Jest to książka repertuarowa dla białych po 1.d4. Duński arcymistrz Lars Schandorf omawia systemy dla czarnych w gambicie hetmańskim w 8 rozdziałach. Cennym uzupełnieniem są partie komentowane (77).

Książkę można zamówić w firmie Niggemann.

Jako ilustrację analogicznych problemów w szermierce, CO TYCH OBSERWOWANYCH W SZACHACH, można przywołać artykuł, który ukazał się w dodatku „Trójmiasto”, w Gazecie Wyborczej z dnia 3 sierpnia 2012 roku.

Szermierka to znacznie bardziej popularny sport niż szachy, i gdy czołowi zawodnicy odnoszą dramatyczne porażki, w gazetach pojawiają się artykuły podważające sens angażowania takich zawodników w zawody wysokiej rangi. W artykule tym wskazano, że porażka Sylwii Gruchały nie jest jednostkowym wydarzeniem, lecz zapewne przykrą konsekwencją niesportowego podejścia do własnej konkurencji. Trudno  nie zauważyć tu analogii do postawy am Bartłomieja Macieji, lecz oddźwięk tych dwóch przypadków jest diametralnie różny. Nasz dawny czołowy arcymistrz ma nadal zapewnione lukratywne miejsce w kadrze narodowej, a gazety milczą o jego przypadku. Nic dziwnego, w Polsce szachy to sport niszowy, a wszelkie problemy z zawodnikami raczej nie są upubliczniane.

Na stronie „Szacharni” odbyła się dyskusja dotycząca mojego tekstu.

Michał Krasenkow Co za brednie? Bartek wywalczył miejsce w reprezentacji zgodnie z regulaminem, zdobywając wicemistrzostwo kraju. Nie można było go nie powołać. Koniec, kropka.

Krzysztof Długosz Michale, cenę Cię nieprawdopodobnie, ale taka opinia trenera kadry Polski jest dla mnie nie zrozumiała. Przecież ty, jako znakomity szachista wiesz wszystko (no może, prawie wszystko), że można inaczej. Walcz …

Michał Krasenkow Już walczyliśmy. I ten regulamin wywalczyliśmy. Właśnie żeby decydowały obiektywne kryteria, zapisane na papierze, a nie „wyniki sportowe” wg. działaczy lub p.Konikowskiego, który ma takie same prawo wypowiadać się w sprawach szachów polskich, jak np. ja w rosyjskich, czyli żadnego.

Michał Krasenkow Oczywiście mówię o prawie moralnym, a nie formalnym.

Krzysztof Długosz Ty wywalczyłeś?! Jako trener? Przecież Michale dzięki temu Ty jesteś bez bez możliwości podjęcia jakiejkolwiek decyzji. To Ciebie będą rozliczać z wyniku na olimpiadzie Jakie tu morale i formale. Jeśli będzie kicha, to Ty będziesz winien!!

Krzysztof Bulski Zupełnie nie rozumiem rozpoczętej przez p.Krzysztof Długosz dyskusji – skoro jest stworzony regulamin, to trzeba się go trzymać i powoływać do reprezentacji zgodnie z jego wytycznymi. Bartek na najważniejszym turnieju (MP) pokonał przeciwników (w tym Darka), był lepszy i pełnoprawnie wywalczył sobie miejsce. Nie powołanie go byłoby grubym oszustwem.

Krzysztof Długosz Krzysiu, myśl. Jak ktoś w danym momencie przekracza regulamin, to co … skasować go? Wytyczne mieliśmy już kilka lat temu. Nie ma za tego powodu euforii. Walczmy o lepiej!

Krzysztof Bulski Ewentualnie można się zastanowić nad zmianą regulaminu na przyszły rok, choć moim zdaniem powoływanie na podstawie wyników Mistrzostw Polski jest dość rozsądne. W każdym razie wg mnie i moich myśli nie stosowanie się lub naginanie ustalonego regulaminu jest niedopuszczalne. Oczywiście kasować nikogo nie trzeba:)

Michał Krasenkow Najśmieszniejsze jest to, że gdy Bartek miał wysoki ranking, „szczygłowcy” (nie pamiętam, czy akurat p.Konikowski czy ktoś inny z tej grupy) krzyczeli, że „rankingi nie grają” i że należy stosować „system amerykański”. Nie z szachów, bo tam…

///////////////////////////////

O tym, że regulamin powoływania polskiej kadry jest bzdurny i hamuje rozwój sportowy utalentowanej młodzieży, wiemy od dawna. Nie może być tak, że o reprezentowaniu barw Polski na olimpiadzie decyduje tylko jedno kryterium: Mistrzostwa Polski. A nie bierze się pod uwagę inne aspekty, jak wyniki w turniejach międzynarodowych, twórczy rozwój zawodnika  i jego przyszłościowa przydatność w bronieniu barw Polski w ważnych imprezach.

Chyba widać to jasno, że Bartłomiej Macieja od lat nie czyni żadnych postępów sportowych i utrzymuje się w kadrze tylko dzięki regulaminowi, którego podobno sam jest autorem. Jasno to ilustruje Rating Progress FIDE.

Wpowiedź trenera kadry Krasenkowa: Już walczyliśmy. I ten regulamin wywalczyliśmy. Właśnie żeby decydowały obiektywne kryteria, zapisane na papierze, a nie „wyniki sportowe” wg. działaczy lub p.Konikowskiego, który ma takie same prawo wypowiadać się w sprawach szachów polskich, jak np. ja w rosyjskich, czyli żadnego.

Według trenera Michała Krasenkowa najważniejszym kryterium jest papierek a nie wyniki sportowe. Co za nonsens! Oczywiście łatwiej jest powoływać się na papierek, niż samemu podejmować decyzję. To w końcu jaka jest rola trenera kadry w Polskim Związku Szachowym? Kasowanie honorarium tylko za uczestnictwo w imprezach?

Przy tej okazji mam pytanie, czy Michał Krasenkow przygotowuje polskich zawodników do najważniejszych imprez. Czy takie działania miały miejsce przed tegorocznymi mistrzostwami Europy, meczu z Ukrainą i występu mistrza Polski Mateusza Bartla w Dortmundzie? Czy trener kadry otrzymuje tylko pieniądze za to, że nazywa się Michał Krasenkow?

Przypominam, że Michał Krasenkow na ostatniej olimpiadzie w 2010 roku podjął błędną i pozbawioną wszelkiej logiki decyzję o wstawieniu najsłabszego zawodnika Bartłomieja Macieję do ostatniego i ważnego meczu przeciwko Węgrom: Muszę też zwrócić uwagę na niezrozumiałą decyzję kapitana zespołu Michała Krasenkowa w ostatnim meczu przeciwko Węgrom. Wystawienie do gry najsłabszego zawodnika naszej ekipy Bartłomieja Maciei było – według mnie – nieprzemyślanym krokiem. Bartosz Soćko, który jest o klasę silniejszy od Maciei, nie musiałby przecież przegrać przeciwko Zoltanowi Almasi. Byłyby więc szanse na osiągnięcie lepszej lokaty. A tak widzieliśmy na drugiej szachownicy grę do jednej bramki! (Pełny tekst).

Zwracam uwagę Michałowi Krasenkowowi na to, że mam prawo wypowiadania się o problemach polskich szachów. Jestem Polakiem i mam obywatelstwo polskie, którego nigdy się  nie zrzeknę. Od 1961 roku jestem do dnia dzisiejszego emocjonalnie związany z naszymi szachami. Pracowałem w Polsce wiele lat jako trener i miałem sporo sukcesów na polu szkolenia. Napisałem więcej książek i artykułów szkoleniowych dla polskiej młodzieży, niż urodzony w Związku Radzieckim Michał (Michaił) Krasenkow, którego więź z naszym krajem polega prawdopodobnie tylko na posiadaniu polskiego paszportu!

Mamy bardzo zdolną młodzież i o tym pisałem wielokrotnie. Tymczasem władze Polskiego Związku Szachowego nie doceniają tego i z uporem popierają zawodników nie rokujących żadnych nadziei na przyszłość. Ważniejsze są jakieś absurdalne przepisy, które tylko utrudniają dynamiczny rozwój naszej utalentowanej młodzieży i tym samym wychowanie zawodnika światowej klasy! To co jest możliwe w innych krajach u nas nie wchodzi w grę, bo ważniejsze są jakieś bzdurne drukowane regulaminy i osobiste układy!

Trener kadry musi mieć rozeznanie w sytuacji i podejmować samodzielnie decyzje a nie ulegać jakimś zewnętrznym presjom. Przypominam, że w latach 1978-1981 pełniłem tę funkcję. Na olimpiadę na Malcie powołałem taką drużynę: Hanna Ereńska-Radzewska, Grażyna Szmacińska, Małgorzata Wiese i Agnieszka Brustman. W ekipie nie znalazła się wielokrotna mistrzyni Polski Anna Jurczyńska, która na olimpiadzie w Buenos Aires w 1978 roku zdobyła brązowy medal za indywidualny wynik na III szachownicy. W tym samym roku pokonała w meczu o mistrzostwo Polski Małgorzatę Wiese i ja jej w tym pomogłem jako trener. Dwa lata później nie znalazła się w drużynie olimpijskiej. Krytykowano mnie za tę decyzję i ostrzegano, że w przypadku niepowodzenia stracę pracę. Ale ja miałem swoją koncepcję, która odniosła wielki sukces. Nasze szachistki zdobyły brązowy medal! Najmłodsze w drużynie Małgorzata Wiese zdobyła 6.5 z 11 partii i Agnieszka Brustman 8 z 11, za co otrzymała srebrny medal na szachownicy rezerwowej.

Tak powinien postępować trener kadry! Ryzyko jest oczywiście wliczone w ten zawód. Ale tylko w ten sposób można osiągnąć wyższe cele.

Jedno jest pewne, że Michał Krasenkow tego problemu po prostu nie czuje, gdyż nie ma w tym żadnego emocjonalnego interesu!

Dla przypomnienia: Dariusz Świercz poza burtą!

Dzisiaj zakończył się w szwajcarskim mieście Biel silny arcymistrzowski turniej kategorii 21 (średni ranking 2756), który rozpoczął się 21 lipca.

Uczestnicy

Turniej obfitował w wiele emocji i zakończył się niespodziewanym zwycięstwem Chińczyka Wang Hao, który wyprzedził pewnego faworyta Magnusa Carlsena. Za wygraną partię liczono 3 punkty, natomiast za remis 1 punkt. Aleksandra Morozewicza, który ze względów zdrowotnych wycofal się z turnieju, zastąpił Viktor Bologan z Mołdawii.

Końcowe wyniki

Strona turnieju
Transmisja

Videoportal

ChessBase News 1 (wersja niemiecka)
ChessBase News 2 (wersja niemiecka)
ChessBase News 3 (wersja niemiecka)
ChessBase News 4 (wersja niemiecka)
ChessBase News 5 (wersja niemiecka)
ChessBase News 6 (wersja niemiecka)
ChessBase News 7 (wersja niemiecka)
ChessBase News 8 (wersja niemiecka)
ChessBase News 9 (wersja niemiecka)
ChessBase News 10 (wersja niemiecka)
ChessBase News 11 (wersja niemiecka)
ChessBase News 12 (wersja niemiecka)
ChessBase News 13 (wersja niemiecka)

ChessBase News 1 (wersja angielska)
ChessBase News 2 (wersja angielska)
ChessBase News 3 (wersja angielska)
ChessBase News 4 (wersja angielska)
ChessBase News 5 (wersja angielska)
ChessBase News 6 (wersja angielska)
ChessBase News 7 (wersja angielska)
ChessBase News 8 (wersja angielska)
ChessBase News 9 (wersja angielska)
ChessBase News 10 (wersja angielska)
ChessBase News 11 (wersja angielska)

Na ostatniej liście rankingowej FIDE Bartłomiej Macieja został sklasyfikowany na dalekim miejscu z 2594 punktami. Trudno od zawodnika oczekiwać jednak postępów sportowych, gdy unika się gry w silnych turniejach i szachy traktuje się jako turystyczną rozrywkę.

Mimo tego arcymistrz Polonii Warszawa cieszy się szczególnymi względami wiceprezesa ds. sportowych Włodzimierza Schmidta, który go znowu powołał do reprezentacji olimpijskiej.

Mamy sporo utalentowanych i ambitnych zawodników, którzy mogą godnie reprezentować polskie szachy. To są przede wszystkim zawodnicy przyszłości i im powinno dać się szansę.  Tak czynią też inne kraje, które wspierają swoje talenty!

Władze Polskiego Związku Szachowego prowadzą inną politykę sportową. Wiadomo o tym, że Bartłomiej Macieja nie tylko od lat nie czyni żadnych postępów, lecz systematycznie cofa się do tyłu.  Ale to nie stanowi żadnej przeszkody, aby go ciągle powoływać do reprezentacji kraju na najważniejsze imprezy szachowe.

Prześledźmy „postępy” tego zawodnika w świetle danych FIDE:

Rating Progress

W trakcie dyskusji dotyczącej tekstu „Analiza Andrzeja Filipowicza (1)” Marcin Zimerman wyraził swoją krytykę w odniesieniu do miesięcznika „Magazyn Szachista”. Na temat znaczenia literatury szachowej pisałem wielokrotnie w różnych źródłach. Uważam, że każda książka i pismo szachowe wnosi swój wkład w rozwój szachów.

„Magazyn Szachista” jest jedynym miesięcznikiem polskim, który ukazuje się regularnie w ilości 12 numerów w roku. Jego celem jest informacja o życiu szachowym w naszym kraju i udziału polskich szachistek i szachistów w imprezach międzynarodowych. W każdym numerze jest zgromadzony ciekawy materiał, przeznaczony dla szerokiej masy sympatyków królewskiej gry w Polsce. Jeśli tak długo egzystuje, to świadczy o swych wiernych odbiorcach, którzy poprzez prenumeratę wspierają finansowo pismo z prostego powodu: „Magazyn Szachista” się im podoba!

Oczywiście są różne gusta i zapotrzebowanie na treść oczekiwanego materiału. Są osoby, które szukają coś innego. Nie widzę w tym żadnego problemu. W kraju jest duży wybór pism szachowych. Można więc zostać czytelnikiem „Panoramy Szachowej” czy „Mata”. Nikt nikogo nie zmusza więc do kupowania i studiowania „Magazynu Szachista”. Natomiast jest trudno nasze rodzime miesięczniki porównywać z „Schach”, które jest pismem przeznaczonym dla niemieckiego odbiorcy i ma zupełnie inne cele.

Pisma i książki szachowe są „nieśmiertelne”. Będą tak długo służyć sympatykom szachów, jak długo będzie istniała nasza dyscyplina. Sam korzystam często  z literatury szachowej starszej ode mnie i podobnie przyszłe pokolenia będą to czynić. Internet nie zastąpi nigdy wiedzy w formie papierowej. Na pewno jest on dużym zagrożeniem, ale nigdy nie wyprze  całkowicie literatury w klasycznej formie. Zresztą to co jest zawarte w książkach czy pismach szachowych nie znajdzie się w materiałach opublikowanych w Internecie. Tam są często podane suche wyniki bez odpowiednich komentarzy lub ocen fachowców, które są bardzo cenne, niezależnie od kategorii autora.

Nie bądźmy więc pesymistami. Cieszmy się z tego, że są jeszcze w Polsce zdeterminowani autorzy, którzy za marne pieniądze poświęcają swój czas na publikowanie różnych materiałów informacyjno-szkoleniowych i wydawnictwa, które zamieszczają te prace, mimo przeważnie małych zysków.

Bez literatury fachowej nie będzie dalszego rozwoju królewskiej gry!

W uzupełnieniu polecam lekturę interesującego tekstu Krzystofa Kledzika: Polemika.

Krzysztof Kledzik był naocznym świadkiem meczu Wojtaszek-Jobava. Jego sprawozdanie z tej impezy i film jest na mojej stronie.

Pojedynek Wojtaszek-Jobava

Na sierpniowej liście rankingowej Radosław Wojtaszek jest na 27 pozycji z 2717 punktami. Mateusz Bartel z 2654 punktami zajmuje 95 miejsce.

Miejsca Polek: Monika Soćko 24-2467, Iweta Rajlich 57-2412, Joanna Majdan-Gajewska 77-2383, Jolanta Zawadzka 83-2377, Karina Szczepkowska-Horowska 85-2375.

Na liście najlepszych juniorów Dariusz Świercz znajduje się na 17 miejscu z 2594 punktami, natomiast Klaudia Kulon jest na 26 pozycji z 2259 punktami.

Czołówka mężczyzn

Czołówka kobiet

Dokładne informacje:

Czołówka mężczyzn
Czołówka kobiet
Czołówka juniorów
Czołówka juniorek
Lista polskich szachistów
Lista polskich szachistek

ChessBase News (wersja niemiecka)

Znany arbiter szachowy i autor świetnych felietonów publikowanych w „Magazynie Szachowym” o problemach sędziowania w szachach Zygmunt Ryll przysłał książeczkę o międzynarodowych festiwalach im. Józefa Dominika. Zawarta jest w niej historia turniejów szachowych w Dobczycach.

Interesująca lektura. Polecam!

Józef Dominik w Wikipedii

Na turnieju w Pardubicach Kacper Piorun za zdobycie 6.5 z 9 partii i uzyskany ranking 2615 wywalczył trzecią i ostatnią normę arcymistrzowską.

Końcowe wyniki

Przypominam, że Polak jest aktualnym mistrzem świata w rozrywce szachowej tzw. solvingu i w tej konkurencji posiada także tytuł arcymistrza.

Indywidualny rezultat Kacpra Pioruna