Fruitful meeting with Mr. @WitoldBanka, Poland's sports minister.
ERBCC2017 preparations ongoing!#Katowice @ECUonline @PZSzach @MSiT_GOV_PL pic.twitter.com/LAAfn4ZMpB

— Lukasz Turlej (@lukaszturlej) 8 lutego 2017

fot. R.Biernacki

Monika Soćko – dwukrotna medalista olimpijska, wielokrotna mistrzyni Polski, pierwsza w historii polska szachistka, która otrzymała męski tytuł arcymistrza.

Marek Ścisły: Serdecznie dziękuję najbardziej utytułowanej polskiej szachistce za umożliwienie przeprowadzenie wywiadu!
Monika Soćko: Cała przyjemność po mojej stronie!

• Będzie pani jedyną naszą reprezentantką w Teheranie. Zacznijmy jednak od kwestii pozasportowych: czy w Teheranie wystąpi Pani w hidżabie?
Tak, ten strój jest tam obowiązkowy. Z tego co słyszałam, to już w samolocie, tuż po lądowaniu trzeba założyć chustę.

• Czy otrzymała Pani jakieś wytyczne w tej sprawie?
Wszystkie zawodniczki dostały ogólną informację o stroju – o zakrywaniu głowy oraz o noszeniu tunik i bluzek z długimi rękawami.

• Jak Pani ocenia bojkot tej imprezy przez kilka czołowych szachistek?
Rozumiem je. Na przykład dla zawodniczek z USA ten wyjazd jest szczególnie niebezpieczny z powodów politycznych. Nie ukrywam, że też się trochę tego, bądź co bądź egzotycznego kraju, obawiam.

• Czy rozważała Pani podobny protest lub inną demonstrację?
Zapoznałam się z protestami innych zawodniczek, ale ja sama nie zamierzałam do tego tak podchodzić.

• Nieśmiało zaznaczę, iż protest dotyczył m.in. ograniczenia praw kobiet w Iranie…
Rzeczywiście prawa kobiet w tym kraju są bardzo ograniczone, ale nie wiem czy moją rolą powinna być walka o to. Solidaryzuję się z Irankami, ale po pierwsze nie mam tyle możliwości żeby na ten stan realnie wpłynąć, a po drugie jestem przede wszystkim szachistką i jadę tam do pracy. Poza tym rozmawiałam z moimi irańskimi koleżankami i prawdę powiedziawszy ich opis stanu rzeczy mocno odbiega od tego czego można u nas dowiedzieć się z mediów.

• Czy hidżab i tunikę dobierała Pani we własnym zakresie, czy tez konsultowała Pani ze znawcami tamtejszej kultury?
Poradziłam się moich koleżanek szachistek, które były już w Iranie.

• Jaki sztab – asystentów – zabiera Pani ze sobą? I na czym polega pomoc tego zespołu.
Na początku chciałam wziąć ze sobą męża, który jest także arcymistrzem, ale biorąc pod uwagę koszty – przelot i pobyt -postanowiłam, że pojadę sama. Poza tym mamy trójkę dzieci, więc zawsze lepiej jak jedno z nas z nimi zostaje. Oczywiście będziemy w ciągłym kontakcie internetowym i na tym będzie polegała pomoc w przygotowaniu do partii.

• Samotność, tęsknota za rodziną, obawy jak mąż poradzi sobie z domem – rozumiem, że to nie jest dla Pani pierwszyzna. Jak Pani radzi sobie z tego rodzaju problemami podczas turnieju?
Przyzwyczaiłam się. Nadal oczywiście tęsknię za rodziną w czasie dłuższych wyjazdów, ale rozumiem, że moja praca czasami tego wymaga.

• W I rundzie zmierzy się Pani z Anastazją Saviną. Czy ma Pani już rozpracowaną przeciwniczkę?
Tak, mam już plan na ten mecz. Anastazja ostatnio mało grywa, mieszka we Francji gdzie głównie zajmuje się prowadzeniem zajęć szachowych. Raczej nie mam co liczyć na długie dyskusje debiutowe, więc moje przygotowanie opiera się przede wszystkim na powtórzeniu rzadziej spotykanych linii w których moja przeciwniczka może mnie próbować „złapać”.

• W II rundzie – nie może być inaczej – spotka się Pani prawdopodobnie z Shen Yang. Będzie to kolejna konfrontacja. Czy te historyczne partie mają znaczenie?
Wolę się na ten temat nie wypowiadać, bo najpierw trzeba wygrać pierwszy mecz, ale dziękuję za wiarę we mnie.

• Widzę, że nie chce Pani uszczknąć nic z tajemnicy przygotowań, ale zakładam, że nie ma Pani do nic stracenia i czy zobaczymy wymianę ciosów jak w Erfurcie?
Mogę obiecać, że na pewno będę walczyć! To jest jednak sport i wszystko się może zdarzyć. Ja zrobiłam wszystko co w mojej mocy, żeby przygotować się do tych zawodów.

• Do której rundy sięgają Pani obecne przygotowania?
Skupiam się na pierwszym pojedynku. Ciężko przewidywać, co będzie po pierwszym meczu.

• Gdzie, po Teheranie, zobaczymy Panią w tym roku?
Na pewno będę grała w marcu w Mistrzostwach Polski oraz polskiej extralidze. Reszta planów nie jest jeszcze na 100% pewna.

• Trzymam kciuki i życzę jak najpóźniejszego powrotu!

Marek Ścisły

Przedruk wywiadu za zgodą autora: źródło

Grand Chess Tour jest serią turniejów z udziałem zaproszonych czołowych zawodników świata.

W tym roku odbędzie się pięć takich imprez w konkurencjach szachów klasycznych, szybkich i błyskawicznych.

Fundusz nagród wynosi 1.2 milionów dolarów!

Terminy

Strona imprezy

zr. AP

Open Praha 2017 – wyniki

„[na Olimpiadzie] panowie skończyli zawody na najwyższym miejscu po II Wojnie Światowej. Także Baku było, bezwzględnie, sukcesem”; „w Baku, mimo wysokiej lokaty, zagraliśmy raczej przeciętne zawody” – Mateusz Bartel

[kontynuacja odcinka]

„Schlechter, piszę teraz do szachistów nie przepadających za historią naszej dyscypliny, wygrał mecz z Laskerem o tytuł MŚ w stosunku 5,5 – 4,5 pkt.”; „inni unikali rywali (Alechin!), jeszcze inni, jeśli już dochodziło do meczu zmuszali śmiałków do gry na nierównych warunkach” link

Kontynuacja odcinka oraz tematu 1 i 2

„Pod choinkę” dostałem nową pozycję książkową znanego duetu Konikowski-Bekemann. To pierwsze (!) książkowe, analityczne opracowanie listopadowego meczu o MŚ pomiędzy Carlsenem a Karjakinem. Książka, napisana i wydana w grudniu 2016 (!) jest bardzo dobrze złożona przez wydawnictwo – na dobrym papierze i zawiera liczne fotografie.
Na 150 stronach zawarty jest opis i analiza meczu – wszystkie istotne elementy dot. pojedynku o MŚ.

Z pierwszej połowy książki, podzielonej na cztery rozdziały, możemy dowiedzieć się o biografiach obu kontrahentów – Carlsena i Karjakina. Od analizy partii z wieku juniorskiego aż po ich partie z szachowego szczytu; następnie przeanalizowane są partie między Carlsenem i Karjakinem. W dalszej części – ćwiczeniowej – można sprawdzić się rozwiązując zadania i kombinacje z gier bohaterów meczu, konfrontując później je z rozwiązaniami. Dalej przytoczone są prognozy dotyczące meczu, rys psychologiczny oraz analiza szachowych słabych i mocnych stron – w omówieniu znanego hamburskiego specjalisty gry końcowej GM dr. Karstena Müllera oraz psychologa i mistrza gry korespondencyjnej Gerharda Müllera.

Druga cześć książki to szczegółowe objaśnienia dwunastu partii klasycznych oraz czterech partii tie-breaku. Każda faza gry jest głęboko przeanalizowana; opisana jest aktualna teoria, momenty krytyczne etc. Komentarze nie zawierają mnogości komputerowych wariantów, ale pokazują istotę gry.

Rzeczona książka to wspaniała kontynuacja poprzednich książkowych opisów meczów o MŚ, pojedynków Carlsena z Anandem z 2013 i 2014 roku. Polecam ją czytelnikom bloga oraz wszystkim miłośnikom szachów.

I czekam na kolejny mecz mistrza świata w obronie tytułu!

P.S. Książka dostępna jest w wielu miejscach, np. EMPIK

Scenes from the Siegen 1970 Chess Olympiad (with Petrosian, Smyslov, Spassky and Korchnoi) | https://t.co/jYTONASIsShttps://t.co/X5Irld2LGf

— Olimpiu G. Urcan (@OlimpiuUrcan) 26 sierpnia 2016

zr. Bundesarchiv