W najnowszym piśmie „Rochade Europa” 6-2021 ukazała się recenzja książki Modernes Sizilianisch – richtig gespielt.
„Rochade Europa” jest najpopularniejszym miesięcznikiem szachowym w Niemczech i na swoich łamach reklamuje tylko najbardziej wartościowe pozycje w rodzimym języku.
Po meczu w Łodzi miałem jeszcze przez wiele miesięcy kontakt korespondencyjny z Andrasem. Oto fragment jego listu z 1966 r. pisany po polsku! Andras (wtedy nazywał się Jocha) opisywał swoje sukcesy turniejowe i załączał analizy swych najciekawszych partii.
Potem spotkaliśmy się w Warszawie w czasie turnieju strefowego 1979. oraz w trakcie jednodniowego pobytu w Węgierskim Związku Szachowym w Budapeszcie w drodze na turniej strefowy kobiet do Zalaegerszeg w 1979 r.
W 1984 roku Adorjan grał w głównym turnieju w Dortmundzie, w którym podzielił 2-3 miejsce z Zapatą z Kolumbii.
Ja zająłem 2 lokatę w otwartym turnieju.
Turniej w Dortmundzie 1984 r.
Po turnieju w Dortmundzie mieliśmy jeszcze przez jakiś czas kontakt listowny. Andras przesyłał mi swoje książki, ja rewanżowałem się moimi.
Andreas Adorjan aktualnie
22-31 May Vezerkepző GM tmt Budapest missing a 2350 + player, GM candidate.
Contact: iGM CZEBE,
Whatsapp: +36-30-7152053
The list of the registered players:
IGM NAGY, Gabor HUN 2515
IGM FARAGO, Ovan HUN 2340
IGM VARGA, Zoltán HUN 2441
IM MISHRA, Abhimanyu USA 2424
FM GOMBÓCZ, Ferenc HUN 2275
IM PETENYI, Tamas, SVK, 2464
SHAHIL DEY, IND, 2414
FM CSIKI, Endre HUN 2312,
FM MANISH Cristiano IND, 2340.
GM-IM and Nadassy Scheveningen chess tournament schedules in Budapest
13-21 May, org IGM CZEBE, e-mail: attilaczebe75@gmail.com, whatsapp: +36-30-715-2053
22-30 May. org IGM CZEBE,
5-15 June, org: IO Nagy, www.firstsaturday.hu – e-mail: firstsat@hu.inter.net whatsapp: +36-30-230-1914
16-23 June, org CZEBE,
25 June – 2 July, org CZEBE,
3-13 July, org IO Nagy
20-28 July, org IO KORPICS, e-mail: clearlogicltd@gmail.com Whataapp: +36-30-951-0063
29 July – 6 August CZEBE GM IM Nadassy
7-17 August, org: IO Nagy
20 August – 28 August CZEBE, GM IM Nadassy
4-14 Sept org: IO Nagy.
Dzisiaj otrzymaliśmy smutną wiadomość o śmierci niegdyś czołowego szachisty kraju mistrza Zbigniewa Jamroza z Lublina!
Gość napisał:
W artykule na stronie Polskiego Związku Szachowego
znalazłem taki informację:
W ostatnich latach polskie szachy przeżywają prawdziwy renesans, błyskawicznie rośnie ich popularność. Liczba zarejestrowanych zawodników przekroczyła 90 tysięcy osób. Istnieje ponad 400 działających klubów szachowych. Nasi najlepsi zawodnicy, nawiązując do tradycji z lat 20. i 30. XX wieku, ponownie znaleźli się w ścisłej światowej czołówce. Trafiają na pierwsze strony prasy, mówi się o nich w gorących newsach.
Oraz w tekście
Dziś Polska jest potęgą światową w szachach. Na wysokie miejsca w rankingu FIDE nasi szachiści ciężko sobie zapracowali. Mamy 55 arcymistrzów (tytuł nadawany szachistom przez Międzynarodową Federację Szachową za wyniki sportowe) i 20 arcymistrzyń, z których Monika Soćko jako jedyna polska szachistka ma podwójny tytuł arcymistrza i arcymistrzyni szachowej. Jan-Krzysztof Duda zajmuje wysoką 22. pozycję w światowym rankingu najlepszych szachistów, a Radosław Wojtaszek uplasował się na 43. pozycji. Monika Soćko w tym elitarnym klubie zajmuje 45. miejsce. W generalnym zestawieniu na 100 najlepszych szachistów i najlepszych szachistek mamy 2 Polaków i 4 Polki. W ciągu ostatnich 20 lat polscy szachiści zdobyli ponad 150 medali na imprezach szachowych rangi mistrzowskiej, a juniorzy – adepci Akademii Szachowej w latach 2012-2019 w imprezach rangi mistrzowskiej zdobyli ponad 160 medali.
///////////////////////////
A jak to wygląda w Niemczech?
Najnowsze dane znalazłem w Internecie:
86.300 zarejestrowanych w 2330 klubach członków.
93 zawodników legitymuje się tytułem arcymistrza oraz 260 mistrza międzynarodowego.
21 zawodniczek posiada GM oraz 39 IM.
Inne informacje można bez problemy znaleźć w Internecie.
To że przegramy z Węgrami było do przewidzenia, ale wynik 12.5-7.5 był dla nas szokiem. Przede wszystkim ponieśliśmy sromotną klęskę na czołowych szachownicach. W trakcie wspólnych analiz partii było widać różnicę wiedzy o stadium debiutowym. Goście przewyższali nas zdecydowanie w tym aspekcie.
Przekonałem się sam o tym. Po każdej partii byłem zapraszamy przez Andrasa do jego pokoju. Mieszkał razem z Zoltanem Riblim, który też uczestniczył w naszych analizach i dyskusjach.
(zdjęcie z Internetu)
Andras pokazał mi książeczki debiutowe, które wychodziły na Węgrzech. W jednej było dokładne opracowanie wariantu granego w naszej pierwszej partii. Mój przeciwnik odtwarzał teorię, ja natomiast ją tworzyłem, co kosztowało mnie wiele czasu.
W pewnym momencie zapytałem się Andrasa o jego metody treningowe. Opisał to mniej więcej tak:
”Główne życie szachowe ma miejsce w Budapeszcie. Mamy tutaj centralny klub z kilkoma pokojami do treningów oraz bogatą bibliotekę z fachowymi książkami i pismami z całego świata. Każdego dnia tygodnia pełni dyżur jakiś trener, z którym można omawiać wszelkie problemy i analizować partie czy otwarcia. Z reguły pracujemy nad repertuarem debiutowym. Mamy też swoich trenerów osobistych. Ogólne zagadnienia ze strategii, taktyki oraz elementarnych końcówek ćwiczymy samodzielnie w domu. W razie jakiś problemów zwracamy się z tym do trenera …”.
Kilka lat później – jako trener kadry – miałem okazję zobaczyć, w jakich warunkach trenują szachiści węgierscy. Rzeczywiście w centrum Budapesztu usytuowany był Węgierski Związek Szachowy, który składał się z wielu pomieszczeń treningowych. Tutaj szkolono młodzież i to przy udziale silnych arcymistrzów. Mnie szczególnie zafascynowała wielka biblioteka szachowa. Nic dziwnego, że młodzież węgierska w tak szybkim tempie osiągnęła szczyty w naszej dyscyplinie.
My takich możliwości nie mieliśmy i dlatego byliśmy bez szans. Ale w tamtych czasach szachiści Węgier mieli potężnego sponsora w osobie I sekretarza Komunistycznej Partii Węgier Janosa Kadara, wielkiego sympatyka szachów. Szachiści polscy mogli o takim czymś tylko pomarzyć!
cdn
Czwarty i ostatni turniej z cyklu FIDE Grand Prix Kobiet odbędzie się od 22 maja do 2 czerwca 2021 roku.
Organizacja tego prestiżowego turnieju otwiera kolejny rozdział w tradycji Gibraltaru: wspierania szachów, w szczególności rywalizacji najlepszych szachistek.
Od momentu powstania Gibraltar Chess Festival w 2003 r. udział w nim wzięły prawie wszystkie czołowe zawodniczki świata.
Skład turnieju
Niestety nasze zawodniczki nie kwalifikują się do tej rangi rywalizacji. Jak dobrze pamiętam, to tylko kilkakrotna mistrzyni Polski Monika Soćko raz startowała w tej klasie.
Niestety sprawdziła się zapowiedź Krzysztofa Pytla. Dla przypomnienia:
Węgrzy są bardzo silni w debiucie i jeśli tę fazę gry przejdziemy pomyślnie, to mamy szanse na pozytywne wyniki.
W początkowym stadium gry rzeczywiście nie mieliśmy praktycznie wiele do powiedzenia i oba mecze przegraliśmy wysoko:
I runda 6.5-3.5
II runda 6-4
Pamiętam, że w pierwszej partii Steczkowski na 10 szachownicy dość szybko wygrał z Forro, gdyż przeciwnik wpadł mu w wariant. To był pouczający przykład na temat znaczenia otwarć w szachach.
Natomiast nasi liderzy przegrali swoje pojedynki: Lewi z Tompą oraz Pytel z Nagy.
Ja też zawiodłem, ale mój przeciwnik był bardzo silny i miał za sobą już wiele rozegranych partii z arcymistrzami.
W pierwszym pojedynku graliśmy 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gc4 Sf6 4.d4 exd4 5.e5 i teraz Węgier zaskoczył mnie odpowiedzią 5…Sg4. To był poboczny wariant, którego nie znałem. Nie był on analizowany w książce Keresa Teoria debiutów szachowych, część 1 (Warszawa 1954), z której przygotowywałem swój repertuar.
Aby wyjść jako tako z debiutu, straciłem na to wiele czasu. W rezultacie przekroczyłem czas w złożonej pozycji. W moich notatkach z tamtego wydarzenia mam uwagę: przekroczyłem czas w wygranej pozycji. To nie jest tak zupełnie zgodne z prawdą. Końcowa pozycja była bardzo skomplikowana i przeciwnik tylko jedynymi ruchami mógł w najlepszym wariancie się uratować na remis.
To była chyba jedyna sytuacja (w klasycznych szachach) w moim życiu, w której nie zmieściłem się w limicie czasowym. Jak do tego doszło? W tym czasie ogólnie stosowano u nas zegary polskie, w których kontrolna strzałka opadała po 5 minutach. W Łodzi graliśmy na zegarach niemieckich z NRD GARDE, które na zakończeniu strzałki miały kółka. To sprawiało optyczne wrażenie, że jest jeszcze około półtora minuty do kontroli czasu. Grałem nim po raz pierwszy i nie przyjrzałem mu dokładnie. Ten błąd kosztował mnie stratę punktu!
W drugiej partii wybrałem Wariant archangielski w partii hiszpańskiej, który w tym czasie był dopiero w fazie głębszych badań teoretycznych i praktycznych. Publikacje na ten temat były bardzo skąpe. Sam tworzyłem też swoją teorię. Przeciwnik w pewnym momencie zastosował rzadki wariant, który znałem pobieżnie. W krytycznym momencie popełniłem błąd i przegrałem. Ten wypadek uświadomił mnie, że mam jeszcze duże braki teoretyczne.
W tym okresie zajmowałem się intensywnie kompozycją szachową, co kosztowało mnie wiele czasu. Odnosiłem w tej dziedzinie sukcesy w konkursach międzynarodowych, co mnie mocno dopingowało. Ale na tym ucierpiała gra praktyczna.
Dlatego już później w swej pracy trenerskiej zwracałem na to uwagę, że trzeba skoncentrować się na jednej konkurencji, jeśli zamierza się odnosić znaczące sukcesy!
Po meczu postanowiłem zająć się dokładniej tym wariantem, co przyniosło mi w rezultacie sporo zwycięstw. Swoje doświadczenia opisałem potem w dwóch książkach:
cdn
„Nie sposób zrozumieć istoty szachów, nie spojrzawszy na nie oczami Capablanki”.
Michaił Botwinnik
Ta klasyczna publikacja wybitnego kubańskiego szachisty ukazała się po raz pierwszy w 1921 roku, lecz do dziś nie straciła nic na wartości. Capablanca przedstawił w niej w typowy dla siebie, lakoniczny i elegancki sposób, praktyczne zalecenia dotyczące różnych elementów i aspektów gry szachowej, ilustrując je w pouczający sposób własnymi partiami i fragmentami pojedynków innych wielkich mistrzów swojej epoki.
Capablanca omówił m.in.:
José Raúl Capablanca (1888–1942) – uważany jest za jednego z najwybitniejszych szachistów w historii, niezrównanego wirtuoza gry pozycyjnej. Tytuł mistrza świata zdobył w 1921 roku, pokonawszy jego wieloletniego posiadacza Emanuela Laskera. Cieszył się wtedy sławą niepokonanego, gdyż na swojej drodze do tej godności przegrał zaledwie kilka partii turniejowych. Po niespodziewanej porażce w meczu z Aleksandrem Alechinem w 1927 roku nie zdołał odzyskać szachowego tronu (m.in. dlatego, że Alechin odmawiał udzielenia mu rewanżu), lecz aż do wybuchu drugiej wojny światowej pozostawał w ścisłej czołówce arcymistrzów.
Książkę, także wersję elektroniczną, można zamówić bezpośrednio w wydawnictwie RM
