Niepowodzeniem polskiej ekipy w składzie GM Tomasz Markowski, GM Robert Kempiński, GM Paweł Jaracz, GM Bartłomiej Heberla i WGM Barbara Jaracz zakończył się udział w turnieju otwartym w Dreźnie.
W turnieju zwyciężył Worobiow 7 pkt przed Turowem i Zachartsowem po 6.5 pkt.
Miejsca naszych arcymistrzów:
11. Kempiński 6 pkt.
13. Heberla 6 pkt.
16. P.Jaracz 5.5 pkt.
28. Markowski 5 pkt.
43. B.Jaracz 4.5 pkt.
Strona turnieju
Wyniki
Krystyna Hołuj-Radzikowska w Wikipedii
Dzisiaj zakończył w Warszawie I ARCYMISTRZOWSKI TURNIEJ KOBIET im. KRYSTYNY HOŁUJ-RADZIKOWSKIEJ pod honorowym patronatem Hanny Gronkiewicz – Waltz – Prezydenta m.st. Warszawy oraz Doroty Idzi – Prezesa Polskiego Stowarzyszenia Sportu Kobiet i Członka Prezydium PKOl.
Sukces odniosły polskie arcymistrzynie Karina Szczepkowska-Horowska i Iweta Rajlich, które zdobyły 8 punktów i wspólnie podzieliły 1-2 miejsce.
W dniach 29.03.1978 – 1.4.1978 planowany był w Elblągu mecz barażowy o tytuł mistrzyni Polski pomiędzy Anną Jurczyńską (KKSz Hutnik Kraków) i Małgorzatą Wiese (KS Formet Bydgoszcz). Stawką pojedynku był nie tylko zaszczytny tytuł najlepszej szachistki kraju, ale także awans do ekipy olimpijskiej i start w turnieju strefowym.
Byłem w tym czasie członkiem KKSz Hutnik Kraków i prowadziłem zajęcia z juniorami. Prezes klubu Jerzy Krzyworzeka zwrócił się do mnie z propozycją podjęcia się roli trenera p. Anny. Miałem najpierw przygotować zawodniczkę do meczu i potem jechać z nią do Elbląga. Z treningiem nie było żadnych problemów. Spotykaliśmy się przez miesiąc dwa razy w tygodniu. Miałem mały zbiór partii Małgorzaty Wiese i to było bardzo przydatne w przygotowaniach. Wiedziałem, że gra dobrze taktycznie. Określiłem więc strategię gry: grać pozycyjnie i unikać ostrej gry. W tym celu zaproponowałem pewien zestaw wariantów, który został przez Annę Jurczyńską przyjęty. W ciągu wielu godzin naszych spotkań ćwiczyliśmy te właśnie otwarcia.
Natomiast – z pewnych względów – nie miałem ochoty jechać do Elbląga. Wobec nalegań prezesa w końcu się zgodziłem pod warunkiem, że pojedzie z nami członek pierwszej drużyny kandydat Stanisław Porębski. Określiłem nasze zadania: ja będę odpowiedzialny za stronę szachową, natomiast Porębski za dobre samopoczucie naszej podopiecznej w czasie meczu. Pojechaliśmy więc w trójkę. Małgorzata Wiese zjawiła się w Elblągu z ojcem i trenerem mistrzem Julianem Gralką.
Anna Jurczyńska grała zgodnie z planem i mecz wygrała w stosunku 2.5-1.5. Na zakończeniu meczu zjawił się sekretarz generalny Polskiego Związku Szachowego Jan Eberle, który niespodziewanie zaproponował mi stanowisku trenera kadry. Jak do tego doszło, opisalem na mojej stronie w Ciekawostkach 2007 w punkcie 1. Jak zostałem trenerem kadry Polskiego Związku Szachowego!
W latach 80-tych minionego stulecia miałem zajęcia w Dortmundzie z pewną grupą klubowych szachistów. Moim zadaniem było opracowanie repertuaru debiutowego białymi i czarnymi.
Przeciwko obronie królewsko-indyjskiej i nowoczesnemu Benoni zaproponowałem ostry atak czterech pionków po ruchach 1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.Sc3 Gg7 4.e4 d6 5.f4 0-0 6.Sf3 c5 7.d5 e6 8.0-0 exd5 i teraz po 9.exd5 mamy wariant czterech pionków w obronie królewsko-indyjskiej, natomiast po 9.cxd5 powstaje pozycja z nowoczesnego Benoni. Do tej samej sytuacji możemy dojść w innej kolejności posunięć 1.d4 Sf6 2.c4 c5 3.d5 e6 4.Sc3 exd5 5.cxd5 d6 6.e4 g6 7.e4 Gg7 itd.
Sam grywałem te pozycje z dużym powodzeniem w partiach normalych i korespondencyjnych. Miałem więc kolosalne doświadczenie w tym temacie. Po skończonych zajęciach zebrany materiał postanowilem opublikować. Amerykańskie wydawnictwo Chess Enterprises z miejsca przyjęło moją propozycję i tak powstała książeczka pt. Modern Benoni-Four Pawns Attack. Natomiast dla Ericha Münstera z Norymbergii opracowałem ten materiał w formie biuletynu pt. Dreibauernangriff z komentarzem znaczkowym.
Modern Benoni-Four Pawns Attack
Jerzy Konikowski
Coraopolis, Pennsylvania
Chess Enterprises, Inc 1987
70 stron
ISBN-0-931462-71-1
Książkę tłumaczył na angielski Paul Zbigniew Janicki
