Marka „Konikowski” to szachowa wyższa półka na rynku publicystycznym.

Wie o tym każdy, kto czyta książki szachowe. Autor znany i uznany na rynku polskim i międzynarodowym. Dzięki Panie Jerzy!

„Ciekawą biografię Jerzego Konikowskiego autora tychże testów i przeszło 135 innych szachowych książek można znaleźć na:

http://www.janprzewoznik.pl/artykuly/f03_jerzy_konikowski.php”

zr http://czasnaszachy.pl/szachowa-polka-mistrzowie-swiata-i-ich-400-kombinacji-szachowych/

Ciekawy artykuł, tylko dlaczego podany jest link nie do strony pana Konikowskiego? Przecież to rzetelniejsze i kompetentne źródło informacji, nie mówiąc już o zwykłej przyzwoitości wobec osoby, która się opisuje – a osoba ta przecież żyje i tworzy nadal.

Uzupełniam ten brak, oto link http://konikowski.net/

Info o Jerzym Konikowskim autorstwa Przemysława Jahra http://www.szachypolskie.pl/jerzy-konikowski/

Coraz częściej spotkać się można z procederem kradzieży własności intelektualnej, także w środowisko szachowym. Mocne słowa, ale może wtedy dotrze to do osób, które po macoszemu traktują cieżką pracę i własność intelektualną innych ludzi. Zżynane są całe karty książek czy artykułów bez jakiejkolwiek odpowiedzialności. Czy to dobry przykład dla młodzieży?

Oto przykład

http://zielonizielonka.info/index.php?option=com_content&view=article&id=7:zasady-pracy-szkoleniowej-nad-debiutami&catid=10:technika-gry

Copyright

„Żadna cześć tej pracy nie może być powielana i rozpowszechniana, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób (elektroniczny, mechaniczny) włącznie z fotokopiowaniem (…)”.

Dodam, że nikt z Panem Jerzy Konikowskim nie kontaktował się aby zapytać czy można umieścić rzeczony artykuł, który poza tym wyraźnie sugeruje, że dedykowanie napisał go autor; nie też użyto formy cytatu.

Gdyby taki kontakt nastąpił to Pan Jerzy Konikowski z pewnością odzieliłby zgody na powielenie wybranych artykułów ze bogatej skądinąd pracy publicystycznej i szkoleniowej.

Moja krótka opinia o książce „Szachy dla przyszłych mistrzów”

„Gratuluję kolejnej książki napisanej w j.polskim! Długo trzymał Pan ten projekt w tajemnicy – i bardzo dobrze; a tu taka bomba i zarazem‚ pstryczek’ dla tych wszystkich „mędrców” z gadania których nic konkretnego nie wynika, bo do zadania trzeba podejść jak rasowy szachista – profesjonalnie. Przemyśleć, usiąść i napisać; wziąć za ten materiał odpowiedzialność. Z pewnością to kompendium wiedzy przyda się młodym polskich szachistom (czyt. będziemy mieli zawodnika w top10)”

zr http://www.blog.konikowski.net/2015/11/03/nowa-ksiazka-szachowa-w-rm/

Kontynuacja odcinka 2

Początek

W polskiej Wikipedii m.in. czytamy:

„Szachy – miesięcznik wydawany w latach 1947–1990, przez ten okres jedyne polskie czasopismo poświęcone szachom.

Założycielami czasopisma byli Tadeusz Czarnecki, Stanisław Gawlikowski oraz Marian Wróbel. Pierwszy numer ukazał się w styczniu 1947 roku. Do roku 1950 miesięcznik był oficjalnym organem Polskiego Związku Szachowego, do roku 1956 – Komitetu Kultury Fizycznej, zaś od roku 1957 był pismem niezależnym. Ostatnim wydawcą była Młodzieżowa Agencja Wydawnicza RSW Prasa-Książka-Ruch…”.

Znany działacz, instruktor oraz sędzia szachowy ze Śląska Mirosław Gnieciak  posiada w swoich zbiorach dowody, które obalają tę tezę.

W Częstochowie w marcu 1946 roku ukazał się bowiem pierwszy numer miesięcznika SZACHY poświęconego grze i kompozycji szachowej pod redakcją S.Limbacha i A.Michałowskiego. 

W plebiscycie na najlepszą partię w rozgrywkach I-ligi niemieckiej w sezonie 2015/16 zwyciężył polski arcymistrz Jan Krzysztof Duda:

1. Jan-Krzysztof Duda-Grzegorz Gajewski 26
2. Jaroslaw Krassowizkij-Robin van Kampen 20
3. Jonathan Carlstedt-Chanda Sandipan 19
4. Richard Rapport-Li Chao 18
5. Richard Rapport-Levon Aronian 15
6. Alexander Raykhman-Thies Heinemann 12
7. Bernd Vökler-Mihail Saltaev 11
8. Alexander Markgraf-Michael Feygin 8
9. Mikheil Mchedlishvili-Mircea Parligras 7
10. Emil Powierski-Petr Haba 7
11.-12. Tigran Gharamian-Markus Ragger 5
11.-12. Rustam Kasimdzhanov-Li Chao 5
13. Patrick Zelbel-Roeland Pruijssers 5
14. Matthias Blübaum-Alexander Belezky 4
15. Kacper Piorun-Uwe Bönsch 3

Serdeczne gratulacje!

Źródło

Partia na blogu

Kontynuacja odcinka 83

Bardzo dobrze, że w piśmie resortowym Polskiego Związku Szachowego „Mat” ostatnio często przedstawia się problemy znajomości debiutów naszej czołówki.

W wywiadzie z Danielem Sadzikowskim Paweł Dudziński poruszył istotny aspekt: 

Niestety z tą znajomością teorii otwarć ogólnie nie jest jeszcze tak super, choć widać już u niektórych zawodników postępy w tym zakresie. Najlepiej wyszkolonym polskim zawodnikiem pod tym względem jest bez wątpienia Jan Krzysztof Duda. Ma dobrze opracowany repertuar debiutowy i dopasowany do jego stylu gry. Systematycznie pchnie się w górę, co widać po jakości jego partii oraz wyników.

Należą się więc słowa uznania jego trenerom, którzy dali mu mocne fundamenty zrozumienia istoty współczesnych szachów. W takim kierunku powinno się pracować z naszą młodzieżą!

Można zgodzić się z Danielem Sadzikowskim, że w Polsce brakuje rzeczywiście turniejów wysokiej klasy, ale jest ich sporo w Europie. Jest więc wiele możliwości podwyższania swych kwalifikacji twórczych i sportowych.

Wszystko zależy od jakości samoszkolenia oraz ilości włożonej w to pracy.

Włodzimierz Schmidt w wywiadzie (Mat 3-2016) powiedział: „Trenowałem 4-6 godzin, a powinienem 6-8 godzin …”. Za mało.

Obecnie czołówka światowa poświęca dziennie na szkolenie 10-12 godzin!

We wpisie „Z życia MASz (3)“ rozgorzała dyskusja na temat wyników naszej młodzieży na ostatnich mistrzostwach świata do lat 20 oraz mistrzostwach Europy do 18 lat.

Staramy się w niej wyjaśnić przyczyny spadku formy naszej młodzieży w tych imprezach. Jeden srebrny medal Igora Janika to z pewnością za mało w porównaniu z przeszłością, kiedy to przywożono „worek medali”.

Zwracam uwagę na komentarz Internauty MolderX (nazwisko jest mi znane):

Każdy zarówno trener jak i jego podopieczny powinien po przegranej wyciągać wnioski i pewnie to robią, z jakim skutkiem to weryfikuje każdy następny turniej.

Trudno jest powiedzieć jak to przebiega w MASZ, skoro młodzież wybrana spotyka się tam kilka razy w roku, to pewnie niema tam na takie sprawy czasu.

Ja raczej bym wolał by rozpoczęto w Polsce zmiany w przygotowaniu trenerów. Jednym z ważniejszych czynników w proces szkolenia trenerów powinna być wymiana doświadczeń w pracy trenerskiej z podopiecznymi. Na podstawie wymiany doświadczeń oraz przeprowadzania prób z danymi metodami szkolenia powinno się budować program szkoleniowy.

Taki program szkoleniowy powinien też być budowany nie tylko w oparciu o doświadczenia trenerów ale również z pomocą przy jego konstruowaniu powinny przyjść osoby mające innowacyjne doświadczenia w nauczaniu nie jednokrotnie odmienne od narzuconych przez system powszechnego szkolnictwa. takim stereotypem jest przysłowiowa ławka w niej znudzony uczeń przy tablicy niedostępny nauczyciel.

Potrzebne są poszukiwania i ciągłe zmiany systemu, a to wymaga głębokich zmian.

////////////////////

MolderX przypomina istotny problem, który był już tutaj na blogu omawiany, np.

Link 1
Link 2
Link 3

Oto wycinek mojego artykułu “Szkolenie wczoraj, dzisiaj i jutro … (Magazyn Szachista / czerwiec 2004).

Od tego tekstu minęło już 12 lat i oto w piśmie Polskiego Związku Szachowego Mat (8-2015) m.in. czytamy:

[cd http://www.blog.konikowski.net/2016/08/29/z-zycia-masz-3/]

Na blogu trwa zażarta dyskusja o metodach treningowych aplikowanych polskiej młodzieży, o szkoleniu MASz a także o wysypie medali wśród juniorów na ostatnich międzynarodowych konfrontacjach. Polecam uwadze nowatorską metodę treningową MASz „na fali”. W roli głównej czołowy trener MASz https://youtu.be/cbOxdNRfIbI

[tu znajdował się logotyp PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikacje tutaj logotypu PZSzach]

[tu znajdowało się zdjęcie z facebook’a PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj rzeczonego zdjęcia PZSzach]

Kontynuacja odcinka 82

Daniel Sadzikowski (Mat 4-2016, strona 7): ”… Ja natomiast od czasów juniorskich bardzo interesowałem się przygotowaniem debiutowym i studiowałem różne książki debiutowe. Sprawiało mi to wiele satysfakcji”.

Bardzo dobrze! Ale czy młody zawodnik prawidłowo pracował nad tą fazą partii? Wiem od kilku osób, że są trenerzy w Polsce, którzy pokazują warianty debiutowe do pewnej pozycji i każą uczyć się ich na pamięć. Nie omawiają momentów przejściowych do gry środkowej i dlatego młodzież często ma kłopoty ze znalezieniem właściwego planu gry. Sam zauważyłem ten problem na sesji MASZ w Zakopanem w 1999 roku i wspomniałem o tym także w „Magazynie Szachista” (październik 2003).

Oglądałem kilkanaście partii Daniela Sadzikowskiego i miałem wrażenie, że ma czasami podobne problemy.

Przypominam co pisałem w piśmie Szachy/Chess – 75/76 – 2002. Na początku tekstu jest błąd. Chodzi o KOMUNIKAT SZKOLENIOWY Nr 1-79 pt. „Jak pracować nad teorią szachową?”.

Tę kwestię poruszam także w mojej książce „Szachy dla przyszłych mistrzów” (np. link).