Turniej w Doha (Katar) obfituje w ciągłe niespodzianki. Faworyci nie mają lekkiego chleba przeciwko słabszym przeciwnikom.
Przekonał się o tym lider niemieckich szachów Arkadij Naiditsch, który przegrał już drugą partię, tym razem z ukraińską arcymistrzynią Inną Gaponenko.
Obecnie odbywa się w Dallas turniej otwarty z udziałem dwóch Polaków: Bartłomieja Maciei (2633) i Kacpra Drozdowskiego (2464). Faworytem jest Macieja, który posiada najwyższy ranking w turnieju. Strona turnieju
W dzisiejszej drugiej rundzie doszło do dużej niepodzianki: Bartłomiej Macieja przegrał z niżej notowanym Amanem Hambletonem (2454).
Partia jest bardzo efektowna i warto ją obejrzeć.
Znowu różni specjaliści od szachów piszą, jakoby najsłabszą stroną Carlsena były debiuty. Z tą opinią na prawdę jest trudno się zgodzić.
Np. w 7 partii meczu w Soczi obaj partnerzy powtórzyli do 25 posunięcia pojedynek Giri-Radjabow, który był grany w niedawnym Pucharze Świata w Taszkieńcie. Anand zagrał nowy ruch 25…Sf7 (zamiast granego przez Radjabowa 25…f5) i dopiero od tego momentu partia nabrała nowy charakter. Jak więc można rozpowszechniać teorię o rzekomej słabej znajomości debiutów przez mistrza świata, który zna najnowsze nowinki?
W granym wariancie białe uzyskują przewagę pionkową na skrzydle królewskim i to daje im dużą inicjatywę w tej części szachownicy. Przekonał się o tym Anand, który został praktycznie zmuszony do oddania swego gońca, aby ratować partię w gorszej końcówce. Ostatecznie udało się mu wymienić pionki na skrzydle hetmańskim i przejść do remisowej teoretycznie gry.
Po 122 posunięciach i prawie 6.5 godzinach gry podpisano pokój. Carlsen mógł spróbować pobić rekord ilości wykonanych ruchów w mistrzostwach świata, który w 5 partii meczu pomiędzy Karpowem i Korcznojem w Meranie (1978) wynosił 124 posunięć.
A swoją drogą trudno jest zrozumieć decyzję pretendenta, który przy stanie 3.5-2.5 na korzyść obrońcy tytułu wybiera czarnym kolorem wariant, w którym nie jest łatwo walczyć o przewagę debiutową.
Niektórzy „znawcy” przedmiotu pieją z zachwytu o nowince (25…Sf7) przygotowanej przez analityków Ananda, po której były mistrz świata z trudem uzyskał remis!
Po ukazaniu się tekstu otrzymaliśmy email od Krzysztofa Pańczyka z przypomnieniem jego interesującej partii z Suatem Atalikiem.
Po ukazaniu się tekstu o mistrzostwach Polski juniorów w Polanicy Zdroju 1966 kilka osób zwróciło się z prośbą o opublikowanie wspomnianego pojedynku z Kazimierzem Steczkowskim.
Partię można również obejrzeć na stronie z komentarzem: link.
Dzisiaj oglądałem na żywo „groteskę szachową“ w wykonaniu mistrza międzynarodowego z Indii Anuraga Mhmala (ranking 2442). Za moich dawnych polskich czasów taki poziom gry reprezentowali amatorzy!
Wszystkiemu winne jest jednak FIDE, które w ostatnich latach „naprodukowało” masy słabiutkich zawodników z tytułami międzynarodowymi.
A swoją drogą należą się słowa uznania naszemu arcymistrzowi za pokazanie skuteczności działania przeciwko zawodnikowi, któremu są obce podstawowe zasady gry w szachy: logiczny rozwój sił i schowanie króla w bezpieczne miejsce.
Dzisiaj w ciągu dnia otrzymałem kilka emaili z zapytaniem: “Dlaczego Janek Duda gra tak słabo w mistrzostwach świata w Pune”? Niektóre osoby z miejsca same wyjaśniały sytuację, np. „Duda zawodzi, ale były zbyt wielkie oczekiwania. Życie nie składa się z samych sukcesów – czasem przychodzą klęski!”
Właśnie w tym tkwi sedno sprawy. Może nasz faworyt nie trafił z formą? Trzeba odczekać na ostatnie 6 partii. Może nasz arcymistrz pokaże jeszcze swoją klasę!
A swoją drogą poziom czołówki jest bardzo silny. Wiele rozegranych partii jest na wysokim poziomie. Wczoraj w 7 rundzie oglądałem na żywo pojedynek Tadeas Kriebel (2428) – Jan-Krzysztof Duda (2599). Jestem pod wrażeniem stylu gry przeciwnika Polaka. Białe rozegrały świetną partię.
Proszę przekonać się osobiście, że nie przesadzam!
W dzisiejszej 7 rundzie mistrzostw Świata Juniorek do 20 lat nasza szachistka Anna Iwanow (2279) rozegrała ciekawą partię z przedstawicielką Azerbajdżanu Sabiną Ibrahimową (2271). Obecnie Polka dzieli 1-5 miejsce.
Trener kadry Polskiego Związku Szachowego Michał Krasenkow jest uznanym teoretykiem w zakresie debiutów i swoje analityczne artykuły publikuje głównie w periodykach zagranicznych: ChessBase Magazin (Niemcy) oraz New in Chess (Holandia).
Jest też autorem książki „Sveshnikov Sicilian, Cadogan Books, Londyn 1996“. W zakończonych niedawno rozgrywkach Ekstraligi w Katowicach doszło do spotkania Hera Imre Jr (2576) – Michał Krasenkow (2631). Tematem partii jest wariant „Szwesznikowa”, którego nasz arcymistrz jest specjalistą.
Niedawno zakończone mistrzostwa młodzieży w Durbanie wykazały dominację „Azji”. Właśnie w tej części świata szachy przeżywają niezwykły rozwój, co widać po sukcesach turniejowych.
Przedstawiam Państwu efektowną partię mongolskiego 8-latka Tugstumura Yesuntumura, który w swojej grupie podzielil 1-2 miejsce z 9.5 punktami z 11 partii.
