Na kwietniowej liście rankingowej FIDE prowadzi w dalszym ciągu zdecydowanie Magnus Carlsen z 2872 punktami przed Levonem Aronianem 2809 i Władimirem Kramnikiem 2801.

Radosław Wojtaszek zajmuje obecnie 50 miejsce z 2700 punktami. Na 98 pozycję awansował  Grzegorz Gajewski z 2653 punktami.

Dokładne informacje

Czołówka mężczyzn
Czołówka kobiet
Czołówka juniorów
Czołówka juniorek

Lista polskich zawodników
Lista polskich zawodniczek

Na marcowej liście rankingowej FIDE prowadzi w dalszym ciągu zdecydowanie Magnus Carlsen z 2872 punktami i wyprzedza aż o 62 punkty Władimira Kramnika.

W klubie „2800″ jest nadal trzech zawodników. Arcymistrz Radosław Wojtaszek – po ostatnich niepowodzeniach – zajmuje obecnie 52 miejsce z 2700 punktami.

Swoją sytuację poprawił Grzegorz Gajewski, który z 2650 punktami dzieli 100-102 pozycję.

Czołówka kobiet

35. Monika Soćko – 2452
60. Iweta Rajlich – 2406
75. Joanna Majdan-Gajewska – 2383
80. Karina Szczepkowska-Horowska – 2374
81. Jolanta Zawadzka – 2374

Czołówka juniorów

9. Dariusz Świercz  – 2622
42. Kamil Dragun – 2492
48. Marcel Kanarek – 2482
68. Jan-Krzystof Duda – 2468
80. Daniel Sadzikowski – 2446
83. Zbigniew Strzemiecki – 2446
95. Kacper Drozdowski – 2432

Czołówka juniorek 

42. Anna Iwanow – 2216
60. Klaudia Wiśniowska – 2187
78. Aleksandra Lach – 2161

Dokładne informacje

Czołówka mężczyzn
Czołówka kobiet
Czołówka juniorów
Czołówka juniorek

Lista polskich zawodników
Lista polskich zawodniczek

Ukazała się nowa lista rankingowa FIDE. Prowadzi zdecydowanie Magnus Carlsen z 2872 punktami i wyprzedza aż o 62 punkty Władimira Kramnika.

W klubie „2800” jest obecnie trzech zawodników. Arcymistrz Radosław Wojtaszek – po ostatnich niepowodzeniach – zajmuje obecnie 31 miejsce z 2710 punktami. Jest jedynym Polakiem w pierwszej 100-ce.

Czołówka kobiet

37. Monika Soćko – 2452
59. Iweta Rajlich – 2406
65. Karina Szczepkowska-Horowska – 2398
76. Joanna Majdan-Gajewska – 2383
81. Jolanta Zawadzka – 2374

Czołówka juniorów

8. Dariusz Świercz  – 2627
42. Kamil Dragun – 2492
46. Marcel Kanarek – 2482
65. Jan-Krzystof Duda – 2468
79. Daniel Sadzikowski – 2449
83. Zbigniew Strzemiecki – 2445
90. Kacper Drozdowski – 2432

Czołówka juniorek 

42. Anna Iwanow – 2216
56. Klaudia Wiśniowska – 2187
79. Aleksandra Lach – 2161

Dokładne informacje

Czołówka mężczyzn
Czołówka kobiet
Czołówka juniorów
Czołówka juniorek

Lista polskich zawodników
Lista polskich zawodniczek

ChessBase News (wersja niemiecka)
ChessBase News (wersja angielska)

Na nowej liście w pierwszej setce jest nadal tylko Radosław Wojtaszek, który zajmuje 26 miejsce z 2723 pkt.

Czołówka kobiet  

39. Monika Soćko (2445)
58. Iweta Rajlich (2407)
71. Jolanta Zawadzka (2391)
77. Joanna Majdan-Gajewska (2383)
80. Karina Szczepkowska-Horowska (2378)

Czołówka juniorów

7. Dariusz Świercz (2627)
47. Marcel Kanarek (2482)
61. Kamil Dragun (2470)
66. Jan-Krzysztof Duda (2468)
67. Daniel Sadzikowski (2453)
92. Zbigniew Strzemiecki (2434)
95. Kacper Drozdowski (2426)

Czołówka juniorek 

53. Anna Iwanow (2192)
56. Klaudia Wiśniowska (2188)
68. Aleksandra Lach (2176)

Dokładne informacje

Czołówka mężczyzn
Czołówka kobiet
Czołówka juniorów
Czołówka juniorek

Lista polskich zawodników
Lista polskich zawodniczek

ChessBase News (wersja niemiecka) 

ChessBase News (wersja angielska)

Na liście grudniowej w pierwszej setce jest tylko jeden Polak – Radosław Wojtaszek na 21 pozycji z 2734 pkt.

Wśród zawodniczek sytuacja jest następująca: Monika Soćko 2445 (41 pozycja), Iweta Rajlich 2410 (55 pozycja), Jolanta Zawadzka 2389 (73 pozycja), Joanna Majdan-Gajewska 2383 (78 pozycja), Karina Szczepkowska-Horowska 2378 (83 pozycja).

Junior Dariusz Świercz zajmuje 10 miejsce z 2627 pkt. Natomiast juniorka Klaudia Kulon z 2287 punktami znajduje się na 21 pozycji.

Dokładne informacje

Czołówka mężczyzn
Czołówka kobiet
Czołówka juniorów
Czołówka juniorek

Lista polskich zawodników
Lista polskich zawodniczek

ChessBase News (wersja angielska)
ChessBase News (wersja niemiecka) 

Rosyjskie pismo szachowe 64-Chess Reviev, w oparciu o opinię grupy ekspertów, ogłosiło listę najlepszych szachistów świata za rok 2011. Zwycięzcą został ponownie Magnus Carlsen z Norwegii, który zdobywał już Oskara w latach 2009 i 2010.

Link 1

Link 2

ChessBase News (wersja niemiecka)

Na liście listopadowej w pierwszej setce jest tylko jeden Polak – Radosław Wojtaszek na 21 pozycji z 2734 pkt.

Wśród zawodniczek sytuacja jest następująca: Monika Soćko 2445 (42 pozycja), Iweta Rajlich 2410 (55 pozycja), Jolanta Zawadzka 2389 (74 pozycja), Joanna Majdan-Gajewska 2383 (79 pozycja), Karina Szczepkowska-Horowska 2378 (84 pozycja).

Junior Dariusz Świercz zajmuje 13 miejsce z 2611 pkt. Natomiast juniorka Klaudia Kulon z 2287 punktami znajduje się na 22 pozycji.

Dokładne informacje

Czołówka mężczyzn
Czołówka kobiet
Czołówka juniorów
Czołówka juniorek

Lista polskich zawodników
Lista polskich zawodniczek

ChessBase News (wersja angielska)
ChessBase News (wersja niemiecka) 

Niedawno przedrukowałem z Chess Community polemiczny artykuł w sprawie kontrowersji wokół Grand Prix kobiet.

Oto dalszy ciąg tego problemu w tłumaczeniu Gali Śledziewskiej:

Geoffrey Borg odpowiada Zhdanovowi

Zaproszenie Petera Zhdanova do “sprawiedliwego procesu wyboru gracza” w Grand Prix nie spotkało się z powszechnym uznaniem. Faktycznie, większość czyterlników ChessBase nie zgadza się, że wybór do cyklu Grand Prix powinien opierać się wyłącznie na sile gry.

Kevin Cotreau, Merrimack, NH USA

Peter Zhdanov jest młodym człowiekiem, gdyż każdy z pewnym doświadczeniem wiedziałby, że „życie jest niesprawiedliwe” i że „ludzie z pieniędzmy ustalają przepisy”. Tak więc, Peter, jeśli chces naprawdę zmian, zaproponuj konkretną metodę finansowania, a następnie możesz uczynić ją tak dalece sprawiedliwą, jak chcesz. Poruszyłeś problem, więc dlaczego chcesz, żeby FIDE odpowiedziała na wiekowy problem, którego nikt naprawdę nie rozwiązał? Szachy ciągle nie mają szerokiej publiczności w mediach, które generują wielkie zyski, tak więc, powodzenia. Innaczej mówiąc, napraw problem sam lub przestań narzekać. A tymczasem, dobrą wiadomością jest to, że najlepsi gracze, ci, którzy kwalifikują się na podstawie rankingu, ciągle są tymi, którzy za każdym razem wygrywają. Jeśli nie i słabszy gracz wygrywa, to też potwierdza słuszność wyboru, gdyż tak zwany słabszy gracz nie był taki słaby.

Ozdal Barkan, Mountain View, USA

Próba uczynienia wszystkich równymi może spowodować, że wszyscy będą biedni, jak to pokazano wiele razy w historii. Wszystko, co zachęca do fundowania szachowych turniejów, powinno być brane pod uwagę elastycznie. Jeśli upierasz się przy równości, przede wszystkim nistrzostwa świata kobiet nie powinny istnieć. Judit Polgar jest od dziesiątków lat najsilniejszą szachistką i nawet nie gra w kobiecych turniejach. Ponadto, cała koncepcja olimpiady bazuje na zachęceniu do udziału szerokiej grupy, a nie na równości. Czy jest sprawiedliwe, że niektórzy najsilniejsi sportowcy w świecie nie mogą uczestniczyć w olimpiadzie, ponieważ ich kraj ma tylko trzy miejsca?

Geoffrey Borg, CEO of FIDE

Chociaż artykuł rozpoczyna się faktycznym przedstawieniem kandydatek do turniejów FIDE Grand Prix kobiet 2011/12, Pan Zhdanov następnie, niestety, odrzuca wszelką formę obiektywizmu z oskarżeniami o faworyzm organizatorów lub urzędników FIDE, jak również krytykując niesprawiedliwy wybór uczestniczek. Zamiast wychwalać stabilność i wzrost liczby kobiecych turniejów, co Grand Prix oferuje, Pan Zhdanov oskarża czołówkę współczesnych kobiecych szachów o niesprawiedliwość.

Wolę przejrzeć fakty i uniknąć subiektywnych komentarzy.

W FIDE Women GP 2011/12 było na początku 18 zawodniczek i 17, które pomyślnie zakończyły Grand Prix. Zasady Grand Prix wymagają uczestnictwa przynajmniej w trzech turniejach. Rezerwowe zawodniczki nie liczą się, gdyż grają tylko jeden turniej. Zhu Chen, była mistrzyni świata, wycofała się po uczestnictwie tylko w dwóch turniejach. Pan Zhdanov źle interpretuje, na korzyść swojego argumentu, udział rezerwowych graczy i ignoruje wzmiankę, że te rezerwowe zawodniczki grały tylko jeden turniej i nie miały możliwości dokonania postępu w cyklu wskutek warunku udziału w trzech, minimum,  turniejach. Rezerwowe (Tan Zhongyi, Lilit Mrktchian, Kubra Ozturk, Monica Soćko i Nino Khurtsidze) zastępowały tylko w jednym turnieju oficjalne zawodniczki, które nie mogły uczestniczyć z powodów osobistych. To były Alisa Galliamova, Betul Yildiz Cemre, Alexandra Kosteniuk i Zhu Chen.

Sposób wyboru graczy został oryginalnie stworzony wraz z rozpoczęciem Grand Prix w 2008 roku (mężczyźni) i następnie trochę zmodyfikowany z 14 do 12 graczy dla kobiet. Nowy Grand Prix odbywający się w Londynie kopiuje te same zasady, które były użyte w kryteriach kobiet. Są one przeglądane przez komisje FIDE mistrzostw świata i olimpiady przez rozpoczęciem każdego cyklu i szczegółowo dyskutowane, żeby zapewnić maksymalny obiektywizm w stosunku do wszystkich czynników związanych z serią Grand Prix.

Po podjęciu decyzji przez Zarząd FIDE, do czasu, gdy istnieje zobowiązanie umowne z sześcioma miastami, żaden Grand Prix nie rozpocznie się. Jest to po to, żeby uniknąć podobnych problemów, jakie miały miejsce w pierwszej serii w 2008 r.

Wracając do głównego tematu, w którym Pan Zhdanow błyszczy pod koniec swego artykułu, sukces i ciągłość serii Grand Prix Kobiet zależy od goszczących miast, które organizują kobiece turnieje bazując na ich poparciu lokalnej zawodniczki lub chcą one promować kobiece szachy bez oczekiwań, że ich reprezentantka będzie miała wpływ na końcowe wyniki. Czy 18 (jak dotąd) miast, które organizowały Grand Prix, organizowałyby to bez tej zachęty? Mogę poinformować Pana Zhdanova, że odpowiedź jest absolutnie negatywna. Zasada zapraszania przez organizatorów jest stosowana w kilku innych turniejach, takich jak Drużynowe Mistrzostwa Świata (Otwarte i Kobiece), Kandydatów, Puchar Świata, Pucharowe Mistrzostwa Świata Kobiet itd. i dotyczy innych sportów, jak Puchar Świata FIFA wśród najbardziej godnych uwagi.

Próba Pana Zhdanova nazwania serii Grand Prix półfinałem jest też myląca, gdyż uczestnik musi grać co najmniej trzy turnieje w ciągu dwóch lat  nie jest to pojedyńczy turniej. Budyń ocenia się przez jedzenie, a wyniki ostatniej serii Grand Prix Kobiet 2011/12 odzwierciedlają rzetelność serii, gdyż trzy czołowe szachistki zajęły czołowe trzy miejsca w Grand Prix. Poprzednia seria też potwierdziła ten sam wynik z Hou Yifan, Koneru i Dzagnidze na 1-3 miejscach i zajmujących 1., 2. i 5. miejsce w świecie w momencie zakończenia GP (wyłączając, oczywiście, Judit Polgar z tej porównawczej analizy wyników).

Czy są inne idée, które mogą dać większej liczbe graczy szansę udziału? Tak i są one od dawna dyskutowane. Jedną z idei jest danie wszystkim graczom raczej tylko trzech turniejów niż czterech i zwiększenia liczby graczy z 18 do 24, tym samym danie dodatkowo 6 miejsc dla kwalifikujących się z rankingu. Inną jest organizowanie kwalifikujących turniejów lub festiwali, lub użycie turniejów ACP do kwalifikowania się w Grand Prix Kobiet. Wszystkie te pomysły mają plusy i minusy.

Nowa seria Grand Prix, rozpoczęta w Londynie, organizowana przez AGON, próbuje iść w kierunku sponsorowania, które radzi Pan Zhdanov w jednym miejscu: znajdź organizatora, który chce czołowych graczy i ignoruje sponsorowanie przez miasta gospodarzy. To jest dobre tak długo, jak długo organizator jest w stanie znaleźć sponsora wzrastających kosztów. AGON ma podejście inwestycyjne w tym temacie i obecnie funduje serie Grand Prix po znalezieniu odpowiednich sponsorów.

Kobiece turnieje nie jest wcale łatwo sprzedać sponsorom, wbrew olbrzymiej ilości produktów i usług dostępnych dla kobiecej populacji. Seria FIDE Women Grand Prix kosztuje ok. 1,2 miliona euro w ciągu dwóch lat, można więc mieć ideę, ile wysiłku i czasu wymaga organizacja takiego cyklu. Prowadzone są dyskusje z nowym komercyjnym partnerem FIDE i AGON zarezerwował sobie prawa w przyszłości do wzięcia pod uwagę organizację Grand Prix Kobiet i cyklu mistrzostw świata, ale może stać się za kilka lat.

FIDE jest zawsze otwarta na obiektywną i konstruktywną krytykę i dziękując Panu Zhdanowi za artykuł, jednocześnie docenilibyśmy głębsze badania i obiektywizm.

Geoffrey Borg
FIDE Chief Executive Officer

Na blogu Gali Śledziewskiej został opublikowany krytyczny tekst Petera Żdanowa dotyczący FIDE Grand Prix kobiet: Zaproszenie do rzetelnego wyboru gracza:

Kobiece szachy są względnie zaniedbane w porównaniu do męskich. Jeśli zapytać typowego miłośnika szachów, co to jest Women’s Grand Prix i kto się do niego kwalifikuje, odpowiedzią zwykle będzie cisza.

Jak na razie, FIDE Women’s Grand Prix jest cyklem turniejów kołowych z ładnymi nagrodami pieniężnymi i możliwościami zwiększenia umiejętności przez spotkania z innymi silnymi arcymistrzyniami. Jednym z głównych celów odbywania się tych turniejów jest wyłonienie pretendenta, tj. szachistki, która spotka się ze zwycięzczynią Kobiecego Pucharu Świata w meczu o tytuł mistrzyni świata. Tak więc, w pewnym sensie Grand Prix jest półfinałem mistrzostw świata, gdyż wygranie go upoważnia do finałowego meczu o koronę.

Trudno jest śledzić mistrzostwa świata kobiet, więc krótkie przypomnienie:

Obecną mistrzynią świata jest Hou Yifan z Chin. Ona też zabezpieczyła sobie pierwsze miejsce w cyklu Women’s Grand Prix.

Mistrzostwa Świata Kobiet odbędą się w listopadzie 2012 w Chanty-Mansyjsku, Rosja. Jeśli Hou Yifan obroni tam tytuł, będzie grała w 2013 roku mecz przeciwko pani (pretendence), która zajmie drugie miejsce w cyklu Women’s Grand Prix. Jeśli Hou straci tytuł w listopadzie, będzie grała z nową mistrzyią, gdyż zakwalifikowała się do meczu przez cykl Grand Prix.

Oczywiście, można się spodziewać, że tylko najlepsze z najlepszych kwalifikują się do cyklu Grand Prix – na podstawie ich osiągnięć i siły gry. Jednakże, rzućmy okiem na listę uczestniczek i wskażmy, na jakiej podstawie zostały zaproszone:

1. Hou, Yifan (mistrzyni świata 2010) 2. Ruan, Lufei (finalistka mistrzostw świata 2010) 3. Koneru, Humpy (półfinalistka mistrzostw świata 2010) 4. Zhao, Xue (półfinalistka mistrzostw świata 2010) 5. Kosintseva, Tatiana (ranking 2566,00 / lipiec 2010 i styczeń 2011) 6. Stefanova, Antoaneta (ranking 2553,00 / lipiec 2010 i Jstyczeń 2011) 7. Kosintseva, Nadezhda (ranking 2551,50 / lipiec 2010 i styczeń 2011) 8. Muzychuk, Anna (ranking 2528,00 / lipiec 2010 i styczeń 2011) 9. Lahno, Kateryna (ranking 2526,50 / lipiec 2010 i styczeń 2011) 10. Cmilyte, Viktorija (by rating 2526,50 / lipiec 2010 i styczeń 2011)

Sześć nominowanych przez organizatorów każdego turnieju:

11. Ekaterina Kovalevskaya (Rostov) 12. Ju Wenjun (Shenzhen) 13. Alexandra Kosteniuk (Nalchik) 14. Alisa Galiamova (Kazan) 15. Elina Danielian (Jermuk) 16. Betul Cemre Yildiz (Istanbul)

Dwie nominowane przez prezydenta FIDE:

17. Zhu Chen 18. Batkhuyag Munguntuul

W Shenzhen Tan Zhongyi (2447, CHN) też uczestniczyła.

Ponadto, obecna lista ma cztery nowe nazwiska: Monika Socko (2481, POL), Nino Khurtsidze (2456, GEO), Lilit Mkrtchian (2450, ARM), Kubra Ozturk (2296, TUR). O ile wiem, powody ich włączenia nawet nie zostały urzędowo stwierdzone.

Teraz trochę podstawowych rachunków. Tylko 10 szachistek zostało zaproszonych do Grand Prix na zasadzie konkurencji, 13 następnych otrzymało pewnego rodzaju dzikie karty. Podsumowując, ok. 57% szachistek uczestniczy w Grand Prix nie z powodu wspaniałych umiejętności szachowych, ale po prostu dlatego, że pewien urzędnik FIDE lubi je lub ponieważ ktoś ma pieniądze i życzenie, żeby ustawić etap Grand Prix specjalnie dla nich! Czy można sobie wyobrazić inny renomowany sport, gdzie ma się możliwość zapłacenia kilkuset tysięcy dolarów i wprowadzenia do półfinału cyklu mistrzostw świata, bez względu na międzynarodowy ranking?

Nie zrozumcie mnie źle, nie mam zamiaru ranić uczuć uczestniczek. Jedno, przeciwko czemu protestuję, jest to, że sport ma być sprawiedliwy, a nowoczesne kobiece szachy na wysokim poziomie nie są. Oczywiście, każdy ma różne warunki treningowe. Na przykład, niektórych atletów stać na trenowanie na najwyższym poziomie i podróżowanie, podczas gdy innych na to nie stać. Niemniej jednak, można typowo spodziewać się, że gracze mają równe legalne szanse walki o koronę. Sposób, w jaki działa teraz ten system, talent i umiejętności liczą się tylko do pewnego stopnia, gdyż dość często nie będziesz zaproszony, chyba że masz silnych sponsorów lub znajomości w FIDE. Przeciwnie, jeśli je masz, twoje szanse na sukces znacznie zwiększają się. Niestety, zawodowe kobiece szachy stają się sportem „płać za wygraną”.

Znaczącym przykładem występowania osobistych powiązan ponad szachowe mistrzostwo jest to, że IM Ekaterina Atalik (2448), która razem ze swoim mężem GM Suatem Atalikiem ma konflikt z wice-prezydentem FIDE i prezydentem Tureckiej Federacji Szachowej Ali Nihat Yazichi, nie bierze udziału, podczas gdy dwie znacznie słabsze tureckie szachistki z rankingiem 2200-2300 otrzymały dzikie karty. Co więcej, można się zapytać: dlaczego szachistki z rankingiem wyższym niż Ekaterina Atalik nie uczestniczą?

ChessBase zwykle jest zwykle na tyle uprzejma, że publikuje ciekawe informacje od czytelników. Pozwólnie mi spróbować przewidzieć niektóre z uwag i odpowiedzieć na nie z wyprzedzeniem.

Kogo obchodzi, że jacyś względnie słabi gracze dostają dzikie karty? Oni i tak nie mają wpływu na końcową klasyfikację.

Po pierwsze, nie wszyscy gracze, którzy dostali dzikie karty, są słabi w sensie niemożności rywalizowania o tytuł pretendenta lub przynajmniej wplywu na końcową klasyfikację. Po drugie, jeśli sprawdzi się listę rankingową kobiet, można zauważyć, że spora liczba najsilniejszych szachistek nie uczestniczy. Dlaczego? Po trzecie, nie mam problemu z niektórymi szachistkami, mających przyjaciół wśród organizatorów i sponsorów. To jest znakomite! Ale dlaczego oni po prostu nie zaoferują im opłat kontraktowych i/lub zorganizują prywatne super turnieje, zamiast wpływać na oficjalny cykl mistrzostw świata?

Twoja opinia jest stronnicza, ponieważ jest tu konflikt interesów. Twoja żona jest znaną arcymistrzynią i potencjalną uczestniczką cyklu Grand Prix, dlatego jesteś po prostu rozczarowany, że nie otrzymała zaproszenia.

Wierzcie mi lub nie, próbuję być obiektywny i krytykować rzeczy, które uważam za niesprawiedliwe, nieważne, czy dają mi korzyść, czy szkodzą mi i moim przyjaciołom. Oczywiście, jak każdy człowiek, szybciej zauważam, że coś się źle dzieje, jeśli dotyczy to osobiście mnie w negatywny sposób. Faktycznie, gdy rozmawialiśmy o tej sytuacji z najwyższym przełożonym w dobrze znanej firmie IT, częściowo żartem sugerował, żeby zorganizować jeden z następnych turniejów Grand Prix, żeby arcymistrz Pogonina zakwalifikowała się do niego automatycznie. Naturalnie, odrzuciłem jego szczodrą ofertę, ponieważ nie chcę działać zgodnie z niesprawiedliwymi zasadami, które są obecnie powszechną praktyką.

Każdy może krytykować system. Ale gdzie znajdziesz fundusze na organizację turnieju, jeśli nie pozwolisz organizatorom rozprowadzać dzikie karty?

To jest trudne pytanie. Moim zdaniem, FIDE powinna albo w końcu znaleźć model biznesowy, który pozwoliłby na zarabianie promując szachy, albo przynajmniej współpracować tylko z szachowymi patronami, którzy szczerze są zainteresowani utrzymaniem sprawiedliwej rywalizacji, jako przeciwieństwo do nagradzania swoich faworytów. Poza tym, FIDE może stworzyć listę bazującą na ranking/wynikach turniejowych i użyć jej w celu namawiania miast/sponsorów do goszczenia turniejów, a nie odwrotnie, jak to jest teraz robione („sprzedać kilka wolnych miejsc oferentom”). Tak, Andrei Filatov, główny sponsor meczu Anand-Gelfand, jest przyjacielem Borysa. Jednakże, tylko zafundował mistrzostwa, podczas gdy Gelfand uczciwie zarobił prawo do gry o tytuł. Nie jest tak, że Andrei zapłacił organizatorom koszty i domagał się, żeby jego przyjaciel miał bezpośredni strzał do szachowej korony.

Tymczasem, co widzimy w kobiecych szachach? Czy nie było wspaniale wiedzieć z wyprzedzeniem, jak można zakwalifikować się do cyklu Grand Prix? Czy szachy nie mają być sprawiedliwym sportem, gdzie umiejętności są ważniejsze od posiadania bogatych krewnych i/lub wpływowych dobroczyńców wśród szachowych urzędników? Czy będziemy świadkami przejścia od nepotyzmu i plutokracjo do merytokracji? Co o tym sądzicie?

ChessBase News 1 (wersja angielska)

ChessBase News 2 (wersja angielska)

Wysoki ranking i miejsce na obecnej liście FIDE naszego lidera Radosława Wojtaszka spowodało zaciekawienie kilku osób, które zwróciło się do mnie z pytaniem: Oczywiście należy się z tego cieszyć, ale to jest dziwna sprawa, że mało grając ciągle ma się coraz więcej punktów ELO. Niedługo dojdzie do 2740-2750 i ciągle nie będzie wiadomo, tak właściwie za co to dostał.

Odpowiadam: Wszystko jest w porządku, co można znaleźć na stronie FIDE.

Wojtaszek, Radosław  Total change: 20.10

Radosław Wojtaszek grał na olimpiadzie na silnym dystansie i był drugi na I szachownicy. Teraz posiada bardzo wysoki ranking i będzie go tracił po każdym średnim wyniku.

Miejmy nadzieję, że tak się nie stanie!