SPIS TREŚCI

OD REDAKCJI

Niebywałe osiągnięcie zanotował mistrz świata Magnus Carlsen. Do tytułu mistrza świata w szachach klasycznych dorzucił dwa tytuły mistrzowskie w szachach szybkich i blitzach. Jest to osiągniecie bez precedensu, bo mistrz świata Viswanathan Anand w latach 2007-2013, był „tylko“ dwukrotnie wicemistrzem świata w blitzu w 2007 roku (za Iwanczukiem) i w 2009 roku (za Carlsenem). W Dubaju zagrali wszyscy najlepsi szachiści świata, a medale w szachach szybkich zdobyli 22-letni Fabiano Caruna i 45-letni Viswanathan Anand, a w blitzach 24-letni Jan Niepomniaszczij i 27-letni Hikaru Nakamura. Wystąpili też dwaj nasi najlepsi szachiści Radosław Wojtaszek i Mateusz Bartel. Niestety bez sukcesów, chociaż w błyskawicznych MŚ Radosław Wojtaszek przez pewien czas trzymał się blisko czołówki światowej, ale ostatecznie wylądował na dość dalekim 15 miejscu.

Zresztą, co tu mówić o MŚ w szybkich szachach, kiedy wszyscy nasi najlepsi szachiści wyraźnie ustąpili zaledwie kilku cudzoziemcom w MP w szachach szybkich w Trzciance. Przykro też stwierdzić, że zwycięzcy otwartych MP w Trzciance nie mieli nic do powiedzenia w MŚ w szachach szybkich w Dubaju. Tam był zupełnie inny poziom gry.

Szachista, który chce osiągnąć światowe sukcesy nie może czuć się usatysfakcjonowanym po wygraniu openu, nawet nieźle obsadzonego (tj. z udziałem chociaż 10 zawodników powyżej 2600), ani też po zdobyciu miejsca na podium, czy nawet po wygraniu turnieju kołowego o średnim rankingu poniżej 2600, czyli poniżej XV kategorii. Takie osiągnięcia, to najwyżej powód do chwilowego zadowolenia i potwierdzenie, że praca nad szachami idzie w dobrym kierunku.

Warto brać przykład z Fabiano Caruany, który pnie się coraz wyżej w hierarchi światowej i w końcu doszedł do rankingu 2801 i trzeciej lokaty na światowej liście. Fabiano w każdej partii i w każdej pozycji stara się wycisnąć jak najwięcej, często za cenę ryzyka. Pokazał to w silnym turnieju XIX kategorii w Dortmundzie, wyprzedzając rywali aż o 1,5 p. na dystansie zaledwie 7 rund. Wygrał 4 partie, a trzy zremisował, dominując wyraźnie, zarówno w poszczególnych partiach, jak i w 42 edycji Sparkassen Chess Meeting. Zachowuje się niezwykle skromnie, chociaż zna dobrze swoje możliwości, bo przed turniejem powiedział, że przyjechał zająć I miejsce. Obsada składała się z 6 zwycięzców tych turniejów w latach 1995-2013 oraz dwóch niemieckich olimpijczyków. Niesłychany zawód sprawił 10-krotny triumfator tych zawodów Władimir Kramnik, który po raz pierwszy ukończył turniej na dwóch minusach i nie był w stanie wygrać żadnej partii. Również mistrz świata FIDE z 2002 roku Rusłan Ponomariow był daleki od swojej zwykłej formy. Cóż, ożenił się, zamieszkał w Hiszpanii i patrzy na szachy z innej perspektywy, niż przed laty.

Mam dużą przyjemność poinformować wszystkich Internautów o wielkim wydarzeniu edytorskim w polskich szachach. Dzięki wydawcy Penelopy Jerzego Morasia światło dzienne ujrzała interesująca biografia Liliany Najdorf o swoim ojcu – znakomitym arcymistrzu Mieczysławie (Miguelu) Najdorfie.

Książka rozpoczyna się wstępem Tadeusza Wolszy „Lider, czyli rzecz o Najdorfie”, w którym autor w ogólnych zarysach przedstawia sylwetkę arcymistrza. Następnie autorka w przedmowie wyjaśnia czytelnikowi cel swej pracy.

W 14 rozdziałach Liliana opisuje niezwykle bujne i zarazem tragicznie życie ojca. Przypomnę krótko, że olimpiada szachowa w Buenos Aires 1939 uratowała Najdorfowi życie. Tymczasem cała jego rodzina w Polsce wraz z żoną i trzyletnią córką została zamordowana przez nazistów.

Ojciec często wspominał córce o swoich przeżyciach i dzięki temu mogła powstać ta książka. Z dużymi emocjami przeczytałem te wspomnienia. Przybliżyła ona mi radykalnie wiedzę o wielkim szachiście. Do tej pory znałem sylwetkę Najdorfa tylko z przekazów prasowych, które bardzo ogólnie informowały o jego karierze. Natomiast książka Liliany przedstawia prawdziwego Najdorfa, jakim był w rzeczywistości, z jego wadami i zaletami.

W części „Posłowie” głos zabrały osoby, które spotykały się z Najdorfem w życiu zawodowym i szachowym: arcymistrz Oskar Panno, dziennikarz i szachista Luis Scalise, pracownicy biura Najdorfa Ernesto Gagliano i Adela Vallejos, prezes Argentyńskiego Klubu Szachowego Armando Hiebra oraz arcymistrz Miguel Angel Quinteros. Jest to bardzo ciekawy rozdział przedstawiający Miguela Najdorfa w spojrzeniu osób nie związanych z jego rodziną.

Jest „Chronologia” ilustrująca wyniki szachowe arcymistrza. Oczywiście nie zabrakło wątku czysto szachowego: nieśmiertelna partia polska (z Ignacym Glücksbergiem) oraz wybrane pojedynki z Capablancą, Botwinnikiem i Tajmanowem. W części „Kombinuj jak Najdorf” czytelnik może spróbować rozwiązać 7 efektownych kombinacji znakomitego wirtuoza szachów.

Książka zawiera wiele fotografii z prywatnych zbiorów rodziny Najdorfów.

Mam nadzieję, że ten krótki opis zmobilizuje czytelników mojego bloga do zakupu książki. Naprawdę wszystkich do tego gorąco zachęcam. Nikt tego kroku nie będzie żałować!

Sam miałem szczęście osobiście spotkać wielkiego Najdorfa. Stało się to w czasie szachowej olimpiady na Malcie 1980. W X rundzie nasza drużyna kobieca grała z konkurentem Rumunią. Obserwowałem z boku pojedynki naszych zawodniczek. Nagle patrzę i oczom nie wierzę. Do naszego sektora zbliżył sie sławny Najdorf i stanął przy partii Ereńskiej-Radzewskiej z Polihroniade. W pewnym momencie stanął zbyt blisko stolika, co spotkało się protestem Rumunki. Najdorf posłusznie odszedł na bok. Podszedłem do niego i przedstawiłem się. Arcymistrz uścisnął mi dłoń i życzył sukcesów. Niestety ten mecz akurat przegraliśmy wysoko 2.5-0.5, ale w końcowym rozrachunku wyprzedziliśmy Rumunię i zdobliśmy brązowy medal!

Najdorf o Najdorfie
Liliana Najdorf
Penelopa Warszawa 2014
160 stron
ISSBN 978-83-62908-80-6

Liliana Najdorf – córka znakomitego arcymistrza – anonsuje w tekście „Najdorf o Najdorfie” książkę biograficzną o swoim  ojcu.  Do tej sprawy jeszcze wrócę w późniejszym wpisie. Teraz przedstawię treść czerwcowego numeru, który zawiera sporo ciekawych materiałów do czytania i studiowania.

Superturniej arcymistrzowski w Stavanger został omówiony przez Dariusza Gronkowskiego. Tegoroczny turniej „XVII królewski Gambit Radomia” wygrał Bartosz Soćko i dramatyczny jego przebieg (4 zawodników podziliło 1-4 miejsce) opisał Piotr Wołochowicz.  Paweł Dudziński kontynuuje swój cykl „Z poradnika nauczyciela szachów”. Partia numeru mojego autorstwa omawia pojedynek Karjakin-Griszczuk. Z innymi artykułami zapoznacie się Państwo po zakupie pisma, które jest dostępne w Empikach na terenie kraju.

Czasopismo poświęcone grze korespondencyjnej zawiera wiele interesujących partii oraz innych materiałów. Mój wkład w tym numerze to omówienie jednego wariantu w gambicie Blumenfelda.

Jest to druga praca z serii  „Wybitni szachiści”.  Tym razem autor zajął się twórczością Levona Aroniana z Armenii, który obecnie zajmuje drugie miejsce na liście rankingowej FIDE za mistrzem świata Magnusem Carlsenem.

Damazy Sobiecki skomentował obszernie 47 pojedynków oraz 9 kombinacji z twórczości genialnego Ormianina. Czytelnik może też sam sprawdzić swoje taktyczne umiejętności na bazie 22 pozycji z praktyki Aroniana.

Na stronach 257 – 284 autor zamieścił tabelki turniejowe z udziałem arcymistrza.

Książka ma duże znaczenie szkoleniowe, gdyż partie Aroniana są bardzo wartościowe w rożne aspekty nowoczesnych szachów.

Polecam!

Damazy Sobiecki
Levon Aronian: Numer 2
Warszawa 2014
290 stron (format 240×165)
Cena 39.90 zł
ISBN 978-83-62908-06-6

7 maja 2014 roku zmarł znany organizaor turniejów szachowych w Czeskiej Republice, wydawca oraz redaktor pisma ŠACHinfo Břetislav Modr.

Ostatni numer periodyku został poświęcony Jego twórcy.

Břetislav Modr z żoną Haną oraz mistrzem świata Anandem

Hana i Břetislav byłi małżeństwem od 1973 roku

Pismo zawiera wiele fotografii oraz wspomnień z działalności szachowej Břetislava

Ostatnie zdjęcie Břetislava z turnieju w Dortmundzie 2013. W środku stoi Horst Metzing – działacz Niemieckiego Związku Szachowego oraz FIDE i Jerzy Konikowski

W tym numerze zostały omówione m.in. następujące imprezy: I tercja Extra ligi Jacka Bielczyka, VI Miedzynarodowy Arcymistrzowski Turniej Szachowy im. Unii Lubelskiej Zbigniewa Pydy, Chicago Open Dariusza Gronkowskiego, TOP 12 we Francji Jerzego Morasia, Szachowy Dzień Dziecka z mBankiem Leszka Zega, Grali o”Szachy Solo” Pawła Dudzińskiego, II Otwarte Szachowe Mistrzostwa KSPiKG Siedlce Antoniego Szczygła itd.

Inne artykuły „Promocja skoczka” część 1 Piotra Wołochowicza oraz z serii Z poradnika nauczyciela szachów część VI Paweł Dudziński omawia W poszukiwaniu aktywności w debiucie (odcinek II).

W stałej rubryce Konkurs kombinacji Aleksander Miśta przedstawia 9 taktycznych pozycji. Mój wkład to komentowana partia Kramnik-Karjakin, Chanty Mansijsk 2014 na temat przyjętego wariantu w gambicie hetmańskim po ruchach 1.d4 d5 2.c4 dxc4 3.e4.

SPIS TREŚCI

Od redakcji 1 O tym się mówi 2 Mecz Polska – Ukraina, Lublin 2014 3 Mecz Węgry – Polska, Budapeszt 2014 6 Partie komentowane 10 Stavanger 2014 13 Wiśniowa 2014 16 Mały Szachista nr 22-lipiec 2014 I-VIII Mitropa Cup, Rużomberok 2014 17 MP 12-14 lat, Spała 2014 18 Szachowe epizody A.F. (55) 20 Nauka gry (127) 26 Poradnik sędziego (123) 30 Prenumerata 31 Rozwiązania kombinacji 31 Kombinacje 32

Od redakcji

W ostatnich miesiącach mieliśmy wiele rozgrywek o mistrzostwo Polski w różnych grupach wiekowych. Nasza młodzież do 12 i 14 lat spotkała się w Spale w pięknym ośrodku COS, gdzie nie raz gościli szachiści na najróżniejszych zgrupowaniach. Od trzech lat ubolewam nad faktem, że szachy uznane przez MKOl za dyscyplinę sportową zgodziły się na zaliczenie ich do grupy gier świetlicowych z warcabami i brydżem. Nie mam żadnych wątpliwości, że prędzej czy później (raczej prędzej!!) spowoduje to znaczne zmniejszenie dotacji na szachy i co za tym idzie marginalizację naszej dyscypliny. Stale zapominamy, że FIDE liczy już 181 federacji szachowych i jest jedną z największych międzynarodowych federacji sportowych na świecie.

Znacznie lepiej byłoby, gdybyśmy dążyli do stworzenia związku sportów nieolimpijskich, których sukcesy medalowe są nie mniejsze od tzw. dziedzin olimpijskich i doprowadzili do tego, aby o ocenie sportowej poszczególnych krajów decydowały corocznie liczby medali we wszystkich dyscyplinach sportowych, zamiast dyskusyjnych osiągnięć olimpijskich. Świat zmienia się i olimpiady raz na cztery lata, pociągające za sobą rujnowanie budżetów państw – organizatorów powinny przejść metamorfozę. Inna rzecz, że World Games, zwane również Igrzyskami Sportów Nieolimpijskich, rozgrywane od 1981 r., także pomijają naszą dyscyplinę. W tej sytuacji powinniśmy chociaż walczyć o wspólne młodzieżowe olimpiady z łucznikami, strzelcami i innymi dyscyplinami, w których wysiłek fizyczny ustępuje innym sportowym cechom związanym z wyczynem, jak koncentracja, dokładność, opanowanie, cierpliwość itp.

Dyskusyjne jest również obecne rozgrywanie MP do 6, 7, 8 i 10 lat. Dawniej sytuacja była jasna – były mistrzostwa Polski przedszkolaków do 7 lat oraz MP do 10 lat i dla wyższych roczników. Wprowadzenie ME i MŚ do 8 lat oraz rozpoczęcie edukacji szkolnej od sześciolatków zachwiało dotychczasowym systemem rozgrywek w Polsce, ale niestety nie ma ani jednego działacza w PZSzach, który byłby w stanie uporządkować system MP wśród najmłodszych.

Poświęciłem trochę miejsca rozgrywkom o MP 12-14, bo przykro mi było patrzeć na występy naszych reprezentantów w meczu z Ukrainą, z którą ponieśliśmy straszliwą klęskę, nieznacznie rekompensowaną sukcesem w szachach szybkich. Również panowie nie zachwycili w kolejnym meczu z Węgrami. W Budapeszcie jedynie nasze szachistki stanęły na wysokości zadania i nadal swoimi występami, jak np. w warszawskich DME bronią honoru naszej reprezentacji. Dobrze się też stało, że po raz pierwszy nasze dwa zespoły wystąpiły w Mitropa Cup, rozgrywanym w Słowacji. Jeszcze lepiej, że wystawiliśmy tam zespoły złożone z naszej utalentowanej młodzieży, w zdecydowanej większości juniorów. Niestety i tam nie było powodów do zachwytu. Nasza młodzież nie nawiązała walki z najlepszymi ekipami, wyraźnie im ustępując.

///////////////////////////////////////////////////

W dziale partii komentowanych są następujące pojedynki z moimi uwagami:

Caruana-Gajewski, Condino 2014
Macieja-Sargissian, Chicago 2014
Caruana-Swidler, Stavanger 2014

Przedstawiam Państwu ciekawą książkę traktującą znany motyw kombinacyjny „Odciągnięcie”. Autor na bazie wielu pouczających przykładów przedstawia ten temat i omawia jego mechanizmy działania.

Jednym słowem jest to podręcznik do nauki gry środkowej w zakresie taktyki.  Polecam go także trenerom do pracy z młodzieżą.

Damazy Sobiecki
Odciągnięcie
Podręcznik do nauki gry środkowej
136 stron
21 złoty
Książkę można zamawiać w wydawnictwie Penelopa

Znany mistrz międzynarodowy z Warszawy Andrzej Adamski napisał drugą po – swojej pracy „Moje fascynacje szachowe” – książkę o sztuce analizy.

Autor jest przekonany, że jego nowe dzieło pomoże ambitnym zawodniczkom i zawodnikom w podniesieniu ich poziomu szachowego. Książka może służyć także pomocą trenerom w ich pracy szkoleniowej.

Przyjemnej i owocnej lektury!

Andrzej Adamski
Szachowe Dylematy
poprzez analizę do mistrzostwa
Format: 240×160
201 stron
Cena 37.80 złoty
Wydawnictwo Penelopa