W 1 rundzie turnieju Sinquefield Cup rozegrano ciekawą partię w obronie skandynawskiej, która w ostatnich czasach znalazła nawet miejsce w repertuarze czołowych szachistów świata.
W 1 rundzie turnieju Sinquefield Cup rozegrano ciekawą partię w obronie skandynawskiej, która w ostatnich czasach znalazła nawet miejsce w repertuarze czołowych szachistów świata.
„Obrona skandynawska jest lepsza od jej reputacji”
(Aleksander Alechin – mistrz świata w latach 1927 – 1935 oraz 1937-1946).
W 11 rundzie superturnieju w Zagrzebiu Mamedjarow zastosował przeciwko wicemistrzowi świata Caruanie obronę skandynawską. Partia zakończyła się ostatecznie remisem.
Źródło: ChessBase News
W pracy trenerskiej zalecałem moim podopiecznym, aby oprócz swego stałego i dobrze opracowanego repertuaru debiutowego, mieli w zanadrzu – na różne okoliczności – przygotowane jakieś niespodzianki w celu zaskoczenia przeciwnika.
Często sytuacja turniejowa wymaga w określonych pojedynkach walki na wygraną i wtedy motyw zaskoczenia może mieć decydujące znaczenie. Przeciwnik zna wasz repertuar i spodziewa się czegoś znanego, a tu nagle niespodzianka… Zastosowanie jakiegoś mało granego wariantu może zaskoczyć także znacznie silniejszego przeciwnika, co zwiększa wasze szanse na odniesienie sukcesu.
Inną przyczyną wyboru mało popularnego w praktyce turniejowej wariantu jest chęć ominięcia jakiś szeroko rozpracowanych i znanych gier.
W „Panoramie Szachowej” (wrzesień 2013) opublikowałem artykuł z teorii debiutów „Jak uniknąć obrony Grünfelda – teoria systemu z 3.f3!? (D70)”. Po ruchach 1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.f3!? pisałem: “Po normalnym 3.Sc3 czarne odpowiadają 3…d5 i na szachownicy powstaje wyjściowa pozycja obrony Grünfelda, która nie wszystkim „leży” białym kolorem. Ruchem w tekście można natomiast skierować grę na inne tory, na przykład po 3…Gg7 4.e4 d6 powstaje wariant Sämischa w obronie królewsko-indyjskiej.
Mój artykuł omówił oczywiście tylko w ogólnych zarysach najistotniejsze problemy tego interesującego otwarcia. Na końcu napisałem: „Nie twierdzę, że kontynuacja 3.f3!? gwarantuje białym przewagę debiutową. Jest jednak z pewnością godna uwagi idea, przez którą można uniknąć obrony Grünfelda i sprowadzić grę na mało jeszcze zbadane ścieżki. Dla badaczy różnych debiutowych planów omawiany ruch może być doskonałym poletkiem doświadczalnym dla dalszych własnych analiz”.
Wariant ten zastosował dzisiaj w Moskwie Radosław Wojtaszek przeciwko Swidlerowi i gładko ograł rosyjskiego arcymistrza. W ten sposób Polak przeszedł do 3 rundy turnieju! Gratulacje!
Peter Swidler ma pewne problemy czarnym kolorem przeciwko temu planowi. W „Panoramie Szachowej” (12-2013) opublikowałem partię z Kacprem Piorunem, którą z dużymi trudnościami zremisował.
W tymże piśmie (10-2014) zamieściłem partię Caruana-Swidler, którą białe wygrały po interesującym przebiegu.
Niedawno w PS (2-2017) ukazała się kontynuacja tego ciekawego tematu.
Dużo miejsca ruchowi 3.f3 poświęciłem w książce „1.d4 siegt!” (1.d4 zwycięża!).
Przypominam, że od wielu lat w „Panoramie Szachowej” redaguję dział TEORIA DEBIUTÓW, w którym staram się przedstawiać interesujące zagadnienia z początkowej fazy gry.
„Obrona skandynawska jest lepsza od jej reputacji” (Aleksander Alechin – mistrz świata w latach 1927 – 1935 oraz 1937-1946).
Kto po ruchu 1.d4 odpowiada 1…d5, to musi się liczyć z odpowiedzią 2.e4!?, co prowadzi do ostrego gambitu Blackmara-Diemera.
Zwolennicy obrony skandynawskiej muszę znać, że to otwarcie może powstać także po posunięciach 1.e4 d5 2.d4. W mojej książce omawiam to w rozdziale 4.
Jak niebezpieczny dla czarnych może być wspomniany gambit, ilustruje przytoczona partia. Zatem opłaci się poznać wskazania teorii!
„Obrona skandynawska jest lepsza od jej reputacji” (Aleksander Alechin – mistrz świata w latach 1927 – 1935 oraz 1937-1946).
W 1 partii mistrzostw Europy w Skopje Kacper Piorun zagrał obronę skandynawską i dość szczęśliwie zainkasował pełny punkt.
W tym wariancie białym jest trudno walczyć o przewagę debiutową i arcymistrz bez problemu uzyskał równą grę. Jednakże ruch 15…Sg4? okazał się błędem i na szczęście przeciwnik nie widział silnej odpowiedzi 16.Sb5!
Przedstawiam partię z krótkimi uwagami.
„Obrona skandynawska jest lepsza od jej reputacji” (Aleksander Alechin – mistrz świata w latach 1927 – 1935 oraz 1937-1946).
Jak powinien trenować początkujący szachista, który poznał zasady królewskiej gry, ale już na początku swych partii wpada w kłopoty, co przeważnie kończy się niepowodzeniem? To pytanie zadawano bardzo często w czasie mojej wieloletniej pracy trenerskiej. Zwracałem wtedy uwagę na istotę fazy debiutowej. Bez poprawnej gry w początkowym stadium partii nie można oczekiwać zwycięstw w indywidualnych pojedynkach, nie mówiąc już o sukcesach turniejowych. Radziłem wtedy szybkie przygotowanie, oczywiście najlepiej z pomocą doświadczonego szkoleniowca, repertuaru debiutowego. To powinno ułatwić rozpoczęcie rozgrywek z praktycznymi szansami na odnoszenie pierwszych sukcesów.
Natychmiast pojawiał się jednak dylemat: zatem co grać? Współczesna teoria debiutów szachowych jest bardzo obszerna oraz niezwykle skomplikowana. Dlatego nie każdy ma czas i ochotę na studiowanie grubych tomów monografii teoretycznych. Z tego względu proponowałem białym kolorem uniwersalne otwarcie „Atak królewsko-indyjski”. Tematyczna książka ukazała się w 2017 roku w wydawnictwie RM. Naturalnie padały pytania: „Jakie stosować otwarcia czarnym kolorem przeciwko najpopularniejszemu ruchowi 1.e2-e4!” Obrony „Sycylijska”, „Francuska” i inne są bardzo szeroko rozpracowane i zrozumienie ich pozycyjnych problemów w krótkim czasie jest praktycznie niemożliwe.
W tym przypadku polecałem po 1.e4 odpowiedź 1…d5! Centralne posunięcie pionkiem prowadzi do ciekawej gry z szerokim spektrum motywów strategiczno-taktycznych oraz świetnymi kontrszansami czarnych.
Idea ta charakteryzuje obronę skandynawską i to jest tematem mojej najnowszej książki, która jest już dostępna w wydawnictwie RM:
„Obrona skandynawska jest lepsza od jej reputacji” (Aleksander Alechin – mistrz świata w latach 1927 – 1935 oraz 1937-1946).
W 10 odcinkach przedstawiłem Państwu, oczywiście w ogólnych zarysach, kilka odgałęzień obrony skandynawskiej. Jest to ciekawe otwarcie z wieloma taktycznymi możliwościami dla czarnych i dlatego znalazło także swoje miejsce w repertuarze debiutowym aktualnego mistrza świata Magnusa Carlsena.
Sam stosowałem po 1.e4 ruch 1…d5 przez wiele lat we własnej praktyce turniejowej (także w partiach korespondencyjnych) i odniosłem sporo zwycięstw.
Swoje doświadczenia wykorzystałem w tematycznej monografii „Skandinavisch – richtig gespielt”. Książka ukazała się w 2003 roku i została następnie wznowiona w 2006 roku.
Wktótce ukaże się w warszawskim wydawnictwie RM polska wersja tego tematu, oczywiście z nowymi materiałami, przemyśleniami oraz analizami.
Patronat medialny objął popularny blog „Szachy po godzinach”.
oraz na facebooku: link.
„Obrona skandynawska jest lepsza od jej reputacji” (Aleksander Alechin – mistrz świata w latach 1927 – 1935 oraz 1937-1946).
Czarne mają jeszcze do dyspozycji gambit skandynawski po 3…c6!? Ta ofiara pionka obiecuje czarnym również dynamiczną grę z korzystnymi perspektywami.
Tematyczny przykład
„Obrona skandynawska jest lepsza od jej reputacji” (Aleksander Alechin – mistrz świata w latach 1927-1935 oraz 1937-1946).
Gość napisał: Wariant portugalski jest możliwy po 3.d4. Ale co stanie się, gdy białe bronią piona d5 ruchem 3.c4?
W tym przypadku czarne mają do dyspozycji dwa gambity, np. 3…e6!?: Gambit Islandzki prowadzi do ostrej i niezwykle skomplikowanej gry. Czarne uzyskują za ofiarowanego pionka silną inicjatywę, której białe nie mogą lekceważyć.
Oto ciekawa partia na ten temat:
[0-1]
„Obrona skandynawska jest lepsza od jej reputacji” (Aleksander Alechin –mistrz świata w latach 1927-1935 oraz 1937-1946).
Po posunięciach 1.e4 d5 2.exd5 Sf6 3.d4 ruch 3…Gg4!? prowadzi do wariantu portugalskiego. Jest on w fazie dalszych badań teoretycznych oraz praktycznych i jego ideą jest szybkie rozwiązanie roli gońca c8. Albo zniknie on natychmiast po 4.Ge2 z szachownicy, albo po f2-f3 weźmie udział w dalszej grze. W tym drugim przypadku cel czarnych będzie osiągnięty, gdyż białe osłabiają swoje królewskie skrzydło i skoczek nie będzie miał możliwości wejścia do walki poprzez pole f3.
Wariant portugalski jest również w repertuarze mistrza świata Magnusa Carlsena.
(zdjęcie: ChessBase News)