The most famous game in this opening was Fischer – Myagmarsuren, Sousse 1967.

What’s your favorite Fischer game?#FIDEWorldCup https://t.co/OTBnSKknTW pic.twitter.com/4UmrRgqfRL

— Chess.com (@chesscom) July 29, 2021

„Nie ma znaczenia, jak dobrze grasz – nie możesz spodziewać się dobrych wyników, kiedy masz przegraną po debiucie”. Garri Kasparow – szachowy mistrz świata w latach 1985-2000

Equalled and how!
?? Sergey Karjakin comes back from a tough loss in the first game to force a tiebreak with a stunning win in game two! #FIDEWorldCup pic.twitter.com/Nxgylm7MLh

— FollowChess (@FollowChessApp) July 29, 2021

Jest mało w języku polskim biografii debiutowych, które są bardzo pożyteczne w procesie szkolenia młodzieży, gdyż przyśpieszają w istotny sposób poznawanie wiedzy o początkowym stadium gry w szachy.

O tym jaką ważną rolę odgrywa we wspólczesnych szachach znajomość teorii otwarć oraz opracowanie własnego repertuaru debiutowego pisałem już w mojej książce „Szachy dla przyszłych mistrzów”.

Moja najnowsza praca „Atak królewsko-indyjski” jest przeznaczona dla młodzieży z ambicjami sportowymi, która chce opanować w szybkim tempie otwarcie ułatwiające odnoszenie pierwszych sukcesów turniejowych.

Patronem medialnym książki jest mat oficjalne czasopismo Polskiego Związku Szachowego!

Treść książki:

Po 1.e2-e4 można włączyć do swego repertuaru debiutowego białym kolorem uniwersalne otwarcie, którego wyjściową pozycją do walki ilustruje diagram.

W tym ustawienu figurowym białe rezygnują z wykonania aktywnego ruchu d2-d4 oraz rozwijają swe siły w duchu obrony królewsko-indyjskiej, lecz odwróconym kolorem i tym samym z dodatkowym tempem. Zaletą takiej opcji jest zatem ominięcie wielu gruntownie przeanalizowanych głównych wariantów i prowadzenie walki pewnym określonym torem.

Na przedstawionym obrazku widać, iż białe stworzyły twierdzę obronną swojemu królowi, aby następnie – w zależności od sytuacji na szachownicy – zastosować różnorodne metody gry:

1. Akcja na skrzydle królewskim po mobilizacji swych sił według układu: e4–e5, Wf1–e1, Sd2–f1, h2–h4, Sf1–h2–g4 itd. Kolejność posunięć może być oczywiście różna i uzależniona jest od gry czarnych.

2. Akcja na skrzydle hetmańskim po c2–c3, a2-a3 i b2-b4.

3. Akcja w centrum po c2-c3, d3-d4 z ewentualnym biciem e4:d5. Innym aktywnym chwytem białych jest – w dogodnym do tego momencie – uderzenie w środku szachownicy ruchem c2-c4.

Białe dysponują zatem we wszystkich przypadkach znakomitymi środkami bojowymi o charakterze pozycyjnym i kombinacyjnym, co daje im realne możliwości uzyskania efektownego oraz szybkiego zwycięstwa.

Oprócz części teoretycznej książka zawiera 37 przykładowych partii.

Kontynuacja odcinka 64

Jedną z moich pierwszych książek szachowych była publikacja Zygmunta Szulcego „Końcowa gra szachowa – króle i piony” (Warszawa 1954).

Książka znakomita, ale dla mnie początkującego szachisty, za trudna. Odłożyłem więc ją na półkę i sięgnąłem po bardziej przystępnie napisane źródła w języku rosyjskim.

Z „Szulcego” korzystałem później dość często w swej pracy trenerskiej. Do treningów z moimi uczniami opracowałem sobie jednak własne notatki, które były w ograniczonym wymiarze, ale w pełni wystarczające dla szybkiego zrozumienia podstaw końcówek pionkowych. Z tych właśnie notatek powstała ta książka.

Miałem w planie napisanie w tym stylu książek o innych końcówkach. Dlatego seria ta miała nazywać się „Szybki kurs końcówek”. Przedstawiona praca otrzymała podtytuł „Końcówki elementarne i pionkowe – część 1”.

Niestety z różnych względów nie udało mi się kontynuować tego cyklu. Wydawca „Penelopy” Jerzy Moraś jest jednak dalej tym tematem zainteresowany. Może znajdę w końcu czas na zrealizowanie tego zamiaru.

Podkreślam, że książka jest napisana w lekkiej formie, aby z niej mogli korzystać nawet początkujący szachiści. Składa się z trzech rozdziałów:
1. Końcówki elementarne: mat samotnemu królowi
2. Końcówki pionkowe
3. Ćwiczenia

Szybki kurs końcówek
część 1 – Końcówki elementarne i pionkowe
Jerzy Konikowski
Wydawnictwo PENELOPA
Format 235X165
99 stron
ISBN 83-86407-49-2

/////////////////////////////////////

Uzupełnienie tematyczne: Sprawdź się w końcówkach pionkowych.

Książkę można zamówić bezpośrednio w wydawnictwie 

„Nie ma znaczenia, jak dobrze grasz – nie możesz spodziewać się dobrych wyników, kiedy masz przegraną po debiucie”. Garri Kasparow – szachowy mistrz świata w latach 1985-2000

Jest mało w języku polskim biografii debiutowych, które są bardzo pożyteczne w procesie szkolenia młodzieży, gdyż przyśpieszają w istotny sposób poznawanie wiedzy o początkowym stadium gry w szachy.

O tym jaką ważną rolę odgrywa we wspólczesnych szachach znajomość teorii otwarć oraz opracowanie własnego repertuaru debiutowego pisałem już w mojej książce „Szachy dla przyszłych mistrzów”.

Moja najnowsza praca „Atak królewsko-indyjski” jest przeznaczona dla młodzieży z ambicjami sportowymi, która chce opanować w szybkim tempie otwarcie ułatwiające odnoszenie pierwszych sukcesów turniejowych.

Patronem medialnym książki jest mat oficjalne czasopismo Polskiego Związku Szachowego!

Treść książki:

Po 1.e2-e4 można włączyć do swego repertuaru debiutowego białym kolorem uniwersalne otwarcie, którego wyjściową pozycją do walki ilustruje diagram.

W tym ustawienu figurowym białe rezygnują z wykonania aktywnego ruchu d2-d4 oraz rozwijają swe siły w duchu obrony królewsko-indyjskiej, lecz odwróconym kolorem i tym samym z dodatkowym tempem. Zaletą takiej opcji jest zatem ominięcie wielu gruntownie przeanalizowanych głównych wariantów i prowadzenie walki pewnym określonym torem.

Na przedstawionym obrazku widać, iż białe stworzyły twierdzę obronną swojemu królowi, aby następnie – w zależności od sytuacji na szachownicy – zastosować różnorodne metody gry:

1. Akcja na skrzydle królewskim po mobilizacji swych sił według układu: e4–e5, Wf1–e1, Sd2–f1, h2–h4, Sf1–h2–g4 itd. Kolejność posunięć może być oczywiście różna i uzależniona jest od gry czarnych.

2. Akcja na skrzydle hetmańskim po c2–c3, a2-a3 i b2-b4.

3. Akcja w centrum po c2-c3, d3-d4 z ewentualnym biciem e4:d5. Innym aktywnym chwytem białych jest – w dogodnym do tego momencie – uderzenie w środku szachownicy ruchem c2-c4.

Białe dysponują zatem we wszystkich przypadkach znakomitymi środkami bojowymi o charakterze pozycyjnym i kombinacyjnym, co daje im realne możliwości uzyskania efektownego oraz szybkiego zwycięstwa.

Oprócz części teoretycznej książka zawiera 37 przykładowych partii”.

Kontynuacja odcinka 63

Tadeusz Czarnecki był znanym problemistą. Mimo tego, że posiadał niską kategorię szachową, napisał sporo ciekawych książek. Na jego twórczości wychowało się wiele pokoleń polskich szachistów.

Ten przykład jest przeciwieństwem do teorii niektórych krajowych zawodników (arcymistrzów), którzy twierdzą, że tylko silni gracze są w stanie napisać dobrą książkę szachową!

Tymczasem właśnie dzięki jego książkom zostałem oczarowany pięknem królewskiej gry. Jedną z nich była „Pułapki szachowe”!

Jest to zbiór 600 krótkich kombinacyjnych partii (miniatur) oraz pouczających przykładów ilustrujących pułapki w fazie debiutowej.

Bardzo cennym uzupełnieniem jest część 1: Ogólne zasady gry w debiucie.

Kontynuacja odcinka 62

„Kto nie umie grać w szachy zajmuje się trenowaniem innych; kto słabiej gra w szachy uczy innych jak trenować innych; kto gra najsłabiej to pisze książki szachowe”. – Radosław Jedynak (prezes Polskiego Związku Szachowego od 2018 r.)

//////////////////////////////////////

Znakomity arcymistrz Aleksandr Aleksandrowicz Kotow był autorem serii trzech książek: Myśl jak arcymistrz, Graj jak arcymistrz i Planuj jak arcymistrz, z których ta pierwsza jest szczególnie popularna i wysoko ceniona przez szachistów. W przeciwieństwie do większości podręczników szachowych Kotow nie koncentruje się na taktycznych uderzeniach lub motywach strategicznych, lecz analizuje sposób myślenia szachisty, który powinien prowadzić do wyboru optymalnego posunięcia (Wikipedia).

Książkę można zamówić w wydawnictwie RM.

Pismo, które jest organem  Niemieckiego Związku Gry Korespondencyjnej, zawiera wiele informacji o turniejach drogą pocztową oraz emailową, uzupełnione jest także ciekawymi partiami oraz tematycznymi artykułami.

Z „Fernschachpost” współpracuję  od 2008 roku i głównie zajmuję się teorią debiutów. W swoich artykułach staram się zwracać uwagę na ciekawe idee i zachęcić do dalszej pracy badawczej nad poszczególnymi zagadnieniami. Bardzo często na bazie moich przemyśleń organizuje się turnieje tematyczne, które w istotny sposób wzbogacają wiedzę o różnych wariantach.

W tym numerze przedstawiłem w ogólnych zarysach jeden z wariantów systemu Najdorfa w partii sycylijskiej. 

Kontynuacja odcinka 61

„Kto nie umie grać w szachy zajmuje się trenowaniem innych; kto słabiej gra w szachy uczy innych jak trenować innych; kto gra najsłabiej to pisze książki szachowe”. – Radosław Jedynak (prezes Polskiego Związku Szachowego od 2018 r.)

//////////////////////////////////////

Polecam lekturę znakomitej książki byłego mistrza świata Garri Kasparowa.

Ukazał się podwójny numer (52 strony-format A4) najstarszego pisma szachowego w Polsce z licznymi artykułami, opisami ważnych imprez oraz fotografiami.

Mój wkład w tym numerze: 

1.Partia Jesipenko-Carlsen, Wik aan Zee 2021, obrona sycylijska (B84)

2.Caruana-Vachier-Lagrave, Jekaterinburg 2021, obrona sycylijska (B97)

3.Teoria: Gambit słonia (C40).