Kontynuacja odcinka 34

W latach 1961-1971 grałem w bydgoskich klubach (OKO Caissa i Łączność) i w tym czasie zdobyłem 4-krotnie mistrzostwo Pomorza juniorów i 2-krotnie seniorów.

Nie było tak łatwo, ponieważ konkurencja była duża. Przede wszystkim mieliśmy kilku utalentowanych juniorów, którzy reprezentowali już wysoki poziom szachowy. Z tej grupy wyróżniali się Jerzy Lewi (w 1963 roku wyjechał do Warszawy), Andrzej Maciejewski i Jerzy Pokojowczyk. Po moim wyjeździe do Krakowa w 1971 roku obaj poczynili szybkie postępy i w rezultacie wkrótce zostali powołani do narodowej kadry seniorów.

(zdjęcie z Internetu)

W 1973 roku Andrzej Maciejewski został wicemistrzem kraju. Spotykaliśmi się wielokrotnie przy szachownicy i nasze pojedynki miały zawsze ostry charakter, gdyż Andrzej grał taktyczne szachy.

Po raz ostatni graliśmy w 1977 roku na I lidze w Katowicach. Wybrałem rzadki wariant, aby sprowadzić grę na mniej znane tory.

   [Event "Katowice"]   [Date "1977"]   [White "Białe: Maciejewski, Andrzej"]   [Black "Czarne: Konikowski, Jerzy"]   [Result "0-1"]   [ECO "B00"]   [PlyCount "84"]     e4 Nc6 2. Nf3 d6 3. d4 Bg4 4. d5 Nb8 5. c4 Nf6 6. Nc3 g6 7. Be2 Bg7 8. O-O     O-O 9. Be3 c5 10. Ng5 Bxe2 11. Qxe2 h6 12. Nh3 b5 13. cxb5 a6 14. a4 Nbd7 15.   f3 Qa5 16. Nf2 axb5 17. Nxb5 Rfb8 18. Ra3 Ne8 19. Bd2 Qa6 20. Rb1 Nb6 21. Qe1   Nc4 22. Rd3 Nxd2 23. Qxd2 Qxa4 24. Nc3 Qb4 25. f4 Nc7 26. f5 Nb5 27. Rf1 g5 28.   h4 Nxc3 29. bxc3 Qb2 30. Qxb2 Rxb2 31. hxg5 hxg5 32. Rg3 Kf8 33. Rxg5 Bxc3 34.   Ng4 Raa2 35. Nh2 c4 36. Nf3 Bf6 37. Rg4 c3 38. e5 dxe5 39. Rc1 e4 40. Rxe4   Rxg2+ 41. Kh1 Rg3 42. Ne5 Bg5 [0-1]   

Kontynuacja odcinka 33

Włodzimierz Kruszyński był zawodnikiem z dużymi sportowymi możliwościami. Jednakże jego talent szachowy nie rozwinął się tak, jak wszyscy – i on chyba także – oczekiwali.

Ostatecznie w 1994 roku Włodek założył agencję Gambit i praktycznie odszedł od czynego zajmowania się grą.

Partia, którą przedstawiam, rozegrana została w rozgrywkach I ligi.

   [Event "Międzygórze 1972"]   [White "Białe: Kruszyński, Włodzimierz"]   [Black "Czarne: Konikowski, Jerzy"]   [Result "0-1"]   [ECO "B41"]   [PlyCount "66"]     e4 c5 2. Nf3 e6 3. d4 cxd4 4. Nxd4 a6 5. Bd3 Nf6 6. O-O d6 7. Nc3 Be7 8. Be3     Qc7 9. f4 Nbd7 10. Qf3 b5 11. a3 Bb7 12. Rae1 Nc5 13. Bf2 d5 14. exd5 Nxd5 15.   Nxd5 Bxd5 16. Qh5 Nxd3 17. cxd3 O-O 18. Re3 Bf6 19. Rh3 h6 20. Rg3 Kh7 21. Be3   g6 22. Qg4 Qd7 23. f5 exf5 24. Nxf5 Be6 25. Qh3 Bg7 26. Rg5 Bxf5 27. Rfxf5 Qxd3     Rd5 Qb1+ 29. Kf2 Qxb2+ 30. Rd2 Qf6+ 31. Kg1 Rfe8 32. Rgd5 Rac8 33. Rf2 Rc1+     [0-1]   

Kontynuacja odcinka 32

Tak jak wspomniałem w ostatnim wpisie, moja gra w mistrzostwach Polski w Tarnowie 1979 r. nie była planowana. Nie byłem więc odpowiednio przygotowany debiutowo do tak ważnego turnieju.

Zatem postanowiłem wypróbować kilka systemów, które były przedmiotem moich badań analitycznych. Jednym z nich był wariant Alechina w obronie holenderskiej. Pisałem już o tym w odcinku 19.

Moim przeciwnikiem w tej partii był czołowy wówczas zawodnik Częstochowy Janusz Szałajdewicz.

   [Event "Tarnów 1979"]   [White "Białe: Szałajdewicz, Janusz"]   [Black "Czarne: Konikowski, Jerzy"]   [Result "0-1"]   [ECO "A92"]   [Annotator "Konikowski,Jerzy"]   [PlyCount "73"]   [EventDate "1979.??.??"]   [EventType "swiss"]   [EventRounds "10"]   [EventCountry "POL"]   [Source "ChessBase"]   [SourceDate "2002.11.25"]         c4 e6 2. d4 f5 3. g3 Nf6 4. Bg2 Be7 5. Nf3 O-O 6. O-O Ne4 7. b3 ({W     ostatniej rundzie mistrzostw miała miejsce jeszcze jedna tematyczna partia.}     Nbd2 Bf6 8. Qc2 d5 9. b3 c5 10. Bb2 cxd4 11. cxd5 exd5 12. Bxd4 Nc6 13. Bxf6     Qxf6 14. e3 Nb4 15. Qc1 b6 16. a3 Nd3 17. Qb1 Ba6 18. Nxe4 fxe4 19. Nd4 Ne5 20.   f4 Bxf1 21. Bxf1 Nf3+ 22. Nxf3 exf3 23. Qd1 Rad8 24. Rc1 Rfe8 25. Qxf3 Qe7 26.   Rd1 Qxe3+ 27. Qxe3 Rxe3 28. Bc4 Kf8 29. Rxd5 Rxd5 30. Bxd5 Rd3 31. Bc4 Rd2 32.   a4 Ke7 33. Bb5 Kf6 34. Ba6 h5 {0-1 (34) Liszka,Z-Konikowski,J Tarnów 1979})   7... Bf6 8. Bb2 c5 9. Nfd2 d5 10. cxd5 exd5 11. Nf3 b6 12. Na3 Bb7 13. Nc2 Na6     Nce1 Nc7 15. Rc1 Ne6 16. Nd3 Rc8 17. Nde5 Qe7 18. e3 Rfd8 19. Re1 Qe8 20.     Qe2 Qh5 21. a4 g5 22. h3 Bxe5 23. dxe5 Qg6 24. Nd2 Nxd2 25. Qxd2 Rc7 26. Kh2   Rg7 27. Rg1 Qf7 28. f4 d4 29. Bxb7 Qxb7 30. exd4 cxd4 31. Rcf1 Rdd7 32. Bc1 gxf4 33. gxf4 d3 34. Rxg7+ Rxg7 35. Rg1 Qe4 36. Rxg7+ Kxg7 37. Qe3 [0-1]   

Kontynuacja odcinka 31

W czasie XXXVI Mistrzostw Polski (Tarnów, 12-26 luty 1979 roku) miałem w planie tylko obserwować grę naszej czołówki. Ale przyjechało siedemdziesięciu trzech zawodników. Na prośbę organizatorów zagrałem, aby była parzysta liczba uczestników.

W pierwszej rundzie spotkałem się z czołowym juniorem kraju Dariuszem Weiderem. Był utalentowanym szachistą, ale niezbyt solidnie traktował trening. W pewnym momencie oznajmił mi, że po maturze wycofuje się z aktywnej gry i poświęca się studiom. Dlatego nie brałem go pod uwagę w moich planach szkoleniowych. Także nie włączyłem go do eliminacji o grę w mistrzostwach świata juniorów w 1980 roku.

Zaplanowałem turniej dwukołowy z udziałem – moim zdaniem – aktualnie sześciu najlepszych juniorów. Moja koncepcja została jednak zmieniona przez kierownika wyszkolenia, który zarządził przeprowadzenie turnieju jednokołowego z uczestnictwem dwunastu zawodników. W tej grupie znalazł się także Weider, który niespodziewanie wygrał. Pojechał na mistrzostwa świata, zajął dalekie miejsce i zniknął z horyzontu. Tak jak zapowiedział.

Ciekawe, czy ktoś wie, co się z nim dalej stało?

Sala gry. Z prawej strony widać pojedynek Weider-Konikowski.

W naszej partii Dariusz nie grał zbyt przebojowo i szybko przegrał.

   [Event "Tarnów"]   [Date "1979"]   [White "Białe: Weider, Dariusz"]   [Black "Czarne: Konikowski, Jerzy"]   [Result "0-1"]   [ECO "A40"]   [PlyCount "52"]   [EventDate "2007.03.27"]         d4 g6 2. e4 Bg7 3. c4 d6 4. Nc3 Nc6 5. Be3 e5 6. Nge2 Nh6 7. f3 f5 8. Qd2     Nf7 9. O-O-O a6 10. dxe5 Ncxe5 11. Ng3 fxe4 12. Ngxe4 O-O 13. h4 Be6 14. b3 b5     c5 b4 16. Ne2 a5 17. Nf4 Bd7 18. Qc2 a4 19. Kd2 d5 20. Ng3 axb3 21. axb3 d4 22. Bxd4 Bh6 23. Ke3 Qf6 24. Kf2 Qxf4 25. Ne4 Bc6 26. Re1 Rad8 [0-1]     

Kontynuacja odcinka 30

Henryk Dobosz był w latach 1979-1980 członkiem kadry narodowej. Grał ciekawe szachy i ma w swoim twórczym dorobku wiele interesujących partii.

W mistrzostwach Polski w Tarnowie w 1979 roku – jako trener kadry – miałem możliwość przetestowania formy kilku naszych czołowych zawodników. W grupie tej był również Heniek.

Nasz pojedynek miał ostry charakter.

   [Event "POL-ch 36th"]   [Site "Tarnów"]   [Date "1979"]   [White "Białe: Dobosz, Henryk"]   [Black "Czarne: Konikowski, Jerzy"]   [Result "1/2-1/2"]   [ECO "B81"]   [PlyCount "73"]   [EventCountry "POL"]   1. e4 c5 2. Nf3 e6 3. d4 cxd4 4. Nxd4 Nf6 5. Nc3 d6 6. g4 h6 7. Rg1 Nc6 8. Be3   a6 9. h4 Nd7 10. g5 hxg5 11. hxg5 g6 12. Qd2 Qc7 13. O-O-O b5 14. Ncxb5 axb5   15. Qc3 Nde5 16. Bxb5 Bd7 17. f4 Rxa2 18. fxe5 Ra1+ 19. Kd2 Rh2+ 20. Be2 dxe5   21. Nxc6 Rxd1+ 22. Kxd1 Qxc6 23. Qxe5 Bd6 24. Qd4 Rh4 25. Bd3 Qc7 26. Qb6 Qxb6   27. Bxb6 Bc6 28. Bf2 Rf4 29. Bg3 Rg4 30. Bh2 Rxg1+ 31. Bxg1 Bf4 32. b4 Bxg5 33.   b5 Bb7 34. c4 f5 35. e5 Kd7 36. c5 Bd5 37. c6+ [1/2-1/2]   

Kontynuacja odcinka 29

Andrzej Łuczak w czasie partii

Obok stoi silny mistrz krajowy z Łodzi Horst Podolski (przedwcześnie zmarły). Był on nauczycielem matematyki Andrzeja w gimnazjum. Kiedyś graliśmy w trójkę na festiwalu im. PKWN w Lublinie. Często spotykaliśmy się na kawie i wspominaliśmy dawne czasy. W pewnym momencie Andrzej oznajmił, że pierwszą i jedyną dwójkę z matematyki otrzymał właśnie od Horsta. Na to Podolski: „Zasłużyłeś, ponieważ nie przygotowałeś się do lekcji”. Oczywiście w tym momencie wszyscy wybuchnęliśmy głośnym śmiechem.

Andrzeja Łuczaka poznałem osobiście w Ełku w 1964 roku. Odbył się tam drużynowy festiwal szachowy i jednocześnie mistrzostwa Polski juniorów. Mieszkaliśmy i graliśmy w jakieś szkole. W dniu przyjazdu byłem świadkiem towarzyskiego pojedynku blicowego pomiędzy Jerzym Lewim i Andrzejem Łuczakiem. O Andrzeju dowiedziałem się wcześniej z miesięcznika „Szachy”. Był przedstawiony jako zdolny junior z Łodzi.

Wszyscy spodziewali się, że nasze największe wówczas talenty Lewi i Łuczak „zamieszają” w mistrzostwach Polski. Tak się jednak nie stało. Zwyciężyli rutyniarze: Jędrzejek, Pytel i Fabianowski.

Sam grałem w turnieju drużynowym w barwach Caissy Bydgoszcz. Na 3 szachownicy uzyskałem 6 z 10 i wypełniłem pierwszą normę na I kategorię. Miesiąc wcześniej podzieliłem w mistrzostwach Pomorza juniorów wraz z Michałem Fabianowskim 1-2 miejsce. Mecz zakończył się remisem 2-2. Na mistrzostwa do Ełku pojechał tylko Fabianowski. Komisja sportowa Polskiego Związku Szachowego odrzuciła prośbę Okręgowego Związku Szachowego w Bydgoszczy  o dopuszczenie mnie do MP juniorów.

Rok później w Goleszowie zadebiutowałem w mistrzostwach kraju i podzieliłem 3-4 miejsce. Natomiast Andrzej był 9-ty. W 1967 roku w mistrzostwach w Wiśle Andrzej zajął 2 miejsce. Ja byłem trzeci, zwyciężył Jerzy Lewi.

Przedstawiona partia była grana w otwartych mistrzostwach Polski w Tarnowie w 1979 roku. Jako trener kadry oceniałem grę naszych kadrowiczów. Ostatecznie byłem daleko, ale wyprzedziłem kilku członków naszej elity: Łuczaka, Bielczyka i Świcia, także rutyniarzy: Bednarskiego, Dobosza, Szymczaka, Witkowskiego itd.

W tym czasie Andrzej Łuczak miał ranking międzynarodowy 2440, natomiast ja nie byłem jeszcze sklasyfikowany na liście FIDE.

W latach 80-tych Andrzej Łuczak poświęcił się pracy naukowej i obecnie pracuje jako profesor matematyki na uniwersytecie w Łodzi.

   [Event "POL-ch 36th"]   [Site "Tarnów"]   [Date "1979"]   [White "Białe: Konikowski, Jerzy"]   [Black "Czarne: Łuczak, Andrzej"]   [Result "1-0"]   [ECO "C94"]   [BlackElo "2440"]   [PlyCount "103"]   [EventDate "1979"]   [EventRounds "10"]   [EventCountry "POL"]   [Source "ChessBase"]     e4 e5 2. Nf3 Nc6 3. Bb5 a6 4. Ba4 Nf6 5. O-O Be7 6. Re1 b5 7. Bb3 d6 8. c3     O-O 9. h3 Nb8 10. d3 Nbd7 11. Nbd2 h6 12. Nf1 Re8 13. Ng3 Bf8 14. Nh2 Nc5 15.   Bc2 d5 16. Qf3 Be6 17. Nf5 Kh7 18. Ng4 Ncd7 19. a4 b4 20. a5 b3 21. Bd1 Nxg4     hxg4 Nc5 23. Be2 g6 24. Nxh6 Bxh6 25. Bxh6 Kxh6 26. Qe3+ Kg7 27. Qxc5 Rh8   g3 Qg5 29. exd5 Qh6 30. Bf3 Bxg4 31. Qe3 Bxf3 32. Qxf3 Rae8 33. Ra4 f5 34.     Rc4 Re7 35. Rh4 Qd2 36. Qe2 Qxe2 37. Rxe2 Rxh4 38. gxh4 Kf6 39. Kg2 c6 40. dxc6   Rc7 41. d4 exd4 42. cxd4 Rxc6 43. Re3 Rc4 44. Rxb3 Rxd4 45. Rb6+ Kg7 46. Rxa6   Rxh4 47. Ra7+ Kh6 48. a6 Kg5 49. Rb7 Ra4 50. a7 Kg4 51. b3 Ra2 52. Rb4+ [1-0]       

Kontynuacja odcinka 28

Kiedyś Pomorze (Bydgoszcz, Toruń, Grudziądz) było silnym ośrodkiem szachowym w kraju. W latach 50-tych czołowym szachistą Polski był Henryk Szapiel z Bydgoszczy, podobnie w kategorii kobiet Henryka Konarkowska z Grudziądza.

Dlatego okręg pomorski był doskonałym sparing-partnerem dla innych ośrodków szachowych. Jako junior grałem w meczach przeciwko Warszawie (także w reprezentacji juniorów) i Poznania.

W dniu 26 listopada 1967 roku odbyło się w Bydgoszczy towarzyskie międzyokręgowe spotkanie Warszawa-Bydgoszcz. W barwach stolicy wystąpili m.in. Jan Adamski, Jerzy Lewi i Roman Dworzyński. Mecz zakończył się ostatecznie zwycięstwem gości 6.5-3.5.

Ja zagrałem na II szachownicy seniora przeciwko mistrzowi Romanowi Dworzyńskiemu. Mojego partnera wcześniej poznałem osobiście na zgrupowaniu kadry juniorów  w Wiśle-Ustroniu (26.12.1966-5.01.1967). Roman Dworzyński wystąpił tam w roli trenera.

Od lewej strony stoją: Kaźmierski, Witkowski (kierownik zgrupowania i trener), Markiewicz, Dworzyński (trener), Wiland, Palewski (wykładowca-sędzia szachowy), Heinich, nieznany, Konikowski, Plebanek, nieznany, Pinkas. Klęczą od lewej: Bielczyk, nieznany i Chowra.

Nasz pojedynek miał interesujący charakter.

   [Event "Bydgoszcz"]   [Date "1967"]   [White "Białe: Dworzyński, Roman"]   [Black "Czarne: Konikowski, Jerzy"]   [Result "0-1"]   [ECO "B31"]   [PlyCount "64"]   1. e4 c5 2. Nf3 e6 3. d4 cxd4 4. Nxd4 a6 5. c4 Nf6 6. Nc3 Bb4 7. Bd3 Nc6 8.   Nxc6 dxc6 9. O-O e5 10. f4 Ng4 11. g3 exf4 12. Bxf4 Be6 13. Qf3 g5 14. h3 gxf4   15. hxg4 fxg3 16. Kg2 Qg5 17. e5 Bxc3 18. bxc3 h5 19. Qxg3 O-O-O 20. Bf5 Rd2+   21. Rf2 Bxf5 22. gxf5 Rxf2+ 23. Kxf2 Qxf5+ 24. Kg2 Rh6 25. Rf1 Qe4+ 26. Kh2 Rg6   27. Qh3+ Kb8 28. Rxf7 Qxe5+ 29. Kh1 Qe4+ 30. Kh2 Rg4 31. Qf3 Qxf3 32. Rxf3 Rxc4   [0-1]   

Kontynuacja odcinka 27

Foto ChessBase News

W okresie mojej aktywnej działalności zawodniczej grałem w różnych ligach niemieckich. Najchętniej wspominam rozgrywki 1- ligi.  Tutaj bowiem poznałem wielu znakomitych szachistów oraz inne ciekawe osobistości.

Jedną z nich był znany aktor i kabarecista Matthias Deutschmann.

Oto nasza partia rozegrana w rozgrywkach 1-ligi niemieckiej (Bundesliga) w 1985 roku.

   [Event "1-Liga niemiecka 1985"]   [Round "8"]   [White "Białe: Deutschmann, Matthias"]   [Black "Czarne: Konikowski, Jerzy"]   [Result "1/2-1/2"]   [ECO "B23"]   [BlackElo "2390"]   [PlyCount "92"]   [EventDate "1984.10.??"]   [EventType "team-tourn"]   [EventRounds "15"]   [EventCountry "GER"]   [Source "ChessBase"]   [SourceDate "1999.07.01"]   [WhiteTeam "Zaehringen"]   [BlackTeam "Bochum"]   [WhiteTeamCountry "GER"]   [BlackTeamCountry "GER"]         e4 c5 2. Nc3 Nc6 3. f4 e6 4. Nf3 Nge7 5. g3 d6 6. Bg2 a6 7. O-O g6 8. d4     cxd4 9. Nxd4 Bg7 10. Be3 O-O 11. Nxc6 bxc6 12. Na4 Rb8 13. Qd2 f5 14. Bd4 Bxd4+     Qxd4 c5 16. Qd2 fxe4 17. Bxe4 Rb4 18. Nc3 Rxb2 19. Rab1 Rxb1 20. Rxb1 Qc7   Bg2 d5 22. Nd1 Kg7 23. Nf2 e5 24. fxe5 Qxe5 25. Re1 Qf6 26. Qe3 Nf5 27.     Qxc5 Nd4 28. Re7+ Kh8 29. Nd3 Ne6 30. Qa3 Qa1+ 31. Qc1 Qf6 32. Qb2 d4 33. Qb4   Ng5 34. Nf4 a5 35. Qc5 Ne6 36. Qa7 Ng7 37. h4 d3 38. cxd3 Bf5 39. d4 g5 40. Nd5   Qg6 41. hxg5 Qxg5 42. Qc7 Ne6 43. Qe5+ Ng7 44. Nf4 Qxg3 45. d5 Rc8 46. Ne2 Qe1+   [1/2-1/2]   

Kontynuacja odcinka 26

Jerzy Pokojowczyk starannie i systematycznie trenował, co można było zauważyć w jego grze. W mistrzostwach „Caissy” 1968, które były jednocześnie, z uwagi na silny skład  (1.Jagodziński 8.5, 2.Konikowski 8.5, 3.Bratoszewski 8.5 itd.) mistrzostwami miasta, Jurek zajął wprawdzie dopiero 7 miejsce (6 z 12), ale był to najlepszy wynik juniora.

Kładł duży nacisk w przygotowanie debiutowe i tutaj opracował sporo ciekawych idei. Byliśmy członkami tego samego klubu i część partii analizowaliśmy wspólnie. Czułem, że niedługo klub będzie miał silnego zawodnika.

Nie pomyliłem się. Kilka miesięcy później, w mistrzostwach okręgu seniorów (16 X-7 XI 1968), Jurek podzielił ze mną 1-2 miejsce z 9 punktami z 11 partii. Z dużym trudem wygrałem mecz 2.5-1.5.

Nie pamiętam już dlaczego Jurek nie grał w kolejnych mistrzostwach okręgu, które zakończyły się moim zwycięstwem.

W turnieju o puchar Korony Kraków (12-27 IX 1970) znowu podzieliliśmy 1-2 miejsce z 7.5 pkt. z 10 partii. Miałem lepszą wartościowość.

Natomiast w mistrzostwach okręgu (Toruń 10-18 X 1970) Pokojowczyk zajął już 1 miejsce z 9 pkt. Ja byłem drugi z 8.5 pkt. Wygrałem w bezpośredniej partii z nim, ale Jurek miał więcej zwycięstw.

W sumie byłem dwukrotnie mistrzem okręgu seniorów i czterokrotnie w kategorii juniorów.

W kwietniu 1971 roku osiedliłem się w Krakowie i zostałem członkiem klubu „Hutnik Nowa Huta”. Oprócz pracy zawodowej w kombinacie im. Lenina (obecnie Sendzimira) zajmowałem się szachami w szerokim aspekcie: zawodnik, trener, organizator, sędzia oraz aktywny problemista.

Tymczasem Jerzy Pokojowczyk poświęcił się wyłącznie grze praktycznej i w szybkim tempie stał się czołowym zawodnikiem kraju.

Spotykaliśmy się na różnym imprezach. W rozgrywkach I ligi zmierzyliśmy szable w bezpośrednim pojedynku.

   [Event "Jaszowiec (1-liga 1980)"]   [White "Białe: Konikowski, Jerzy"]   [Black "Czarne: Pokojowczyk, Jerzy"]   [Result "1-0"]   [ECO "A05"]   [Annotator "Jerzy"]   [PlyCount "94"]   [EventDate "2007.03.27"]         Nf3 Nf6 2. g3 g6 3. Bg2 Bg7 4. O-O O-O 5. d3 c5 6. e4 Nc6 7. Nbd2 b6 8. Re1     Bb7 9. c3 Ne8 10. Nf1 e5 11. Ne3 Nc7 12. h4 Ne7 13. Ng4 d6 14. h5 Ne6 15. Bh3   f5 16. Nh6+ Kh8 17. hxg6 hxg6 18. exf5 gxf5 19. Ng5 Nxg5 20. Bxg5 Qe8 21. Bxe7   Qc6 22. Kh2 Bxh6 23. Bxf8 Rxf8 24. Rg1 Qe8 25. Bg2 Bc8 26. Rh1 f4 27. Kg1 Kg7     g4 Qg6 29. Be4 Qxg4+ 30. Qxg4+ Bxg4 31. f3 Be6 32. Kf2 Rf6 33. c4 Kf8 34.     a4 a5 35. Ra3 Bd7 36. Rb3 d5 37. Bxd5 Bxa4 38. Ra3 Bd7 39. Rh5 Bf5 40. Be4 Bxe4     dxe4 Re6 42. Ra1 Ke8 43. Rg1 Kd7 44. Rg8 Kd6 45. Rb8 Kc6 46. Rf5 Bg7 47.     Rf7 Rg6 [1-0]   

Kontynuacja odcinka 25

Jerzy Pokojowczyk zmarł 10 maja 2020.

Znany historyk szachów Piotr Szybowicz przysłał nam wspomnienia o wybitnym szachiście, które napisał na portal KPZSzach już w 2016 roku: link.

Z Jurkiem rozegrałem wiele partii. Pamiętam, że wyróżniał się niezwykłym spokojem i pracowitością. Zarówno w trakcie gry, jak i analiz.

Początki nie miał pomyślne. Często zajmował dalekie miejsca w turniejach, ale nie załamywał się. Był cierpliwy.

W mistrzostwach okręgu bydgoskiego juniorów (Świecie 1-6 lipca 1966) Jurek zajął 7 miejsce z 3.5 punktami z 9 partii. Nasza partia zakończyła moim zwycięstwem w 14 posunięciach.

W ciągu roku zrobił  niezwykłe postępy. W następnych mistrzostwach (Bydgoszcz 25-31 czerwca 1967) był już drugi.

Przegrał tylko ze mną i partia ta miała ważne znaczenie dla układu czołówki .

   [Event "Bydgoszcz 1967"]   [White "Białe: Pokojowczyk, Jerzy"]   [Black "Czarne: Konikowski, Jerzy"]   [Result "0-1"]   [ECO "B50"]   [PlyCount "48"]   [EventDate "2007.03.27"]         e4 c5 2. Nf3 d6 3. d4 cxd4 4. Nxd4 Nf6 5. Nc3 g6 6. Be3 Bg7 7. f3 Nc6 8. Bc4     Qb6 9. Nf5 Qxb2 10. Nxg7+ Kf8 11. Nd5 Kxg7 12. Kf2 Nxd5 13. Bxd5 Qa3 14. h4 h5     g4 hxg4 16. fxg4 Ne5 17. Bd4 f6 18. Bxe5 fxe5 19. h5 Rf8+ 20. Kg2 Rf4 21.     Rh3 Qc5 22. Qd2 Bxg4 23. Rg3 Raf8 24. h6+ Kh7 [0-1]