Skoczek2 - wpisy autora

Lip
23

List do Sz.P. Adama Dzwonkowskiego, Sz.P. Pawła Dudzińskiego, Sz.P. Jerzego Konikowskiego.

 

Panowie, czuję się w obowiązku aby zabrać głos. Sprawy nabrały tak wysokiego ciśnienia, że należy – dla dobra polskich szachów położyć temu tamę. Stoimy przed nowym otwarciem. Szachiści to ludzie z klasą; ważne sprawy załatwiają w cywilizowany sposób. Szachy to gra dla ludzi prawych. „W szachach kłamstwa i łzy nie mają miejsca” (Lasker)

Czynie to za pośrednictwem pana Jerzego Konikowskiego, który ma z panami bezpośredni kontakt mailowy. Dodam, że pan Konikowski nie wie, że taki list wystosuje; dowie się gdy mu go wyśle. On jest depozytariuszem listu i określi czy ma mieć charakter zamknięty czy otwarty.

Nie mam wiedzy czy blog pana Konikowskiego jest przez panów czytany. Cały czas miałem nadzieję, że tak. To wartościowa przestrzeń internetowa.

Panu Dzwonkowskiemu raz jeszcze, podobnież jak na blogu, gratuluję wyboru na stanowisko Prezesa PZSzach. Panu Dudzińskiemu, podobnież jak na blogu, gratuluje wyboru do Zarządu PZSzach. Przed panami nowe obowiązki i trudne problemy do rozwiązania. Zatem nie chcę zabierać wiele czasu, bo także i ja jestem osobą zajętą zawodowo.

Panowie, chciałbym oznajmić, że pan Konikowski w moim rozumieniu jest osobą prawą i uczciwą. Życzyłbym sobie pracować z taką osobą na mojej ścieżce kariery zawodowej, a także móc czerpać z jego wiedzy i doświadczenia w życiu prywatnym. Rzetelny, profesjonalny, odpowiedzialny, pomocny. Nigdy nie usłyszałem od niego słów pogardy wobec swoich adwersarzy. A o panach wyrażał się w superlatywach. Możemy się różnić w poglądach czy ocenach, ale pewnych granic on nigdy nie przekroczył. To jest li tylko moja ocena. Panowie mają prawo do własnej. Wiele się odeń nauczyłem.

Panowie, każdy ma prawo publikować w sieci pod pseudonimem, anonimowo czy pod nazwiskiem. Proszę zajrzeć do popularnych serwisów szachowych tudzież na blogi. To jest ogólnie przyjęta praktyka. Bolesław Prus czy Mark Twain to też pseudonimy.

Panowie, proszę nie przypisywać wpisów czy komentarzy skoczka2 do pana Konikowskiego.

Panowie, zgadzam się że za komentarze na portalu czy na blogu odpowiedzialny jest właściciel rzeczonych. Na naszym blogu jest moderacja. Komentarze chamskie są usuwane a autor proszony na przyszłość o niestosowane inwektyw. Ale proszę nie uogólniać że tylko na naszym blogu jest hejt. Na innych blogach czy serwisach jest niestety podobnie. Trzeba z tym razem walczyć.

Panowie, każdy wpis na blogu jest zaakceptowany przez redaktora naczelnego czyli pana Konikowskiego. Wpisy oparte są o fakty, cytaty, źródła, linki, etc. Wpisy są merytoryczne a także w moim rozumieniu istotne. Poszerzają wiedzę i horyzonty. Pracujemy pro publica bono.

Panowie, proszę przyjąć do wiadomości, że krytyka nie oznacza z automatu negacji. W partii szachowej sytuacja krytyczna oznacza, że losy partii mogą potoczyć się dwojako, po naszej myśli albo przeciwnika. Dodam raz jeszcze, że przedstawiamy fakty, a interpretacje pozostawiamy czytelnikowi.

Panowie, środowisko szachowe, podobnie jak inne środowiska ma swoje jasne i ciemne strony. My piszemy o jednym i o drugim. W każdym środowisku są osoby prawe ale też niestety czarne owce. Pokazujemy rzeczywistość taka jaka jest, bez kolorowania a gospodarzami użytych cytatów czy przedstawionych faktów są ich właściciele.

Nie jest naszym celem walka z kimkolwiek. Nie przedstawiamy li tylko patologii, paradoksów, problemów, etc. Czy wywiad z nowym Prezesem PZSzach do takiej kategorii można przypisać? Nie. A zrobiliśmy to jako pierwsi i jedyni. Bo to jest istotna sprawa dla polskich szachów. Proszę prześledzić wpisy na blogu; zachowana jest równowaga. Jeśli panowie życzą sobie to możemy podać konkretne linki. A jeśli panowie mają uwagi do wpisów to proszę o konkrety.

Na blogu podawaliśmy też istotne rzeczy ze strony internetowej czy FB zarówno PZSzach jak i Mat-a. Nie było niestety symetrii, bo naszych wpisów rzeczone podmioty nie publikowały.

Panowie, dziękuję raz jeszcze, podobnież jak na blogu, za akceptację kandydatury pana Konikowskiego do Komisji Młodzieżowej. Tak na marginesie, to zastanawiam się skąd u osoby (nie wypominając wieku), która ma ponad 70 lat tyle młodzieńczej energii do pracy (zdrowia panie Jerzy!). Myślę, że jego wiedza i doświadczenie, a także przymioty osobiste o których pisałem wyżej będą pomocne w pracach Komisji. Dziękuje także, podobnież jak na blogu, za przyjęcie go do grona współpracowników Mat-a. Liczę na dalsze ciekawe artykuły teoretyczne.

Panowie, zarówno z PZSzach jak i Mat-em wchodziliśmy w polemikę. Byliśmy krytyczni – ale jak wyżej napisałem – nie oznacza to z automatu negacji działań czy treści.

Ostatni wpis na FB pana Dudzińskiego na profilu Mat-a wywołał wiele emocji. W sieci ukazało się wiele komentarzy, także na profilu Mat-a; w tym obecnego i byłego Prezesa PZSzach. Z ocenami można się zgadzać lub nie. Forma mojego maila wskazuje, że staram się powstrzymywać się od ocen ad personam; robie to li tylko dla istoty sprawy. Przyznam, że informacje o naciskach i o wprowadzonej cenzurze, ba! – „nieistnieniu pana Jerzego” zmroziły mnie do głębi. Jestem daleki od takiej gry. To nie przystoi szachom. Ale jestem również za odważnymi decyzjami – jak to powiedział pan Paweł, oraz za krystaliczną uczciwością – jak nadmienił pan Adam. Szachy to szukanie prawdy (Fischer).

Panie Adamie, panie Pawle. Pozwolę sobie zauważyć, że stawianie pana Jerzego w sytuacji cyt. „Ostrze krytyki na blogu też jakby stopniało”, dalej „zmienił swoją postawę i na jego blogu nie widać kontrowersyjnych materiałów” tudzież że decyzja powołania pana Jerzego jest kontrowersyjna – uważam za zbyt daleko idące, dwuznaczne i rodzące niepotrzebne emocje. Jak rozumiem pan Jerzy nie otrzymał nominacji bo spełnił w/w kryteria, tylko za profesjonalizm i merytorykę. Proszę stosować te same kryteria wobec innych członków Komisji.

Panie Pawle, zgadzam się „chcemy zakopać podziały i wzajemne osobiste animozje”. I proszę o więcej optymizmu „Najtrudniejsze do realizacji – jak widać – wydaje się to ostatnie zadanie. Cóż, taka jest już polska mentalność…”.

Pan Konikowski, w moim przekonaniu, nie jest osobą kontrowersyjną. To osobowość szachowa; człowiek z wielkim dorobkiem na wielu polach. Każdy z nas o tym wie. Przylepianie do pana Konikowskiego kolejnych „łatek” nie jest stosowne. Dość supozycji. Dość mam też tego ciągłego udowadniania, że pan Konikowski nie jest wilkiem czy wielbłądem; dość mówienia że jest Niemcem. Przykład z brzegu – „Konikowski to tylko debiut”. Nie, to nieprawda. On po wielokroć mówi, że najpierw trzeba nauczyć się grać w szachy a później wgłębiać się w debiut.

Panowie, przepraszam że zająłem tyle czasu. Ale chciałem postawić kropkę nad „i”.

Panowie, życzę wam – panu Adamowi, panu Dudzińskiemu, panu Konikowskiemu (kolejność alfabetyczna) owocnej współpracy. Ogrom pracy przed wami. Trzeba – jak na szachownicy – zawalczyć o polskie szachy. Powodzenia!

Panowie, myślę że moja misja blogowania dobiegła końca. Tak będzie również lepiej dla rozładowania sytuacji. Jak zwał to zwał. Nie chce też – mówiąc kolokwialnie – „robić” panu Konikowskiemu pod górkę, bo jest wiele osób które inaczej interpretują moją aktywność. Dojrzałem do tej decyzji. Czas na nowe wyzwania. Wiem, że dla wielu ta informacja będzie przyjęta z ulgą. A szkoda, bo miałem dobre intencje. Każdy z nas kocha szachy. Blog jest w dobrej kondycji.

Organizacyjnie polskie szachy są w waszych rękach, i w rękach innych działaczy. A na szachownicy – w klasie gry polskich szachistów, w tym też tych młodych, bo w nich przyszłość. Czas na dobry klimat wokół polskich szachów i na dalsze sukcesy polskich szachów.

Być może ktoś kiedyś wspomni o skoczku2, mam nadzieję że w dobrej tonacji. Każdy z nas chce zmienić szachy na lepsze. W razie potrzeby możecie liczyć na mnie. Będę waszym kibicem. Jestem kibicem polskich szachów.

Szachy to życie, ale życie to nie tylko szachy (Karpow)

Skoczek2

 

 

 

—-

*skoczek2 – polski szachista, grający w polskich turniejach, znający polskich szachistów i problemy polskich szachów; mieszkający i płacący podatki w Polsce.

Lip
19

Myślałem, że sprawa zakończona – pan Tazbir przeprosił za swoje słowa. Ale widzę – nawet nieuzbrojonym okiem – że sprawa wraca jak bumerang a autorem „come backu” jest sam główny bohater, czyli pan Tazbir. Istotnie, pan Tazbir za swoje zachowanie przeprosił pana Konikowskiego – autora i redaktora naczelnego bloga, ale chce również nieśmiało zauważyć, że pan Tazbir swoje słowa kierował nie tylko do pana Konikowskiego. Jego słowa dostępne są na blogu „Drogie gnidy, nieudacznicy i – po ludzku nazywając nie używając nieparlamentarnych słów – niemożliwi do zdiagnozowania chorzy ze zgryzoty, nienawiści i niespełnienia ludzie , z Jerzym Konikowskim na czele” (dalej nie będę ich cytował). Przypomnę, że zarząd PZSzach udzielił panu Tazbirowi naganę za zachowanie podczas ligi w 2012 roku, o czym relacjonował pan Murdzia; wpis znajduje się w rejestrze PZSzach.

Chce jasno na wstępie podkreślić, że pan Konikowski nie obraził pana Tazbira. Na jego blogu ukazał się mój tekst, który niżej w skrócie opisze. Do tego tematu pan Konikowski dokonał zapytań do ludzi ze środowiska szachowego i ich wypowiedzi zamieścił bo sam takiej wiedzy nie miał „W związku z licznymi zapytaniami Internautów w sprawie udziału Marcina Tazbira w mistrzostwach Europy niewidomych lub słabowidzących uprzejmie informuję, że nie mam żadnej wiedzy w tej kwestii. Proszę w tej sprawie zwracać się bezpośrednio do biura Polskiego Związku Szachowego”.

Nie wiem dlaczego pan Tazbir na nowo odgrzewa kotlet, a co gorsza sytuuje się w roli ofiary. Sam nawarzył tego piwa. Sam określa ścieżkę swojej kariery szachowej oraz wybiera konkretne turnieje, w których rywalizuje z osobami przy szachownicy.

Na blogu krytyce poddane są regulacje i przepisy a nie fakt występu pana Tazbira w tych konkretnych zawodach, bo jak podkreślam NIKT, w tym ja, nie napisał – że rzeczony nie miał prawa w rzeczonych zawodach uczestniczyć.

Wszystkie teksty i komentarze odnośnie tematu są na blogu tudzież w innych miejscach w Internecie. Każdy może je odnaleźć. Dwa lata minęły, na powrót trzeba wracać do źródeł tego wydarzenia. Pod tytułem „Paradoksy szachowe” zamieściłem tekst „Czy Marcin Tazbir jest niewidomy czy słabowidzący? Relacjonował ostatnie Mistrzostwa Polski i widział wszystko doskonale”, a źródłem informacji był PZSzach. Pan Tazbir występował w zawodach dla – niewidomych czy słabowidzących. Gdyby występował w zawodach dla amatorów czy cyklistów zapytałbym czy jest amatorem czy cyklistą; gdyby występował w zawodach dla przedsiębiorców czy nauczycieli zapytałbym czy jest przedsiębiorcą czy nauczycielem.

Wcześniej relacjonował MP, i te jego relacje na blogu wysoko oceniłem. Podobnie jak pan Brodowski: „fajny komentarz, Marcin widzi chyba wszystkie niuanse w partiach”.

Na blogu pan Tazbir napisał „jestem osobą słabowidzącą, niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, naznaczoną nieuleczalną chorobą oczu. Mam nadzieję, ze ta informacja doda wam otuchy”. A podczas relacjonowania w sieci MP juniorów pan Tazbir rechocząc mówił „Jestem ślepy i mam na to papiery”. Ciekaw jestem co na te słowa odpowie jego orzecznik, ubezpieczyciel, pracodawca, etc. Jestem żywo zainteresowany, bo jako podatnik – też na takie osoby płacę kasę.

Nie wiem co tak na powrót rozsierdziło pana Tazbira. Ostatnio pogratulowałem mu sukcesu w postaci brązowego medalu na olimpiadzie.

Temat występu pana Tazbira podawały także inne serwisy; zagraniczne blogi i portale, a na polskim podwórku np. blog Szacharnia pana Długosza „Tazbir ograł niewidomych we Francji i zdobył mistrzostwo Europy”.

Na innym blogu pan Tazbir pisze „nie żywię żadnej urazy. Ma Pan prawo do własnej interpretacji mojego zachowania, mojego poczucia humoru etc. z uwagi na to, że jako komentator staję się osobą publiczną”.

Zgadzam się ze słowami pana Suwarskiego (gratulacje za „Najdorfa”), który nadmienił „Miałem okazję być jednym z organizatorów, mniej ważnym, ale zawsze, Olimpiady Niewidomych i Słabowidzących w Zakopanem w roku 2000 i współpracując z osobą niewidomą przy tworzeniu biuletynu turniejowego uważam za bzdurę łącznie zawodów niewidomych i słabowidzących. To powinny być dwa oddzielne turnieje, chyba, że słabowidzący widzi dużo mniej na oba oczy niż na jedno oko moja mama odkąd rozerwała i odkleiła jej się siatkówka, czyli np. widzi, że ktoś stoi, ale kto to już raczej nie rozpozna. I to jest nadal nieporównywalne z niewidomą całkowicie. Osoba, która jest w stanie normalnie zobaczyć szachownice i figurki bez względu na rodzaj choroby oczu nie powinna rywalizować z niewidomymi”.

Ciekawym faktem jest tak duże „fejsbukowe” poparcie stanowiska pana Tazbira, a co za tym idzie jego postawy życiowej i kariery sportowej. Na czele obrońców wybija się pan Krasiewicz; osoba, która przywłaszczyła tekst analityczny pana Konikowskiego bez jego wiedzy i wrzuciła na stronę swojego klubu. Mimo próśb tekst nadal wisi. Pan Krasiewicz, wychowawca i nauczyciel młodzieży, który publicznie namawiał do cyt „odstrzelenia” pana Konikowskiego (to dziwny dualizm, bo najpierw jego tekst zamieścił na stronie a teraz namawia innych do karalnego czynu na autorze). Na marginesie dodam, że niedawno w podobnej sprawie zapadł wyrok skazujący. Tudzież pan Świć, trener MASz i wychowawca młodzieży, który dokonał plagiatu 90% tekstu; ot tak po prostu wziął czyjąś książę i napisał że to jego, i to na łamach Mat-a. Tego obrońcy i komentujący nie widzą albo widzieć nie chcą. Cóż, jak życie pokazuje, każdy patrzy przez inną optykę. Lepiej i łatwiej lżyć z nowego autora de facto ciekawych artykułów teoretycznych.

Pan Bartel ma prawo do oceny poczynań PZSzach. Sam też ma szczególne poczucie humoru. Podczas partii z juniorem wyśmiewał się z jego imienia podśpiewując sobie; przeszkadzał mu w grze, a to łamanie przepisów FIDE. Namawiał internautów bo nielegalnych zakładów bukmacherskich, co też jest łamaniem prawa.

Książki pana Konikowskiego mogą się podobać i nie podobać. Mnie się podobają, co niejednokrotnie wyrażałem, także na tym blogu. Jako bardzo dobre ocenia również pan Tazbir, o czym mówił podczas relacjonowania MP, wspominając, że korzysta z nich podczas pracy szkoleniowej.

Pan Bartel w rejtanowskim geście rzucił się na podłogę w redakcji Mat-a. A szkoda, bo jego teksty i analizy na łamach tego periodyka ceniłem; pamiętam jeszcze czasy pierwszego numeru w pdf-ie. Natomiast ciekaw jestem czy podobny gest pan Bartel uczyni wobec portalu chess.com, gdzie ukazał się tekst dot. sukcesu pana Tazbira we Francji. Autor artykułu, znany dziennikarz Mike Klein też nie mógł dociec zawiłości tematu, a Kallatroh – kolega z drużyny pana Tazbira, również przecierał oczy ze zdumienia, ale z adekwatną, iście adwokacką odpowiedzią przyszedł im pan Bartel. Just Fine 🙂

Pan Bartel i pan Tazbir, oboje grają m.in. za moją kasę, za kasę Polaków. Życzę arcymistrzowi Bartelowi dalszej radości wygrywania w kadrze, w ustabilizowanej formie. A arcymistrzowi Tazbirowi aby dalej cieszył oko arcymistrzowskimi partiami.

Z tego miejsca gratulacje dla pana Dzwonkowskiego, prezesa PZSzach, za akceptację decyzji powołania pana Konikowskiego do Komisji Młodzieżowej. Nadmienię, że wiele razy z panem Dzwonkowskim się nie zgadzałem a jego działania poddawałem krytyce. Krytyka nie oznacza negacji. Szanuje go jako człowieka i widzę działacza oddanego szachom. Tak jak szanuje wszystkich innych szachistów; gram z nimi, spotykam się, spieram etc. Szachiści to ludzie z klasą. Nadal będę spoglądał na działania nowego prezesa PZSzach i poddawał je ocenie. Jednoczenie mam wrażenie, że wspieram – tak jak inni imienni, bezimienni szachiści – popularyzację szachów. Słowa uznania dla pana Dudzinskiego za włączenie pana Konikowskiego do Komisji Młodzieżowej oraz do grona współpracowników Mat-a. Pana Dudzińskiego szczególnie cenie na artykuły historyczne; teraz ma okazję sprawdzić się także na innym polu szachowym. Żałuje, że w kręgu zainteresowań pana Dudzińskiego nie jest nasz blog; nieraz anonsowałem jego artykuły. Na blogu pracujemy pro publico bono i podajemy interesujące treści. Obojgu, panu Dzwonkowskiemu i panu Dudzińskiemu życzę sukcesów. Mam nadzieję, jako jeden z redaktorów bloga, na dobrą komunikację PZSzach ze środowiskiem blogerów. Z mojej strony mogą nowo wybrani włodarze PZSzach liczyć na wsparcie. I przypominam – krytyka nie oznacza negacji 🙂
Na zakończenie chciałbym raz jeszcze podziękować panu Konikowskiemu za możliwość publikacji moich tekstów na jego blogu. Nasze motto – Podajemy informacje pomyślne lub złe, ale zawsze prawdziwe!

 

P.S. Stanowisko red. nacz. czasopisma Mat, pana Dudzińskiego:

 

 


*skoczek2 – polski szachista, grający w polskich turniejach, znający polskich szachistów i problemy polskich szachów; mieszkający i płacący podatki w Polsce.

Lip
18


Lip
13


zr. PZSzach

  • Szukaj:
  • Nadchodzące wydarzenia

    Sie
    16
    śr
    2017
    całodniowy DME do lat 18
    DME do lat 18
    Sie 16 – Sie 24 całodniowy
    W dniach 16-24 sierpnia odbywają się w Rymanów Zdroju Drużynowe Mistrzostwa Europy do lat 18. Strona mistrzostw Wyniki grupy open Wyniki grupy dziewcząt
    Sie
    21
    pon
    2017
    całodniowy Mistrzostwa Świata (8-12)
    Mistrzostwa Świata (8-12)
    Sie 21 – Sie 31 całodniowy
    W dniach 21-31.08.2017 r. w Pocos de Caldas (Brazylia) odbędą się  Mistrzostwa Świata juniorów i juniorek w grupach wiekowych 8, 10 i 12 lat. Polskę reprezentować będą: Grupa D-12, Martyna Wikar (LKSz GCKiP Czarna) Grupa C-12, Tymon Czernek (UKS[...]
    Wrz
    2
    sob
    2017
    całodniowy Puchar Świata
    Puchar Świata
    Wrz 2 – Wrz 28 całodniowy
    W dniach 2-28 września w stolicy Gruzji, Tbilisi odbędą się rozgrywki Pucharu Świata z udziałem 128 zawodników, w tym 3 Polaków: Polacy spotkają się w 1 rundzie z następującymi przeciwnikami: Radosław Wojtaszek (2745, 17 numer startowy)[...]
  • Odnośniki

  • Skąd przychodzą

    Free counters! Licznik działa od 29.02.2012
  • Ranking na żywo

    2700chess.com for more details and full list 2700chess.com for more details and full list
  • Codzienne zadania

    Play Computer
  • Zaprenumeruj ten blog

    Wprowadź swój adres email aby zaprenumerować ten blog i otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach przez email.

    Dołącz do 104 pozostałych subskrybentów