[tu znajdował się logotyp PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikacje tutaj logotypu PZSzach]

[tu znajdowało się zdjęcie z facebook’a PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj rzeczonego zdjęcia PZSzach]

„Wiceprezes PZSzach Adam Dzwonkowski przekonuje, że siła polskich szachów tkwi w liczbie zawodników i systemie szkolenia młodzieży. – Tylko PZPN ma więcej zrzeszonych zawodników niż my – mówi. – Inne związki sportowe nie mają takiej społecznej bazy jak szachiści. A kiedy system edukacji szachowej zostanie w pełni wdrożony, w związku może być nawet do 400 tys. zawodników. Każdego dnia w Polsce odbywa się wiele turniejów szachowych i wiele z nich można obserwować na żywo w internecie. Przeciętny szachista, który traktuje ten sport zawodowo, rozgrywa ok. 100 partii rocznie” link; „W szachach juniorskich Polska jest jednym z krajów uznawanych za potęgę międzynarodową. W Europie jesteśmy na pewno czołówką. Nie spodziewamy się niczego innego jak medal. Pytanie jest tylko, jaki” link; „Wojtaszek jest jedynym polskim superarcymistrzem; nie ma takiego tytułu, ale tak się nazywa najwybitniejszych szachistów świata, których jest tylko kilkudziesięciu. (…) Wśród 174 krajów panowie są na 8 miejscu na świecie, tylko za wielkimi potęgami; tak naprawdę my też jesteśmy jedną z tych wielkich potęg. (…) Wojtaszak gra już w super turniejach i potrafi wygrywać z każdym w tym z mistrzem świata” link

fot. Dan

fot. Echo24

„Kiedy weszła nowa zmiana pokoleniowa w zarządzaniu PZSzach ogólnie poziom szachów w Polsce rośnie” – Artur Czyż

fot. Wikipedia

Waldemar Świć – trener szachowy | Fot. Przemysław Jahr

„FM Waldemar Świć – trener I klasy, wielki pasjonat szachów jako elementu samopoznania. Lubię muzykę, poezję, psychologię oraz filozofię”; „Zapraszam na śledzenie i przeżywanie meczu o mistrzostwo świata w szachach pomiędzy Carlsenem i Karjakinem. Dzięki inspiracji Gali i Zbyszka postanowiłem wystąpić w nowej jak dla mnie roli komentatora aktualnie rozgrywanego meczu o m.ś”; „Komentarz na żywo: Susan Polgar” link

Andrzej Dera – prawnik, urzędnik, polityk, minister KPRP; Tomasz Delega – sędzia, trener, działacz szachowy, prezes PZSzach | Fot. KS Polonia Wrocław

„(…) Do czasu zakończenia postępowania dyscyplinarnego i uprawomocnienia się orzeczenia, zgodnie z par. 11 l) Regulaminu Dyscyplinarnego PZSzach ww. zawodnicy są zawieszeni i nie mogą uczestniczyć w turniejach. Procedura odwoławcza, zgodnie z par. 22.2 Regulaminu Dyscyplinarnego PZSzach, przewiduje złożenie odwołania za pośrednictwem organu I instancji, który zgodnie z par. 22.5 Regulaminu Dyscyplinarnego PZSzach może wydać nowe orzeczenie, lub przekazać akta w terminie 7 dni do organu odwoławczego II instancji, którym w tym przypadku jest Zarząd Polskiego Związku Szachowego. I na tym etapie postępowania sprawa na dziś się znajduje, akta sprawy nie trafiły jeszcze do organu II instancji. Prosimy więc zatem wszystkich o cierpliwość, wszystko odbywa się bowiem w zgodzie z obowiązującymi przepisami” – Tomasz Delega

fot. Marc Lang

„Bartosz spełnił się już jako zawodnik, nie ma wielkich aspiracji, a za to olbrzymie predyspozycje do roli trenera – przekonuje szef wyszkolenia PZSzach Piotr Murdzia. – W zasadzie nie mieliśmy wyjścia, brakuje u nas dobrych szkoleniowców. Długo namawialiśmy Soćkę do podjęcia się tego zadania, bo nie był jeszcze pewien, czy to właściwy moment. Między zawodnikami i Michałem Krasenkowem nie było chemii. Bartosz od razu złapał z nimi wspólny język, jest przez nich bardzo szanowany i skonsolidował zespół – zapewnia Murdzia” link

„(…) Wspomnienie w gazecie o człowieku, który mając 85 lat autostopem wybrał się kolejny raz do Szwajcarii (Biel) na turniej szachowy? Albo, gdy jeszcze kilka lat temu w śnieżycę ze swoją sunią Colli 5 kilometrów chciała iść z Jarnołtówka do Pokrzywnej na partyjkę? Moje wspomnienie o Gieni to gruba księga jej opowieści o życiu, szachach, pasji, upartości, dążeniach, upadkach i podnoszeniach się. Żadna gazeta a ja tym bardziej, tego nie udźwigną (…)” link

fot. Jerzy Konikowski

„Szachiści zawsze dzielili się informacjami o przebiegach partii. (…) Jedna firma chce mieć wyłączność na informowanie o posunięciach w meczach czołowych szachistów. Świat szachowy uznał to za sprzeniewierzenie się odwiecznej zasadzie, że mecze szachowe są zapisywane i udostępniane innym do analizy. Łatwo zrozumieć, że określona firma ma prawo do transmisji z meczu mistrzostw świata, ale żeby miała wyłączne prawo do informowania o każdym posunięciu? ” link

„Edward Arłamowski (…) W dniu 4 października 1945 r. uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim tytuł doktora praw na podstawie dysertacji omawiającej zagadnienia prawnicze i szachowe. Praca ta, napisana pod auspicjami: doktora filozofii, profesora filologii słowiańskiej i jednocześnie Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego Tadeusza Lehr-Spławińskiego oraz dra praw profesora prawa cywilnego i Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Jana Gwiazdomorskiego, nosiła tytuł: „Czy istnieje ochrona prawna gry szachowej na podstawie polskiej ustawy o prawie autorskim z dnia 29 marca 1926 r. ?” (Dz. U. Nr 48, poz. 286 o prawie autorskim z 29 marca 1926 r., zmieniona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 kwietnia 1927 r.). Promotorem powyższej rozprawy naukowej był profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego dr praw Fryderyk Zoll. W tej jedynej na świecie dysertacji prawno-szachowej autor starał się wyjaśnić problem objęcia prawami autorskimi pojedynczej partii szachowej, tzw. glossy do partii oraz zadań (problemów) szachowych. Przez partię glossowaną nazywamy partię, stojącą zazwyczaj na wyższym poziomie i o ile możliwości poprawną, która przy ważniejszych posunięciach ma objaśnienia. Objaśnienia takie towarzyszące partii są różnego rodzaju. Główną i istotną ich częścią jest podanie pewnej ilości wariantów tj. szeregu posunięć, względnie sytuacji, jakie byłyby możliwe, gdyby jedna ze stron zamiast posunięcia zrobionego w partii zrobiła inne posunięcie, które zdaniem glossatora przedstawia się jako lepsze w danej pozycji. Taka analiza partii jest tym lepsza im więcej wariantów zawiera, im te odmiany są głębiej przemyślane i uzasadnione. Obok wariantów podawanych za pomocą pisowni szachowej mamy w glossach uwagi komentatora odnoszące się do pewnego posunięcia czy sposobu gry, względnie przytoczenie pewnych zasad strategii szachowej, aby na tle zrobionego w partii posunięcia umożliwić studiującemu partię głębsze wniknięcie w studium gry szachowej. Glassatorem może być jeden z grających daną partię (zwykle wygrywający) albo osoba trzecia. Jeśli więc chodzi o określenie charakteru glossy, to jest ona rodzajem komentarza a jednocześnie krytyką partii. Zadanie szachowe polega na pewnym kunsztownym ustawieniu figur szachowych, które przy zastosowaniu obowiązujących w grze szachowej reguł i zasad ma dać określony przez autora rezultat. Zadaniu szachowemu obcy jest pierwiastek walki, który stanowi istotę partii szachowej, a kompozytorowi chodzi tu przede wszystkim o przedstawienie pewnej idei w formie łagodnie i harmonijnie rozwijającego się konfliktu, pomiędzy obydwiema stronami. W zadaniach szachowych możemy odróżnić dwie zasadnicze grupy: zadania wieloposunięciowe zwane problemami, przy których zostaje ściśle oznaczona liczba posunięć do zamatowania czarnego króla, albo tzw. studia lub końcówki, gdzie nie ma dokładnie oznaczonej liczby posunięć, lecz jest tylko postawiony ogólny warunek, że białe zaczynając mają doprowadzić do wygranej, względnie do remisu. Ochrona, którą prawo autorskie zapewnia uprawnionym, opiera się na fakcie stworzenia dzieła. W swojej pracy doktorskiej Edward Arłamowski starał się wykazać, że zadania szachowe i glossa są dziełami prawno-autorskimi w rozumieniu art.1 ust.1 powoływanej w tytule pracy ustawy, natomiast co do najważniejszego z punktu widzenia praktyki problemu, tj. ochrony partii szachowych, te nie mogą korzystać z ochrony jakiej użycza prawo autorskie ze względu na brak znamion dzieła. Autor dysertacji dowodził w związku z tym o konieczności objęcia partii szachowych ochroną prawną, przy zwróceniu uwagi na zachodzącą w tym przypadku kolizję między interesem jednostki a interesem ogółu. Awangardowość pracy doktorskiej Edwarda Arłamowskiego polegała również na tym, że jako jeden z pierwszych zwrócił on uwagę na konieczność stworzenia konstrukcji ochrony pracy intelektualnej (w tym ochrony własności naukowej)” link

[tu znajdował się logotyp PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikacje tutaj logotypu PZSzach]

[tu znajdowało się zdjęcie z facebook’a PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj rzeczonego zdjęcia PZSzach]

„Właśnie wirtualnie przekroczyłeś barierę rankingową 2700. Gratulacje! Jaki jest Twój następny szachowy cel? – Dziękuję, choć trzeba przyznać, że w większości grałem ze słabszymi zawodnikami. Staram się za daleko nie wybiegać w przyszłość, póki co koncentruję się na kolejnych turniejach, gdzie będę starał się potwierdzić, że przekroczenie tej granicy nie było przypadkiem. – Wojtaszek” (zr. PZSzach, 2010)