziałek w hotelu Julis w Pradze (jest tam kawiarnia szachowa), uczcono pamięć popularnego Brety.

Na pierwszym planie David Navara – najlepszy czeski szachista i czołowy zawodnik świata

Z lewej strony siedzi Viktor Laznicka – drugi szachista Czech

Ogólny widok na salę. Zdjęcia nadesłała Hana Modrova – żona Bretislava Modra.

„Każdy kto chce dobrze grać w szachy musi umieć grać partię hiszpańską” – przekonywał J.R.Capablanca, trzeci mistrz świata, do dziś uważany za najbardziej utalentowanego szachistę w historii.

Autorów książki nie trzeba przedstawiać…Anatolij Karpow, to dwunasty mistrz świata, jeden z najlepszych szachistów w historii, a przy tym,znakomity praktyk partii hiszpańskiej, w której zwyciężał utytułowanych rywali zarówno białymi jak i czarnymi.

Nikołaj Kaliniczenko, to z kolei znany teoretyk szachowy,autor kilkudziesięciu książek poświęconych debiutom. Książka, którą napisali nie jest zwykłym podręcznikiem debiutowym. Autorzy omawiają najważniejsze warianty za każdym razem ilustrując je partiami. Dzięki temu książka jest nie tylko zbiorem teoretycznych rekomendacji, ale również podręcznikiem gry środkowej.

(ze wstępu)

Partia hiszpańska w innych książkach w języku polskim:

Link 1

Link 2

Link 3

Link 4

José Raúl Capablanca y Graupera, mistrz świata w latach 1921-1927: Partia hiszpańska jest kamieniem węgielnym zrozumienia pozycyjnej gry i manewrowania.

//////////////////////////////// 

Po opublikowaniu partii 188 doszło na blogu i także w prywatnej korespondencji do dyskusji na temat znaczenia partii hiszpańskiej w twórczym rozwoju szachistów.

Jestem wychowany przede wszystkim na literaturze fachowej w języku rosyjskim, czyli znakomitej radzieckiej szkole szachowej, która głosiła tezę, że szachista unikający praktycznego stosowania partii hiszpańskiej, nigdy nie zrozumie dokładnie niuansów strategii i taktyki szachów.

Tę teorię potwierdzali również szachiści ze Związku Radzieckiego, z którymi miałem możliwość rozmów o sprawach szkoleniowych na turniejach w Polanicy Zdroju, Lublinie i Nałęczowie.

Podobnych okazji miałem wielokrotnie po wyjeździe do Niemiec w trakcie turniejów w Dortmundzie. Grałem też przez jakiś czas w drużynie Schachfreunde Brackel w I-lidze niemieckiej razem ze świetnym trenerem Jurijem Razuwajewem oraz arcymistrzem Dołmatowem.

Wszyscy byli zgodni, że granie partii hiszpańskiej rozwija szachistę. Oczywiście powinna być zachowana pewna faza przejściowa: gambit królewski, obrona 2 skoczków i dopiero potem hiszpańska.

Podkreślano, że to otwarcie grali wszyscy mistrzowie świata i to świadczy o słuszności tego poglądu.

W nowej serii chcę przedstawić twórczość czołowych szachistów naszego globu, którzy nie byli mistrzami świata, ale mieli (lub mają) w swoim reperturze debiutowym partię hiszpańską.

Zacznę od Fabiano Caruany, który gra to otwarcie obydwoma kolorami.

////////////////////////////////