Berlińskie wydawnictwo Edition Marco Verlag Arno Nickel od 1984 roku wydaje kieszonkowy kalendarzyk szachowy.
Każde wydanie wzbogacone jest o różne informacje i ciekawostki z podwórka królewskiej gry. Jest to więc w sumie mała książeczka szachowa.
Numer zawiera wiele ciekawych materiałów z imprez krajowych i zagranicznych. Jest też obszerne omówienie mojej najnowszej książki o gambicie królewskim.
Dariusz Gronkowski kontynuuje sprawozdanie z olimpiady (część 2). Jest moja partia numeru (Caruana-Vallejo Pons, Bilbao 2012), 6 kombinacji i artykuł teoretyczny „Obrona sycylijska-Wariant dla odważnych – B96).
W numerze został opublikowany mój artykuł o gambicie polskiego gracza korespondencyjnego z tytułem SIM Władyslawa Króla. Powstaje on po posunięciach: 1.e4 e6 2.f4 d5 3.Sf3!?
SPIS TREŚCI
|
Od redakcji
Podobnie, jak przed rokiem, start młodzieży w MŚ do 8, 190, 12, 14, 16 i 18 lat, w Mariborze, nie przyniósł nam sukcesów. Jedyny medal, na szczęście złoty, zdobył Dariusz Świercz, który w ogóle nie powinien tam startować. To mogło zwichnąć dobrze zapowiadającą się karierę naszego mistrza. Jest przyjęte w świecie szachowym, że zdobycie mistrzostwa świata do 20 lat, formalnie trzeciego tytułu w hierarchii światowej, po MŚ mężczyzn i kobiet (niektórzy twierdzą, że to drugi tytuł i też mają sporo racji!), absolutnie kończy występy w kategorii juniorów, niezależnie od wieku. W szachach tradycja i zwyczaje są niezwykle ważne i powinny być respektowane!
Po występie Mariborze już wiadomo, że Związek dobrze ocenił poziom gry naszych reprezentantów i zdawał sobie sprawę z faktu, że nikt inny nie ma szans nawiązania walki o jakiekolwiek medale. Naturalnie można było jeszcze liczyć na dwóch złotych medalistów z ME w Pradze Kacpra Drozdowskiego i Jana Krzysztofa Dudy, którzy doskonale grali w MŚ do 18 lat i byli w Mariborze o krok od podium. To wszystko, co obecnie posiadamy. Naturalnie można jeszcze wymienić nieźle grających: Ewę Harazińską, Mariolę Woźniak i Radosława Gajka, ale tylko pod kątem wejścia do pierwszej dziesiątki. Do medali było daleko.
Cóż dodać. Poziom zawodników odpowiada poziomowi szkolenia, a z tym łagodnie mówiąc nie jest najlepiej. Wszystko zaczyna się od kursów instruktorów prowadzonych przeważnie przez osoby nie mające odpowiedniej kategorii szachowej i nie czujące wyczynowych szachów na światowym poziomie. Z kolei, nasi trenerzy w ogóle nie mają seminariów, które obecnie organizuje cały świat, rzadko cokolwiek publikują i marnie orientują się w problemach współczesnych szachów.
Kolejny wielki sukces zanotowali nasi specjaliści rozwiązywania zadań szachowych, którzy z dalekiej Japonii przywieźli trzy medale, w tym dwa złote. Po raz szósty na najwyższym podium stanął Piotr Murdzia. Chapeau bas!
Drużynowe MP nie przyniosły niespodzianek. Cztery najlepsze zespoły: „Polonia“ Warszawa, „HeMaN“ Szopienice, „Stilon“ Gorzów Wlkp. i „Polonia“ Wrocław uplasowały się w tej samej kolejności, co w ubiegłym roku, chociaż w gruncie rzeczy kolejność dwóch pierwszych miejsc powinna być odwrotna. Rozgrywki pokazały, nie pierwszy już raz, że trzeba grać do ostatniej rundy i do ostatniej partii.
Pojawił się też kolejny „Młody Szachista“, w którym omawiane są problematyka pozycyjnej wartości figur oraz zasady gry pionkami, wraz z pojęciami słabych pół i tzw. słabej promocji. Podkreślona jest też odpowiedzialność posunięcia pionkiem, którego nie można cofnąć, a co za tym idzie, nie da się poprawić ewentualnego błędu.
Jest to najlepsze pismo szachowe w języku czeskim pod redakcją Bretislava Modra. W tym numerze zostały omówione turnieje: Grand Prix kobiet w Ankarze, Grand Prix mężczyzn w Londynie, Sao Paulo i Bilbao, Drużynowy Puchar Europy itd. Każde sprawozdanie jest wzbogacone o świetnie wykonane technicznie fotografie oraz obszernie skomentowane partie.
Szachista i redaktor naczelny pisma „Panorama Szachowa” Jan Piński wraz z bratem Aleksandrem napisali ciekawą książkę, do której lektury serdecznie zapraszam.
Zakazany pieniądz
Aleksander Piński i Jan Piński
Wydawnictwo Penelopa
Warszawa 2012
151 stron
25 złoty
ISBN 978-83-62908-38-7
Na wstępie autorzy piszą: Rozwiązywanie zadań szachowych sprzyja rozwijaniu nawyku dokładnego liczenia wariantów, który jest jednym z podstawowych czynników wyznaczających siłę gry szachisty. Zadania szachowe z małą liczbą figur mają swój urok.
Niniejsza książka jest adresowana do szachistów pierwszego i drugiego roku nauki (dzieci od sześciu do dziesięciu lat). Książka ta będzie pożyteczna także dla trenerów i prowadzących kółka szachowe.
Trzech na jednego (4)
W.S.Gołodiuk i T.W.Szwarcewicz
Wydawnictwo Penelopa 2012
86 stron, 16.80 złoty
Agresywne szachy
Jacob Aaagard
501 stron, format 238×165, 54,90 złoty
ISBN 978-83-62908-54-7
Jest to kontynuacja pierwszej części, którą już przedstawiłem na blogu.
Druga część składa się z następujących rozdziałów:
1. Rozumienie ataków matowych
2. Typowa gra figurowa
3. Typowa gra pionami
4. Bezpieczeństwo króla
5. Intuicyjne ofiary i długotrwała inicjatywa
Każdy rozdział zawiera wiele pouczających i dobrze skomentowanych partii. Jest wiele ćwiczeń do samodzielnej pracy. Książka jest świetnym materiałem do indywidualnych treningów i także pomocna dla trenerów w ich pracy szkoleniowej.
Polecam!
Można ją zamówić: Penelopa
Numer zawiera omówienie przez Dariusza Gronkowskiego olimpiady (część 1), ciekawy artykuł Jerzego Morasia pt. Szachowa Arka Noego i wiele innych interesujących tekstów. Mój wkład to partia numeru, 6 kombinacji i artykuł teoretyczny „Ciekawy plan w obronie Alechina”.
