Wczoraj Mateusz Bartel (2636) w drużynowym pucharze Europy w Bilbao odniósł cenne zwycięstwo nad silnym chińskim arcymistrzem Wang Hao (2739). Dzisiaj niestety zawiódł swoich fanów. W partii przeciwko Mamedowowi (2624) – po bardzo lekkomyślnej grze w fazie początkowej – musiał uznać się za pokonanego już po 23 posunięciach.
Partia ta jest pouczającym przykładem na temat: pionkożerstwo w debiucie jest związane z dużym ryzykiem. Poleca sie rozwijać figury i szybko zabezpieczyć króla!
(Zdjęcie z Chess Base News)
Rewelacyjnie spisuje się na olimpiadzie w Tromso najmłodszy członek polskiej drużyny arcymistrz Jan Krzysztof Duda, który zdobył w 10 grach aż 8,5 punktów.
Zobaczmy jeden z jego efektownych pojedynków.
W 7 rundzie tegorocznej olimpiady w Tromso byliśmy świadkami dużej niespodzianki. Mistrz świata Magnus Carlsen został pokonany przez lidera niemieckich szachów Arkadiego Naiditscha. Partia miała w wielu momentach dramatyczny przebieg i Niemiec ostatecznie okazał się lepszy w końcówce.
Ku mojemu zdziwieniu otrzymałem kilka emailów z gratulacjami, w tym także z Polski! Okazuje się, że nie zapomniano o tym, że w 1997 roku trenowałem młodego Arkadiego.
Kwestię “Przeskakiwanie debiutu” przez mistrza świata Magnusa Carlsena omawialiśmy wielokrotnie na blogu np.
Oczywiście Carlsen sobie nic nie robi z tej absurdalnej teorii, którą rozpowszechniali niektórzy rosyjscy arcymistrzowie i dalej eksperymentuje w początkowej fazie gry. Jego repertuar debiutowy jest bardzo bogaty w różne otwarcia i warianty.
Na tegorocznej olimpiadzie w Tromso Carlsen w partii przeciwko Caruanie, zajmującemu aktualnie trzecie miejsce na liście rankingowej FIDE, zagrał rzadko spotykaną kontynuację 3…Hd8 w obronie skandynawskiej. Włoch, prawdopodobnie zaskoczony wyborem mistrza świata, nie uzyskał żadnej przewagi debiutowej i po szybkiej wymianie hetmanów przeszedł do końcówki, którą gładko przegrał.
W tej partii mistrz świata pokazał swoją wielką klasę!
Obrona skandynawska jest ciekawym otwarciem. Sam ją kiedyś grałem i napisałem nawet dwie książki:
Zwróciłem w nich uwagę na interesującą kontynuację 3…Hd8 i podkreśliłem to w artykule teoretycznym w piśmie „Fernschachpost” (2-2010).
Chyba wszyscy oczekiwaliśmy z wielkim napięciem na pojedynek Magnusa Carlsena (2877) z naszym liderem Radosławem Wojtaszkiem (2735). Myślę, że raczej nikt nie wierzył w jakiś cud, że Wojtaszek urwie mistrzowi świata chociaż połówkę.
Norweg pokazał wielką klasę gry i nie dał naszemu arcymistrzowi najmniejszych szans. Obejrzyjmy tę interesującą partię.
W dzisiejszej 3 rundzie zadebiutował w Tromso lider polskich szachów Radosław Wojtaszek, który zmierzył szable z silniejszym rankingowo Kubańczykiem. Polak zagrał swój ulubiony system i partia zakończyła się po interesującym przebiegu wynikiem remisowym.
Wygląda na to, że ten ostry wariant jest popularny w środowisku naszych wyczynowców.
Jeśli ktoś decyduje się na ostrą grę w partii włoskiej, to znajomość teorii jest niezbędna. W dzisiejszym meczu kobiet Polska-Republika Czeska na olimpiadzie w Tromso zawodniczka Klaudia Kulon zagrała wariant, którego nie znała i dlatego doznała strasznego pogromu. To powinno być nauczką dla naszej utalentowanej szachistki, że trzeba poświęcić czas na studiowanie debiutów!
Wariantu tego również nie znał arcymistrz Bartłomiej Macieja, który w pojedynku z Vescovi (Bermudy 2004) został efektownie pokonany w fazie debiutowej. Tę interesującą partię zamieściłem w książce „Atak na króla”.
Na tym blogu dyskutowaliśmy wielokrotnie o istocie początkowej fazy gry w nowoczesnych szachach oraz potrzebie dobrej znajomości teorii otwarć.
Widocznie nie wszyscy szachiści zdają sobie sprawę z istoty tego problemu i wtedy często jesteśmy świadkami słabej gry nawet silnych arcymistrzów w stadium debiutowym.
W 9 rundzie turnieju w Bielu czołowy szachista Indii Pentala Harikrishna wybrał przeciwko Radosławowi Wojtaszkowi po 7.Gb5+ słaby ruch 7…Sc6? (teoria poleca 7…c6 lub nawet 7…Gd7) i po dalszej fatalnej grze został gładko ograny przez naszego arcymistrza.
Partia ta jest pouczającym przykładem na temat: Warto jest znać warianty debiutowe!
Kamil Dragun był w pewnym okresie wielką nadzieją polskich szachów. Ostatnio jednak wyraźnie obniżył loty i wszystko wskazuje na to, że podzieli los wielu naszych utalentowanych juniorów, którzy – zamiast iść do przodu – stanęli w miejscu w swym twórczym rozwoju.
Przedstawiam partię rozegraną w tegorocznym Memoriale Najdorfa. Kamil Dragun spotkał się w 8 rundzie z weteranem naszych szachów Bartłomiejem Macieją. Młody arcymistrz po slabej grze nie uzyskał żadnej przewagi debiutowej, następnie przeszedł do równej końcówki wieżowej, którą ostatecznie przegrał.
Ta partia jest przykładem słabego wyszkolenia polskiej młodzieży: słaba faza debiutowa, brak koncepcji w grze środkowej i następnie katastrofa w końcówce. Przypominam, że Kamil Dragun jest słuchaczem Młodzieżowej Akademii Szachowej Polskiego Związku Szachowego.
W II rundzie superturnieju w Dortmundzie Fabiano Caruan w efektowny sposób pokonał byłego mistrza świata FIDE Rusłana Ponomarjowa.
Włoch wybrał swoją ulubioną i popularną obecnie w praktyce turniejowej kontynuację przeciwko obronie rosyjskiej, mianowicie 5.Sc3!? Wariant ten polecamy wraz z Janem Pińskim w naszej książce „Szybki kurs debiutów” (Wydawnictwo Penelopa).
Sam opublikowałem później obszerny tematyczny artykuł w czasopiśmie niemieckim Rochade Europa 2004.
