lip
10

Magnus Carlsen rozegrał w trakcie mistrzostw świata w grze błyskawicznej i szybkiej w Dubaju szereg interesujących pojedynków pod kątem teorii debiutów.

W przedstawionej partii (rapid) mistrz świata zastosował ciekawy ruch 7.a3!?, który obecnie coraz częściej spotyka się w praktyce turniejowej. Jego idea jest oczywista: zapobiec ewentualnemu związaniu skoczka po Gf8-b4.

Główne warianty wynikają po 7.Hd2, 7.Ge2 oraz 7.Gd3.

URL Trackback

Trackback - notka

Komentarzy: 4

  • Radko

    Znakomita partia i świadczy o świetnej znajomości teorii debiutów przez mistrza świata.

  • Marius Ringwelski

    „Znakomita partia i świadczy o świetnej znajomości teorii debiutów przez mistrza świata.”
    Wiecej propagandy nie mozna? Czy ktokolwiek ta partie chociaz z grubsza analizowal?
    Rownodobrze mozna napisac:
    Partia świadczy o świetnej znajomości teorii debiutów przez Potkina, ktory po rzadkim 7.a3 bez problemow wyrownal.
    Ofiara 16.Sf6+ jest niepoprawa i prowadzi po 16.gf 17.Gxh7+ Kg7! (idea Th8 i Kf8) Dg3+ Kxh7 19.Dh4+ Kh8 20.Td3 Le4! (tego Potkin widocznie nie spostrzegl) i biale musza dawac wiecznego szacha, a po 21.Tc3? Dxc3!! 22.bc fe wygrywaja czarne.
    Prosze wiec o troche bardziej objektywna ocene sytuacji.
    Partia byla ciekawa, debiut przebiegal wyrownanie, a po niepoprawnej ofiarze 16 Sf6+ czarne sie zle bronily i przegraly.

    Pordrawiam

  • Radko

    Tak to jest w szachach. Ten przegrywa, kto ostatni zrobi błąd. Carlsen musiał znać doskonale ten wariant i liczył na błąd przeciwnika. W blicu można było oczekiwać, że Potkin nie znajdzie 20…Ge4! Ofiara po 16.Sf6 nie gwarantowała wygranej, ale dawała szanse na wygraną. Na tym polegała świetna znajomość teorii tego wariantu.

Dodaj komentarz

Musisz sięzalogować aby móc komentować.

%d bloggers like this: