Nasz współpracownik Marek Baterowicz – mieszkający w Sydney szachista i publicysta nadesłał kilka informacji z życia szachowego w Australii:
Australijscy arcymistrzowie szachowi
Dla ciekawości: Szachy australijskie
Nasz współpracownik Marek Baterowicz – mieszkający w Sydney szachista i publicysta nadesłał kilka informacji z życia szachowego w Australii:
Australijscy arcymistrzowie szachowi
Dla ciekawości: Szachy australijskie
Na temat przeskakiwania przez Magnusa Carlsena fazy debiutowej dyskutowaliśmy wielokrotnie na tym blogu. Nasz końcowy wniosek jest ostateczny: ta ocena jest całkowicie błędna i niezgodna z prawdą!
W czerwcowym numerze czasopisma „Magazyn Szachista” m.in. napisałem:
Mistrz świata Magnus Carlsen jest, jeśli chodzi o początkową fazę partii, uniwersalnym szachistą. Jego repertuar debiutowy jest bogaty w różnorodne warianty i otwarcia. Norweg bardzo często eksperymentuje stosując nowe i rzadkie idee. Potrafi często zadowolić się minimalną przewagą w początkowym stadium partii, aby dopiero w środku gry lub nawet końcówce wykorzystać swoje atuty pozycyjne. Dlatego często mówi się o przeskakiwaniu przez niego debiutu, co nie odpowiada prawdzie. Mistrz świata jest genialnym szachistą i praktycznie może grać wszystko i to w różnych odsłonach…
W niedawno zakończonych w Dubaju mistrzostwach świata w grze szybkiej i błyskawicznej Magnus Carlsen zwyciężył w obu konkurencjach: Link. Zawdzięcza to nie tylko swojemu wyjątkowemu talentowi, lecz także świetnemu przygotowaniu repertuaru debiutowego.
Na stronie mistrzostw są opublikowane partie, które zalecam dokładnie przeanalizować. Warto porównać grę i wiedzę debiutową naszych arcymistrzów oraz czołówki światowej.
Przedstawiam interesującą partię Karjakin-Carlsen z turnieju w szachach szybkich, w której rozegrano ostre otwarcie. Jest to dowód na to, że mistrz świata gra również skomplikowane warianty, które trzeba znać dokładnie i to niemalże do końca. Zaprzecza to całkowicie rzekomej tezie o przeskakiwaniu przez niego fazy debiutowej.
Przeglądając ostatnio partie z różnych turniejów międzynarodowych stwierdziłem duże zainteresowanie gambitem Blumenfelda.
Gambit znalazł także miejsce w repertuarze czołowej szachistki świata Anny Muzyczuk, która obecnie reprezentuje barwy Słowenii, ale podobno ma wrócić wkrótce do swej ojczyzny Ukrainy.
Przypominam, że w Polsce gambit został spopularyzowany przez Jana Przewoźnika.
W dniach 15-20 czerwca odbyły się w Dubaju mistrzostwa świata w szachach szybkich i błyskawicznych z udziałem Polaków Radosława Wojtaszka i Mateusza Bartla.
Obie konkurencje rozegrane zostały systemem szawajcarskim: szachy szybkie – 15 rund i szachy błyskawiczne – 21 rund.
W szachach szybkich startowało 113 zawodników. Zwycięzcą został mistrz świata Carlsen 11 pkt przed Anandem, Aronianem Caruaną i Morozewiczem po 10.5 pkt.
Dokładne wyniki: link
Pozytywny wynik osiągnął Mateusz Bartel, który został sklasyfikowany na 30 miejscu z 8.5 pkt. Natomiast zdecydowanie zawiódł Radosław Wojtaszek, który zajął 53 miejsce z 7.5 pkt.
Indywidulne rezultaty Mateusza Bartla: link.
Indywidualne rezultaty Radosława Wojtaszka: link.
W szachach blyskawicznych startowało 120 zawodników. I w tej konkurencji najlepszym okazał się mistrz świata w szachach klasycznych Magnus Carlsen, który uzyskał 17 punktów i wyprzedził Niepomniajszczego oraz Nakamurę obaj po 16 pkt.
Radosław Wojtaszek uplasował się na wysokim 15 miejscu z 12.5 punktami, natomiast tym razem zawiódł Mateusz Bartel, który z 9 punktami został sklasyfikowany na 89 pozycji. Dokładne wyniki na ChessBase News: link.
W dniach 9-17 czerwca 2014 w Nakle nad Notecią odbył się I arcymistrzowskch turniej międzynarodowy o puchar burmistrza miasta „Chasing Grandmaster”.
Lista startowa:
Turniej wygrał Kamil Dragun 6.5 z 9 partii przed Jackiem Tomczakiem 5.5 pkt. Dokładne wyniki na stronie turnieju.
W latach 1971-1981 mieszkałem w największej dzielnicy Krakowa Nowej Hucie, przez 7 lat pracowałem w kombinacie metalurgicznym im. Lenina oraz przez wiele lat broniłem barwy klubu szachowego „Hutnika Nowa Huta”.
Po moim wyjeździe szachy w dzielnicy powoli upadały i na kilka lat praktycznie przestały istnieć. Mam pozytywną wiadomość dla wszystkich sympatyków królewskiej gry. Szachy w Nowej Hucie zostały reaktywowane. Stało się to dzięki kilku fanatykom naszej dyscypliny, którzy swoim zaangażowaniem spowodowali „narodziny” szachów w dzielnicy. Wielki wkład w tej akcji ma również mój były kolega klubowy Stanisław Porębski.
Więcej informacji o życiu szachowym w Nowej Hucie jest na stronie internetowej.
Ostatnio odbyły się Mistrzostwa Nowej Huty w szachach. Więcej o imprezie na stronie.
Pierwszy z prawej Stanisław Porębski
Przedstawiam Państwu ciekawą książkę traktującą znany motyw kombinacyjny „Odciągnięcie”. Autor na bazie wielu pouczających przykładów przedstawia ten temat i omawia jego mechanizmy działania.
Jednym słowem jest to podręcznik do nauki gry środkowej w zakresie taktyki. Polecam go także trenerom do pracy z młodzieżą.




Damazy Sobiecki
Odciągnięcie
Podręcznik do nauki gry środkowej
136 stron
21 złoty
Książkę można zamawiać w wydawnictwie Penelopa
Wszyscy zdajemy sobie sprawę z faktu, że obecne polskie szachy wyczynowe mają tylko jednego zawodnika z nadziejami na osiągnięcie w przyszłości znaczących sukcesów międzynarodowych. Jest nim 16-letni Jan Krzysztof Duda. Dlatego z dużym uznaniem przyjąłem wiadomość o powołaniu przez Polski Związek Szachowy młodego arcymistrza do reprezentacji olimpijskiej. Jest to bardzo słuszna decyzja, gdyż Jan Krzysztof powinien już teraz oglądać na żywo wielkie szachy turniejowe i sam w nich aktywnie uczestniczyć!
Będziemy dalej obserwować rozwój sportowy Dudy. Na przestrzeni ostatnich lat mieliśmy sporo utalentowanej młodzieży, której obiecujące kariery sportowe kończyły się po przekroczeniu 20 lat. O przyczynach tego zjawiska dyskutowaliśmy wielokrotnie na tym blogu.
Jan Krzysztof Duda jest jeszcze bardzo młody i ma duże naturalne predyspozycje do gry w szachy. Tego talentu nie wolno zmarnować!
Oczywiście 16-letni zawodnik ma jeszcze sporo słabości w grze, które trzeba jak najszybciej poprawić. W serii „Ciekawa partia 81” zaproponowałem arcymistrzowi rozszerzenie swojego repertuaru debiutowego o nowe elementy w partii hiszpańskiej. Nie była to krytyka, lecz rada doświadczonego trenera!
Janek jest jeszcze bardzo młodym zawodnikiem, który systematycznie zdobywa wiedzę szachową i doświadczenia turniejowe. Z pewnością oczekuje też na jakieś konkretne i pożyteczne rady doświadczonych kolegów-zawodników z kadry. Dlatego byłem mocno zaskoczony wypowiedzią aktualnego wicemistrza Polski Grzegorza Gajewskiego o grze Dudy, który został opublikowany w drugim numerze czasopisma Polskiego Związku Szachowego „MAT”. Na pytanie Piotra Kaima: „Jakie słabości ma Duda” arcymistrz odpowiedział: „Janek ma słaby debiut. On ode mnie odstaje o trzy długości, a jego dystans do czołówki światowej jest jeszcze większy…”
Jak byście Państwo zareagowali na wydarzenie, gdyby 29-letni nauczyciel jakieś szkoły średniej ocenił w podobnym stylu wiedzę 16-letniego ucznia: np. Janek ma słabą wiedzę z historii i ode mnie odstaje o trzy długości, a jego dystans do profesora w tym fachu jest jeszcze większy…
Przypuszczalnie Grzegorz Gajewski osiągnął już raczej szczyt swoich twórczych i sportowych możliwości. Tymczasem Jan Krzysztof Duda ma przed sobą jeszcze świetne perspektywy kariery szachowej.
Jaki cel miał więc arcymistrz Gajewski? Zdyskredytować wiedzę młodego i progresującego zawodnika, a może jego trenera i to na łamach pisma związkowego? Przypominam dyskusję w tej kwestii na blogu: link.
Znany mistrz międzynarodowy z Warszawy Andrzej Adamski napisał drugą po – swojej pracy „Moje fascynacje szachowe” – książkę o sztuce analizy.
Autor jest przekonany, że jego nowe dzieło pomoże ambitnym zawodniczkom i zawodnikom w podniesieniu ich poziomu szachowego. Książka może służyć także pomocą trenerom w ich pracy szkoleniowej.
Przyjemnej i owocnej lektury!



Andrzej Adamski
Szachowe Dylematy
poprzez analizę do mistrzostwa
Format: 240×160
201 stron
Cena 37.80 złoty
Wydawnictwo Penelopa