Na stronie PZSzach-u opublikowano nowy Regulamin Kwalifikacyjny, określający sposób postępowania przy nadawaniu kategorii i tytułów szachowych.

Analizując uchwalone wymogi narzuca się nieodparta myśl, iż wkrótce aby osiągnąć tytuł mistrza, trzeba będzie znać jedynie prawidłowe ruchy bierek szachowych. Niestety nie tylko ranking ELO ulega systematycznej inflacji, lecz również i wymagania stawiane kandydatom do tytułów szachowych.

Nie dziwmy się zatem, że coraz bardziej pęcznieje lista niczym nie wyróżniających się mistrzów i arcymistrzów szachowych, których tytuły obecnie już niewiele znaczą.

Z dużym napięciem oczekiwaliśmy pojedynku w 4 rundzie turnieju w Wijk aan Zee Jana-Krzysztofa Dudy z Anną Muzychuk. W wybranym przez naszego arcymistrza wariancie po 5.d3 nie jest łatwo uzyskać przewagę debiutową i przeciwniczka wyrównała dość szybko grę. W dalszej części partii sytuacja na szachownicy się zaostrzyła i Duda w krytycznym momencie wykonał przegrywający ruch 28.Wf1?? (Prawidłowe było 28.We1!).

Trzeba przyznać, że arcymistrzyni grała ciekawe szachy. Dla inicjatywy ofiarowała dwa pionki i w końcowym efekcie – po wykorzystaniu niedokładnej gry Polaka – zorganizowała atak matowy.

Moja uwaga: Nasz młody arcymistrz powinien rozszerzyć swój repertuar debiutowy o główne warianty w partii hiszpańskiej, a więc zamiast 5.d3 polecam 5.0-0  itd.

W najnowszym Magazynie Szachista (styczeń 2014) napisałem: „W pojedynkach na wysokim szczeblu jest obecnie trudno osiągnąć przewagę w fazie debiutowej i dlatego walka przesuwa się przeważnie na pozostałe stadia partii. Bardzo często rozstrzygnięcie pada dopiero w grze końcowej…”.

Takich przypadków jest rzeczywiście sporo na szczycie światowej piramidy i to odnosi się przeważnie do ścisłej czołówki. Oczywiście nie oznacza to jej rezygnacji z pracy nad debiutami, ale wskazuje że jest to zadanie wymagające dużego wysiłku i zaangażowania w samokształcenie.  Dlatego zwracam uwagę młodym i ambitnym zawodnikom na to zagadnienie i jednocześnie przestrzegam ich przed bezkrytycznym przyjmowaniem rozpowszechnianej po meczu Anand-Carlsen błędnej teorii, że obecnie nadszedł nowy trend w szachach: Debiuty rzekomo staną się mniej ważne, a szachiści większy nacisk położą na inne części partii.

Podchodźcie z dużym dystansem do takich wskazówek. Jeśli chcecie osiągać wyniki na skalę światową, to pracujcie nad otwarciami. Taki trening rozwija twórczo zawodnika i daje szanse na pokonanie nawet silniejszego przeciwnika. Zachęcam do stosowania gambitów, które rozwijają kwalifikacje taktyczne.

W II rundzie tegorocznego turnieju A w Wijk aan Zee młody węgierski arcymistrz Richard Rapport (2691) wybrał przeciwko byłemu wicemistrzowi świata Borysowi Gelfandowi (2777) ostry gambit budapeszteński i pojedynek rozstrzygnął na swoją korzyść.

Obejrzyjmy tę partię:

Po dwóch rundach turnieju w Wijk aan Zee 2014 Radosław Wojtaszek ma zaledwie pół punkta. Przypuszczamy jednak, że to chwilowy spadek formy i Radek ruszy w końcu do boju i zacznie zdobywać punkty konieczne do wygrania grupy B. Tym bardziej, że Radek ma na miejscu pomoc w osobie swojej przyjaciółki rosyjskiej arcymistrzyni Aliny Kaszlinskiej.

Przypominam świetną partię Wojtaszka z turnieju w Zurichu. Takich pojedynków oczekujemy od naszego arcymistrza w Wijk aan Zee.

Kot z bukietem róż, dla wygranego w szachy

Kotek z różami…

Przy dzisiejszej technice

Wszystko jest możliwe?

Uzbierane godzinami

Za tym bukietem, oczy – wystraszone?

Nie wiemy komu, kwiaty przeznaczone

Jeśli to, z tej rodziny, piękne – imieniny!

Bez względu, jakie spotkają ich – miny!

Ten kotek, dzisiaj, zbyt rano wstał,

Bo jest jeszcze, taki rozczochrany?

Pewnie za chwilę, bałagan poprawi

Jak, z natury, to sobie przypomni?

Może jemu, tak się śpieszyło,

Także, na drodze nikogo nie było

By mógł, o takim roztargnieniu

Wspomnieć, tak w okamgnieniu

Dla mocniejszego podkreślenia – efektu

Przydało by się trochę więcej – blasku?

Uwydatnił by się, cały kolor wyraziście?

To oddaje, tylko fotografia – oczywiście!

Józef Rybak 11.01.2014 r.