Archiwum dla 6 czerwca 2011
cze
06

Aleksander Wierietielny trenował początkowo biegi narciarskie w klubie w Szczuczinsku. Podczas służby wojskowej rozpoczął treningi biathlonowe, występował nawet w kadrze Republiki Kazachskiej, ale z przyczyn zdrowotnych w wieku 22 lat zakończył karierę. To nie przeszkodziło mu zostać świetnym szkoleniowcem. Pod jego pieczą Justyna Kowalczyk odniosła swoje największe sukcesy sportowe.

Aleksander Wierietielny w Wikipedii

cze
06

Niemiecka Federacja Szachowa ma nowego prezydenta. Został nim 59-letni mistrz międzynarodowy i nauczyciel z zawodu Herbert Bastian. Zastąpił on Roberta von Weizsäckera, który – z powodu intensywnej pracy zawodowej – zrezygnował z ponownej kandydatury.

Nowego szefa szachów niemieckich znam doskonale od wielu lat. W okresie 1985-1986 braliśmy udział w 2-letnim studium szkoleniowym zorganizowanym przez Niemiecką Federację Sportu. W jednakowym czasie obaj uzyskaliśmy A-licencję trenerską – najwyższą w Niemczech. Herbert Bastian jest znakomitym szkoleniowcem i człowiekiem o dużej kulturze osobistej. Ale nowa pozycja wymaga innych kwalifikacji. Ciekawe jak sobie da z tym radę nowy prezydent DSB.

Poprzednik Prof. Dr. Robert K. Frhr. von Weizsäcker pochodzi ze znanej niemieckiej rodziny szlacheckiej. Jego ojciec Richard był w latach 1984-1994 prezydentem Niemiec, który wniósł wielki wkład w pojednanie polsko-niemieckie. Za te zasługi został Człowiekiem Roku 2011 „Gazety Wyborczej”. Roberta znam doskonale. Graliśmy przez jakiś czas w jednej drużynie Spandau Berlin w Bundeslidze w grze korespondencyjnej. Gdy pełnił funkcję prezydenta DSB, zwróciłem się do niego z prośbą o przydzielenie dodatkowego miejsca w mistrzostwach kraju mistrzowi międzynarodowemu Sergejowi Salowowi z reprezentacji Niemiec głuchoniemych. Poparł wniosek i mój podopieczny zagrał w tym turnieju.

Z Herbertem Bastianem na turnieju w Dortmundzie 2011

Strona Niemieckiej Federacji Szachowej
Herbert Bastian w niemieckiej Wikipedii
Robert von Weizsäcker w niemieckiej Wikipedii
Richard von Weizsäcker w niemieckiej Wikipedii